ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΠΠΑ

v291

21/11/2018

Κόμικς κλιπ

Κόμικς παραλήρημα από τις χρυσές εκδοτικές σελίδες των ‘70ς, σε χρώμα άσπρο – μαύρο και κεραμιδί, υπό την μουσική επιτήρηση των CCS!

—————————————————————————————————————————————–

46382836_2200515373300879_4969825942328311808_n

Ο Μίκυ κι αν εγέρασε… 

19/11/2018

Το 1927, ο Γουώλτ Ντίσνευ σχεδιάζει τον Όσγουολντ Λάκι Ράμπιτ, έναν καρτούν χαρακτήρα του οποίου χάνει τα δικαιώματα από τον τότε συνεργάτη του στα στούντιο της Universal. Στις 18 Νοεμβρίου όμως του 1928, ο Αμερικανός δημιουργός, θα επινοήσει την φιγούρα του πλέον διάσημου ποντικού, κερδίζοντας μια θέση στο πάνθεον των πιο χαρισματικών κινουμένων σχεδίων που σχεδιάστηκαν ποτέ. Χθες, ο Μίκυ έκλεισε τα 90 χρόνια ύπαρξης και το κοντέρ συνεχίζει να γράφει χαμόγελα, στα πρόσωπα των παιδιών κάθε ηλικίας.

—————————————————————————————————————————————–

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

GOTLIB – Η ΠΡΩΤΗ ΤΟΥ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΑ*

15/11/2018

Τον είχαμε συναντήσει μέχρι τώρα, στον Δίκαιο το 1976(«Ο Υπναράς» – 1976), αλλά και στο «Βαβέλ», με διάφορες δημιουργίες του(την σημερινή παρουσίαση εμπλουτίζουν 4 σελίδες από το άλμπουμ της ΜΑΜΟΥΘ με τίτλο «Διαβολομαζέματα» του 1983, αλλά και 2 δημιουργίες του καλλιτέχνη από το 1976 και τον «Δίκαιο» του κ. Ανεμοδουρά).

Σήμερα, θα πάμε πολύ πιο πίσω στον χρόνο, για να εντοπίσουμε την πρώτη του εμφάνιση στα Ελληνικά κόμικς. Ο λόγος για τον Gotlib, ή κατά κόσμο Marcel Gotlieb. Ο γεννημένος το 1934 Γάλλος καλλιτέχνης, με το άκρως χαρακτηριστικό σκίτσο και το φοβερό χιούμορ, μας ήρθε το 1969 στην έκδοση του «Αστερίξ» από τον κ. Σπανό.

Το δισέλιδο «Φύρδην – Μίγδην», με τις αυτοτελείς ιστορίες του, εκπροσωπείται με τις αποσπασματικές εικόνες του κειμένου, του τεύχους 73. Θα σας έλεγα ακριβώς την ημερομηνία που εμφανίστηκε στον «Αστερίξ», αλλά υπάρχουν ορισμένα κενά ακόμη στην συλλογή μου… Οπότε, αναμένουμε να κλείσουν, ή να διαθέτει κάποιος εξ υμών καλύτερη χρονική προσέγγιση. Σ` αυτή την περίπτωση, θα ήταν ευπρόσδεκτη οποιαδήποτε επιπλέον πληροφορία.

ΣΣΤ* Σε αποκλειστική συνεργασία με το Comics Trades.

—————————————————————————————————————————————–

V212

Νέος Μπλέκ + άκρως νοσταλγικόν βίντεο

13/11/2018

Μαθαίνω για την νέα εκδοτική περίοδο στην οποία περνάει ο Μπλέκ, με ένα πολυθεματικό περιοδικό το οποίο συγκεντρώνει πλήθος αγαπημένων χάρτινων ηρώων(Φάντομ, Παιδί Πάνθηρας, Ταρζάν, Μάντι Ρίλι και άλλοι, σε αυτοτελείς ιστορίες). Ανυπομονώ να το πιάσω στα χέρια μου. Επί τη ευκαιρία, να θυμίσω στους «παλιούς» αναγνώστες του περιοδικού θρύλος για τα Ελληνικά δεδομένα, μια αχνή πλέον ανάμνηση, απόχρωσης κεραμιδί, με ένα βιντεάκι που είχα φτιάξει προ 6 ετών. Αναπολήστε ανεύθυνα!

ΥΓ
Για τις μουσικές που ντύνουν το βίντεο να ευχαριστήσω τον ροκ «δάσκαλο» της εφηβείας μου Θύμιο! Κάτι μάθαμε, έτσι; 😉

https://www.youtube.com/watch…

—————————————————————————————————————————————–

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Οι πιστοί του Οπάρ*

12/10/2018

Στην σειρά αυτή ιστοριών που δημοσιεύτηκαν κάποτε στα Ελληνικά εικονογραφημένα και τις οποίες σας προσφέρουμε ψηφιοποιημένες, θα ταξιδέψουμε μέχρι τον Ιούνιο του 1971. Πρόκειται για ένα από τα καλύτερα σενάρια της Γαλλικής εκδοχής του Ταρζάν(Zembla), που εκδόθηκε στην χώρα μας στο εβδομαδιαίο εικονογραφημένο της Πηδάλιο Πρες και του κ. Δραγούνη. Ένα από τα κόμικς που αγαπήθηκε πολύ και κυκλοφόρησε 255 τεύχη πριν σταματήσει η έκδοση του και που εξακολουθεί να βρίσκεται πολύ ψηλά στις προτιμήσεις των φίλων και των συλλεκτών αυτών των τευχών. Ήταν ένα από τα πιο επιτυχημένα περιοδικά του Έλληνα εκδότη, της πρώτης του περιόδου ενασχόλησης με αυτό τον χώρο. Ίσως το πιο επιτυχημένο.

Η ιστορία που θα διαβάσετε κυκλοφόρησε στο 37ο τεύχος της Γαλλικής έκδοσης και στην χώρα μας συμπεριλήφθηκε στα τεύχη 76, 77 και 78, στο διάστημα 28 Μαΐου – 11 Ιουνίου του 1971, σε συνέχειες των 20 σελίδων η κάθε μια. Είναι μια πολύ δυνατή περιπέτεια, με αχαλίνωτη σεναριακή φαντασία και πολύ καλό σκίτσο. Για τη μετάφραση να μην ασχοληθούμε καλύτερα, αφού φτάνει σε μερικά σημεία να γελοιοποιεί το θέμα… Έντονη δράση, έως καταιγιστική, με τους Ταρζάν, Ράσμους, Γιε – Γιε και τα ζώα που τους συνοδεύουν, να μπλέκουν σε μια πολύ επικίνδυνη ιστορία στα έγκατα της Αφρικάνικης ηπείρου και να έρχονται αντιμέτωποι με θανάσιμους εχθρούς, φανατισμένους και καθοδηγούμενος από έναν πανούργο ηγέτη, με πολλούς άσσους στα μανίκια της φορεσιάς του!

Οι φίλοι μας θα δοκιμαστούν για τα καλά και οι αναγνώστες θα νοιώσουν τον φόβο στα καρέ, από τις ορδές των οπαδών του Οτάρ και τον σατανικό τους αρχηγό, με θέα σταλακτίτες και υπόγειες στοές, παρέα με μια ομάδα επιστημόνων και το διαστημικού τύπου όχημα τους(που λειτουργεί και σαν τρυπάνι!), ενώ θα βρουν και σύμμαχους σε αυτή την σκληρή αναμέτρηση, μια ακόμη ξεχασμένη αλλά ειρηνική φυλή.

Καλή ανάγνωση και καλές μνήμες.

Το αρχείο κατεβαίνει ακολουθώντας το παρακάτω link.

http://www.mediafire.com/?8vaweow5x8ka5x9

*ΣΤΤ Σε αποκλειστική συνεργασία με το Comics Trades.

——————————————————————————————————————————————–

Η Κόντρα Φόσα στο εξώφυλλο

9/10/2018

Τετράδιο της εταιρείας Άριστον από την δεκαετία του ’60(πρόκειται για στοκ ουσιαστικά, αφού η εταιρεία δραστηριοποιούνταν με αυτή την μορφή τετραδίων την περίοδο 1940-1950). Η φωτογραφία είναι κατά προσέγγιση μεταξύ 1959-1962. Η θεματική σειρά αυτή εξώφυλλων με φωτογραφίες πόλεων και τοπίων παρέμεινε στα βιβλιοπωλεία μέχρι και τα μέσα του ’70. Μετά προφανώς πήγε για πολτοποίηση. Όποιος έχει επιπλέον πληροφορίες ας τις παραθέσει.

ΥΓ

Προσέξτε την Κόντρα Φόσα, αγνώριστη κυριολεκτικά, με ελάχιστες και καλαίσθητες παράγκες των ψαράδων, κι όχι το μπάχαλο που επικρατεί τώρα. Άλλο εντυπωσιακό στοιχείο είναι η βλάστηση. Κάντε μια αντιπαράθεση με την σημερινή εικόνα και θα δείτε τεράστιες διαφορές. Πως γίνεται αυτό το νησί να έχει περιέλθει σε τέτοιο χάλι και παρακμή, ήθελα να’ ξερα… Καμία σχέση δεν έχει με την Κέρκυρα του ’60, του ’70, άντε και του ’80. Εδώ η εξέλιξη προκάλεσε καταστροφή, αντί συμβατό εκσυγχρονισμό με την κουλτούρα.

—————————————————————————————————————————————–

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Ο Σκουλάς στα οπισθόφυλλα του Μίκυ Μάους*

5/10/2018

Είχα αναφερθεί και παλαιότερα στα οπισθόφυλλα του εβδομαδιαίου «Μίκυ Μάους», όπου κατά καιρούς είχαν δημοσιευτεί αξιόλογες θεματικές σειρές. Νομίζω όμως ότι παραλείψαμε κάτι σημαντικό. Κάτι που αφορά στην ιστορία και την εξέλιξη της Ελληνικής γελοιογραφίας, με έναν από τους κορυφαίους της εκπρόσωπους, που κάποια στιγμή συνεργάστηκε με τον κ. Τερζόπουλο, στο δημοφιλές αυτό εικονογραφημένο.

Ήταν 1968 λοιπόν, όταν στην πορεία αυτής της μακροχρόνιας συνεργασίας της Carnation με τα Ελληνικά εικονογραφημένα(είχε διαφημιστεί και στον «Μπλέκ» του κ. Ανεμοδουρά, αλλά και σε άλλα κόμικς της περιόδου 1968 – 1978), βρίσκουμε το πιο αναγνωρίσιμο της προϊόν(σοκολατούχο ρόφημα), στα οπισθόφυλλα του «Μίκυ Μάους». Η διαφήμιση είχε σαφώς χροιά εικονογραφημένου, για να ταιριάζει με το κλίμα του περιοδικού.

Έτσι, επιλέχθηκε να απεικονίζονται αυτοτελείς ιστορίες, στις οποίες εκτός των πρωταγωνιστών, θα γίνονταν αναφορά και στο ρόφημα της Carnation. Η ιδέα ήταν έξυπνη και με την ευφάνταστη, χαρακτηριστική ματιά ενός σπουδαίου Έλληνα γελοιογράφου, υλοποιήθηκε με τον καλύτερο τρόπο. Ο Σκουλάς, με θητεία σχεδόν σε όλα τα οικογενειακά περιοδικά, δημιούργησε μια σειρά ιστοριών και ταυτόχρονα

ΣΣΤ* Σε αποκλειστική συνεργασία με το Comics Trades


Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Η Μαύρη φλόγα(«La fiamma nera»), Zagor Speciale

23/9/2018

Είχαμε αναφερθεί παλαιότερα στην έκδοση του Zagor Speciale. Μια έξτρα έκδοση του Ζαγκόρ στην Ιταλία(κανένα τεύχος δεν κυκλοφόρησε στην Ελλάδα), η οποία είναι ενεργή και μετράει 23 μέχρι στιγμής τεύχη, με το τελευταίο να έχει κυκλοφορήσει το 2011. Το τεύχος που επιλέξαμε για να σας παρουσιάσουμε αυτή τη φορά, είναι το υπ` αριθμόν 4, με τίτλο “La Fiamma Nera”(«Η Μαύρη Φλόγα»), που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1991, δηλαδή πριν από 27 χρόνια ακριβώς.

Το σενάριο είναι του Mario Boselli, ενώ το εξώφυλλο και τα σκίτσα, του γνωστού σε όλους μας Gallieno Ferri. Το ένθετο, που όπως κάθε φορά, έτσι και σε αυτό το τεύχος φιλοξενούσε, ήταν η συνοπτική ιστορία των ινδιάνικων φυλών της Βορείου Αμερικής(“Gli Indiani Americani”). Σίγουρα, οι Ιταλοί αναγνώστες θα το βρήκαν πολύ χρήσιμο, αφού μπορούσε να λειτουργήσει ως οδηγός, σε όσα θα διάβαζαν στην ιστορία έπειτα.

Ας δούμε στην συνέχεια, τι ακριβώς διαπραγματεύεται. Ο Ζαγκόρ και ο Τσίκο, αυτή τη φορά έχουν αντιπάλους με υπεράνθρωπες δυνάμεις και η μάχη φαντάζει πολύ δύσκολο να κερδηθεί. Τα όπλα, ναι μεν παίζουν σίγουρα ρόλο, αλλά οι δυνάμεις που θα αντιμετωπίσουν δεν έχουν την μορφή των συνηθισμένων κακοποιών και τυχοδιωκτών, με τους οποίους τα έβαλαν μέχρι τότε. Κακά πνεύματα, που καθοδηγούνται από τον «Γουιντάκα», τον αντίπαλο του θεού Μανιτού, επιβουλεύονται την γη της επαγγελίας των ινδιάνων και πηγή ζωής όλων, το «Γουακάν». Αν σβήσουν την φλόγα που τρεμοπαίζει, όλα πλέον θα καταστραφούν. Επτά πολεμιστές, σύμφωνα με τον αρχαίο θρύλο, θα είναι αυτοί που θα προσπαθήσουν με τίμημα την ζωή τους την ίδια, να σταματήσουν τον άρχοντα του κακού. Ως σενάριο, είναι από τα κορυφαία που γράφτηκαν ποτέ, με ήρωα τον Ζαγκόρ!

Σίγουρα συγκαταλέγεται μέσα στα 10 καλύτερα της έκδοσης, αν όχι και πιο ψηλά. Ο Boselli άφησε την φαντασία του ελεύθερη και πρόσφερε στους αναγνώστες μια επική περιπέτεια, γεμάτη θρύλους, δοξασίες, μαγεία, τέρατα, το καλό και το κακό που συνυπάρχουν μέσα σε κάθε τι και πρόσθεσε δοκιμασίες στους χαρακτήρες τους, μιας προσωπικής, εσωτερικής αναζήτησης, κάνοντας το τελικό αποτέλεσμα όχι απλά γοητευτικό στα μάτια μας, αλλά αξεπέραστο! Ανάμεσα στους χαρακτήρες που θα συναντήσει ο αναγνώστης εδώ, είναι και δύο παλιοί γνώριμοι του Ζαγκόρ και του Τσίκο. Ο Σάτκο και ο γνωστός σε όλους Τόνκα.

Η εισαγωγή αυτή(κάπως έτσι λειτουργεί ουσιαστικά), στην ινδιάνικη φιλοσοφία και τον τρόπο σκέψης ενός λαού, που μπορεί να χωρίζεται σε δεκάδες διαφορετικές φυλές, αλλά έχει ενιαία βιώματα, αξίες και φοβίες, είναι τόσο καλά διατυπωμένη ως κείμενο, που σίγουρα ο εικονογράφος κ. Ferri, δεν θα συνάντησε μπροστά του την παραμικρή δυσκολία, προκειμένου να τα απεικονίσει όλα αυτά. Έξοχο το κλίμα φόβου και σασπένς, που καλλιεργείται με δεξιοτεχνία από την πένα του σεναριογράφου και την αντίστοιχη του σκιτσογράφου, οι οποίοι συνθέτουν ένα πολύ δυνατό δίδυμο, σ` αυτή την ιστορία. Η συνεργασία τους ήταν άψογη. Κείμενο και εικόνα δένουν απόλυτα. Η πρωτοτυπία αυτής της δουλειάς, έχει να κάνει με το εντελώς διαφορετικό μονοπάτι, που επιχειρήθηκε να εξερευνηθεί και να αποτελέσει το πεδίο δράσης του ήρωα, μακριά από κάθε τι συμβατικό και γνώριμο, ακόμη και για έναν χαρακτήρα όπως αυτόν του Ζαγκόρ, που στο παρελθόν ήρθε πολλές φορές αντιμέτωπος με το υπερφυσικό.

Όμως, σε καμία περίπτωση δεν αντίκρισε τις εικόνες αυτής της περιπέτειας, που είναι απρόβλεπτη μέχρι τα τελευταία καρέ και γεμάτη εκπλήξεις! Θα μπορούσε άνετα να γίνει τόσο κινηματογραφική ταινία, όσο και παιγνίδι ρόλων και στρατηγικής, για υπολογιστές! Ειδικά στην δεύτερη περίπτωση, να πούμε ότι θα συναντήσει ο αναγνώστης πολλά στοιχεία, από εκείνα που καθιέρωσαν τα συγκεκριμένα παιγνίδια σε παγκόσμιο επίπεδο. Μάλιστα, σε μια από τις αναμετρήσεις των ηρώων, θα δει και ένα πλάσμα από αυτά που πρωταγωνιστούσαν στο πολύ επιτυχημένο “Eye of the Beholder I”, των στούντιο της Westwood! Το σημείο του λαβύρινθου και των καταστάσεων που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι ήρωες, καθώς και οι ξεχωριστές ιδιότητες καθενός(πολεμιστής, μάγος, Palladin, κ. α.), παραπέμπουν ευθέως σε RPG παιγνίδια!

Αυτό όμως που κάνει τόσο ξεχωριστή την ιστορία του σπέσιαλ τεύχους 4, είναι το βάθος του σεναρίου της και τα επιμέρους στοιχεία(λεπτομέρειες), του κάθε ενός από τους πρωταγωνιστές. Οι ιδιαιτερότητες τους, το παρελθόν του καθενός, οι διαφορές που είναι μεγάλες και ανυπέρβλητες, αλλά παρ` όλα αυτά τους ενώνουν σε έναν κοινό σκοπό, η εσωτερική αναζήτηση για την γνώση και την προσωπική ανάταση, όπως και οι δοκιμασίες που καλούνται να προσπεράσουν και οι οποίες έχουν άμεση σχέση με τα βιώματα τους, τους φόβους, αλλά και τις πληγές που απέκτησαν, από τις μάχες που έδωσε ο καθένας, κάνουν πραγματικά μοναδική αυτή την περιπέτεια!

Οι φόβοι ζωντανεύουν και παίρνουν τα σχήματα του ατομικού εφιάλτη, κάθε χαρακτήρα. Μέσα από την συνολική προσπάθεια, ο κάθε ένας τους θα πρέπει να ξεπεράσει και τα προσωπικά του εμπόδια, τους δισταγμούς, τις προκαταλήψεις και τα σφάλματα του. Η παρουσία του Ζαγκόρ, είναι καθαρά ενωτικού χαρακτήρα και αυτού που συντονίζει και κρατά σε μια ισορροπία την ομάδα, διώχνοντας τις στιγμές αντιπαραθέσεων και καθοδηγώντας τους συντρόφους του στον τελικό σκοπό. Ο Τσίκο, προσφέρει πολύτιμες στιγμές χιούμορ, σε διαστήματα που πιστέψτε με, χρειάζονται απόλυτα!

Όμως, υπάρχουν και στιγμές που σοβαρεύει, ακόμη κι αυτός ο Μεξικανός χωρατατζής, ελαχιστοποιεί τις γκάφες και τις διαμαρτυρίες του και προσφέρει το περίστροφο του στην υπηρεσία των φίλων του. Η μάχες είναι άνισες και σκληρές. Ενωμένοι όμως, μπορούν να τις κερδίσουν. Το κακό έχει πολλές μορφές, όπως άλλωστε και στην πραγματικότητα και αυτό που το κάνει να διαφέρει από το καλό, είναι οι δυσκολίες που χρειάζεται να προσπεράσει κάποιος και οι θυσίες που απαιτούνται, για να μπορέσει να το νοιώσει σαν αύρα πάνω του. Το κακό απ` την άλλη, ευαγγελίζεται ακριβώς το αντίθετο. Δείχνει τόσο εύκολα προσβάσιμο, που δημιουργεί παρά τις όποιες οπτασίες του, υποψίες…

Έτσι, το ύφος ενός σκοτεινού πολλές φορές σεναρίου, θα δώσει την δική του μάχη με την γλαφυρότητα και τον λυρισμό, σε κάποια σημεία ακόμη και με την αγνότητα της φιλοσοφίας ενός λαού. Κερδισμένοι θα έλεγα ότι είναι οι αναγνώστες, από το αποτέλεσμα όλων αυτών των συστατικών, που αναμίχθηκαν προκειμένου να αποδώσουν αυτή την πορεία προς τον εξαγνισμό, των ηρώων της ιστορίας.

Ο Ferri έχει κάνει καταπληκτική δουλειά με τα σκίτσα του! Αν δεν ήταν ένας από τους ακρογωνιαίους λίθους της Ευρωπαϊκής σχολής κόμικς, θα μπορούσε να είχε διαπρέψει στα κινηματογραφικά πλατό! Οι μορφές που σχεδίασε, θα πρέπει να εντυπωσίασαν ακόμη και τον σεναριογράφο! Το δίχως άλλο, μέσα στις καλύτερες στιγμές της καριέρας του! Δώστε λιγάκι βάση στις λεπτομέρειες των καρέ και θα καταλάβετε γιατί χρησιμοποίησα τα πιο πάνω λόγια… Να προσθέσω μόνον, ότι το τέλος της ιστορίας είναι συγκλονιστικό και αναπάντεχο!

*ΣΣΤ Σε αποκλειστική συνεργασία με το Comics Trades.

—————————————————————————————————————————————–

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Ο ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝ ΣΤΟ ΖΑΓΚΟΡ*

11/9/2018

Ακόμη ένας τηλεοπτικός ήρωας που πέρασε από το την μικρή οθόνη στις σελίδες των κόμικς, είναι η πιο κάτω περίπτωση που θα εξετάσουμε. Ήταν μια περίοδος που αναμφίβολα τα Αμερικάνικα τηλεοπτικά στούντιο παρήγαγαν μερικές από τις κορυφαίες αστυνομικές σειρές όλων των εποχών. 1970 – 1973.

Η χρυσή τηλεοπτική εποχή, φέρνει στις οθόνες μας τους Στήβ Μαγκάρετ, το δίδυμο των «Δρόμων του Σαν Φρανσίσκο» και φυσικά τον χοντρούλη Κάνον! Ο Κάνον(Cannon), ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία στην καριέρα του William Conrad και άφησε πίσω της 5 συνολικά περιόδους, όλες για λογαριασμό των στούντιο της CBS. Νομίζω ότι ήταν η ΥΕΝΕΔ, αυτή που μετέδωσε στην χώρα μας τα επεισόδια του Κάνον, στο διάστημα 1974 – 1976. Ασπρόμαυρα βέβαια, αλλά χωρίς πολλές διαφημίσεις, ο σκληροτράχηλος ντετέκτιβ έρχονταν εβδομαδιαία και μας προσέφερε δράση και έξυπνα σενάρια.

Το 1971 τώρα, η Βρετανική γραμμή παραγωγής κόμικς, μεταφέρει σχεδόν όλες εκείνες τις τηλεοπτικές σειρές στο χαρτί και συγκεκριμένα στο περιοδικό Tv Action. Το περιοδικό γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην Αγγλία, ειδικά λόγω της ύπαρξης στις σελίδες του και της σειράς Dr Who, για την οποία θα μιλήσουμε σε άλλο τμήμα της έρευνας. Αυτά τα στοιχεία, ήρθαν πρόσφατα στα χέρια μου, όπως και το όνομα του σχεδιαστή, του οποίου επί σειρά ετών αναζητούσα. Παρά την διάδοση της πληροφορίας και την ταχύτητα της στις μέρες μας, δυστυχώς όλα βασίζονται σε τι θα ανεβάσει κάποιος σαν στοιχείο και αν θα το προσθέσει ή όχι σε κάποια βάση δεδομένων.

Αυτό έχει να κάνει με το γεγονός ότι επί το πλείστον, αυτού του είδους οι πληροφορίες αναρτούνται από συνανθρώπους μας που έχουν μεράκι και θέλουν να κρατήσουν ζωντανές τις μνήμες και όχι από κάποια εταιρεία, εκτός αν μπορεί να αντλήσει κέρδη μέσα από πώληση dvd κυρίως. Ας επιστρέψουμε στα του Κάνον. Ο δημιουργός του ήταν ο Άγγλος σχεδιαστής Martin Asbury, ο οποίος έκανε και τα σενάρια, ενώ παλαιότερα είχε ανακατευτεί για ένα διάστημα και με την σχεδίαση του Garth(μετά την αποχώρηση του Frank Bellamy), ένα κόμικς στρίπ ένθετο στην εφημερίδα Daily Mirror.

Όλα αυτά δεν μπορούν να σας δώσουν φυσικά την εικόνα του δημιουργού, που πραγματικά έχει κάνει καταπληκτικά πράγματα στην καριέρα του! Έχει σχεδιάσει και το Κούνγκ Φου(Kung Fu), την άλλη τηλεοπτική σειρά που είδαμε και στην χώρα μας και που όπως και στην περίπτωση του Κάνον, τα διαβάσαμε και τα δύο στον Ζαγκόρ του κ. Ανεμοδουρά, στην τελευταία χρονιά έκδοσης του. Ο Asbury είναι ένας μετρ της μεταφοράς τηλεοπτικών και κινηματογραφικών ηρώων στο χαρτί!

Έχει σχεδιάσει από Flash Gordon, Battlestar Gallactica, Star Wars, Harry Potter και Da Vinci Code, μέχρι τα Casino Royale – Quantum of Solace και Die Another Day – Interview with a Vampire! Ακολουθώντας το πιο κάτω link, έχετε ένα πλήρες βιογραφικό του Άγγλου σχεδιαστή. Είναι το επίσημο site καλλιτέχνη.

http://www.martinasbury.com/

Περισσότερα στοιχεία για την τηλεοπτική σειρά, μπορείτε να αντλήσετε στην παρακάτω διεύθυνση, γράφοντας το όνομα του ηθοποιού, ή τον τίτλο των σειρών(Cannon – Kung Fu).

http://en.wikipedia.org/

ΣΣΤ* Αναδημοσίευση από το Comics Trades.

—————————————————————————————————————————————–

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Τα κόμικς του «Ταχυδρόμου»*

4/9/2018

Αυτή εδώ για να το ξεκαθαρίσουμε, δεν είναι μια προσπάθεια καταγραφής, αλλά μια αποσπασματική παρουσίαση ορισμένων από τα κόμικς που συμπεριλήφθηκαν στην ύλη του εβδομαδιαίου περιοδικού «Ταχυδρόμος», στο διάστημα μεταξύ 1968 – 1973. Ολόκληρο το αποτέλεσμα της σχετικής έρευνας, με πολύ περισσότερες εικόνες από εκείνα τα εικονογραφημένα, αλλά και επιπλέον πληροφοριακά στοιχεία, θα αναρτηθούν σε ξεχωριστό άρθρο, αφού προηγουμένως ολοκληρωθεί η σάρωση των τευχών και όταν είμαστε σε θέση να δώσουμε τεκμηριωμένες πληροφορίες. Όλα αυτά θα αναρτηθούν εν καιρώ.

Στο σημερινό κείμενο, θα επιχειρήσουμε να δώσουμε μια γενική εικόνα, η οποία όπως θα δείτε πιο κάτω συνοδεύεται από σαρωμένες σελίδες του περιοδικού, έτσι όπως μπορούν να βρεθούν στα τεύχη της περιόδου που περιγράψαμε πιο πάνω.

Μέχρι στιγμής, η έρευνα που διεξάγεται αποκαλύπτει σαν παλαιότερη παρουσία στην ύλη του περιοδικού εικονογραφημένων, αυτοτελών και σε συνέχειες, το 1968. Ενδέχεται φυσικά να έχει υπάρξει και ακόμη παλαιότερη δημοσίευση, κάτι που θα το δούμε στην συνέχεια και στην πορεία της έρευνας.

Το ρεπερτόριο των εικονογραφημένων αυτών, που εντάχθηκαν στην ύλη του περιοδικού κάτω από τον γενικό τίτλο «Ο Ταχυδρόμος των παιδιών», ήταν από την Αμερικάνικη επιτυχημένη σκηνή στριπ των εφημερίδων του`50 και του`60, αλλά και από την αντίστοιχη Γάλλο – Βελγική. Έτσι, συναντάμε τον «Σνούπυ»(Charles Schulz) και τον «Τσάρλι Μπράουν» κάτω από το όνομα «Ο Τσάρλι και η παρέα του», το «Φάντασμα» και τον «Μάγο Μαντρέικ»(Lee Falk & Sy Barry), αλλά και τον «Τέν Τέν»(Herge). Από αυτούς τους ήρωες, μόνον ο «Σνούπυ» ήταν σε αυτοτελή περιπέτειες. Τα υπόλοιπα εικονογραφημένα ήταν σε συνέχειες. Στην περίπτωση του «Τέν Τέν» έχουν μέχρι στιγμής εντοπιστεί οι παρακάτω ιστορίες.

ΣΣΤ* Αναδημοσίευση από το Comics Trades.

———————————————————————————————————————————————

 

ΜΠΛΕΚ-τεύχος 341
Ρέκβιεμ για μιά γενιά*

15/7/2018

Έχουν ειπωθεί πάρα πολλά σχετικά με αυτό το τεύχος και τι συμβολίζει, τουλάχιστον για τη γενιά των 40 …φεύγα!
Το μικρό σχήμα σταματάει εδώ και αρχίζουν οι παράλληλες δημοσιεύσεις κι άλλων ιστοριών
με νέους και παλιούς χαρακτήρες, περνώντας ουσιαστικά κατ` αυτό τον τρόπο σε μια άλλη εποχή
και σε μια νέα δεκαετία, που απείχε μόλις 5 χρόνια μακριά.
Άλλοι απογοητεύτηκαν, άλλοι …γοητεύτηκαν, κι άλλοι απλά συνέχισαν να αγοράζουν το περιοδικό – θρύλος του κ. Σ. Ανεμοδουρά
(που έφερε τα πάνω – κάτω στα Ελληνικά κόμικς – χρονικά),
οι οποίοι με τη σειρά τους δεν άντεξαν τις απανωτές αλλαγές
(ο Νέος Δυναμικός ήταν η τελευταία αναλαμπή ίσως), τις αναδημοσιεύσεις ιστοριών, τα νέα «στοιχεία», οπότε και εγκατέλειψαν το όχημα της παιδικής τους φαντασίας, όντας πια μακριά από όλα εκείνα και υπηρετώντας το στρατιωτικό τους.
Η επόμενη γενιά αναγνωστών, οι πιο μικροί που πρόλαβαν το μεγαλύτερο σχήμα μόνον, αποδείχθηκαν άξιοι συνεχιστές της παράδοσης και το αγάπησαν πραγματικά, για τα νέα σύμβολα της δικής τους εφηβείας, που περνούσαν μέσα από τις σελίδες του.
Κι έτσι, ζήσαμε όλοι καλά και κάποιοι αρκετά καλύτερα!
Αυτά έχουν «γράψει» όπως λέμε στην αργκό. Είναι τμήμα της ιστορίας των εικονογραφημένων στη χώρα μας και η επιπλέον παράθεση στοιχείων και αναμνήσεων, ίσως να κουράζει. Σ` αυτό το άρθρο, θα δείτε κάποιες εικόνες που θα σας πάνε πίσω στον χρόνο.
Καταχωρήσεις διαγωνισμών, happening στα καταστήματα των αδελφών Λαμπρόπουλων, με τους αγαπημένους μας ήρωες, το νέο επιτραπέζιο παιγνίδι ποδοσφαίρου Subbuteo, η αναγγελία της ενσωμάτωσης του Ζαγκόρ στο επερχόμενο Τζάγκουαρ(άλλη πληγωμένη ιστορία τούτη),
η έγχρωμη αφίσα του τεύχους 338 που τα είχε όλα, με χρώμα και φράσεις!
Ακόμη, σας έχουμε το εξώφυλλο του τεύχους φυσικά, όπως και ακόμη τριών.
Των 318, 339 και 340, που αν δεν απατώμαι(όσοι έχουν εντρυφήσει επιπλέον στο φαινόμενο Μπλέκ, ας με διορθώσουν),
είναι και οι μοναδικές τέσσερεις φορές, που είδαμε αυθεντικά εξώφυλλα στο περιοδικό, σχεδιασμένα από ξένους δημιουργούς!
Τέλος, μια δική μου απόπειρα να σχεδιάσω το εξώφυλλο του τεύχους 341, με μολύβι και μπόλικη νοσταλγία, σε ένα φύλλο ακουαρέλας.

ΣΣΤ* Αναδημοσίευση από το Comics Trades.