Tarantella Paideia


43211794_2134616183224132_8971795448478040064_n

Ο ΚΫΡΙΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΑ…
Από τας ΣΣΣΣχχχχέρρρας

5/10/2018

Δανειστήκαμε από γειτονική τοιχογραφία
την παρακάτω περιγραφή:
» Στην ίδια φωτογραφία -εκτός της γλειώδους φάτσας του καθηγητή με την λαιφ στάιλ επιλογή λευκής κάλτσας πετσετέ και το βλέμμα ρινόκερου και μπάρμπουλα εποχής καλόγερου Τάκ – βρίσκονται ακόμη:

-Ο σημερινός πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Θεσ/νίκης

-Γνωστό στέλεχος της ΝΔ πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων Θεσ/νίκης και για χρόνια πρόεδρος της Ομοσπονδίας Επαγγελματιών και Εμπόρων Θεσ/νίκης.

-Πρώην υποψήφιος Βουλευτής με τη ΝΔ και Αντιπεριφερειάρχης Υποδομών και Δικτύων επί Τζιτζικώστα.

-Σύνεδρος ΝΟΔΕ της ΝΔ Ανατολικής Θεσ/νίκης.

-Πρώην μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της ΝΔ, δημοτικός σύμβουλος και υποψήφιος βουλευτής ΝΔ.

Οι εναγκαλισμοί του αλητήριου τύπου με το κόμμα εξουσίας άρχισαν προφανώς λίγο αργότερα τότε άλλαξε και το σκουφάκι του κρανίου του από στύλ καλόγερου «Όνομα του Ρόδου » σε φράντζα με αφέλειες…

* ο γνωστός καλόγερος μέλος της ομάδας του Ρομπέν των Δασών του εκτός νόμου άρχοντα του Λόξλεϋ…

—————————————————————————————————————————————–

ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΩΝ ΟΘΩΝΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟ 1912

Χωρίς δημοτικά σχολεία τα Διαπόντια νησιά

12/9/2018

«Δεν έχουμε πλέον παιδιά στα Διαπόντια Νησιά. Είναι τόπος γερόντων» λέει πικραμένη, στο ΑΠΕ η αντιδήμαρχος Κέρκυρας, Νόνη Μάστορα. Όπως εξηγεί, «οι ακατάλληλες υποδομές και ο πλήρης συγκοινωνιακός θαλάσσιος αποκλεισμός των Διαποντίων Νήσων, οδήγησε και τις ελάχιστες εναπομείναντες οικογένειες με παιδιά που ζούσαν στα τρία αυτά νησιά να εγκαταλείψουν το τόπο τους και να μετοικήσουν στην Κέρκυρα ή σε άλλους τόπους».

«Δεν φταίνε τα σχολεία που έμειναν κλειστά, δεν φταίνε οι οικογένειες που άφησαν την πατρίδα τους. Φταίνε οι πολιτικές που ασκήθηκαν και ερήμωσαν τα νησιά μας. Φταίει το κάθε αρμόδιο υπουργείο, φταίει ο Οργανισμός Λιμένος Κέρκυρας που ακόμη δεν προέβη στον καθαρισμό του λιμένα του Αγίου Στεφάνου» καταγγέλλει η ίδια.

Το τελευταίο κουδούνι που χτύπησε στα Διαπόντια Νησιά ήταν του Δημοτικού Σχολείου Ερεικούσσας, που μετά από 100 χρόνια λειτουργίας «σίγησε» και αυτό τον περυσινό χειμώνα.

«Ο κώδωνας του κινδύνου της απόλυτης εγκατάλειψης των νησιών μας δεν ήταν απόλυτα ηχηρός για να ληφθούν όλα εκείνα τα απαραίτητα μέτρα, ώστε το τελευταίο βορειοδυτικό σύνορο της Ελλάδας μας να παραμείνει ζωντανό» αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κ. Μάστορα.

Ερεικούσσα, Οθωνοί και Μαθράκι έχουν αποκλειστεί ήδη από τον Ιούλιο με το τελευταίο καράβι, τον «Αλέξανδρο», μετά από μηχανική βλάβη, να είναι ακόμα δεμένο στο λιμάνι, και να θεωρείται «έκπτωτο» του διαγωνισμού που εξέδωσε το υπουργείο Ναυτιλίας για την ακτοπλοϊκή γραμμή Κέρκυρας- Διαπόντιων Νησιών, σύμφωνα με την αντιδήμαρχο Κέρκυρας. Μία γραμμή που δεν κέρδισε τελικά το ενδιαφέρον κανενός πλοιοκτήτη, με αποτέλεσμα τα νησιά να μείνουν «χωρίς ζωή» αυτήν τη νέα σχολική χρονιά, με την κατάσταση να βρίσκεται στο «κόκκινο», καθώς δεν μπορεί να γίνει μερικές φορές ούτε ανεφοδιασμός των συγκεκριμένων νησιών με προϊόντα.

Ο μοναδικός -πλέον- τρόπος μετάβασης στα Διαπόντια Νησιά και επιστροφής από αυτά είναι ένα μικρό πλοιάριο που μπορεί να εξυπηρετήσει ελάχιστα άτομα.

«Η παρουσία των ακριτών στα νησιά είναι ένα εθνικό έργο διασφάλισης της εθνικής μας κυριαρχίας και αν τα νησιά εγκαταλειφθούν, τότε δεν θα πάψει μόνο να υπάρχει ζωή εκεί, αλλά θα πάψει να υπάρχει η παρουσία της πατρίδας και η έπαρση της ελληνικής σημαίας» είχε δηλώσει τον Δεκέμβριο του 2016, κατά την επίσκεψή του στην Ερεικούσσα, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Πάνος Καμμένος.

Τον Ιούνιο του 2018 επισκέφθηκε την Ερεικούσσα ο γγ Λιμένων και Λιμενικής Πολιτικής, Χρήστος Λαμπρίδης, προκειμένου να εγκαινιάσει την κατασκευή ενός νέου λειτουργικού λιμανιού της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων, κόστους 7,3 εκατομμυρίων ευρώ. Ο κ. Λαμπρίδης μίλησε για τη γεωπολιτική σημασία των Διαποντίων Νήσων, αλλά και για τη δημιουργία όλων των απαραίτητων προϋποθέσεων, «ώστε πολίτες που κατοικούν σε αυτό το τμήμα της επικράτειας να νιώσουν ισότιμοι πολίτες αυτής της χώρας».

«Αν τα νησιά αυτά δεν υποστηριχθούν και δεν αναπτυχθούν, τότε θα μαραζώσουν και θα ξεχαστούν ακόμη και από τις μνήμες μας» τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κ. Μάστορα, με τους ηλικιωμένους σήμερα να θυμούνται αμυδρά τα δικά τους παιδικά χρόνια στα Διαπόντια Νησιά, όταν η πρώτη μέρα του σχολείου ήταν γεμάτη από σκανδαλιές και χαρούμενες φωνές που έδιναν «ανάσα» στο ακροτελεύτιο κομμάτι ελληνικής γης.

http://www.pronews.gr/…/712136_telos-ta-koydoynia-ton-shole…

—————————————————————————————————————————————

41455741_2104135896272161_1276316469071708160_n

ΠΑΙΔΙΑ και ΕΝΗΛΙΚΕΣ ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΟΥΝ
ΔΙΑΒΑΖΩΝΤΑΣ ΔΥΝΑΤΑ

11/9/2018

Με αφορμή την νέα σχολική χρονιά αναπαράγουμε κομματια από την εισαγωγή της εξαιρετικής προσπάθειαw της Ζωής Κοσκινίδου γιά το ουσιαστικό διάβασμα που δεν γίνεται ΠΟΤΕ από οθόνη υπολογιστή αλλά από το χαρτί
———————///———————–

«Διαβάζουμε
γιατί μας διασκεδάζει, μας ηρεμεί.
Διαβάζουμε μαζί με τα παιδιά γιατί μας δίνει χώρο και χρόνο να δεθούμε σαν οικογένεια, σαν τάξη.
Ένα βιβλίο έχει τη δύναμη να μας μάθει κάτι καινούργιο, να μας εξάψει την περιέργεια, να μας εμπνεύσει.
Αν το διάβασμα συνδεθεί με την απόλαυση, τότε το παιχνίδι έχει κερδηθεί!»
Δέκα λεπτά την ημέρα είναι αρκετά για να τους γνωρίσουμε τη μαγεία της αφήγησης. Έρευνες έχουν δείξει πως όταν τα παιδιά μάς ακούν να τους διαβάζουμε βιβλία ή να τους διηγούμαστε ιστορίες, από πολύ μικρή ηλικία – ακόμα και βρεφική – εμπλουτίζουν το λεξιλόγιο τους, αποκτούν ευχέρεια στον προφορικό τους λόγο νωρίς, αναπτύσουν τη φαντασία τους (άρα γίνονται καλύτερα στον γραπτό λόγο στο μέλλον), διευρύνουν τους ορίζοντές τους, γνωρίζουν καινούργια πράγματα σελίδα τη σελίδα, βιβλίο το βιβλίο και εξάπτεται η περιέργειά τους. O Αμερικανός εκπαιδευτικός Jim Trelease, συγγραφέας του best-seller The Read-Aloud Handbook, επισημαίνει πως το λεξιλόγιο ενός ανθρώπου δεν «χτίζεται» μέσα σε μια νύχτα και πως η κατανόηση όσων ακούμε προηγείται της ομιλίας, της ανάγνωσης και του γραπτού λόγου. Ακόμα και τα παιδιά που γνωρίζουν να διαβάζουν έχουν ανάγκη να μας ακούν να τους διαβάζουμε εμείς. Εχουν ανάγκη την επαφή με τον γονιό ή τον δάσκαλο, έχουν ανάγκη να αποφορτιστούν από την πίεση της ημέρας και για δέκα έστω λεπτά να ακούσουν μια ιστορία.
«Το “Διαβάζω Δυνατά” (#diavazo_dynata) προέκυψε μέσα την έρευνα μου για την World Read Aloud Day, που γιορτάζεται στην Αμερική, αλλά και σε όλο τον αγγλόφωνο κόσμο. Στο εξωτερικό δίνουν πολύ μεγάλη σημασία στα 10-15 λεπτά που θα περάσει ένας γονιός ή ένας δάσκαλος διαβάζοντας δυνατά μια ιστορία στα παιδιά.
Εκτός ότι έχει τεράστια οφέλη στις μικρές ηλικίες, όπως η ανάπτυξη του λεξιλογίου, η εξάσκηση της συγκέντρωσης, η διαμόρφωση του προφορικού και γραπτού λόγου κλπ, έχει να κάνει και με το δέσιμο του αφηγητή με τον ακροατή. Στην περίπτωση των γονιών και των παιδιών, την ώρα της αφήγησης δημιουργείται ένας δεσμός, μια σχέση, μια συνθήκη ανάμεσα στους συμμετέχοντες. Είναι η ώρα τους και τίποτε δεν μπορεί να την χαλάσει.
Στην τάξη, ο δάσκαλος, μέσα από την αφήγηση, έχει τη δύναμη να γνωρίσει στα παιδιά τη μαγεία της λογοτεχνίας, των ιστοριών. Έχει τη δύναμη, μέσα από τη λογοτεχνία, να μάθει στα παιδιά καινούργια πράγματα, αποφεύγοντας να χρησιμοποιήσει περίπλοκες και μερικές φορές βαρετές τεχνικές εκμάθησης. Έχει τον τρόπο να πάρει τα μάτια τους από τις οθόνες και να τα στρέψει στο χαρτί.
Είναι μοναδική αυτή η δύναμη που έχει η αφήγηση, σε μαγεύει, σε ταξιδεύει.
Αυτή ακριβώς η δύναμη θέλω να αναδειχθεί μέσα από το “Διαβάζω Δυνατά”»