REtro LOve team

retro-music-background-with-vinyl_1051-940

Κοινωνικοπολιτικές αναδρομές με ρετρό/ χιουμοριστική διάθεση, από την ομάδα που αγαπάει να θυμάται και λατρεύει να θυμίζει, την REtro LOve, σε αποκλειστική συνεργασία με την Tarantella.


Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ – ΕΙΚΟΝΕΣ – Μέρος 1ο*

Θα μπορούσε κάποιος να αποκαλέσει όλη αυτή την διαδικασία, την τάση δηλαδή να αναζητάμε στοιχεία και παραλειπόμενα άλλων εποχών, σαν μια ανάγκη επιστροφής σε αυτές, έστω και με το νου, ή απλά σαν να μην μας καλύπτει το σήμερα… Νομίζω ότι όποιο κι απ` τα δύο να διάλεγε, μέσα θα έπεφτε, αφού σε μεγάλο βαθμό αποτυπώνει τους σκοπούς μας! Βέβαια, υπάρχει και η καταγραφή, η σύγκριση και αρκετά ακόμη που μπορούμε να προφασιστούμε, μέσα σε τέτοιου είδους αφιερώματα, αλλά οι αναμνήσεις …δεν πεθαίνουνε ποτέ! Το λέει και το τραγούδι άλλωστε!

Όλα όσα διαβάσατε λοιπόν πιο πάνω, σε αυτό τον μικρό πρόλογο θα τον χαρακτήριζα, σας δίνουν φαντάζομαι και το στίγμα αυτών που θα ακολουθήσουν σε αυτές τις σειρές άρθρων. Δεν είναι μια απλή αναφορά σε κάποια περιοδικά εβδομαδιαία ή μηνιαία, που κάποτε κατάρριπταν τα ρεκόρ πωλήσεων το ένα μετά το άλλο, ή έγιναν αναπόσπαστα τμήματα της καθημερινότητας μιας άλλης Ελλάδας, ούτε μια ενδοσκόπηση σε εκδόσεις που άφησαν εποχή, ή αποτελούν σημεία – αναφοράς σε κάποιες δεκαετίες. Ο σκοπός της ύπαρξης αυτών των κειμένων που θα ακολουθήσουν, αρχής γενομένης από αυτό εδώ σήμερα, είναι να δώσουν μια γενικότερη εικόνα αυτών που περνούσαν από τις σελίδες τους, αυτών που κυριαρχούσαν σαν στοιχεία στα γραπτά και τις φωτογραφίες τους, των σκίτσων και των διαφημιστικών καταχωρήσεων τους, ούτως ώστε να μπορεί κανείς να γυρίσει, αν μας επιτρέπετε την έκφραση, πίσω στον χρόνο, έστω για λιγάκι. Όσο κρατάει η ανάγνωση ενός κειμένου, ή …όσο επιθυμεί ο καθένας!

Η αρχή γίνεται με το περιοδικό «Εικόνες», του Βλάχου και Ηλιόπουλου(εκδόσεις ΕΛΚΗΝ), που κυκλοφόρησε στο διάστημα 1956 – 1968, στην πρώτη του μορφή. Κατόπιν πιάνει σε άλλα νερά το καραβάκι, αλλάζει η δομή και το περιεχόμενο του, οπότε και θα καταπιαστούμε μαζί του αργότερα(στην αναφορά μας στην Β περίοδο κυκλοφορίας του). Μπροστά μου έχω το τεύχος 365, με ημερομηνία 19 Οκτωβρίου 1962. Οι εικόνες του άρθρου, είναι όλες σχεδόν από αυτό το τεύχος. Άποψη μου είναι, ότι η έκδοση δεν μπορούσε να διαλέξει καλύτερο τίτλο για αυτήν της την κυκλοφορία, δίνοντας μας ταυτόχρονα έναν επίσης χαρακτηριστικό τίτλο, που θα μπορούσε να περικλείει μέσα του όλο το πιο κάτω υλικό, που θα βρείτε σε αυτά τα άρθρα! Εικόνες. Μακρινές και συγχρόνως τόσο επίκαιρες, τόσο νοσταλγικές και τόσο προφητικές. Εικόνες μιας άλλης Ελλάδας, που ξεπροβόδιζε μια καινούργια.

Συνεχίζεται…

*ΣΣΤ Σε αποκλειστική συνεργασία με το Comics Trades

—————————————————————————————————————————————-

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ – ΡΟΜΑΝΤΣΟ 4o Μέρος*

20/11/2018

Στην γελοιογραφία, η πεντάδα των Ελλήνων σκιτσογράφων ήταν all star! Ο Σκουλάς με τον Σπαγκοραμμένο, ο Αρχέλαος με τους Βαρελόφρωνες και οι Βλάχος, Χριστοδούλου, Παυλίδης. Οι διαφημίσεις μας πάνε σε καταστάσεις τεχνολογικής έκρηξης και σε πάρα πολλές επιλογές – προτάσεις για τους καταναλωτές. Κυριαρχεί η καθημερινή ευκολία, μέσα από ηλεκτρικές συσκευές, αλλά και η τηλεοπτική ψυχαγωγία.

Απορρυπαντικά, σαμπουάν, παιδικές τροφές, καφέδες(ο Λουμίδης τσακώνονταν στο ράφι πλέον με τον Νες Καφέ, το αρνάκι μας διαφημίζονταν σαν υποδεέστερο σε σχέση με αυτό της Νέας Ζηλανδίας κλπ), ποτά, αναψυκτικά, τσιγάρα(εκείνα τα χρόνια η διαφήμιση τους στην χώρα μας έσπαγε ρεκόρ παγκοσμίως, αφού οι καταχωρήσεις του υπήρχαν ακόμη και σε ποδοσφαιρικά γήπεδα! Πολλά χρόνια αργότερα, η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα θα αποφανθεί ότι το κάπνισμα κάνει κακό… Μέχρι τότε όμως, μόνον οι αστροναύτες δεν κάπνιζαν! Η υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο, λέω εγώ…),κι ακόμη περισσότερα εισαγόμενα κυρίως προϊόντα, που έρχονταν για να δώσουν άλλες πινελιές στην Ελληνική οικογένεια και φυσικά επιπλέον οικονομικές σκοτούρες. Όλα αυτά, προφητικά σίγουρα, θα έπαιρναν μελλοντικά διαστάσεις χιονοστιβάδας και θα μας έπνιγαν κυριολεκτικά, μέσα σε έναν άκρατο καταναλωτισμό, που μας πήρε και μας σήκωσε, κάνοντας κολοσσούς τις εταιρείες του εξωτερικού και κομπάρσους τους εαυτούς μας! Μηδέν παραγωγή – ασταμάτητη ξενομανία και κατανάλωση!

Η ζωή μας ξεκίνησε να αλλάζει από τις αρχές της δεκαετίας του`70, για να φτάσει σταδιακά στο σημερινό χάλι… Ήταν πειρασμοί, δεν αντιλέγει κανείς. Αλλά δεν υπήρχε και αντιστάθμιση – αντίσταση – μέτρο. Επιστρέφοντας στα της διαφημιστικής καταχώρησης, να αναφέρουμε και το χιούμορ που διαπότιζε όλες σχεδόν τις μακέτες εκείνης της εποχής. Ένα στοιχείο που μας λείπει πλέον σήμερα, γενικότερα και όχι μόνο στην λειτουργία των διαφημιστικών εταιρειών. Έβλεπες τον μπόμπιρα περίλυπο που λέρωσε το καλό του μπλουζάκι ας πούμε, αλλά την κατσάδα την γλύτωνε χάρη στο τάδε απορρυπαντικό! Ή απ` την άλλη, ένας ημίγυμνος καταναλωτής να ουρλιάζει από την επαφή του σώματος του με το κρύο νερό και δίπλα λογότυπα του στυλ «…δεν χρειάζεται να ξεπαγιάζετε πλέον, γιατί τώρα ήρθε ο τάδε θερμοσίφωνας και κρατάει ζεστό το νερό!»… Υπήρχε το δικό μας στοιχείο.

Αυτό που αποτελούσε βασικό προσόν του Έλληνα, για να διακωμωδεί την καθημερινότητα και να μένει όρθιος στις κακουχίες. Κι αυτό το στοιχείο, είναι φανερό στις σελίδες παρόμοιων περιοδικών, όπως το Ρομάντσο. Τώρα, έχω την αίσθηση ότι η ειρωνεία κάνει την εμφάνιση της τακτικότερα στη ζωή μας. Αλλά, είπαμε. Καλύτερα να αποφευχθούν οι συγκρίσεις, διαβάζοντας τέτοια αφιερώματα. Άλλωστε, «…όλα τα ίδια μένουνε και όλα τα ίδια αλλάζουν», έτσι; Σας αφήνουμε με ένα στιχάκι `80ς.

«…Α, βρε Θανάση. Και που πήγες λιγάκι πιο κάτω τι έχει να αλλάξει; Αφού όπου κι αν πας, σαν καβούκι χελώνας τον τόπο σου θα κουβαλάς…»…

ΣΣΤ* Σε αποκλειστική συνεργασία με το Comics Trades

Την επόμενη εβδομάδα, ξεκινά η παρουσίαση του περιοδικού «Εικόνες».

————————————————————————————————————————————–

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ – ΡΟΜΑΝΤΣΟ 3o Μέρος*

13/11/2018

Πριν την εμφάνιση των τηλεπεριοδικών με τις εβδομαδιαίες προσφορές τους(cd, dvd, βιβλία μαγειρικής κλπ), υπήρχαν τα οικογενειακά περιοδικά και αντί για ένα πολυσέλιδο πρόγραμμα τηλεόρασης με δεκάδες κανάλια, υπήρχαν δύο όλες κι όλες σελίδες, δύο αντίστοιχα επιλογές για τον τηλεθεατή και ηθοποιοί – τραγουδιστές που πόζαραν στα εξώφυλλα. Η κουλτούρα αν το δείτε λιγάκι συνοπτικά, δεν διαφοροποιείται σε σχέση με τις μέρες μας, όμως τότε συνιστούσε μιας μορφής γνωριμία του αναγνώστη με το ίνδαλμα του. Γίνονταν πιο οικεία η φιγούρα, μέσα από τις σύντομες συνεντεύξεις των συντακτών του περιοδικού. Κι αυτό ήταν ένα ακόμη μικρό συστατικό επιτυχίας.

Ένα ακόμη, στηριγμένο πάνω στη λογική του «ότι αρέσει στη γυναίκα, μπαίνει πιο εύκολα στο σπίτι», που το Ρομάντσο έριξε βάρος σε αυτό, σαν τομέα, αρκετό θα έλεγα. Φωτορομάντζα σε συνέχειες(εννοείται αισθηματικού χαρακτήρα!), νουβέλες αυτοτελείς και όχι μόνον, μόδα, συνταγές μαγειρικής, tips για την διακόσμηση του σπιτιού, ωροσκόπιο και πολλές διαφημίσεις ειδών διατροφής και καθαριότητας. Ήταν ένα μεγάλο κομμάτι της ύλης όλα αυτά, αλλά έξυπνα τοποθετημένα στις σελίδες, σε βαθμό που να μην το χαρακτηρίζουν μονοδιάστατο και να μπορεί να διαβαστεί από όλα τα μέλη της οικογένειας!

Κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, για να δώσουμε ένα παράδειγμα, συνυπήρχαν οι αθλητικές σελίδες, τα επιστημονικού τύπου άρθρα, τα παιδικά διηγήματα, οι αφηγήσεις εξωτικών περιπετειών, οι αναφορές στα ήθη και τα έθιμα μας, θρησκευτικές και παραδοσιακές αναδρομές, ειδήσεις από τον κόσμο των σταρ, μεταφυσικών ανησυχιών άρθρα, γελοιογραφίες, στίχοι τραγουδιών, ο Τσιφόρος, ο Φώσκολος, ο Μαρρής, ο Βασιλειάδης και μια μεγάλη γκάμα αναγνωρίσιμων και καταξιωμένων θεμάτων και συντακτών.

Τα είχε όλα, 124 σελίδες και για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, κόστιζε από 4 – 5 δραχμές! Στην δεκαετία του`70 πήγε και μέχρι 6 δραχμές, αλλά οι αναγνώστες του το συγχώρησαν εύκολα! Ήταν το διάστημα 1975-1976, όπου να θυμάστε κάποιοι, όλες οι περιοδικές εκδόσεις και οι εκδόσεις κόμικς, έκαναν την μια αύξηση μετά την άλλη, λόγω του κόστους στην αγορά τυπογραφικού χαρτιού, που όπως μας πληροφορούσαν με λιτά σημειώματα οι Έλληνες εκδότες(στα έντυπα τους), τους έφερνε στην δύσκολη θέση να προχωρήσουν σε αύξηση, για να μην αναγκαστούν να διακόψουν την κυκλοφορία των εντύπων τους! Αυτή η λογική είδαμε να παίρνει πολύ μεγάλες διαστάσεις στα χρόνια της δεκαετίας του`80. Αυτά όμως, θα μπορέσουμε να τα αναλύσουμε σε μελλοντικά, σχετικού τύπου άρθρα.

Συνεχίζεται…

ΣΣΤ* Σε αποκλειστική συνεργασία με το Comics Trades

————————————————————————————————————————————–

Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ – ΡΟΜΑΝΤΣΟ 2o Μέρος*

5/11/2018

Η νέα δεκαετία, θα επιφέρει αρκετές αλλαγές στο έντυπο του κ. Θεοφανίδη, μέχρι να πάρει την τελική του μεγάλου σχήματος μορφή, στην δεκαετία του`60 πια. Για τα επόμενα είκοσι χρόνια, το περιοδικό όχι απλά θα καθιερωθεί στο αναγνωστικό κοινό, αλλά συγχρόνως θα αποτελέσει σημείο – αναφοράς στην ενημέρωση και την ψυχαγωγία. Είναι τα χρόνια του Ρομάντσο, τα χρόνια των μεγάλων αλλαγών κοινωνικοπολιτικά, τα χρόνια της εξέλιξης σε κάθε επίπεδο, των επιρροών και των νέων τάσεων απ` το εξωτερικό. Μέσα σε όλα αυτά, το περιοδικό θα προσαρμοστεί, θα μείνει στην κορυφή της προτίμησης των αναγνωστών του, θα ακολουθήσει κάθε μορφής εξέλιξη και επιρροή και θα μείνει στην εκδοτική μας ιστορία γραμμένο με μεγάλα γράμματα.

Πολλοί ίσως σκεφτούν ότι επί της ουσίας δεν είχε καμία διαφορά σε σχέση με την ύλη του, την διάρθρωση και την δομή της, από όλα όσα ανταγωνιστικά κινήθηκαν παράλληλα με αυτό. Η παρατήρηση αυτή, είναι σωστή! Η εφευρετικότητα και το πρωτοποριακό της ιστορίας αυτών των περιοδικών, εξαντλείται με την πρώτη τους εμφάνιση και τις καινοτομίες που προσπάθησαν να καθιερώσουν. Από ένα σημείο και έπειτα, όλα λίγο έως πολύ είχαν μεγάλες ομοιότητες και ελάχιστες διαφορές. Η περίπτωση του Ρομάντσο, διαφέρει ως προς τις συνεργασίες που περιείχε, αλλά και στο γεγονός ότι με αυτό το έντυπο μπαίνει για πρώτη φορά η Ελληνική οικογένεια στην διαδικασία, να εξασφαλίσει τμήμα του εβδομαδιαίου της προϋπολογισμού για την αγορά ενός περιοδικού! Συγκεντρώνει το ενδιαφέρον όλων, προσπαθώντας να έχει κάτι για τον καθένα στις σελίδες του.

Σταυρόλεξα έβρισκες σε διαφορετικό περιοδικό, ιστορικά γεγονότα είχες άλλη επιλογή, για διηγήματα υπήρχαν πολλά έντυπα, κόμικς ένας χαμός, αλλά κάτι που να τα είχε όλα αυτά από λίγο, ήταν μια ενδιαφέρουσα περίπτωση! Είναι η λογική που ακολουθήθηκε κατά κόρον εκείνα τα χρόνια και που θα εξετάσουμε στα υπόλοιπα τμήματα αυτής της αναφοράς μας, σε αυτού του είδους τις εκδόσεις. Η επιτυχία όλων αυτών των περιοδικών, ήταν αυτή η πολυθεματικότητα και ο πλουραλισμός που έδειχναν, ενσωματώνοντας στοιχεία διαφορετικών εκδόσεων, αλλά πάνω απ` όλα γραμμένο σε απλή γλώσσα, καθημερινή και κατανοητή. Προσιτή τιμή, δυνατότητα εύρεσης του σε πολλά σημεία και μικρά τρικ, όπως τα διηγήματα σε συνέχειες, ή οι πολλαπλές αποκλειστικότητες, τα φωτορομάντζα(τεράστια επιτυχία!).

Σ` αυτούς τους άξονες στηρίχθηκε για να ανοίξει την πόρτα κάθε γειτονιάς. Οι πιο σοφιστικέ, χαρακτήριζαν το έντυπο σαν «λαϊκό», ενώ τους αναγνώστες του σαν χαμηλού μορφωτικού επιπέδου.. Πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν επικριτές, αφού πιο εύκολο είναι να κρίνεις, από το να δημιουργήσεις… Πάντως η αναγνώριση του Ρομάντσο έγκειται ακριβώς σε ότι το κατηγόρησαν. Στο γεγονός δηλαδή ότι απευθύνθηκε στον μέσο Έλληνα. Απέφυγε τις συγκρίσεις και δεν μπήκε στη λογική να γίνει ένα υψηλού επιπέδου εβδομαδιαίο περιοδικό, εξεζητημένο, στο ύφος των Ευρωπαϊκών της εποχής του. Δανείστηκε βέβαια στοιχεία από εκείνα, αλλά τα εφάρμοσε και τα προσάρμοσε αν θέλετε, στην δική μας κουλτούρα και το ταμπεραμέντο.

ΣΣΤ* Σε αποκλειστική συνεργασία με το Comics Trades.

—————————————————————————————————————————————-

Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ – ΡΟΜΑΝΤΣΟ 1o Μέρος*

31/10/2018

Ανατρέχοντας στην ιστορία αυτών που αποκαλέστηκαν οικογενειακά περιοδικά στη χώρα μας, σταματάμε σε ένα όνομα που ξυπνάει πολλές μνήμες σε όλους μας, ασχέτως ηλικίας, αφού ακόμη και οι νέοι των 20 – 25 ετών σήμερα, σίγουρα έχουν ακούσει, ή έχουν δει παλαιότερα του τεύχη να διασώζονται στα πατρικά τους σπίτια. Θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε σαν ένα περιοδικό – θρύλος, που κράτησε στις σελίδες του μια πολύ όμορφη εικόνα της Ελλάδας, κατά πολύ διαφορετική με αυτήν που διανύουμε χρονικά. Παραπέμπει σε γειτονιές με ασβέστη στις αυλές και βασιλικό στις γλάστρες, εφημεριδοπώλες και γαλατάδες, κάρα μεταφοράς εμπορευμάτων, μπακάλικα, ημέρες ραδιοφώνου και αργότερα τηλεόρασης.

Χαρακτήρισε και σε έναν βαθμό σημάδεψε με την παρουσία του, αρκετές δεκαετίες, ξεκινώντας από πολύ πίσω στον χρόνο, με διαφορετική μορφή και λόγο ύπαρξης και καταλήγοντας στα χρόνια των δεκαετιών του `60 και του `70, στο έντυπο που χωρούσε ολόκληρη την οικογενειακή ενημέρωση και ψυχαγωγία στις σελίδες του. Πολλά παρόμοια περιοδικά το ανταγωνίστηκαν, αλλά δίχως το επιθυμητό από τους εκδότες τους αποτέλεσμα. Στο άκουσμα του ονόματος Ρομάντσο, θα δείτε κεφάλια να κινούνται με νόημα και χαμόγελα να εμφανίζονται. Χαμόγελα που αντανακλούν νοσταλγία… Μάτια που ξαφνικά διαπερνάει μια ανεξήγητη λάμψη…

Η ιδέα ανήκε στον κ. Ν. Θεοφανίδη και σαν χρονιά πρώτης κυκλοφορίας πηγαίνουμε στο 1934. Η μορφή του τότε με το μικρό σχήμα, θα διαφοροποιηθεί μετά την δεκαετία του 1950, όπως και η ύλη. Αρχικά έχουμε μια έκδοση που απευθύνεται σε γυναίκες, με αισθηματικές νουβέλες(στο κλίμα των Ζέφυρος και Μιμόζα), συμβουλές ομορφιάς και κάποια χρονογραφήματα. Με αυτό τον προσανατολισμό θα βαδίσει μέχρι τα τέλη του 1940.

Αξίζει να σταθούμε στα όμορφα εξώφυλλα εκείνης της περιόδου, που ήταν απλά επιχρωματισμός φωτογραφιών, κυρίως άγνωστων καθημερινών γυναικών. Έχουν αφήσει ιστορία όμως αυτά τα εξώφυλλα, εν μέρει και για την απλότητα του στησίματος τους, που νοερά σε φέρνει σε εκείνες τις δεκαετίες με το τσάρλεστον και φράκο! Πιο πάνω βλέπετε κάποια χαρακτηριστικά.

Συνεχίζεται…

ΣΣΤ* Σε αποκλειστική συνεργασία με το Comics Trades

—————————————————————————————————————————————-

v149

Ο ΖΑΝ ΠΩΛ ΜΠΕΛΜΟΝΤΟ ΚΑΝΕΙ ΒΟΡΤΕΣ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ του 1971!
project: Ότι θυμάμαι χαίρομαι!

by Retro Love team & Mostakas

Χορταστικά πλάνα Παλιό Λιμάνι,Λιστον φυσικά, Κλάμπ Μέντ ,Ξενοδοχεία εποχής , Παλιοκαστρίτσα στην ταινία του μάστορα Ανρί Βερνέιγ ντυμένη με μουσική του Έννιο Μορικόνε με τον Ζαν Πώλ Μπελμοντό,την Νικόλ Καλφάν τον Ομάρ Σαρίφ, την Νταιάν Κάνον τον Ρομπέρ Οσσέν τον Ρενάτο Σαλβατόρι.

Στην Ελλάδα του 1971, ο Βερνέιγ έδωσε την αγνή περιπέτεια στο κοινό της και έβαλε στο κινηματογραφικό πλάνο την έκσταση και την αδρεναλίνη της καταδίωξης με αυτοκίνητο, ομοίως με το Bullitt του Steve McQueen. Και αυτή η ταινία δεν ήταν άλλη από τους «Διαρρήκτες»

Βασισμένη στη νουβέλα του Ντέιβιντ Γκούντις με τον ομώνυμο τίτλο και περιγράφει μία ληστεία πολύτιμων λίθων που πραγματοποιεί μία συμμορία στην Αθήνα με αρχηγό τον Ζαν Πώλ και τον πρωταθλητή του παγκόσμιου
μπρίτζ Σαρίφ στον ρόλο ενός διεφθαρμένου Έλληνα αστυνομικού που τα θέλει για τον εαυτό του.

Ο Ζαν Πώλ έφθασε με την Ούρσουλα Άντρες με την οποία ήταν τότε ζευγάρι προκαλώντας παραλήρημα στο φίλμ ψάχνει για το κορίτσι του την απίθανη κλασσική Γαλλίδα Νικόλ Καλφάν και στο Λιστόν σκαρφίζεται ένα πρωτότυπο τρόπο για να την ψάξει. Τελικά την βρίσκει στην πισίνα του σημερινού Paleo Art Nouveau(???) όπου για να την διεκδικήση πέφτει το ξύλο της αρκούδας και
κυλιέται στο λόφο ενώ κάτω χάσκει ο βράχος της La Grotta .
Να υπογραμμίσουμε ότι ο Ζαν Πώλ δεν δεχόταν να ντουμπλαριστεί στις ριψοκίνδυνες σκηνές από κασκαντέρ και στο κοπυτρουβαλητό πρός τα βράχια της Grotta είναι ο ίδιος.

Ακόμη η ταινία έχει δύο επικά σκηνικά καταδίωξης μέσα από τα οποία μπορεί να δει κανείς την Αθήνα, τον Πειραιά και τα Νότια Προάστια της εποχής. Φυσικά δεν είναι ο μοναδικός λόγος για τον οποίο αξίζει να δεις την ταινία
Πρωταγωνιστές δύο κλασσικά αυτοκίνητα της εποχής, το Fiat 124 και το Opel Rekord. Μιλάμε ότι υπήρχαν στημένες κάμερες και μια η οποία ακολουθούσε για τα πλάνα, με τα αυτοκίνητα να περνούν μέσα από τις παλιές συνοικίες του Πειραιά και να φτάνουν μέχρι Φάληρο και Γλυφάδα.

Δεν υπάρχουν green screen και αηδίες όπως στα Fast and The Furious. Να φανταστείς πως μετά το πέρας της σκηνής, τα αυτοκίνητα είχαν διαλυθεί εντελώς και δεν ήταν διαθέσιμα ούτε για να κάνουν απόσταση 2 μέτρων – σε μία σκηνή περνούν από κάτω από μία υπόγεια διάβαση σαν τραίνα ! H
συγκεκριμένη σκηνή θεωρείται πλέον από τις κλασσικές στην ιστορία του νεότερου σινεμά. Η δεύτερη ωστόσο, κάνει τον Jason Bourne να αισθάνεται άχρηστος. Δεν
μιλάμε για αυτοκίνητο αλλά ένα ανθρωποκυνηγητό με πάμπολους κομπάρσους στο Κέντρο της Αθήνας. Οι αστυνομικοί περικυκλώνουν το Hilton.

Ο Βelmondo το σκάει καβάλα από το παράθυρο ενός λεωφορείου στην Πανεπιστημίου και τη Βασιλίσσης Σοφίας με τα περιπολικά να τον κυνηγούν. Στο Μέγαρο Μουσικής κατεβαίνει, πηδάει στις οροφές των αυτοκινήτων με highlight τις κορυφαίες εκφράσεις των οδηγών τους και καταλήγει σε άλλο λεωφορείο αφήνοντας εκνευρισμένο τον Omar Sharif.

Αναπολήστε ανεύθυνα !!
Θάκολουθήσουν τρείς συνέχειες με Κέρκυρα από την ταινία όπως και με τις άλλες που προηγήθηκαν. Τα πλάνα τους δεν έχουν εξαντληθεί.Μείνετε συντονισμένοι.)

https://www.facebook.com/581315731887526/videos/1101870466654734/?t=166

—————————————————————————————————————————————

v150

Η ΚΕΡΚΥΡΑ ΤΟΥ 1978 ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΛΑΝΑ ΤΟΥ «FEDORA»
( Γουίλιαμ Χόλντεν,Μάρθα Κέλλερ, Χένρυ Φοντα Μαικ Γιόρκ, Χοσέ Φερρέρ

Tarantella HistoRicA*

Και το ταξίδι στον χρόνο συνεχίζεται με ακόμη ένα απόσπασμα ταινίας του παρελθόντος, στα πλάνα της οποίας ποζάρει η Κέρκυρα. Αυτή τη φορά είναι η «Fedora» του 1978, με τους Γουίλιαμ Χόλντεν και Τζόαν Κόλινς.

ΥΓ
Η σκηνή με την βροχερή εκείνη μέρα ήταν τεχνητή(είχαν στήσει μια δεξαμενή από την οποία έπεφτε νερό μέσα στο κατακαλόκαιρο). Μια δημιουργία των συντελεστών του φιλμ, σύμφωνα με μαρτυρία συμπολίτη μας ο οποίος συμμετείχε ως κομπάρσος.

ΣΣΤ* Σε συνεργασία με την Retro Love team

https://www.facebook.com/581315731887526/videos/303287120398876/?t=61

—————————————————————————————————————————————

v126

ΤΖΟΑΝ ΚΟΛΙΝΣ- ΤΖΩΡΤΖ ΠΕΠΑΡΝΤ ΣΤΗ ΚΕΡΚΥΡΑ του ’70

26/10/2018

Είστε έτοιμοι για ένα ταξιδάκι πίσω στο χρόνο, στην Κέρκυρα του 1970, όταν ο φοίνικας όρθωνε ακόμη το ανάστημα του στην Κοφινέτα, τότε που στο Λιστόν έπρεπε να προσέχεις μήπως σε πατήσει κανένα διερχόμενο όχημα, την εποχή του κουρείου του Δολιανίτη στα σκαλιά της Μητρόπολης, του ξενοδοχείου Σουίς στην πλατεία και πολλών ακόμη εικόνων που πλέον αναπολούμε; Τότε, δεν έχετε παρά να δείτε το πιο κάτω αποσπασματικό βίντεο, από την ταινία “The executioner” με τους Τζώρτζ Πέπαρντ και Τζόαν Κόλινς.

https://www.facebook.com/581315731887526/videos/2222462727787441/

—————————————————————————————————————————————–

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

«Η χοντρή του Θησαυρού»

25/10/2018

Μια από τις πλέον δημοφιλείς και αναγνωρίσιμες δημιουργίες του Μιχάλη Γαλλία, η «Χοντρή του Θησαυρού»(αποκαλέστηκε έτσι επειδή φιλοξενήθηκαν οι γελοιογραφίες της στο ομώνυμο περιοδικό ποικίλης ύλης), με τον μικροκαμωμένο της σύζυγο τον Ζαχαρία, έγιναν σημείο αναφοράς στα οικογενειακά περιοδικά της χώρας μας, στις δεκαετίας του ’50 και του ‘60. Πρόγονος της υπήρξε η «Αντζουλίνα», μια προπολεμική εικονογραφημένη καρικατούρα του τουρκικού εντύπου Ράμιζ, την οποία τροποποίησε ο Έλληνας γελοιογράφος. Ο Γαλλίας παρέδωσε την σκυτάλη στους Αρχέλαο και Χριστοδούλου, οι οποίοι συνέχισαν μέχρι το ’67.

————————————————————————————————————————————–

Αγώνες ταχύτητας στην Κέρκυρα*

24/10/2018

Κάποτε η ζωή μας γενικά είχε διαφορετικούς ρυθμούς, άλλοτε αργούς, άλλοτε με περισσότερη ταχύτητα, ανάλογα με τις επιταγές τής καθημερινότητας. Η ταχύτητα περνούσε από διάφορες εκφάνσεις τής ζωής. Δεν ήταν απαραίτητο να εκπορευόταν από την ανάγκη για επιβίωση. Η ψυχαγωγία, έτσι όπως ορίζεται στις μέρες μας, μαζί με τα σπορ, αποτελούσε ένα σημείο αναφοράς στην δεκαετία του ’70, αλλά με τελείως διαφορετική λογική και με θεσμούς που πλέον δεν υπάρχουν.

Έτσι, χάνονται μοιραία οι μνήμες.
Όταν προσπάθησα πριν μερικούς μήνες να μιλήσω στην δεκάχρονη κόρη μου για κάποιες από αυτές, έφθασα στην αναφορά στιγμών που αποτυπώθηκαν στον νου από τους αγώνες ταχύτητας αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών, που λάβαιναν χώρα στην πόλη τής Κέρκυρας στην διάρκεια της δεκαετίας του 1970.

Ήταν αδύνατον για το παιδί να φανταστεί κάτι τέτοιο. Το άκουγε για πρώτη φορά και φαινόταν πολύ, μα πολύ μακρινό από τα μάτια του… Λογικό, καθώς κανείς δεν φρόντισε, έστω μέσα από μια εκδήλωση, όπως έκθεση φωτογραφιών, να κρατήσει έστω ζωντανή αυτή τη μνήμη. Ένας φορέας, ιδιωτικής ή κρατικής μορφής, θα είχε την δυνατότητα, με ένα σχετικά μικρό κόστος, να επιμελείται τέτοιες αναδρομές, είτε με την μορφή μιας μόνιμης ύπαρξής τους σε ένα χώρο, είτε με εκδηλώσεις συγκεκριμένου χρόνου. Νομίζω, καμιά φορά, ότι κάποιος ή κάποιοι δεν θέλουν απλά να θυμόμαστε…

Στις δύο πιο κάτω φωτογραφίες, θα δείτε να εικονίζονται πρωτότυπες κατασκευές αγωνιστικών αυτοκινήτων, από αυτές που νομίζει κανείς ότι βγήκαν από τα σκίτσα τών αναγνωστών τού περιοδικού Κούρσες, να συναγωνίζονται για την πρωτιά του Κερκυραικού ράλλυ. Μαύρος, Κόκκοτας (ο γνωστός τραγουδιστής), Γλέζος και τόσοι άλλοι, περνούσαν μπροστά από τα μάτια μας με ιλιγγιώδη ταχύτητα, μέσα σε οχήματα που σήμερα φαντάζουν… αντίκες! Θυμάμαι τον εαυτό μου να παρακολουθώ με τα υπόλοιπα παιδιά της γειτονιάς αυτές τις «κούρσες» ταχύτητας, μέσα από το μικρό παρτέρι τού φοίνικα μπροστά από την Κοφινέτα…

Τα αυτοκίνητα έκαναν ένα μεγάλο γύρο. Ξεκινούσαν νομίζω από την Λεωφόρο Αλεξάνδρα ς(εκκίνηση και τερματισμός), ανέβαιναν την ανηφόρα τού κινηματογράφου Ορφέα, στην συνέχεια περνούσαν από το Ακταίον, συνέχιζαν την πορεία τους γύρω – γύρω από την πλατεία, περνούσαν μπροστά από το Παλάτι, αλλά έπειτα δεν θυμάμαι ποια διαδρομή ακολουθούσαν!

ΣΣΤ* Σε αποκλειστική συνεργασία με το Comics Trades.

————————————————————————————————————————————–

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

«Η σφαγή του Μονάχου»

22/10/2018

Αποκαλέστηκε ως «η σφαγή του Μονάχου». Ήταν 5 Σεπτεμβρίου του 1972, όταν οκτώ μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης «Μαύρος Σεπτέμβρης»* κατόρθωναν να εισέλθουν στο Ολυμπιακό Χωριό, παρά τα αυστηρά μέτρα ασφαλείας. Κατευθύνθηκαν στο κτίριο της ισραηλινής αποστολής κι αφού σκότωσαν ένα προπονητή κι ένα αρσιβαρίστα, συνέλαβαν 9 ομήρους, ενώ οι υπόλοιποι αθλητές και συνοδοί κατάφεραν να διαφύγουν.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1972 βρίσκονταν στη δεύτερη εβδομάδα διεξαγωγής τους και συνεχίστηκαν μετά από διακοπή μιας ημέρας. Η απαγωγή έληξε με αποτυχημένη επέμβαση της γερμανικής αστυνομίας, κατά την οποία σκοτώθηκαν 9 αθλητές, ένας αστυνομικός και πέντε από τους απαγωγείς. Οι τρομοκράτες δραπέτευσαν με ένα αεροπλάνο της Lufthansa. Μαζί με τους δυο αθλητές που είχαν δολοφονηθεί νωρίτερα, ο τελικός απολογισμός έφτασε τους 17 νεκρούς.

Μετά από αυτό το γεγονός η πρωθυπουργός του Ισραήλ Γκόλντα Μέιρ έδωσε εντολή στης μυστικές υπηρεσίες Μοσάντ να ανακαλύψουν πού κρύβονται οι εγκληματίες και να τους δολοφονήσουν. Η Γερμανική αστυνομία ίδρυσε την αντί-τρομοκρατική οργάνωση GSG9, που φάνηκε χρήσιμη στην επόμενη απαγωγή αεροπλάνου της Lufthansa από παλαιστίνιους τρομοκράτες το 1977.

*ΣΣΤ Η οργάνωση «Μαύρος Σεπτέμβρης» έδρασε την τριετία 1970-1973 και ήταν παρακλάδι της «Φατάχ» του Γιασέρ Αραφάτ, που είναι η κύρια συνιστώσα της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO). Για τη διεθνή κοινότητα ήταν τρομοκρατική οργάνωση.

Πήρε το όνομά της από τα δραματικά γεγονότα, που συνέβησαν στην Ιορδανία τον Σεπτέμβρη του 1970, όταν παλαιστίνιοι φενταγίν αποπειράθηκαν να ανατρέψουν τον βασιλιά Χουσεΐν. Ακολούθησαν εκτεταμένες σφαγές και απελάσεις χιλιάδων παλαιστινίων από την Ιορδανία. Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ σκηνοθέτησε το 2005 την ταινία «Μόναχο» («Munich»), που επικεντρώνεται στην επιχείρηση «Οργή Θεού» των Ισραηλινών.

—————————————————————————————————————————————

Το «βατραχάκι»*

20/10/2018

Προ μερικών ημερών, είχα την χαρά να αντικρίσω και να κρατήσω ξανά στα χέρια μου ένα ενθύμιο, από εκείνα που φέρνουν στο νου τα χρόνια της παιδικής μου ηλικίας. Φαντάζομαι ότι πολλοί από εσάς το θυμάστε, όπως και τις αξέχαστες στιγμές που μας χάρισε. Ένα παιγνίδι περισσότερο αυτοσχεδιασμού, απλό και όχι εξεζητημένο, από αυτά που κάποτε είχαν την δύναμη να αλλάζουν την καθημερινότητά μας και, με μια απλή κίνηση, να προκαλούν γέλιο. Ειδικά όταν η χρήση του ήταν στην τάξη! Ο λόγος για το «βατραχάκι», ένα μεταλλικό κομμάτι ευρηματικότητας, που πιέζοντάς το έκανε έναν χαρακτηριστικό ήχο.

Κάποια εποχή, εκεί γύρω στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’70, ήταν από τα πλέον δημοφιλή της γενιάς μας, αν και ανήκε ακόμη και σε αυτήν των γονιών μας, αφού προϋπήρχε τουλάχιστον 10–15 χρόνια πριν, ίσως σε ακόμη πιο λιτή μορφή. Αυτό εδώ, που μοιράζομαι μαζί σας, είναι από την σειρά εκείνη, που απεικόνιζε στο πάνω του μέρος σπουδαίους Έλληνες ποδοσφαιριστές, όπως τον Μίμη Παπαϊωάννου, τον μεγάλο μπαλαδόρο της ΑΕΚ και της Εθνικής μας. Κάποτε τα ανταλλάζαμε με κάρτες, κόμικς, στρατιωτάκια, αυτοκινητάκια.

Σήμερα, τα αναζητούμε εναγωνίως και πληρώνουμε μεγάλα ποσά, για να τα κρατήσουμε ξανά στα χέρια μας, προσδοκώντας ίσως ότι με τον χαρακτηριστικό τους ήχο θα φέρουμε ξανά στα μάτια μας εικόνες εκείνων των χρόνων…

ΣΤΤ* Σε αποκλειστική συνεργασία με το Comics Trades.


Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

«Γνώσεις – πνεύμα – χιούμορ» ΜΕΛΟ(1971)*

19/10/2018

Το 1971, η εταιρεία ΜΕΛΟ ρίχνει στην αγορά ένα από τα καλύτερα της άλμπουμ. Πρόκειται για το «Γνώσεις – πνεύμα – χιούμορ», με τα 120 χαρτάκια του να αποτελούν μια εικονογραφημένη εκδοχή του βιβλίου των ρεκόρ του Γκίνες, καθώς η θεματολογία τους είχε να κάνει με περίεργα και παράξενα από όλο τον κόσμο, συν βέβαια τα μαθήματα αρχαίας και σύγχρονης ιστορίας.

Το κόστος του άλμπουμ ήταν 3 δραχμές(ποσό τσουχτερό για εκείνα τα χρόνια) και, ως είθισται, υπήρχαν «δύσκολα» χαρτάκια! Ήταν τα 88 και 110. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι πρόσθετες σελίδες που εμπλούτιζαν το άλμπουμ αυτό, στις οποίες υπήρχαν ιστορίες του Ναστραντίν Χότζα, Σκωτσέζικα ανέκδοτα και αινίγματα. Τα δώρα που διεκδικούσαν τα παιδιά ήταν: ένα ρολόι χειρός για τα κορίτσια, ή μια κούκλα και ένα ρολόι χειρός, ή μια μπάλα ποδοσφαίρου, για τα αγόρια. Βασική προϋπόθεση, η συμπλήρωση του άλμπουμ και η αποστολή του στην διεύθυνση της εταιρείας.

Τέλος, σε μια σελίδα η εταιρεία ενημερώνει τους νεαρούς της φίλους για τα νέα άλμπουμ που επρόκειτο να κυκλοφορήσει εκείνη την χρονιά. Ήταν τα: «Εθνικές ενδυμασίες», «Πινακοθήκη», «Ο Μαγικός Κόσμος της Ντίσνει» και «Οι Άσσοι του Βολάν».
Ακολουθεί ο σύνδεσμος στον οποίο μπορείτε να βρείτε το άλμπουμ ελεύθερο για λήψη.

http://www.mediafire.com/?cdxruhcade1qwji

ΣΣΤ* Σε αποκλειστική συνεργασία με το Comics Trades

————————————————————————————————————————————–

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Το δημοψήφισμα – φάρσα του ’73

18/10/2018

Προϊόν νοθείας και πολιτικής υπεροψίας, το δημοψήφισμα του 1973 έμοιαζε και ήταν μακράν η πιο κακόγουστη φάρσα των συνταγματαρχών με αποδέκτη τον Ελληνικό λαό. Με απώτερο σκοπούς την έγκριση από το εκλογικό σώμα της τροποποίησης του συντάγματος της 15ης Νοεμβρίου 1968, την εκλογή προέδρου και αντιπροέδρου της δημοκρατίας(το φάντασμα της οποίας πλανήθηκε επί 8 μήνες πάνω από το Ελληνικό κοινοβούλιο, αντανακλώντας αηδία στα πρόσωπα των δύο αχυράνθρωπων), και, έγκριση της πολιτειακής αλλαγής, δηλαδή την κατάργηση της μοναρχίας, το οποίο αποτελούσε εμμονή του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου, ο οποίος είχε εγκαθιδρύσει δύο μήνες ενωρίτερα το πολίτευμα της προεδρικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, στήθηκαν οι κάλπες της ντροπής.

Τα αποτελέσματα μετάφεραν προς τα έξω μια εικόνα λατινοαμερικάνικης χούντας, με το 66.25% των ψηφοφόρων να επικυρώνει κατά φαντασία την πρόθεση των συνταγματαρχών. Οι Έλληνες σκιτσογράφοι μπορεί να λειτούργησαν – δικαιολογημένα – ετεροχρονισμένα, το 1975 όμως γελοιοποίησαν με τις πένες τους το πρωτοφανές θράσος των «εθνοσωτήρων». Ο μόνος γελοιογράφος που είδε μάλιστα δύο σκίτσα του δημοσιευμένα εκείνη την περίοδο, εν μέσω «γύψου», ήταν ο Μπόστ, προφανώς επειδή η νοημοσύνη των λογοκριτών ήταν πολύ χαμηλού επιπέδου.

Στοιχεία για την εξαιρετική, ομαδική έκθεση της δουλειάς των Ελλήνων γελοιογράφων το 1975, μπορείτε να αντλήσετε τόσο από το άρθρο του κ. Γιάννη Κουκουλά στο efsyn.gr, όσο και στον κατάλογο της έκθεσης – το εξώφυλλο του οποίου φιλοτέχνησε ο Βραζιλιάνος Daniel Azulay, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και σκίτσα άλλων Ευρωπαίων γελοιογράφων.

http://www.efsyn.gr/…/geloiografikos-antifasismos-40-hronia…

Τα εξώφυλλα της Ραδιοτηλεόρασης είναι από την Wikipedia.

https://el.wikipedia.org/…/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%C…

Τα σκίτσα του Μπόστ είναι από το βιβλίο «Οδηγίαι προς τους ξελιγομένους – κάθε πέρση και καλύτερα», που κυκλοφόρησε ως ένθετο με την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ το 2013.

——————————————————————————————————————————————

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Ο Αρχέλαος στο σινεμά*

17/10/2018

Είχαμε μιλήσει σε παλιότερη αναφορά στον σημαντικό αυτό Έλληνα γελοιογράφο. Σήμερα θα μιλήσουμε για μια άλλη δραστηριότητα του, ενδεχομένως όχι ιδιαίτερα γνωστή. Δεν ξέρω πόσοι από εσάς το έχετε προσέξει, όμως το πολύπλευρο ταλέντο του Αρχέλαου, διοχετεύτηκε μέσα από πολλές μορφές τέχνης, πάντα με την χαρακτηριστική γραμμή του σκίτσου του και φυσικά το χιούμορ που τον διέκρινε. Έτσι, το 1966 προσφέρει αυτές ακριβώς τις υπηρεσίες, στους τίτλους έναρξης της ταινίας «Ο Ξυπόλητος Πρίγκηψ», του Γιάννη Δαλιανίδη.

Δεν ήταν κάτι που συνέβη για πρώτη φορά στον κινηματογράφο μας και φυσικά θα σας έχουμε προσεχώς κι άλλες τέτοιες αναφορές. Όμως θεωρώ πολύ όμορφη την συνεισφορά του και πολύ κεφάτη, σ’ αυτή την κωμωδία, κι επειδή την είδα πρόσφατα, είπα να σας θυμίσω αυτά τα σκίτσα που έκανε για λογαριασμό της. Παρεμπιπτόντως, να αναφέρουμε και τους πρωταγωνιστές. Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Κώστας Βουτσάς, Μάρθα Καραγιάννη, Βαγγέλης Σειληνός, Ανδρέας Μπάρκουλης, Ζωζώ Σαπουντζάκη.

ΣΣΤ* Σε αποκλειστική συνεργασία με το Comics Trades.

——————————————————————————————————————————————

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Που σε βρήκα; Στο ΚΛΙΝ;

16/10/2018

Που σε βρήκα, στο Κλιν;*
Ακόμη κάτι με δύναμη από το παρελθόν, από τα χρόνια της ανεμελιάς μιας ολόκληρης γενιάς. Είναι και αυτό ένα ενθύμιο πια, αλλά μπορεί να μας γυρίσει πίσω και να κοιτάξουμε σε κείνα τα χρόνια…

Κάποια στιγμή, ακουγόταν σαν σύνθημα, ατάκα αν θέλετε, στα στόματα δεκάδων χιλιάδων συμπατριωτών μας. «Πού σε βρήκα; Στο Κλιν;» Τι ήταν αυτό;

…θυμήθηκα ότι εκτός από τ’ αγαπημένα άλμπουμ με τις συλλεκτικές κάρτες, την δεκαετία τού 60, προσφορές δώρων έκαναν ακόμη και προϊόντα που είχαν να κάνουν με την οικιακή καθαριότητα… μου έρχεται στον νου…

…το σακουλάκι με την σκόνη πλυσίματος ΚΛΙΝ, τότε που το παιδικό χέρι ψαχούλευε μέσα στην συσκευασία μέχρι να βρει το στρατιωτάκι δώρο…!!!

ΣΣΤ* Σε αποκλειστική συνεργασία με το Comics Trades.

——————————————————————————————————————————————

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Nivea vs Atrix – Η μάχη της ενυδατικής κρέμας

14/10/2018

Μια ακόμη εμπορικού τύπου έριδα για τα μάτια – ή τα χέρια αν προτιμάτε – των Ελληνίδων καταναλωτριών, ξέσπασε την δεκαετία του ’70, μέσα από τις διαφημιστικές μακέτες των εντύπων της εποχής, ή μάλλον έτσι πίστεψαν όσοι/ -ες δεν μπήκαν στον κόπο να διαβάσουν τα μικρά γράμματα με τις πληροφορίες για την εταιρεία παραγωγής, στο κάτω μέρος της συσκευασίας.

Η συγκεκριμένη «κόντρα» βλέπετε, είχε μια ιδιαιτερότητα. Και οι δύο κρέμες χεριών ανήκαν στην ίδια εταιρεία! Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Το 1890, ένας Γερμανός φαρμακοποιός ονόματι Oskar Troplowitz, τυποποιεί την ενυδατική του κρέμα χεριών και την κυκλοφορεί στην αγορά της χώρας του. Το 1906 εγκαθίσταται στο Λονδίνο και αρχίζει να δραστηριοποιείται επαγγελματικά, λανσάροντας την Nivea και εκτός Γερμανίας.

Το 1922, ο Willy Jacobsohn, νέος πρόεδρος του Δ.Σ. της εταιρείας, προσθέτει μια ακόμη επιτυχημένη παγκοσμίως ιδέα, τα Hansaplast. Μετά από 33 χρόνια καινοτόμων φαρμακευτικών προϊόντων – το 1955 – η Nivea αποκτά ανταγωνιστή κατόπιν δικής της επινόησης. Η κρέμα Atrix έρχεται για να αντιπροτείνει πιο εξελιγμένες υπηρεσίες προστασίας των γυναικείων χεριών, δημιουργώντας έτσι παγκόσμια πρωτοτυπία, με δύο προϊόντα της ίδιας εταιρείας, να κονταροχτυπιούνται για τον τίτλο του κορυφαίου!

——————————————————————————————————————————————

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Οι «Βαρελόφρονες»

13/10/2018

Από τις πλέον καταξιωμένες στους αναγνώστες σειρά γελοιογραφιών, οι «Βαρελόφρονες» του Χριστοδούλου ως αρχική ιδέα, πλαισίωσαν επί μακρόν τα οπισθόφυλλα και τις εσωτερικές σελίδες του «Ρομάντσο». Η διακωμώδηση των τραγελαφικών καταστάσεων από την ζωή των μπεκρήδων της παλιάς Αθήνας, ήταν ουσιαστικά ένα ταξίδι στον χρόνο από μόνο του, καθώς ήδη αποτελούσαν παρελθόν για τα μέσα της δεκαετίας του ’60, οπότε και άρχισαν να δημοσιεύονται τα χιουμοριστικά καρέ εκείνα ποτισμένα στην ρετσίνα και το κρασί. Οι νέοι, ξενόφερτοι ρυθμοί, είχαν καταπιεί πολλά από εκείνα που θύμιζαν τις δεκαετίες του ’30, του ’40 και του ’50. Οι «Βαρελόφρονες» γνώρισαν κι άλλους σκιτσογράφους, όπως τον Βλάχο, τον Παυλίδη και τον Χριστοδούλου και συνέχισαν να δημοσιεύονται μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’80.

——————————————————————————————————————————————-

κύπελλο 1966

Το παγκόσμιο κύπελλο του 1966

12/10/2018

Ήταν το Mundial με τον πιο αμφισβητήσιμο γκολ και μάλιστα εκείνο που έμελε να κρίνει τον τίτλο, αφού μπήκε( στον τελικό. Νικήτρια η διοργανώτρια Αγγλία των Μπόμπι Μουρ, Μπόμπι Τσάρλτον και Γκόρντον Μπάνκς, με σκορ 4-2 στην παράταση, κόντρα στην Δυτική Γερμανία των Μπέκενμπαουερ, Όβερατ, Χάλερ και Ζέελερ, σε ένα μεγάλο παιχνίδι που έμεινε στην ιστορία.

Η διοργάνωση επιφύλαξε άσχημες εκπλήξεις για αρκετά εκ των φαβορί. Η Βραζιλία χωρίς τον τραυματία Πελέ, αποκλείστηκε από την Πορτογαλία του Εουσέμπιο, ενώ η Ιταλία των Ματσόλα, Φακέτι, Ριβέρα, ηττήθηκε με 1-0 από την Βόρειο Κορέα. Πρώτος σκόρερ αναδείχθηκε ο Εουσέμπιο, με 9 γκολ έναντι 6 του Χάλερ. Συνολικά σημειώθηκαν 89 τέρματα σε 32 παιχνίδια. Αποβλήθηκαν 5 παίκτες, κτυπήθηκαν 6 πέναλτι και κόπηκαν 1.563.135 εισιτήρια (μέσος όρος 48.848).

——————————————————————————————————————————————

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Φθινοπωρινό χιούμορ από τον Χριστοδούλου

11/10/2018

Φθινοπωρινό χιούμορ από την πένα του Β. Χριστοδούλου, τις σελίδες του Ρομάντσο και την δεκαετία του ’70. Διαχρονικές, εύθυμες σταγόνες, από τα πρωτοβρόχια μιας άλλης εποχής, που μπορεί να διαφέρει ενδυματολογικά, πολιτικά, ή κοινωνικά, όμως καταγράφει μια προβλέψιμη σατιρικά, συμπεριφορά του λαού μας.


Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Η φωτογραφική κόντρα του ’70

10/10/2018

Η τεχνολογική εξέλιξη σε συνδυασμό με την έκρηξη του καταναλωτισμού, καθιέρωσαν και στη χώρα μας πολλά εισαγόμενα προϊόντα, καθιστώντας τα αρχικά προσιτά και εν συνεχεία αναγκαία. Ήταν τα χρόνια της δεκαετίας του ’70, όταν οι δύο μεγάλες εταιρείες κατασκευής φιλμ και φωτογραφικών μηχανών, κονταροχτυπιούνταν για την αγορά της Ελλάδας. Kodak και Agfa, Αμερική και Δυτική – τότε – Γερμανία. Δύο εταιρείες κολοσσοί, με κύκλο εργασιών δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως και με πολλές καινοτόμες ιδέες στο χώρο τους.

Η Kodak λανσάρισε πρώτη το μοντέλο της Instamatic το 1963, μια μικρή, καταναλωτική επανάσταση, αφού με μικρότερο κόστος αγοράς και πανεύκολο χειρισμό, έδινε εξαιρετικά αποτελέσματα. Η Instamatic της Kodak χρησιμοποιούσε φιλμ κασέτας, ή super – 8 αν προτιμάτε και, είχε δυνατότητα ενσωμάτωσης φλας. Στα μέσα της δεκαετίας του ’70 κυκλοφόρησε και τα μοντέλα της σειράς 100(με τον συρταρωτό τρόπο όπλισης και λήψης), με σκοπό να απαντήσει στο ήδη καταξιωμένο, αντίστοιχο «όπλο» της ανταγωνίστριας της Agfa, η οποία ακολουθούσε ως τότε ναι μεν τεχνολογικά με την Agfamatic, δούλευε όμως δε, πάνω σε νέες ιδέες, δίνοντας έτσι άλλες διαστάσεις στην μεταξύ τους κόντρα. Ισοπαλία έδειξε ο πίνακας του σκορ, με τις δύο εταιρείες να μοιράζονται έσοδα και εντυπώσεις.

—————————————————————————————————————————————–

ABC

6/10/2018

Ήταν αρχές της δεκαετίας του ’70, όταν έκαναν την εμφάνιση τους οι πρώτες καταχωρήσεις της ABC στα Ελληνικά περιοδικά, τις εφημερίδες και τα κόμικς της εποχής. Η πολλά υποσχόμενη διαφήμιση ήταν απλή ως ιδέα και αρκετά έξυπνη. Παραπλανούσε σαφώς, καθώς προέτρεπε τους υποψηφίους να κάνουν αντιγραφή ουσιαστικά και όχι να ζωγραφίσουν ελεύθερα, όμως είχε κάποια αποτελέσματα, σε σχέση πάντα με την βελτίωση των ικανοτήτων των ενδιαφερόμενων.

Η ABC παρείχε μαθήματα ζωγραφικής δια αλληλογραφίας, κι αυτό σε συνδυασμό με την διαφημιστική της μακέτα/κουπόνι δοκιμής, κατάφερε να προσελκύσει πολλούς επίδοξους ζωγράφους επί σειρά δεκαετιών. Το τρικ ήταν απλό: σε μια σελίδα υπήρχε το περίγραμμα του ζώου ή αντικειμένου που έπρεπε να αντιγράψει ο ενδιαφερόμενος και δίπλα ακριβώς η φιγούρα σχεδιασμένη από επαγγελματία.

Στη συνέχεια συμπλήρωνε τα στοιχεία του και έστελνε το σχέδιο στην διεύθυνση της σχολής. Η μέθοδος αυτή εξακολουθεί να υφίστανται και στις μέρες μας, έχοντας πλέον περάσει σε διαδικτυακό επίπεδο, με πολύ πιο σύγχρονους τρόπους προσέλκυσης και, ενδεχομένως, εκμάθησης.

——————————————————————————————————————————————

43300284_2135373309815086_3522049731645669376_n

Τζώρτζ Μπέστ

6/10/2018

Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ποδοσφαιριστές που ανέδειξε ποτέ το Αγγλικό ποδόσφαιρο. Πολλοί τον τοποθετούν στην κορυφή της σχετικής λίστας, μαζί με τους Μπόμπι Μουρ και Τζάκι Τσάρλτον. Πολύ μεγάλο ταλέντο αναμφισβήτητα, αλλά και ατίθασος χαρακτήρας. Η εκκεντρικότητα και η εξάρτηση του από το αλκοόλ, στάθηκαν εμπόδιο σε μια ακόμη πιο λαμπρή καριέρα, οδηγώντας τον στον θάνατο σε ηλικία μόλις 59 ετών.

Ο Τζώρτζ Μπέστ, ο Βορειοιρλανδός μάγος της μπάλας με τις απίστευτες ντρίπλες και τις επινοήσεις εντός γηπέδου, γεννήθηκε στο Μπέλφαστ στις 22 Μαΐου του 1946 και άφησε εποχή με την φανέλα της Μάντσεστερ Γουνάιτεντ, στην οποία αγωνίστηκε για 11 χρόνια(1963-1974 με συνολικά 137 γκολ). Είχε 37 συμμετοχές με την εθνική ομάδα της χώρας του και 9 γκολ.

—————————————————————————————————————————————

43115290_2133849603300790_6349445488789422080_n

Διακοπές στην χώρα του ήλιου

5/10/2018

Οι παραλίες και τα νησιά της χώρας μας προσέλκυαν από ανέκαθεν διάσημους, καλλιτέχνες και αθλητές. Το καλοκαίρι του ’72 φιλοξένησαν μια εντεκάδα σχεδόν, πρώτης κλάσης ποδοσφαιριστών. Τουλάχιστον τα ονόματα αυτών δημοσιεύτηκαν στον τύπο. Γιόχαν Κρόιφ, Μπόμπι Μούρ, Νόρμαν Χάντερ και Τέρι Κούπερ(αμφότεροι της Λήντς), Σάντρο Ματσόλα, Μάριο Κόρσο(Ίντερ), και, Γκέρτ Μίλερ.

————————————————————————————————————————————-

Τα «Φοβερά Ντοκουμέντα»

4/10/2018

Ανήκει κι αυτή στις εξαιρετικές εκδόσεις που κυκλοφόρησε ο Φυτράκης την δεκαετία του ’70(1973 συγκεκριμένα). Ο λόγος για την σειρά “I documenti terribili” της Ιταλικής Mondadori, ή αλλιώς για τα «Φοβερά Ντοκουμέντα». Η σειρά στην Ελληνική της έκδοση χωρίζεται σε δύο κατηγορίες, σε αντίθεση με την αρχική Ιταλική. Κι αυτό γιατί προστέθηκαν 20 τόμοι με σημαντικά, ιστορικά γεγονότα, που αφορούσαν στην Ελλάδα, διαμορφώνοντας το σύνολο σε 30 τόμους.

Σαφώς και εναπόκειται στην κρίση του καθενός να κρίνει την αντικειμενικότητα των όσων περιέχει ο κάθε τόμος. Άλλωστε την ιστορία την γράφουν πάντα οι νικητές και ποτέ οι ηττημένοι. Ξέχωρα από αυτό, ελλοχεύουν σε αυτές τις περιπτώσεις πάντα κίνδυνοι μεροληψίας, ειδικά όταν περιγράφονται επίμαχες και σκοτεινές ιστορικές περίοδοι. Η σειρά αυτή μπήκε σε πολλά σπίτια στα τέλη της δεκαετίας του ’70, με το σύστημα των πωλήσεων πόρτα – πόρτα και τις ευκολίες αποπληρωμής με δόσεις.

Οι τόμοι της παγκόσμιας ιστορίας ήταν οι ακόλουθοι:

Η βόμβα της Χιροσίμα
Η δίκη της Νυρεμβέργης
Η σφαγή των Ρωμανώφ
Οι Καμικάζε
Τραγωδία του Ντάλλας
Η δολοφονία του Ρασπούτιν
Η Κου-κλουξ-κλαν
Το έγκλημα Ματτεότι
νύχτα των μεγάλων Μαχαιριών
Η εξέγερση της Κροστάνδης

Οι τόμοι με τα Ελληνικά θέματα ήταν οι ακόλουθοι:

Εμφύλιος
Σαγγάριος
Μαύρο ‘97
Γουδί
Η σφαγή στο Δήλεσι
Η δολοφονία του Καποδίστρια
Εθνικός διχασμός
Υπόθεση Κέρκυρας
Παλινόρθωση και δικτατορία
Λευρεωτικά
Μετά τον εμφύλιο
Γοργοπόταμος
Βαλκανικοί Πόλεμοι
Εποποιία και κατάρρευση
Δεκέμβριος 1944

—————————————————————————————————————————————-

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Τα παντελόνια καμπάνα

3/10/2018

Το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’60 η Αμερική συγκλονίζεται από τις διαμαρτυρίες για τον πόλεμο στο Βιετνάμ, τον φλογερό Martin Luther King και την δολοφονία του Kennedy. Η κοινωνία επαναστατεί, οι hippies μπαίνουν στο προσκήνιο και η μόδα ακολουθώντας τις κοινωνικές τάσεις, επαναστατεί κι αυτή. Τα παντελόνια καμπάνες γίνονται το σήμα κατατεθέν της δεκαετίας. Τα φορούν άνδρες και γυναίκες. Φτιαγμένα από τζιν ή έντονα εμπριμέ, φαρδαίνουν πολύ από το γόνατο και κάτω, παίρνοντας σχήμα καμπάνας. Καθιερώνονται ως τάση παγκοσμίως και διατηρούνται στις πρώτες θέσεις των προτιμήσεων των καταναλωτών μέχρι τα μέσα του ‘70.

Η έλευση της μουσικής disco στο προσκήνιο, τροποποιεί και επηρεάζει τις τάσεις στα ρούχα, που γίνονται εκκεντρικές, με φωτεινά χρώματα, μεγάλα λουλούδια και ψυχεδελικά σχέδια. Τα παντελόνια ακολουθούν τις τάσεις της εποχής κι αυτά. Συνοδεία ψηλοτάκουνων παπουτσιών, πουκάμισων με μεγάλους γιακάδες, ζώνες με αγκράφες και φαβορίτες, συγκροτούν εμφανισιακά ένα αποτέλεσμα που χαρακτηρίζεται από πολλούς ως η πλέον κακόγουστη υπερβολή. 50 και πλέον χρόνια μετά την εμφάνιση τους όμως, οι «καμπάνες» επιστρέφουν για τα καλά, διεκδικώντας ξανά μια θέση στην ντουλάπα μας.

ΥΓ

Οι μακέτες και οι γελοιογραφίες που συνοδεύουν το κείμενο, προέρχονται από εβδομαδιαία περιοδικά της εποχής.


The Ungry Hills

2/10/2018

Πρέπει να ψάξει κανείς αρκετά στο βιογραφικό του Ρόμπερτ Μίτσαμ, για να ξετρυπώσει το “Angry Hills”. Μια ταινία γυρισμένη εν μέρει στην χώρα μας, στην διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Το φιλμ γύρισε ο σπουδαίος Ρόμπερτ Όλντριτζ το 1959, σε σενάριο του Ελληνο-αρμένιου νοβελίστα και σεναριογράφου Αλβέρτου Μπεζερίδη. Η MGM έβγαλε με το ζόρι να φέρει στα ταμεία το κόστος της παραγωγής(1,2 εκατομμύρια δολάρια), παρά το γεγονός ότι επρόκειτο για μια εξαιρετική ταινία, καλογυρισμένη, με γρήγορο ρυθμό και έντονο το στοιχείο του σασπένς.

Συμπρωταγωνιστούσε ο Στάνλει Μπέικερ. Στην ταινία εμφανίζονταν και δύο Έλληνες ηθοποιοί. Πολύ πριν μπλέξει με τον κόσμο του πορνό, ο Κώστας Γκουσγκούνης κάνει ένα πέρασμα από την έβδομη τέχνη. Εδώ λοιπόν, υποδύεται έναν πράκτορα, μεταμφιεσμένο σε τροχονόμο! Η δεύτερη συμμετοχή, είναι μια άκρως τολμηρή εμφάνιση – ειδικά για την εποχή – της Μαρίτας Κωνσταντίνου, που χορεύει και τραγουδάει γυμνόστηθη σε ένα Αθηναϊκό καμπαρέ.

https://www.youtube.com/watch?v=6MfqieMQLQg

——————————————————————————————————————————————

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Ο θαυμαστός κόσμος των ζώων

1/10/2018

Από τις καλύτερες εκδόσεις για τα ζώα που κυκλοφόρησαν ποτέ στα Ελληνικά βιβλιοπωλεία. Ο «Θαυμαστός κόσμος των ζώων» από τις εκδόσεις Τεγόπουλος – Νίκας άφησαν εποχή. Η δεκάτομη εγκυκλοπαίδεια κυκλοφόρησε το 1973 και έγινε ανάρπαστη, παρά την αλμυρή της τιμή για τα δεδομένα της εποχής. Ήταν μια δουλειά του διάσημου Ισπανού ζωολόγου, φυσιοδίφη και παρουσιαστή της τηλεόρασης Félix Rodríguez de la Fuente.

Σπάνιας ομορφιάς έκδοση, μοναδική και με διαχρονική αξία, αποτελεί κόσμημα για κάθε βιβλιοθήκη. Οι Έλληνες εκδότες έκαναν εξαιρετική δουλειά, τόσο στην μετάφραση(Γιώργος Θεοδώρου), όσο και στην βιβλιοδεσία(συμπεριέλαβαν τα υπέροχα προστατευτικά καλύμματα και τα ανάγλυφα εξώφυλλα). Η δουλειά του de la Fuente ήταν επιπέδου Walt Disney(προφανώς εντυπωσίασε τον κ. Νίκα, ο οποίος κυκλοφορούσε συχνά εκδόσεις του διάσημου οργανισμού), με πλήθος φωτογραφιών και στοιχείων για κάθε ζώο ξεχωριστά ανά περιοχή και ήπειρο, μια πλήρη ταυτότητα ειδών που πλέον δεν υπάρχουν στον πλανήτη.
Τα περιεχόμενα των τόμων ήταν τα ακόλουθα:

ΤΟΜΟΣ Α ΄: Η ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ , σελ . 400

Οι σαβάνες και οι στέπες – η οικολογική πυραμίδα – Βοοειδή – Συίδες – Πτηνά – Σαρκοφάγα – Κυνίδες – Υαινίδες – Ρινοκερωτίδες – Προβοσκιδοειδή – Ερπετά

ΤΟΜΟΣ Β ΄: ΑΦΡΙΚΗ , σελ 400

Βαβουίνοι – Καμηλοπαρδαλίδες – Σωληνόδοντα – Αρπακτικά πτηνά – Σομαλία – Δυτική Αφρική – Αμφίβια – Ιπποποταμίδες – Φοινικοπτερόμορφα – Φολιδωτά

ΤΟΜΟΣ Γ΄: ΑΦΡΙΚΗ – ΕΥΡΑΣΙΑ – ΑΜΕΡΙΚΗ , σελ.400

Χιμπατζήδες – Λεοπάρδαλη – Φίδια – Ισημερινός – Ολαρκτική – Έρημος – Τρωκτικά – Ερπετά – Καμήλίδες – Αντιλοκαπρίδες – Ευρασία – Μεσόγειος – Λαγόμορφα

ΤΟΜΟΣ Δ΄: ΕΥΡΑΣΙΑ – ΑΜΕΡΙΚΗ , σελ. 400

Λύγξ – Αετοί – Μοσχογαλίδες – Ορνιθόμορφα – Ιερακίδες – Γερανόμορφα – Αγριόχοιρος – Ελαφίδες – Μουστελίδες – Γλαυκόμορφα – Κορακόμορφα – Αρκτίδες – Ποτάμια Θηλαστικά – η ζωή στα έλη – Πυγόποδα

ΤΟΜΟΣ Ε ΄: ΕΥΡΑΣΙΑ – ΑΡΚΤΙΚΗ – ΑΜΕΡΙΚΗ , σελ. 400

Τάιγκα – Δάση – Οροσειρές – Αγριόγιδα – Χρυσαετός – Ιμαλάια – Λύκοι – Θιβέτ – Δερμόπτερα – Πίθηκοι – Ζούγκλα

ΤΟΜΟΣ Στ΄: ΑΣΙΑ – ΝΟΤΙΟΣ ΑΜΕΡΙΚΗ , σελ. 400

Ψαροκυνηγοί – Νότια Ασία – Τίγρις – Νεοτροπική Ζώνη – Πεταλόυδες – Έντομα – Θηλαστικά – Μαρσιποφόρα – Χειρόπτερα – Αμαζόνιος – Γύπες

ΤΟΜΟΣ Ζ΄: ΑΥΣΤΡΑΛΑΣΙΑ – ΩΚΕΑΝΙΑ ,σελ . 400

Αυστραλιανή ζώνη – Καγκουρώ – Παπαγάλοι – τα «νησιά τςη Ομίχλης» – Μαδαγασκάρη – Γκαλαμπάγκος – Θάλασσες του Νότου – Αρχιπελάγη – Ωκεανοί – Θαλάσσια Ερπετά

ΤΟΜΟΣ Η΄: ΩΚΕΑΝΟΙ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΕΣ , σελ. 400

Θαλάσσια Θηλαστικά – Κοράλλια – Ανταρκτική – Το Βασίλειο του Φωτός – Ιχθύες – Δελφίνια – Σκυλόψαρα – Φάλαινες – Σπονδυλόζωα
Συστηματική κατάταξη των σπονδυλόζωων
Αλφαβητικό ευρετήριο στη Διεθνή Γλώσσα .

ΤΟΜΟΣ Θ΄: ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ ΖΩΑ , σελ. 400

Τα αγωνιστικά άλογα – Κόκερ σπάνιελ – η εκπαιδευση του σκύλου – Κυνηγετικοί σκύλοι – Η συντήρηση του αλόγου – Ντόπερμαν – Σιαμαία Γάτα – Τύποι Αλόγων – Ποιμενικός

Ακολουθώντας τον παρακάτω σύνδεσμο, θα βρείτε το βιογραφικό του κ. de la Fuentes.

https://en.wikipedia.org/…/F%C3%A9lix_Rodr%C3%ADguez_de_la_…

—————————————————————————————————————————————

Land Rover

30/9/2018

Δύο χρόνια μετά τη λήξη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, η Αγγλική αυτοκινητοβιομηχανία Rover ρίχνει στην αγορά ένα θρυλικό μοντέλο, συνώνυμο των οχημάτων 4Χ4 και της δίψας για περιπέτεια σε τέσσερις τροχούς, το Land Rover. Η σειρά II του 1958, θεωρείται από πολλούς ως η κορυφαία κατασκευαστική στιγμή του δημοφιλούς τζιπ και η πλέον ανθεκτική. Τα μοντέλα εκείνα εξόπλισαν τον Αγγλικό και Αυστραλιανό στρατό, τις δυνάμεις των Η.Ε, τον Ο.Η.Ε, τον Ερυθρό Σταυρό και τα Αφρικάνικα σαφάρι, μεταξύ άλλων.

Σχεδόν σε κάθε εξωτική κινηματογραφική παραγωγή, φιγουράριζε κάποιο Land Rover της σειράς II. Αυτοκίνητο γεννημένο για δύσκολα, με λαμαρίνα μασίφ(φοβερό προφυλακτήρα), διπλό διαφορικό και ένα κοτσαδόρο που τραβούσε ελέφαντα, καθιερώθηκε παγκοσμίως σε χρόνο ρεκόρ. Είκοσι χρόνια μετά, το 1967, η εταιρεία εξαγοράζεται από την Leyland Motors, η οποία με τη σειρά της έπειτα από οικονομικά προβλήματα, γίνεται British Leyland (BL) και περνάει στην ιδιοκτησία της Βρετανικής κυβέρνησης, το 1978. Ακολούθησαν πολλές εταιρικές συμφωνίες και εξαγορές, για να φτάσει στις μέρες μας τμήμα της Jaguar Land Rover, θυγατρικής της Ινδικής Tata Motors.

—————————————————————————————————————————————

42701979_2126289637390120_6208516367583281152_n

BASF

29/9/2018

Το 1935, η Γερμανική εταιρεία BASF παρουσιάζει το μαγνητόφωνο στην έκθεση του Βερολίνου, που χρησιμοποιεί για πρώτη φορά πραγματική μαγνητική ταινία. Χρειάστηκε όμως να περάσουν 3 δεκαετίες, για να καθιερωθεί το μπομπινόφωνο(μαγνητόφωνο μπομπίνας), ως το πλέον αξιόπιστο μηχάνημα αναπαραγωγής ήχου – της εποχής του φυσικά. Μπορεί με την πάροδο των χρόνων και την εξέλιξη της τεχνολογίας επαναστατικές ιδέες όπως αυτή της BASF να πέρασαν πλέον στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, όμως η γοητεία τους παραμένει διαχρονική στους φίλους των μηχανημάτων υψηλής πιστότητας.

ΥΓ

Η διαφήμιση είναι από τεύχος Ποπ και Ροκ του 1979.

————————————————————————————————————————————–

Η επανάσταση των τρανζίστορ

28/9/2018

Οι τηλεοράσεις των μέσων της δεκαετίας του ’70 έφερναν μια επανάσταση στον τρόπο λειτουργίας, αλλά και θέασης. Ήταν το τέλος της εικονοληπτικής λυχνίας και των ασπρόμαυρων δεκτών και, η αρχή μιας νέας εποχής: αυτής των τρανζίστορ, που σταδιακά οδήγησε από τις ογκώδεις συσκευές στις κομψές των ημερών μας και από τον «δίσκο του Νίπκοφ και το 1884, στις τηλεοράσεις υψηλής ευκρίνειας και τις πλατφόρμες ψηφιακής αναμετάδοσης.

Τότε όμως, το 1973, όταν έκαναν την εμφάνιση τους καταχωρήσεις όπως η πιο πάνω στα εβδομαδιαία περιοδικά στη χώρα μας, μόνον απαρατήρητες δεν περνούσαν. Όλοι ήθελαν να αποκτήσουν την τηλεόραση του μέλλοντος όπως την αποκαλούσαν, που άφηνε πίσω στον χρόνο εκείνη με τις λυχνίες, τα σεμέν, τα ανθοδοχεία και τις κορνίζες επάνω.


Ξύστε και μυρίστε

27/9/2018

Με έναν σαφώς ευφάνταστο τρόπο και ιδιαίτερα πρωτότυπο για τα χρόνια του, επιλέγει το αποσμητικό MUM να κεντρίσει το ενδιαφέρον των Ελλήνων καταναλωτών. Είναι 1973, όταν λανσάρει την νέα του σειρά αρωμάτων, δίνοντας τη δυνατότητα στον υποψήφιο αγοραστή να τα μυρίσει, ξύνοντας την επιφάνεια μιας ζωγραφιστής καρδιάς(στο χρώμα του κάθε αρώματος, μύστερι, σεξ απήλ, έκστασι, μπάτσελορ, σάμερ ντρημ κ.α), στις ολοσέλιδες διαφημιστικές καταχωρήσεις διαφόρων περιοδικών της εποχής(Ρομάντσο, Ταχυδρόμος, κ.α.).

Ο τρόπος αυτός που επιλέχθηκε από τους διαφημιστές της Αμερικάνικης βιοφαρμακευτικής Bristol Myers για να προωθήσουν το συγκεκριμένο προϊόν, στέφτηκε με απόλυτη επιτυχία και χαρακτηρίζει απόλυτα τα Ελληνικά ‘70ς, όντας μια άκρως καλτ προσέγγιση.

ΥΓ
Παράλληλα με τα σπρέι, στην αγορά κυκλοφορούσαν και τα αρωματικά μαντιλάκια της εταιρείας.

—————————————————————————————————————————————-

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Ο Σπαγκοραμμένος του Πολενάκη

26/9/2018

Κατά γενική ομολογία, ο Νίκος Θεοφανίδης είχε συγκεντρώσει την dream team των Ελλήνων γελοιογράφων στο Ρομάντσο. Αρχέλαος, Χριστοδούλου, Παυλίδης, Πολενάκης, Βλασσόπουλος, Μακρής, Αναστόπουλος και πολλοί άλλοι, δημιούργησαν και καθιέρωσαν στους αναγνώστες μια σειρά εύθυμων χαρακτήρων που χαρακτηρίζονται πλέον ως διαχρονικοί. Μεταξύ αυτών ο Χριστοδούλου με τους «Βαρελόφρονες»(την «Χοντρή» την δημοσίευε στον Θησαυρό, μαζί με τον σύζυγο της τον Ζαχαρία), και, ο Πολενάκης με τον «Σπαγκοραμμένο». Ο τελευταίος, άφησε εποχή με τα χιουμοριστικά μαθήματα οικονομίας του και έγινε σημείο αναφοράς στον πολύ επιτυχημένο δημιουργό του.

—————————————————————————————————————————————

42607388_2121585951193822_1386719166056103936_n

1978, η χρονιά που άλλαξε το Αγγλικό ποδόσφαιρο

25/9/2018

1978. Πέφτει και το τελευταίο Ευρωπαϊκό, ποδοσφαιρικό κάστρο. Το Αγγλικό πρωτάθλημα ανοίγει τις πύλες του στους ξένους ποδοσφαιριστές και έκτοτε οι αλλαγές θα είναι σαρωτικές, εντός και εκτός γηραιάς Αλβιόνας. Όπως σωστά τονίζει το δημοσίευμα, από τις αθλητικές ειδήσεις εκείνης της χρονιάς σε οικογενειακό περιοδικό, η επιλογή των ξένων ποδοσφαιριστών έγινε με αυστηρά κριτήρια, κάτι που αποδείχτηκε ευεργετικό για το Αγγλικό ποδόσφαιρο.

Οι ομάδες ενισχύθηκαν με ποιοτικούς παίκτες – όπως ο διεθνής Αργεντίνος Όσι Αρντίλες που ήρθε στην Τότεναμ από την Ρασίνγκ Κλούμπ – κάτι που μεταξύ άλλων διαφοροποίησε και τον παραδοσιακό τρόπο αντίληψης του Βρετανικού ποδοσφαίρου, το οποίο μέχρι τότε χαρακτηρίζονταν από τον δυναμισμό και τις …σέντρες. Με παίκτες όπως ο Αρντίλες, η μπάλα κατέβηκε στον αγωνιστικό χώρο και το παιχνίδι απέκτησε ταχύτητα και τεχνική. Αντίθετα στη χώρα μας, όπου τα σύνορα είχαν ανοίξει ενωρίτερα(επί χούντας), οι ξένοι παίκτες δεν τηρούσαν ακριβώς τις «προδιαγραφές» ποιότητας, με αποτέλεσμα να συνεχίσει το κολύμπι στα ρηχά νερά της μετριότητας επί μακρόν… Ότι πληρώνεις παίρνεις, που λέει και η παροιμία.


Ακάκιε, μη ξεχάσεις τα μακαρόνια να είναι ΜΙΣΚΟ!

24/9/2018

Ήταν μια από τις πλέον επιτυχημένες διαφημίσεις στην Ελλάδα. Το τηλεοπτικό σποτ έπαιζε για πάνω από 3 δεκαετίες, τόσο στην τηλεόραση, όσο και στα διαφημιστικά διαλείμματα στους κινηματογράφους. Ο ιδρυτής της εταιρείας ζυμαρικών ΜΙΣΚΟ κ. Ελευθέριος Μαντζίκας, ισχυρίστηκε ότι άντλησε έμπνευση για την δημιουργία της όταν επισκεπτόμενος τα Μετέωρα, άκουσε αυτή τη φράση από το στόμα ενός ιερωμένου προς τον καλόγερο που ξεκινούσε με το γαϊδουράκι για προμήθειες.

Ο Ακάκιος έγινε σήμα κατατεθέν της ΜΙΣΚΟ(και εμπορικό σήμα), συντήρησε όμως και μια δεύτερη, παράλληλη εκδοχή, που ρίχνει νερό στο μύλο της αμφισβήτησης, υπό ένα διακριτικό άρωμα Κερκυραϊκής αύρας.

Το 1915, ο σκιτσογράφος Ηλίας Κουμεντάκης(Κρητικής καταγωγής), τελειώνει την στρατιωτική του θητεία και εγκαθίσταται στην Κέρκυρα. Σκιτσογραφεί μεταξύ άλλων στα περιοδικά «Κερκυραϊκή Ανθολογία», «Συντροφιά των 9» και «Πόρφυρας». Ο Κουμεντάκης σκιτσάρισε τον καλόγερο που αναχωρεί με το γαϊδουράκι από τη μονή για λογαριασμό της καπνοβιομηχανίας Γιαννουκάκη και, το σλόγκαν ήταν: «Ουνούφριε, μη ξεχάσεις τα τσιγάρα να είναι Γιαννουκάκη!». Η φράση τροποποιήθηκε από την ΜΙΣΚΟ το 1930, κι έκτοτε συνόδεψε την πορεία της διαφημιστικά με μεγάλη επιτυχία.

—————————————————————————————————————————————–

Φανταρίνες

23/9/2018

Στο φινάλε της δεκαετίας του ‘70, ο νομοθέτης συμπληρώνει τη δυνατότητα εθελοντικής κατάταξης των γυναικών για εκπλήρωση θητείας και σε καιρό ειρήνης, με το ΦΕΚ Α΄ 279/26.9.1977, στην Ελλάδα πάντα, αφού σε άλλες χώρες υπήρχε ήδη κάτι ανάλογο. Ένα ακόμη ανδρικό κάστρο είχε πέσει. Μια απόφαση που αν και αναμενόμενη, εν τούτοις προκάλεσε καυστικά σχόλια και έδωσε τροφή στην τέχνη, για να καταθέσει έτσι τις δικές της ερμηνείες. Ο Ντίμης Δαδήρας γυρίζει το ’79 τις «Φανταρίνες», με τη Ρένα Βλαχοπούλου και τον Ντίνο Ηλιόπουλο και, ο γελοιογράφος μας Αρχέλαος δημοσιεύει μια σειρά σκίτσων του στο Πάνθεον. Την ίδια στιγμή, η μαθηματικός Αγαθή Αρβανιτίδου κυκλοφορεί το βιβλίο της με τίτλο «Οι πρώτες γυναίκες στο στρατό», στο οποίο καταγράφει τις προσωπικές της εμπειρίες από την θητεία της.

——————————————————————————————————————————————-

42306977_2117993388219745_3537970999318282240_n

Ισλαμική αφύπνιση

22/9/2018

Γυρίζοντας πίσω στον χρόνο, πολλές φορές αποκομίζει κανείς την αίσθηση ότι τα «καμπανάκια» για διάφορης μορφής κινδύνων(κοινωνικών, πολιτικών κ.α.), είχαν χτυπήσει δεκαετίες πριν, δίχως όμως να ληφθούν υπόψη με την δέουσα σοβαρότητα. Ένα ακόμη τέτοιο παράδειγμα, είναι η ανησυχητική για τα δεδομένα της δεκαετίας του ’70 αφύπνιση των Ισλαμιστών. Μιάμιση δεκαετία μετά, τα καμπανάκια έγινα καμπάνες…

——————————————————————————————————————————————-

42199561_2116520478367036_8582688483955441664_n

Ναρκωτική διαχρονικότητα

Μπορεί να μας χωρίζουν 4 και πλέον δεκαετίες από το 1975, όμως υπάρχουν καταστάσεις που παρέμειναν αναλλοίωτες στο πέρασμα του χρόνου. Άλλαξαν απλά ονόματα. Και τότε και στις μέρες μας, η χρήση ναρκωτικών στα υψηλά κοινωνικά στρώματα παραμένει διαχρονική ως παρουσία, κάτι που καταγράφηκε άλλωστε και σε πολλά ρεπορτάζ της εποχής.

——————————————————————————————————————————————

42128753_2115411765144574_1437168672253673472_n

Linguaphone

20/9/2018

Για πάνω από τρείς δεκαετίες, αποτελούσε την πλέον γνωστή μέθοδο εκμάθησης ξένων γλωσσών στο σπίτι. Η Linguaphone των δίσκων και των κασετών, πέρασε με την πάροδο των χρόνων σε πιο σύγχρονες μορφές εκπαίδευσης(ακόμη και διαδικτυακά), συντηρώντας το πρωτοπόρο της προφίλ. Οι περισσότεροι θα θυμάστε τις καταχωρήσεις των υπηρεσιών και των προϊόντων της, σε περιοδικά, εφημερίδες, ακόμη και κόμικς. Το «τυράκι» εξακολουθούσε να είναι ο δωρεάν πρώτος δίσκος/κασέτα. Τα υπόλοιπα είχαν φυσικά χρηματική επιβάρυνση. Μια μέθοδος που ακολουθήθηκε κατά κόρον έκτοτε από πολλές εταιρείες(με πιο γνωστή όλων την Ιταλική De Agostini).

—————————————————————————————————————————————-

41992088_2114204051932012_7375949626085474304_n

Τραγική απόλυση

19/9/2018

Το 1976 ο δημοσιογράφος Νάσος Αθανασίου της ΕΡΤ παραχωρεί λόγω στράτευσης την θέση του παρουσιαστή της εκπομπής «Κάθε μεσημέρι» στον Μιχάλη Ρούσσο. Το επιτυχημένο δημοσιογραφικό μαγκαζίνο(στην πρωτόγονη του μορφή), περνάει στην δεύτερη του περίοδο. Ο Ρούσσος παθιάστηκε με την εκπομπή, την οποία παρουσίαζε ως τις 13 Απριλίου του 1979, όταν και άνευ προειδοποίησης(και ανεξήγητα), η διεύθυνση του κρατικού καναλιού την έκοψε. Ο συμπαθής δημοσιογράφος οδηγήθηκε σε κατάθλιψη και 4 χρόνια μετά απεβίωσε σε ηλικία μόλις 42 ετών.

——————————————————————————————————————————————-

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Τα σκίτσα του ΚΥΡ στα Καρέλια

18/9/2018

Την Κυριακή 26 Μαΐου του 1996, η εταιρία ΚΑΡΕΛΙΑ Α.Ε συνεχίζει την επιτυχημένη, πρωτότυπη ιδέα συλλογής γελιογραφιών μέσω των πακέτων «ΚΑΡΕΛΙΑ» Φίλτρο Κασετίνα», με τον γνωστό σκιτσογράφο ΚΥΡ. Να θυμίσουμε, ότι για πολλά χρόνια, οι καπνιστές της εν λόγο μάρκας απολάμβαναν τα σκίτσα του Μητρόπουλου, μιας ακόμη φοβερής πένας με κοφτερό χιούμορ.

Η ιδέα στέφτηκε από απόλυτη επιτυχία, αν λάβουμε υπόψη την καθολική αποδοχή, όπως και τις διαστάσεις άκρας συλλεκτικότητας που απέκτησε η συνεργασία αυτή, στα χρόνια που ακολούθησαν. Κάτι αναμενόμενο, αν αναλογιστεί κανείς την ανταπόκριση των καταναλωτών και στην παρουσία των σκίτσων του Μητρόπουλου που προηγήθηκε χρονικά(θα αναφερθούμε και σε αυτήν προσεχώς).

——————————————————————————————————————————————-

 

 

Life Shavers

17/9/2018

Αποτέλεσε ακόμη μια από τις γεύσεις εκείνες των παιδικών χρόνων, της γενιάς των σημερινών 50ρηδων, στην δυναμική της εκείνη εμφάνιση ως παιδικός πειρασμός στις αρχές της δεκαετίας του ’70, όταν και άνοιξαν για τα καλά τα καταναλωτικά σύνορα. Κύριο της χαρακτηριστικό και πρωτότυπο, η τρύπα στη μέση(εξ ου και ο τρόπος που λανσαρίστηκε από την εδώ αντιπροσωπεία). Δεν ήταν αυτή όμως η πρώτη της εμφάνιση στην Ελληνική αγορά. Για να γίνει γνωστή στο ευρύ κοινό, η Life Shavers διανέμεται δωρεά στην διεθνή έκθεση Θεσσαλονίκης το 1929, γεγονός που αποδείχτηκε ικανό να δώσει ώθηση στις πωλήσεις, αν και ο Ελληνικός λαός προέρχονταν από μια μακρά περίοδο στερήσεων. Η διάσημη καραμέλα αποχώρησε έκτοτε δύο φορές από την χώρα μας, για να επιστρέψει προσφάτως αλλά με την μορφή εισαγόμενου προϊόντος σε επιλεγμένα delicatessen.


Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Μπλε ποδιές και άσπροι γιακάδες

14/9/2018

Τον Φλεβάρη του ’82, σημερινοί 50ρηδες έχουν να θυμούνται μεταξύ άλλων και την κατάργηση της σχολικής ποδιάς, από τον τότε υπουργό της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ Λευτέρη Βερυβάκη. Μια απόφαση που έβαζε τέλος στην υποχρεωτική χρήση της για αγόρια και κορίτσια(οι δάσκαλοι επέμεναν περισσότερο να την φορούν τα κορίτσια). Κι έτσι, όσοι ξεκίνησαν στο δημοτικό φορώντας την μπλε ποδιά με τους λευκούς γιακάδες, στο γυμνάσιο γνώρισαν μια μεγάλη αλλαγή, την κατάργηση της.

Για το εκπαιδευτικό σύστημα και τα δεδομένα της εποχής, η μπλε σχολική ποδιά, μαρτυρούσε την ιδιότητα του μαθητή, υπηρετούσε την ομοιομορφία των μελών της μαθητικής κοινότητας. Για ορισμένους μάλιστα ακόμη πιο συντηρητικούς, ήταν η έκφραση της συνοχής της μαθητικής κοινότητας. Οταν μάλιστα πριν από 36 χρόνια, ξεκίνησε η συζήτηση για την κατάργησή της , ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας διχάστηκε. Κάποιοι υποστήριξαν οτι με την κατάργηση της θα επικρατούσε ασυδοσία στην εμφάνιση των μαθητών.

Οι περισσότεροι όμως χαιρέτησαν το μέτρο αφού πίστευαν ότι η ομοιομορφία εμπόδιζε στην ανάπτυξη της προσωπικότητας των παιδιών κι έκανε τα σχολεία να μοιάζουν με στρατόπεδα. Τελικά, όλοι όσοι τότε υποστήριζαν πως η κατάργηση της σχολικής ποδιάς θα άνοιγε το δρόμο μιας ανεξέλεγκτης εισαγωγής μόδας στα σχολεία, με το πέρασμα του χρόνου, διαψεύστηκαν.

Κάθε Σεπτέμβριο, όσο υπήρχαν ποδιές, μαθητές αγόρια και κορίτσια συναντιόντουσαν έξω από τα πολυκαταστήματα της εποχής για να αγοράσουν την καινούργια τους ποδιά. Μινιόν, Αφοί Λαμπρόπουλοι, Δραγώνας, ήταν τα μαγαζιά στα οποία συνέρρεαν μαθητές και γονείς. Οι τιμές των νέων σχεδίων αποτελούσαν,κάθε χρόνο, θέμα στις εφημερίδες.

Στο ρεπορτάζ της εφημερίδας «Τα Νέα» εκείνης της εποχής, διαβάζουμε τις τιμές για τις ποδιές, από το νηπιαγωγείο μέχρι το γυμνάσιο. Το 1975 οι ποδιές έφτασαν τις 3.500 και 4.000 δραχμές εάν ήταν κάποιας ακριβής μάρκας ενώ λίγο πριν την κατάργηση της, οι τιμές είχαν σκαρφαλώσει ακόμη υψηλότερα. Οσοι μάλιστα προτιμούσαν να αγοράζουν τις περίφημες σχολικές ποδιές » by Tseklenis», πλήρωναν διπλάσια τιμή η οποία έφτανε στο 1/3 ενός βασικού μισθού.

—————————————————————————————————————————————–

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

ΜΕΛΟ – Η άνοδος και η πτώση μιας σοκολατένιας αυτοκρατορίας

13/9/2018

Στις αρχές της δεκαετίας του ’60 η μάχη για την κυριαρχία στην Ελληνική αγορά σοκολάτας φούντωσε για τα καλά. Ο πρωτοπόρος Παυλίδης(έτος ίδρυσης ως γλυκυσματοποιείον 1841), γνώρισε τον ανταγωνισμό αρκετών σοκολατοβιομηχανιών. Αρχικά από τις Ζαβορίτου, Λόγγου και Μουλά, Γαβριήλογλου, έπειτα την Ίρις, την ΑΒΕΖΑΠ, την ΑΣΤΗΡ, την ΙΟΝ, την εταιρεία Ατσάρου και Φλόκα. Έπειτα, ακολούθησαν οι Ρούσσος, ΕΒΓΑ, Παπαδόπουλος, ΜΕΛΟ, Mabel, ΓΚΛΑΡΙΣ, ΣΕΡΑΛ και ο Λουμίδης. Η εταιρεία Nestle εμφανίστηκε το 1912 και ασχολήθηκε αποκλειστικά με εισαγωγές.

Με αφετηρία το 1965 και έδρα τον Πειραιά, η ΜΕΛΟ με τις εντυπωσιακές για την εποχή, υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις, υπήρξε μια από τις πλέον επιτυχημένες σοκολατοβιομηχανίες στην Ελλάδα, με τεράστια αναγνωρισιμότητα, ειδικά μεταξύ των νεαρών καταναλωτών, αφού επικεντρώθηκε σε μεγάλο βαθμό σε αυτούς. Αυτό που την καθιέρωσε και της έδωσε ένα μεγάλο μερίδιο στην εγχώρια αγορά, ήταν η πολύ έξυπνη ιδέα της προώθησης των προϊόντων της μέσα από θεματικά άλμπουμ, τα οποία συμπλήρωναν με τα χαρτάκια που έβρισκαν μέσα στις συσκευασίες οι ενδιαφερόμενοι.

Τα άλμπουμ κόστιζαν 2 ή 3 δραχμές το ένα, είχαν πάντα «δύσκολα» χαρτάκια(δεν έμπαιναν συχνά στις συσκευασίες), ενώ η καλλιτεχνική τους επιμέλεια, όπως και των κουπονιών, ήταν αξεπέραστη και αποτέλεσε σημείο αναφοράς σε μια ολόκληρη γενιά. Μεγάλο όπλο της εταιρείας, ήταν αναμφίβολα οι γκοφρέτες της, ιδιαίτερα δημοφιλείς την περίοδο 1965 – 1975. Για τα δεδομένα της εποχής η ΜΕΛΟ έκανε μια μικρή επανάσταση, η οποία πήρε τεράστιες διαστάσεις, αναγκάζοντας όλες τις ανταγωνίστριες εταιρείες να πράξουν ανάλογα!

Κάθε χρόνο, τα παιδιά είχαν ένα καινούργιο κίνητρο, μια καινούργια συλλογή από χαρτάκια για να συγκεντρώσουν, προκειμένου να συμπληρώσουν το άλμπουμ και να διεκδικήσουν τα δώρα που πρόσφερε. Η αρχή έγινε με τις «Σημαίες όλου του κόσμου» και τις «Ενδυμασίες των λαών», για να ακολουθήσουν τα «Ο κόσμος του βολάν», η περίφημη «Πινακοθήκη της ΜΕΛΟ», το «Γνώσεις, πνεύμα, χιούμορ», «Ο μαγικός κόσμος της Ντίσνευ», αντικείμενο του πόθου για πολλούς συλλέκτες ενθύμιων, το “Σέικ»(με ξένους ηθοποιούς και τραγουδιστές), το εξαιρετικό «Σπαζοκεφαλιές» και, οι «Σταθμοί στην ιστορία» και «Ταξιδεύοντας τον κόσμο»(μοναδικής ομορφιάς και αυτό).

Στην δεκαετία του ’80 η ΜΕΛΟ δραστηριοποιήθηκε και σε παραπλήσια επιχειρηματικά πεδία(μπισκότα, τσίχλες, καραμέλες). Οι σειρές της των ηθοποιών και των τραγουδιστών από την χώρα μας και το εξωτερικό, που υπήρχαν στις τσίχλες εκείνων των χρόνων, υπήρξαν πολύ επιτυχημένες, όπως και αυτές με εικόνες από μεταφορικά μέσα και τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Το 1993, η Γιώτης αγόρασε την ΜΕΛΟ, κι έκτοτε όλα τα πιο πάνω πέρασαν στις παιδικές μνήμες πολλών εξ υμών…

Θα ακολουθήσει ξεχωριστή παρουσίαση των άλμπουμ με επιπλέον στοιχεία μελλοντικά, σε μια συνεργασία με τον συγγραφέα και συλλέκτη Γιώργο Κοσκινά. Μείνετε συντονισμένοι.

ΣΣΤ*Με την συγκατάθεση του Comics Trades.
Και για τους νοσταλγούς, μια προσφορά εκ μέρους της ομάδας μας, της Τρανατέλας, του Comics Trades και του κ. Κοσκινά. Το άλμπουμ «Σταθμοί στην ιστορία» για ελεύθερη λήψη!

http://www.mediafire.com/view/?6fxg6xc6da5lys5

—————————————————————————————————————————————–

ΕΛ.ΒΙ.ΕΛΑ τα δικά μας allstar

12/9/2018

Προ της έλευσης των εταιρειών του εξωτερικού, που παρέσυραν τα πάντα στο πέρασμα τους, αφήνοντας μια χώρα αιχμάλωτη του καταναλωτισμού, υπήρχαν εγχώριες ιδέες καταξιωμένες, πρωτότυπες και με πολλές δυνατότητες εξέλιξης. Μια από αυτές ανήκε στους Νικόλαο Μαυροφίδη και Νικόλαο Αγνιάδη(με καταγωγή Μικρασιατική), οι οποίοι το 1928 έφτιαξαν την Ελληνική Βιομηχανία Ελαστικού(ΕΛ. ΒΙ. ΕΛΑ.), διάσημη σε όλη την επικράτεια για τις «ελβιέλες», τα δικά μας, Ελληνικά allstar!

Έβγαιναν μόνο σε άσπρο χρώμα και τα φορούσαν μικροί και μεγάλοι από τη γυμναστική στο σχολείο μέχρι τις παρελάσεις και τα σαλόνια(και φυσικά στις γυμναστικές επιδείξεις, στο τέλος κάθε σχολικής χρονιάς). Ήταν τα μόνα αθλητικά παπούτσια που κυκλοφορούσαν στην Ελλάδα και έτσι επικράτησε ο όρος «ελβιέλες» από το όνομα της εταιρείας. Η εταιρεία σταμάτησε οριστικά τη λειτουργία της στις αρχές του 1960, ωστόσο δεν έμεινε στα αζήτητα.

Το όνομα, μετά το κλείσιμό της πωλήθηκε από τους πιστωτές στη μεγάλη υποδηματοποιία «Αλυσίδα», η οποία είχε την έδρα της στη Θεσσαλονίκη και η εταιρεία μετονομάστηκε σε «Αλυσίδα-ΕΛΒΙΕΛΑ». Μέχρι τα τέλη του ’70, οι «ελβιέλες» κυριαρχούσαν στην ελληνική αγορά στον τομέα των αθλητικών ειδών. Το παπούτσι είχε τη φήμη ότι ήταν ανθεκτικό και βεβαίως δεν ήταν για βραβείο σχεδιασμού. Το ’77 όμως, όταν ο νεαρός τότε Σάμι Φάις έκλεινε συμφωνία με την μικρή Nike και την έφερνε στην Ελλάδα, οι «ελβιέλες» έμελε να περάσουν σταδιακά στην ιστορία των εγχώριων ευρεσιτεχνιών… Φυσικά, δεν ήταν η μοναδική Ελληνική εταιρεία αθλητικών παπουτσιών. Υπήρξαν και άλλες, στις οποίες θα αναφερθούμε προσεχώς.

—————————————————————————————————————————————

41542216_2104482276237523_8038618085780881408_n

Τα πρώτα βήματα της παγκοσμιοποίησης

11/9/2018

Self service και στην πώληση κουλουριών, χωρίς την παρουσία καν του παραδοσιακού πλανόδιου πωλητή; Αδιανόητο για την δεκαετία του ’70, που ήρθε όμως κι αυτό ως υποταγή στην σύγχρονη, απρόσωπη μορφή πώλησης, η οποία με την στήριξη της τεχνολογίας θα κυριαρχούσε σε παγκόσμιο επίπεδο λίγα χρόνια έπειτα. Ήταν τα πρώτα βήματα του δεκανικιού του νεοφιλελευθερισμού, της γνωστής μετέπειτα ως παγκοσμιοποίησης.

——————————————————————————————————————————————

41413792_2103252659693818_4632482486297821184_n

Προ Πο

10/9/2018

Δελτίο Προ – Πο άλλων εποχών και περασμένων μεγαλείων για ορισμένους συλλόγους… Οι νεότεροι θα έχουν ακουστά για την Καστοριά(που κατέκτησε και το κύπελλο το ’79 νικώντας 5-2 τον Ηρακλή στον τελικό), των Σαργκάνη, Παράσχου, Σημαιοφορίδη, Δίντσικου, Τσιρώνη κ.α. Από ότι μπορείτε να δείτε από τις προβλέψεις εκείνου του δελτίου, εκτός των ομάδων του άλλοτε ΠΟΚ(του Εθνικού, του Αιγάλεω και του Ατρομήτου) και εκείνων της Θεσσαλονίκης, όλες οι υπόλοιπες εκπροσωπούν την επαρχία. Όσο για τον επίλογο του κουπονιού, δύο ματς από την Β’ Εθνική και καμπιονάτο, για να δυσκολέψουν τους παίκτες.

ΥΓ

Παρόμοιες προβλέψεις φιλοξενούνταν στα περισσότερα σχεδόν περιοδικά και εφημερίδες της εποχής. Αναπόσπαστο καλτ στοιχείο της χώρας κι αυτό.

—————————————————————————————————————————————–

41342884_2102011003151317_8454909345723842560_n

Μιχάλης Γάλλιας

9/9/2018

Αποκαλέστηκε ως ο «μέγας χαλίφης» της Ελληνικής γελοιογραφίας. Ο Μιχάλης Γάλλιας θεωρήθηκε ως ο κορυφαίος ερωτικός γελοιογράφος όλων. Γεννημένος το 1914, στον Πειραιά, σπούδασε – χωρίς να τελειώσει – στην σχολή Καλών Τεχνών(όπως αρκετοί συνάδελφοι του, με πρώτο και καλύτερο τον Μπόστ). Πρωτοεμφανίστηκε, το 1933, στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Εβδομάς», φτιάχνοντας αρχικά λετρίνες και εικονογραφήσεις μυθιστορημάτων. Κατά καιρούς συνεργάστηκε με διάφορα περιοδικά και εφημερίδες («Πάνθεον», «Μπουκέτο», «Ακρόπολη», «Ελεύθερο Λόγο» κ.ά.). Γνωστός έγινε με τη «Χοντρή» του «Θησαυρού» (προπολεμική, γελοιογραφική φιγούρα του τουρκικού περιοδικού «Ράμιζ», που μεταφυτεύτηκε με μεγάλη επιτυχία στην Ελλάδα). Στο ενεργητικό του ο «Μπόμπος ο Αχτύπητος» (αυτοτελή χιουμοριστικά κόμικς, που δημοσίευσε η «Μάσκα» το 1945) και «Οι περιπέτειες του αστυνόμου Μπέκα», που δημοσίευσε στην «Απογευματινή», την περίοδο 1960-1967 σε συνεργασία με το Γιάννη Μαρή. «Έγραφε» και «γελοιοποιούσε» στον πολλαπλά «αμαρτωλό» του «Οικογενειακό Θησαυρό», του οποίου άλλωστε ήταν και συνιδιοκτήτης.

Πηγή πληροφοριών: lolanaenaallo

ΥΓ
Η σελίδα που παραθέτουμε είναι από τεύχος Ρομάντσου του 1982.

——————————————————————————————————————————————-

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Τα επιτραπέζια της χλωρίνης KLINEX

7/9/2018

Εκτός του ΚΛΙΝ, που συμμετείχε σε αυτή την ιστορία με τις προσφορές προς τους καταναλωτές και δη τα τέκνα αυτών, υπήρξαν κι άλλες εταιρείες που δελέαζαν τους πιτσιρικάδες με παιγνίδια στα προϊόντα τους, οι οποίοι με την σειρά τους πίεζαν τις μαμάδες για να τα αγοράζουν. Ειδικά μέχρι το ’74, αυτό ήταν ένα σύνηθες φαινόμενο, και από την όλη διαδικασία δεν θα μπορούσε να λείψει η χλωρίνη KLINEX (που «αυτήν ξέραμε – αυτήν εμπιστευόμασταν» εκείνα τα χρόνια και όχι μόνον), η οποία, σημειωτέον, ήταν εκ των πρωτοπόρων της υλοποίησης αυτής της ιδέας. Κατά κάποιον τρόπο έσυρε τον χορό. Έπειτα ακολούθησαν πολλοί άλλοι (ΚΛΙΝ, Kolynos, κ.α.).

Το ημερολόγιο δείχνει 1967, εκεί θα σας γυρίσουμε αυτή τη φορά, με τις άκρως νοσταλγικές εικόνες αυτών των επιτραπέζιων παιχνιδιών. Όλα τους φέρουν το λογότυπο KLINEX. Τα παιχνίδια αυτά ήταν συνολικά 8(με μια μικρή επιφύλαξη, όπως θα διαβάσετε στο υστερόγραφο). Σκάκι, Φιδάκι, Ντόμινο, Γκρινιάρης , Ντάμα, Ράλλυ, Ρουλέτα και Φούτμπωλ.

Χαρακτηριστικό του σκεπτικού που προωθούσε προς τα έξω η εταιρεία, δίνοντας του σαφώς διαστάσεις δέλεαρ, είναι και το κείμενο που βρίσκονταν στο πίσω μέρος των παιχνιδιών αυτών: TΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΗΣ ΧΛΩΡΙΝΗΣ KLINEX ΑΚΟΝΙΖΟΥΝ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΩΡΕΣ Σ’ ΟΛΗ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. Η ιδέα ήταν πολύ έξυπνη και έπιασε αμέσως, καθώς όσοι ξεκινούσαν τη συλλογή αυτή δεν σταματούσαν σε 1-2 παιχνίδια, αυξάνοντας έτσι κατακόρυφα τις πωλήσεις του δημοφιλούς λευκαντικού(αρχικά της ΕΛΑΪΣ, εξαγορασμένο πλέον από την Unilever Hellas).

ΥΓ
Υπάρχουν υποψίες ότι εκτός των 7 παιχνιδιών που αναφέρονται στο κείμενο, υπήρξε ακόμη ένα, το «Βρέσ’το και πάρ’το», όμως μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν κατέστη δυνατή η ταυτοποίηση του.

ΥΓ 2
Να ευχαριστήσουμε τον φίλο και μέλος της ομάδας Memory Lane Κόιο Χρήστο, για την παραχώρηση των φωτογραφιών.

—————————————————————————————————————————————–

Αντόνιο Καμπαλέρο – ο εφευρέτης του φωτορομάντζου

6/9/2018

Για δύο και πλέον δεκαετίες είχαν το δικό τους, αναγνωστικό κοινό. Μια εκδοτική μόδα που βρήκε θέση στις σελίδες πολλών γυναικείων περιοδικών παγκοσμίως. Κάποια από αυτά μάλιστα, τροποποιήθηκαν ώστε να χωρέσουν όσες περισσότερες σελίδες φωτορομάντζου γινόταν, σε βάρος της υπόλοιπης ύλης, ενώ υπήρξε και η περίπτωση εκείνων που δημιουργήθηκαν για να φιλοξενήσουν αποκλειστικά και μόνο τις ρομαντικές κυρίως ιστορίες αυτές, που διαδραματίζονταν στα φωτογραφικά στούντιο του Μεξικανού φωτογράφου, παραγωγού και σκηνοθέτη, Antonio Caballero. Ο Caballero κατάφερε να επιβάλλει σε παγκόσμιο επίπεδο την ιδέα του, δημιουργώντας 500 fotonovelas σε 15 περίπου χρόνια, οι οποίες δημοσιεύτηκαν παντού(στη χώρα μας στα Ρομάντσο, Φαντάζιο, Βεντέτα, Θησαυρό, Πάνθεον, Ντομινό κ.α.)

—————————————————————————————————————————————–

40875935_2097177693634648_6487561732834197504_n40779110_2097175973634820_2003125197271465984_n

5/9/2018

Γεννήθηκε το 1918 στην Κωνσταντινούπολη ως Χρύσανθος Βοσταντζόγλου, για να έρθει στην Ελλάδα το 1926, με ενδιάμεση στάση 6 ετών στην Ρουμανία. Το ’39 γράφεται στην σχολή καλών τεχνών, την οποία παράτησε έξη μήνες αργότερα. Στην διάρκεια της γερμανικής κατοχής προσχώρησε στο ΕΑΜ και συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση. Το 1945 ξεκινάει την μεγάλη του πορεία στον χώρο της γελοιογραφίας, χρηματοδοτώντας το βιβλίο «Ο Άγιος Φανούριος. Βοήθημα δια την κατανόησιν των Κινέζων κλασσικών..Γκα-τσου και Βου-Σβου-Νι.» Το ’55 συνεργάζεται με το περιοδικό «Εικόνες» και μερικά χρόνια αργότερα συνεχίζει στον «Ταχυδρόμο», όπου και καθιερώνει τους τρείς χαρακτήρες του, «Μαμά- Ελλάς, Πειναλέων και Ανεργίτσα». Η στήλη του ονομαζόταν «Το μποστάνι του Μπόστ». Μετά από αρκετές εκδοτικές περιπέτειες σε εφημερίδες και περιοδικά, το 1966 άνοιξε ένα κατάστημα δώρων με την επωνυμία «Λαϊκαί Εικόναι». Έθεσε αρκετές φορές υποψηφιότητα ως βουλευτής κομμάτων της Αριστεράς (1964 με την ΕΔΑ, 1981 και 1985 με το ΚΚΕ), χωρίς ποτέ να εκλεγεί. Ο Μποστ επηρέασε πολλούς γελοιογράφους με το σκίτσο του, την χαρακτηριστική γραφή, αλλά και την επιμελώς ατημέλητη ανορθογραφία, σήμα κατατεθέν του.

—————————————————————————————————————————————-

40778377_2096361620382922_7432696683915378688_o

4/9/2018

1975. Στο Ελληνικό πεντάγραμμα κυριαρχούν μεταξύ άλλων αστέρια όπως ο Γιάννης Ντουνιάς, Μανώλης Μητσιάς, Μανώλης Αγγελόπουλο και, Τόλης Βοσκόπουλος. Οι δικές τους μουσικές προτιμήσεις παρουσιάζουν αρκετό ενδιαφέρον, αφού ξεμακραίνουν από το δικό τους πεδίο.
ΥΓ
Η προσθήκη των μουσικών προτιμήσεων του υιού Θεοδωράκη, κρίνεται ως μάλλον άκυρη στο κείμενο του ρεπορτάζ.

—————————————————————————————————————————————–

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

3/9/2018

Ας θυμηθούμε μερικές «Ψαροτουφεκιές», από την πένα του γελοιογράφου μας Παύλου Παυλίδη, τις σελίδες του Ρομάντζου και το 1971.

————————————————————————————————————————————–

40537094_2094038273948590_9060294684131196928_n

2/9/2018

Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’70, υπήρχαν επαγγέλματα που είχαν αρχίσει να ευδοκιμούν και να λανσάρονται ως νέα και πολλά υποσχόμενα, έχοντας επηρεαστεί σαφώς από την πορεία τους στο εξωτερικό και δη την Αμερική. Ένα από αυτά, του πλασιέ, που προωθούσε πωλήσεις με το σύστημα πόρτα-πόρτα, ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές. Με την πάροδο των χρόνων εξελίχθηκε φυσικά, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία προς αφήγηση.

—————————————————————————————————————————————

40481236_2092379350781149_8825416920011374592_n

1/9/2018

«Από δω η γυναίκα μου κι από δω το αίσθημα μου», τραγουδούσε το ’86 ο Πανταζής. Στίχοι που θα μπορούσαν να έχουν αντλήσει έμπνευση από την καθημερινότητα της συζυγικής απιστίας παγκοσμίως. Αν αναστρέψουμε την χρονιά σε 1968, συναντάμε μια τέτοια περίπτωση σε επίπεδο διασημοτήτων. Ήταν η νεαρή Γιαπωνέζα ηθοποιός Μαίη Πάνγκ, που μπήκε «σφήνα» όπως λέμε σε αυτές τις περιπτώσεις μεταξύ Γιόκο Όνο και Τζών Λένον. Το «σκαθάρι» είχε Ασιατικές προτιμήσεις στις γυναίκες.

————————————————————————————————————————————

31/8/2018

Υπέροχα ψήγματα παιδικών αναμνήσεων για την γενιά των σημερινών 50ρηδων, κουβαλάει το χαρακτηριστικό σχήμα μιας από τις πρώτες μηχανές κινηματογραφικής προβολής που μπήκε στα Ελληνικά σπίτια.

Ήταν 1970, όταν τα καταστήματα Δραγόνας και η εταιρεία Αργώ φιλμς, έφερναν στην χώρα μας την Πολωνικής κατασκευής “Bajka”, ή «διασκόπιο» όπως ονομάστηκε στα Ελληνικά(κάποια στιγμή μάλιστα η μακέτα στο κουτί άλλαξε σε “Diaskope”).

Στα τόσο νοσταλγικά πια εκείνα «καρουλάκια» συμπεριλαμβάνονταν παραμύθια, θέματα από την αρχαία Ελλάδα και την μυθολογία, μέχρι και Χολιγουντιανές παραγωγές, ή ώρες των ξένων τηλεοπτικών σήριαλ της εποχής.

Όλα αυτά, βασισμένα σε μια μορφή προβολής slide ουσιαστικά, ή στατικών εικόνων, οι οποίες αντικαθιστούσαν η μια την άλλη γυρίζοντας έναν εξωτερικό διακόπτη. Ήταν ίσως ο πρώτος προτζέκτορας, με φιλμάκια 35mm και μια λυχνία 6 volt. Το εξωτερικό κάλυμμα ήταν κατασκευασμένο από βακελίτη.

————————————————————————————————————————————-

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Ήμουν κι εγώ εκεί

29/8/2018

Η δεκαετία του ’60 έφερε μια μικρή, ετεροχρονισμένη σε σχέση με τον υπόλοιπο Δυτικό κόσμο, τεχνολογική επανάσταση στη χώρα μας. Μια πρώτη γνωριμία με τα αγαθά του καταναλωτισμού(προϊόντα, οικιακές συσκευές κ.α.)και την φιλοσοφία της διαφημιστικής τους προβολής. Οι εγχώριες εταιρείες παραγωγής ήρθαν αντιμέτωπες με σαφώς μεγαλύτερο ανταγωνισμό. Έτσι, τα Ελληνικά εργοστάσια άρχισαν να μηχανεύονται τρόπους για να μείνουν στην αγορά και να διατηρήσουν τα μερίδια τους σε αυτήν. Το Rol(της ΒΙΑΝΙΛ Α.Ε.), ένα απορρυπαντικό σε σκόνη με παρουσία μιας και πλέον δεκαετίας στην αγορά, λάνσαρε το 1964 την ιδέα της συμπλήρωσης κουπονιών από τους καταναλωτές, με έπαθλο μια σειρά βιβλίων που έμελε να αφήσει εποχή και, να αποτελεί στις μέρες σημείο αναφοράς σε εκείνα τα χρόνια και ταυτόχρονα αντικείμενο του πόθου για πολλούς συλλέκτες ρετρό εντύπων. Ο λόγος για το «Ήμουν κι εγώ εκεί». Ένα ταξίδι στον χρόνο με ξεναγό των νεαρό Άλκη, ο οποίος ταξίδευε τους αναγνώστες σε εποχές μεγάλων ανακαλύψεων, χαμένων πολιτισμών, ιστορίας και θαυμάτων του αρχαίου κόσμου. Στις 45 σελίδες του κάθε βιβλίου, παρέλασαν οι Αζτέκοι, οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, ο Μινωικός πολιτισμός, ο Αττίλας και οι Ούννοι του, οι Βαβυλώνιοι, ο Αννίβας, η Ρώμη του Νέρωνα και το Βυζάντιο(σε δύο μέρη). Συγγραφέας τους η κ. Γεωργία Ταρσούλη.

ΥΓ
Η διαφήμιση είναι από καταχώρηση στις σελίδες του περιοδικού Πάνθεον.

————————————————————————————————————————————–

40269382_2088794281139656_8046062127393275904_n

29/8/2018

Πρωτάθλημα Α’ Εθνικής 1975 – ’76. Διοργανώτρια αρχή η ΕΠΟ(δεν υπήρχαν Σούπερλιγκες τότε), πρωταθλητής ο ΠΑΟΚ των Κούδα, Γούναρη, Αποστολίδη, Τερζανίδη, Αναστασιάδη, Γκουερίνο, Κερμανίδη, Ασλανίδη, Ιωσηφίδη, Φορτούλα, Ορφανού, Παρίδη, Σαράφη, Πέλλιου και Φουντουκίδη. Η σπουδαία εκείνη ομάδα του Ούγγρου Γκιούλα Λόραντ άφησε εποχή, το ίδιο και η κόντρα της σε όλη την διάρκεια του πρωταθλήματος με τον έτερο δικέφαλο, την ΑΕΚ, η οποία τερμάτισε στην δεύτερη θέση με 5 βαθμούς λιγότερους(44 έναντι 49. Τρίτος ο Ολυμπιακός, τέταρτος ο Παναθηναϊκός).

—————————————————————————————————————————————–

40265439_2087450714607346_190375627986042880_n

28/8/2018

Ήταν η δική μας μουσική νουβέλ βαγκ. Οι μικρές μουσικές σκηνές της Πλάκας, οι μπουάτ της εποχής, φιλοξένησαν έναν αλλιώτικο ήχο και σημάδεψαν την δεκαετία της καμπάνας και της φαβορίτας στην Αθήνα, στην δεύτερη τους περίοδο ύπαρξης μετά το 1964. Ένα νέο κύμα που περνούσε και από τα στέκια της οδού Μνησικλέους. «Απανεμιά», «Αυλαία», «Δώμα», «Εσπερίδες», «Ερωτόκριτος», «Ζώδια», «Καρυάτις», «Κατακόμβη», «Κιβωτός», «Λεωνίδας», «Λήθη», «Λημέρι», «Λυχνάρι», «Νεφέλες», «Ρουλότα», «Σκορπιός», «Σούσουρο», «Σοφίτα», «Στοά», «Συμπόσιο», «Στέκι του Γιάννη», «Σχολείο», «Ταβάνια», «Τετράδιο», «Τζάκι», «Χάντρες», «Χρυσό Κλειδί» και πολλά ακόμη κέντρα, στις πίστες των οποίων έκαναν τα πρώτα τους βήματα σημαντικοί τραγουδιστές και τραγουδίστριες. Μετά την χούντα, το πολιτικοποιημένο τραγούδι γνωρίζει μεγάλη αναγνώριση στους χώρους αυτούς, με καλλιτέχνες όπως ο Άσιμος, ο Τζαβέλας, ο Ζουγανέλης, η Μαρίζα Κωχ, ο Γιάννης Αργύρης και, η Μαρία Φαραντούρη.

————————————————————————————————————————————–

40110867_2086208154731602_8951944350154096640_o

27/8/2018

Μια από τις πιο επιτυχημένες εισπρακτικά και όχι μόνο κινηματογραφικές παραγωγές του 1971 στη χώρα μας, ήταν και η ταινία του Κώστα Καραγιάννη «Μαντώ Μαυρογένους», με την Τζένη Καρέζη στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Λίγους μήνες μετά τον κύκλο των προβολών της ανά την επικράτεια, το «Ρομάντσο» πληρώνει για τα δικαιώματα τον σεναριογράφο και σκηνοθέτη του φιλμ και το δημοσιεύει σε συνέχειες, συνοδεία φωτογραφιών από τα γυρίσματα. Μια ιδέα που αποδείχτηκε ιδιαίτερα επιτυχημένη εκείνα τα χρόνια, καθώς συνεχίστηκε επί μια 5ετία, περιλαμβάνοντας εξίσου σημαντικές Ελληνικές παραγωγές.

—————————————————————————————————————————————-

39941030_2084982888187462_9212032266631380992_n

26/8/2018

Μέγα σκάνδαλο για την βασιλική αυλή της γηραιάς Αλβιώνας για την δεκαετία του ’70, αποτέλεσε η αποκάλυψη για τις εκκεντρικές …ασχολίες της νεαρής εξαδέλφης της βασίλισσας Ελισάβετ, η οποία συμμετείχε σε άκρως τολμηρές χορευτικές παραστάσεις και όχι μόνον. Το παλάτι απορρόφησε τελικά τους κλυδωνισμούς και το παρελθόν της Τερέζας Άνν ντ’Αμπρώ καλύφθηκε από πέπλα γαλαζοαίματου μεταξιού…

—————————————————————————————————————————————

40086206_2083297095022708_4576559392173850624_n

25/8/2018

Ο μετρ του σασπένς και της αγωνίας, ο σπουδαίος Βρετανός σκηνοθέτης Άλφρεντ Χίτσκοκ, το πέρασμα του οποίου από την έβδομη τέχνη υπήρξε επιδραστικότατο για γενιές κινηματογραφιστών, δημιούργησε μεταξύ άλλων και μια διαχρονική τηλεοπτική σειρά, το «Alfred Hitchcock presents”(«ο Άλφρεντ Χίτσκοκ παρουσιάζει»), την οποία είδαμε και από την κρατική τηλεόραση το 1976(γνώρισε πολλές επαναλήψεις μέχρι και το 1989).
Επρόκειτο για αυτοτελή επεισόδια με γερές δόσεις θρίλερ και χιούμορ.

————————————————————————————————————————————

40008471_2081732835179134_6542394790028247040_n

24/8/2018

Στα μέσα της δεκαετίας του ΄60 η Philips παρουσίασε πρώτη την μικρή γνωστή πλέον κασέτα (Compact Cassette) ως μέσο επαγγελματικής υπαγόρευσης, μαζί με το αντίστοιχο κασετόφωνο.

Αφού ανταγωνίστηκε αρκετά χρόνια τις κασέτες του τύπου 8-track, η τεχνολογία αυτή κατά τη δεκαετία του ΄80 κατέκλυσε κάθε σπίτι και αυτοκίνητο ξεπερνώντας κατά πολύ τις προβλέψεις των κατασκευαστών της.

Τα πλεονεκτήματα ήταν το μικρό και συμπαγές μέγεθος, η εύκολη ηχογράφηση/αναπαραγωγή και η εύκολη αντιγραφή, από καταγεγραμμένο σε άλλα μέσα, ηχητικό σήμα.

Σημαντική ώθηση στη δημοφιλία της έδωσε και η εμφάνιση του Walkman το 1979. Φετίχ πλέον για τους συλλέκτες και όχι μόνον, η κασέτα και τα αξεσουάρ της εξακολουθούν να ασκούν μια γοητεία, φέρνοντας στο νου μια ολόκληρη φιλοσοφία γύρω από αυτήν, όπως τις επεμβάσεις σε περίπτωση «μασήματος» από το κασετόφωνο, τις κατ’ οίκον εγγραφές κ. α.

————————————————————————————————————————————

39820875_2078234548862296_174365179612495872_n

22/8/2018

Στο πρώτο μισό της δεκαετίας του ’70 τα σκουπίδια φάνταζαν ως ένας χρυσοφόρος πονοκέφαλος, αφού οι τότε επιστημονικές μελέτες μιλούσαν για νέες μεθόδους εκμετάλλευσης τους, από τις οποίες ο άνθρωπος θα είχε πολλαπλά οφέλη. Κάτι που εν μέρει και σε ορισμένες χώρες τουλάχιστον, έγινε πράξη, έστω και με μια καθυστέρηση 2-3 δεκαετιών.

Στην δική μας περίπτωση, απλά μείναμε στην ανάγνωση των ερευνών και στην εξαγγελία μονάδων…

—————————————————————————————————————————————

39569904_2074923405860077_8438886523549515776_o

Ο Έλληνας μεγιστάνας

20/8/2018

Ήταν 1977 όταν ξεκίνησαν τα γυρίσματα της ταινίας “The Greek tycoon”(«Ο Έλληνας μεγιστάνας»), του J. Lee Thompson, σε σενάριο του Νίκου Μαστοράκη, με πρωταγωνιστές τον Άντονι Κουήν, την Ζακλίν Μπισέ, τον Ραφ Βαλόνε, τον Τζέημς Φρανσίσκους, την Γωγώ Σαπουντζάκη, τον Νάσο Κεδράκα, τον Ντάνο Λυγίζο, την Μιμή Ντενίση, τον Δήμο Σταρένιο και τον Δημήτρη Νικολαίδη, μεταξύ άλλων. Η ταινία προβλήθηκε ένα χρόνο μετά και αφορούσε στην ζωή του Αριστοτέλη Ωνάση.

—————————————————————————————————————————————-

39539001_2071067519578999_2458101665736163328_n

ΠΕΙΡΑΙΚΗ – ΠΑΤΡΑΙΚΗ

18/8/2018

1975. 
Επιθετικό marketing από την Πειραϊκή – Πατραϊκή,
που συνταξιοδοτεί για τις διαφημιστικές ανάγκες της μακέτας τα σίδερα, λανσάροντας παράλληλα τα νέα της υφάσματα.
και με το δημοφιλές σλόγκαν που είχε περάσει στην καθομιλουμένη :
-Ντύνει-στολίζει-νοικοκυρεύει !
Μια βιομηχανία κολοσσός για τα Ελληνικά δεδομένα,
με πολλές καινοτόμες ιδέες και επιτυχημένη παρουσία δεκαετιών στη αγορά(ιδρύθηκε το 1919), η οποία έκλεισε το 1992 έπειτα από αδυναμία πληρωμής των χρεών της
προς το δημόσιο.
Για να φτάσει σε αυτό το σημείο βέβαια,
χρειάστηκαν και πολιτικές ευθύνες…

Σ.Σ «Τ» : Τριάντα τέσσερα χρόνια πρίν κλείσει το 1968 ο οικονομικός της διευθυντής Θύμιος Παπαναστασίου καταχράστηκε 14 εκατομμύρια( αστρονομικό ποσό τότε) από το ταμείο της εταιρείας και η Ζωζώ Σαπουντζάκη και ο αδελφός της δικάστηκαν για αποδοχή προιόντων εγκλήματος μιας και ο Θύμιος σχεδίαζε να παντρευτεί την βασίλισσα της νύχτας η Ζωζώ μετά από πολλές λιποθυμίες τη γλύτωσε μ’ ένα πεντάμηνο για ψευδορκία.
Εκτός από τακοσμήματα και 10 άλογα ου Ιπποδρόμου κατηγορούταν και για τη βίλλα στη Κινέττα που η δημοφιλής καλλιτέχνιδα απώλεσε με τις πρόσφατες πυρκαγιές

—————————————————————————————————————————————

39388115_2069692469716504_2838986130118934528_o

Ελληνικά δια νόμου

17/8/2018

Είχε επιβληθεί δια νόμου, από τον τότε υπ. Εσωτερικών Γεώργιο Σουφλιά(διαδέχτηκε τον Χριστόφορο Στράτο – 1978), της κυβέρνησης Καραμανλή. Όλες οι ξενικές ονομασίες γράφονταν με Ελληνικά στοιχεία. Μια απόφαση που γελοιοποίησε τα πάντα(ειδικά τις τέχνες – τα εξώφυλλα δίσκων ήταν εκείνα που υπέστησαν την μεγαλύτερη γελοιοποίηση όλων, όπως και τα κείμενα/ρεπορτάζ).

—————————————————————————————————————————————-

39223067_2067965549889196_4048992014992146432_o

ΚΟΙΝΟΥΣΗΣ
Όλοι θα ζήσουμε, κι εσύ με τα πολλά κι εμείς με τα λίγα.

16/8/2018

Από την Λειβαδιά της Χίου στην Αθήνα
και από το σκληρό μεροκάματο στη θάλασσα
στις Αθηναϊκές πίστες, απ’ όπου κάποια στιγμή έφτασε
στο σημείο να βγάζει 18.000 δραχμές τη βραδιά
(1973 – 1.000 περισσότερες
από τον Τόλη Βοσκόπουλο, τότε!).
Ο Γιώργος Κοινούσης δεν κόλλησε ποτέ το μικρόβιο της μεγάλης ζωής, αντίθετα, παρέμεινε απλός,
διατηρώντας μια στάση ζωής σε όλη την διάρκεια της καριέρας του. Έγραψε πολλά τραγούδια.
Το «Αχ ,ας μπορούσα» το έδωσε στην Γιώτα Λύδια το ’64
και το «Άνθρωποι είμαστε» στην Δούκισσα,
μεταξύ άλλων. Στο απόσπασμα που παραθέτουμε σήμερα από περιοδικό της δεκαετίας του ’70, αναφέρει χαρακτηριστικές διαφορές σε σχέση με τους συναδέλφους του. Διαφορές που φρόντισε να συντηρήσει σε όλη την διάρκεια της καλλιτεχνικής του πορείας.

————————————————————————————————————————————–

39130032_2066337553385329_7408189501740154880_n

ΚΑΛΜΑΛΙΝΗ

15/8/2018

Για σχεδόν 20 χρόνια, αποτέλεσε την Ελληνική απάντηση
στην ξενόφερτη Ασπιρίνη του Αλσατού Σαρλ Φρεντερίκ Ζεράρτ
(πρώτη εμφάνιση της το 1853, με κύριο συστατικό το ακετυλοσαλικυλικό οξύ).
Η Καλμαλίνη και το Καλμόλ μετρούσαν απίθανα μερίδια στην αγορά της χώρας μας,
με τα μεταλλικά τους κουτιά να δίνουν λύσεις αποθήκευσης μικροαντικειμένων.

—————————————————————————————————————————————

39227106_2064601620225589_3497968107715035136_n

Λ Ο Υ Ν Α Π Α Ρ Κ

14/8/2018

Ήταν αναμφίβολα
μια από τις πλέον επιτυχημένες τηλεοπτικές ιδέες
της εποχής της, άκρως δημοφιλής και που δυστυχώς
, δεν διασώζεται παρά μόνον ένα επεισόδιο της,
στο αρχείο της κρατικής τηλεόρασης,
εξαιτίας των εγγραφών αγώνων ποδοσφαίρου
πάνω στις μπομπίνες των προγραμμάτων για τα οποία πλήρωσαν αδρά οι Έλληνες φορολογούμενοι.
Το «Λούνα Πάρκ» σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη
και σκηνικά του ζωγράφου Μίνου Αργυράκη,
ετοιμαζόταν να ταξιδέψει στην τηλεοπτική αιωνιότητα. Παρουσιαστής, ο Τέρνς Κούικ
και πρωταγωνιστική φιγούρα, ο αξέχαστος μπάρμπα – Γιώργος, aka Διονύσης Παπαγιαννόπουλος.
Ντεμπούτο στις 11 Ιουλίου του 1974 από την ΕΙΡΤ.

Σ.Σ «Τ» : Να μην ξεχνάμε και την καρατερίστρια Κερκυραικής καταγωγής Ρένα Παγκράτη (Κάθρην στο σήριαλ) που αυτοκτόνησε στα 48 της
παιδί θαύμα σαν η μικρή τυφλή κωφάλαλη στο «Θαύμα της Άν Σάλιβαν » με την Λαμπέτη και στο «Σπίτι της Μπερνάντα Άλμπα» με την Παξινού σε ηλικία μόλις 11 ετών.’Ο μοναδικός άντεργκράουντ ζωγράφος σκηνογράφος σκιτσογράφος Μίνως Αργυράκης έδωσε επίσης τέλος στη ζωή του στο Γηροκομείο το ’98 σε ηλικία 79 ετών.

—————————————————————————————————————————————

39113468_2062877047064713_6404079895156097024_n

ΑΛΛΟΙ ΕΧΟΥΝ Τ¨ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΤΗ ΧΑΡΗ

13/8/2018

Άλλοι είχαν το όνομα κι άλλοι τη χάρη, περί τουριστικής και όχι μόνο τσιγκουνιάς μιλώντας, κάτι που πέρασαν δεκαετίες για να αποτυπωθεί στις ταμειακές μηχανές των νησιών μας. Αδίκως διατήρησαν την κατ’ ευφημισμό πρωτοκαθεδρία στις μετρημένες τους χρηματικές συναλλαγές κατά την περίοδο των διακοπών οι Σκωτσέζοι, αφού Γάλλοι και Γερμανοί κατά κύριο λόγο, τους προσπέρασαν πατώντας γκάζι από το ’90 κι έπειτα. Θα’ πρεπε συνεπώς να υπάρξει μια κάποια επανόρθωση, έστω και με την μορφή γελοιογραφίας.
ΥΓ
Το σκίτσο ανήκει στον Β. Χριστοδούλου και μας έρχεται από τις εσωτερικές σελίδες του Ρομάντσο, από το 1972

————————————————————————————————————————————-

39012985_2061228157229602_8017493048617336832_n

ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

12/8/2018

Το προμοτάρησαν ως το πλέον σύγχρονο
μοντέλο ευέλικτης και συμφέρουσας
για τον εργαζόμενο εργασίας.
Στην ουσία, δεν ήταν τίποτα άλλο
παρά μια ακόμη παγίδα,
κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των «εργατοπατέρων»,
που σταδιακά οδήγησε τους δείκτες ανεργίας
και οικονομικής εξαθλίωσης στα ύψη.
Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες,
έλεγαν οι αρχαίοι…


39040921_2059150760770675_5526202856324988928_n

ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ
(στην υγειά των κορόιδων )

11/8/2018

Για να μην αφορίζουμε την εποχή μας,
που μεταξύ άλλων
μας έφερε απέναντι στα 7 κακά
της καταναλωτικής μας μοίρας,
ας κάνουμε ένα ταξιδάκι πίσω στο μακρινό 1974,
όταν η Εθνική τράπεζα λανσάριζε
τα «δάνεια καταναλωτικής πίστεως»,
που όπως περιγράφει χαρακτηριστικά
η διαφημιστική μακέτα, μπορούν
να λύσουν πάσης φύσεως ανάγκες…

Σ,Σ «Τ» : Άς μας πούν κάποια από αυτά τα νιόπαντρα ζευγάρια του ’74-04 άν πληρώνουν ακόμα κάποια από αυτα τα φοβερά υψηλότοκα «γρήγορα» δανειάκια

————————————————————————————————————————————–

38926272_2057216877630730_7706559011482501120_n

ΠΛΑΣΤΙΚΟ ΧΡΗΜΑ

10/8/2018

Το πλαστικό χρήμα έρχεται μετά βαΐων και κλάδων από την Εθνική τράπεζα,
με την πρώτη εμφάνιση της Εθνοκάρτας να υποστηρίζεται διαφημιστικά σε πλήθος περιοδικών της εποχής.
Είναι 1976, όταν το σλόγκαν:
«τα λεφτά δεν είναι πλέον της μόδας»,
ακούγεται μοντέρνα σαγηνευτικό,
γυρίζει όμως μπούμερανγκ στον Έλληνα καταναλωτή μερικές δεκαετίες έπειτα…

Σ.Σ»Τ» : Οι πρώτες πιστωτικές κάρτες που γνώρισαν τα ξενοδοχεία και τα εστιατόρια της Κέρκυρας ήταν στις αρχές του’60 με την American express και την Diner’s που ένα μικρό μόνο μέρος της αγοράς τις ειχε αποδεχτεί.
Οι κάρτες εμφανίστηκαν στις ΗΠΑ ωςδιάφορες μορφές πιστώσεων για αγορά καταναλωτικών αγαθών εκείνη την εποχή είχαν περισσότερο την έννοια της ανταμοιβής του καταναλωτή για την προτίμησή του σε συγκεκριμένο πωλητή αγαθών. Με αυτή την έννοια, στις αρχές του 20ού αιώνα εστιατόρια, ξενοδοχεία, πετρελαϊκές εταιρείες και άλλες επιχειρήσεις λιανικής πώλησης εξέδιδαν «πιστωτικές κάρτες» που επιβράβευαν ουσιαστικά τον καταναλωτή που τους προτιμούσε για τις αγορές του .
Ουσιαστικά η ιδέα της πιστωτικής κάρτας όπως την ξέρουμε σήμερα γεννήθηκε ένα βράδυ του 1949 στο εστιατόριο Major’s Cabin Grill της Νέας Υόρκης δίπλα στο Empire State Building. Σύμφωνα με μια εκδοχή της ιστορίας, στο δείπνο αυτό συνέτρωγαν ο Frank X. McNamara, επικεφαλής της Hamilton Credit Corporation, ο φίλος του Alfred Bloomingdale, εγγονός του ιδρυτή των καταστημάτων Bloomingdale και ο δικηγόρος του McNamara, Ralph Schneider.

Στο τέλος του γεύματος οMcNamara ανακάλυψε ότι δεν είχε μετρητά να πληρώσει για το γεύμα που είχε μόλις ολοκληρωθεί και ήταν αναγκασμένος να τηλεφωνήσει στη σύζυγό του για να του φέρει χρήματα. Η δύσκολη θέση στην οποία βρέθηκε σε συνδυασμό με τον προβληματισμό του σχετικά με το σύστημα της καταναλωτικής πίστης όπως λειτουργούσε μέχρι τότε, αποτέλεσαν τον καταλύτη για τη γέννηση της ιδέας δημιουργίας μιας κάρτας που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε πολλαπλούς πωλητές. Αυτό απαιτούσε ότι η κάρτα αυτή δεν θα εκδιδόταν από κάποια συγκεκριμένη αλυσίδα καταστημάτων,, αλλά από κάποιον τρίτο φορέα που θα λειτουργούσε ως μεσάζων μεταξύ του αγοραστή και του εκάστοτε πωλητή του αγαθού. Ετσι δημιουργήθηκε το 1950 μια νέα εταιρεία, το διάσημο Diners Club. Η κάρτα του Diners Club είχε το όνομα του κατόχου και τον αριθμό της κάρτας στη μία όψη και μία λίστα από 28, αρχικά, εστιατόρια και νυχτερινά κέντρα του Manhattan στην πίσω όψη της. Δεν είναι τυχαίο πως αρχικά ο McNamara απευθύνθηκε σε επαγγελματίες στον χώρο των πωλήσεων που λόγω της εργασίας τους δειπνούσαν συχνά με πελάτες τους σε εστιατόρια της Νέας Υόρκης. Οι κάτοχοι της κάρτας χρεώνονταν μια ετήσια συνδρομή 3 δολαρίων, ενώ ήταν υποχρεωμένοι να πληρώσουν άτοκα όλο το ποσό σε προθεσμία 60 ημερών. Το Diners Club αναλάμβανε να πληρώσει το εστιατόριο που συμμετείχε στο πρόγραμμά του αφαιρώντας προμήθεια 7% ανά συναλλαγή.
Η ολοκλήρωση της καινοτομίας των πιστωτικών καρτών επήλθε με την εμπλοκή του τραπεζικού συστήματος στο όλο εγχείρημα. Η Franklin National Bank της Νέας Υόρκης εισήγαγε το 1951 την πρώτη τραπεζική κάρτα την οποία πρόσφερε στους πελάτες της που έκρινε ως φερέγγυους. Ακολούθησε το 1958 με τη δική της κάρτα η American Express, αλλά κυρίως η Bank of America στην Πολιτεία της Καλιφόρνιας. Η τελευταία εξέδωσε την πρώτη πιστωτική κάρτα που παρείχε στους κατόχους της επιλογές πληρωμής.

—————————————————————————————————————————————

38723593_2053979011287850_4246149808655433728_n

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

9/8/2018

Καλό καλοκαίρι 
από την πένα του εξαιρετικού μας
γελοιογράφου Β. Χριστοδούλου
και τις σελίδες του Ρομάντσου, εν έτη 1974.


38781079_2055841064434978_7955935004645654528_n

ΑΙRbnb 
ΠΡΟΦΗΤΙΚΕΣ ΠΙΝΕΛΙΕΣ ΧΙΟΥΜΟΡ

9/8/2018

Airbnb προφητικές πινελιές χιούμορ,
από τον γελοιογράφο μας Β. Χριστοδούλου,
πριν από 44 καλοκαίρια…