ΓΑΡΙΔΕΣ μέ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ LINGUINI (Διαβατήριο γιά την Κόλαση)

53259895_2368887746463640_5794234027053416448_n

TaRantella GouRmande vi@ Konstantinos Gyparakis

Τα linguini είναι αυτά τα ζυμαρικά τα λεπτά, με πλάτος όμως λεωφόρου αισθήσεων.
Να παρελάσεις με την σημαία πάθους ως αριστούχος της σπουδής πάνω σε γυμνό γυναίκας παραλήρημα. Να ξέρεις δηλαδή από Picasso και Bukowski μέχρι Chet Baker. Οι σημερινοί μάγειροι αρκούνται σε περικοκλάδες φληναφημάτων άντε κι ολίγη από βασιλικό ώστε να δηλώνουν υποταγή στο status quo των αστέρων michelin. Η μαγειρική κι η επακόλουθη τέρψη που προκαλεί θεωρείται αμάρτημα κι ως εκ τούτου διαβατήριο για την κόλαση. Των αμόρφωτων φανατικών.
Παίρνουμε λοιπόν ντοματίνια, γιατί βγάζουν γλώσσα με την στομφώδη αλλά νόστιμη παρουσία τους στην ιερά εξέταση των απανταχού ιεραπόστολων δίκην κηδείας ελεύθερης βούλησης, τα καθαρίζουμε από τις ενοχές που τους έχουν προσάψει, δηλαδή τα σπόρια του μήλου του αμαρτήματος, εξάλλου τα σιχαίνεται και το αίσθημα, και τα ρίχνουμε στον αναδευτήρα να γίνουν μια όμορφη κόκκινη ζωγραφιά σαν αυτές που έκανε ο Rothko.
Το όλον το ρίχνουμε σ’ ένα βαθύ πιάτο με τον τρόπο που ζωγράφιζε ο Pollock. Frank Zappa θέλει τώρα κι ένα τσίπουρο. Κόβουμε κρεμμύδι και σκόρδο, παίζει if only she woulda αλλά μην παρασυρθείτε, δεν ξέρει τι θέλει, είναι στην γωνία κι αναμένει έκπληξη. Βάζουμε στην κατσαρόλα το προϊόν από τα ντοματίνια έκθλιψης, το κρεμμύδι και το σκόρδο κι ανάβουμε την φωτιά. Πιπέρι μόνο γιατί θ’ ακολουθήσει αιφνίδια επίθεση μυστικού τάγματος αφοσιωμένου στην τερψιλαρύγγια διαπίστευση. Όταν στην κατσαρόλα συμβεί άμπωτις ρίχνουμε τριμμένο καρότο που συμβάλλει στο pH, τουτέστιν απαλύνει την οξύτητα, κι ακολούθως λευκό κρασί να έρθει ως παραστάτης να δηλώσει ότι ήρθε η ώρα στροφής της κεφαλής επί δεξιά προς τους επισήμους της κατσαρόλας. Τ’ αφήνουμε όλα να βράσουν αρκετή ώρα κι ασχολούμαστε με τον Chet Baker. Ότι νάναι. Σε άλλη κατσαρόλα βράζουμε τις γαρίδες, λίγο, όσο οι πρώτες νότες από το touch of your lips, αλλά μην το μπερδέψουμε με το τσίπουρο ε; τις βγάζουμε, τις γαρίδες, και στο τηγάνι έχουμε βάλει λάδι και βούτυρο να τις σοτάρουμε. Αφού πάρουν μια ιδέα χορού από Παρίσι τις σβήνουμε με ούζο κι ανάβουμε φωτιά. Φλαμπέ. Αποσύρουμε τις γαρίδες. Στο ζουμί που τις βράσαμε προσθέτουμε και το υπόλοιπο προϊόν υγρών από το φλαμπάρισμα και βράζουμε τα linguini μας. Στην κατσαρόλα με την σάλτσα μας προσθέτουμε τις γαρίδες. Τ’ αφήνουμε να σιγοβράσουν ώστε να συστηθούν μεταξύ τους όπως ας πούμε οι δεσποινίδες της Αβινιόν στον πίνακα του Picasso. Αφού φτάσουμε σε φάση al dente, στραγγίζουμε τα linguini και τα ρίχνουμε στην σάλτσα που σιγοβράζει, κι όπως ο Coltrane κάνουμε ένα giant step και ρίχνουμε ροκφόρ και μαϊντανό στο όλον… αναδεύουμε λίγο και σερβίρουμε!

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.