ΚΑΜΠΙΕΛΟ

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Χώροι πάρκινγκ δεν υπάρχουν στην παλιά πόλη, κι αυτό είναι ένα δεδομένο. Όλος ο όγκος των οχημάτων όσων μένουν ή φιλοξενούνται εντός του ιστορικού κέντρου, εξυπηρετείται από την πλατεία και την παραλιακή της Γαρίτσας κυρίως, ή από τα όποια σημεία απομένουν στους δρόμους και τα στενά. Κανείς δεν αμφισβητεί την ανάγκη των κατοίκων για πάρκινγκ. Από το σημείο αυτό όμως, μέχρι της …άλωσης κάθε ίντσας πεζόδρομου, η απόσταση είναι μεγάλη και δεν πρέπει να την διανύσουμε, προσέξτε λίγο, γιατί απλά και το δίκιο μας θα χάσουμε και τον πολιτισμό μας(όσος απέμεινε φυσικά).

Υπάρχει μια λογική που τείνει να επικρατήσει εδώ και 5 χρόνια(από όταν έπαψε να υφίστανται η δημοτική αστυνομία), βάσει της οποίας «αν δεν ενοχλείς, παρκάρεις όπου βρεις». Κάτι σαν το «όλα επιτρέπονται και όλα απαγορεύονται», που ακούγαμε ως σύνθημα όσοι πήγαμε φαντάροι μέχρι το ’80. Σε αυτό το σκεπτικό μέσα, εντάσσεται και η «κατάληψη» ορισμένων πεζόδρομων και πλατειών από αυτοκίνητα και μηχανάκια. Μέχρι στιγμής η τροχαία είχε δείξει τάσεις παράβλεψης των παραβάσεων αυτών, κυρίως λόγω και της κατάργησης της κάρτας μόνιμου κατοίκου, με την οποία μπορούσε τουλάχιστον ο μόνιμος κάτοικος, να έχει πρόσβαση, στάση, αλλά και στάθμευση, σε σημεία κοντά στο σπίτι του.

Δεν λέω ότι δεν έπραξε σωστά ως τώρα η τροχαία. Κι εγώ διαμένω στο ιστορικό κέντρο και ως πέρσι το Φλεβάρη πάρκαρα το αυτοκίνητο μου στο Καμπιέλο, επί 10 συναπτά έτη. Τα 5 με κάρτα μόνιμου κατοίκου και τα άλλα 5 χωρίς. Σε αυτό το διάστημα τα μάτια μου είδαν πολλά. Όλα σχεδόν τα περιέγραψα στα άρθρα μου. Έφτασα σε σημείο να καβαλήσω αυτοκίνητο που είχε παρκάρει πάνω στο κεφαλόσκαλο του σπιτιού, προκειμένου να μπω μέσα! Δεκάδες φορές το ασθενοφόρο δυσκολεύτηκε αφάνταστα να μεταφέρει ασθενή, από τα παρκαρίσματα, ενώ υπήρξαν στιγμές που δε μπορούσες να μπεις ούτε στην εκκλησία!

Το ζητούμενο σε αυτές τις καταστάσεις, είναι να σεβόμαστε τον χώρο και την ζωή του συνανθρώπου μας. Και, αν και όσο μπορούμε, να διαθέτουμε λιγάκι ψυχραιμία.
Δυστυχώς όμως και, παρά το γεγονός ότι κάθε τρεις και λίγο αντικαθιστώνται οι πλάκες της περιοχής επειδή τα φορτηγά που κάνουν διανομή είναι υπέρβαρα, με αποτέλεσμα και να επιβαρύνονται οι φορολογούμενοι και να τσακίζουν τα πόδια τους οι κάτοικοι, κανείς δεν τόλμησε έστω να προειδοποιήσει τους παραβάτες. Με αποτέλεσμα, να φτάσουμε στις εικόνες που συνοδεύουν το κείμενο(τραβηγμένες προ 4 ημερών) και, να λένε ειρωνικά οι κάτοικοι «στο Καμπιέλο θέλουμε φανάρια». Αν είναι δυνατόν, έτσι;! Δώσε θάρρος στον χωριάτη, που λέει κι η παροιμία.

Έρχεται λοιπόν η τροχαία προ 3 ημερών και αρχίζει να κόβει κλήσεις. Αποτέλεσμα; Όσοι τις δέχτηκαν ψάχνουν τρόπο να τις ακυρώσουν, με το σκεπτικό «γιατί δεν έκοψαν και στους διπλανούς»!!! Μια φράση που συνοψίζει μέσα της την κουλτούρα των περισσοτέρων νέο-κερκυραίων!

Απλά, λυπάμαι για λογαριασμό όλων, που φτάνω στο σημείο να γράφω ξανά και ξανά τα ίδια κείμενα…

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.