Tarantella Financial Times

47139205_2215801491772267_7421101749684928512_n

TA ΣΟΚΟΛΑΤΑΚΙΑ του ΡΙΧΑΡΔΟΥ

TaRantella Financial Times- Special Gold market edition

30/11/2018

Ο κ Μίμης- Ρικιάρντο Μυλωνάς έχει να πληρώνει και ο ευαίσθητος χρυσός του απόπατος θα απολαμβάνει την εκκένωση του εντέρου του σε χρυσή χέστρα.
Οι πληροφορίες λένε ότι τα σκατά βγαίνουν με χρυσό περίτύλιγμα σαν σοκολατάκια και η Σκατιάνα τα δίνει προσφορά σαν Valrhona.

—————————————————————————————————————————————-

47153120_2214103795275370_5704440631854628864_n

Ο ΡΙΧΑΡΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΧΡΥΣΟ ΠΑΙΔΙ !!!
επεκτάθηκε και στο ίδρυμα Κορυδαλλού

29/11/2018

Μετά την σύλληψη του Δημητρίου Ριχάρδου Μυλωνά του Ιωάννη και της Ρούπη και 59 συνεργατών του άς θυμηθούμε τι ειναι ακριβώς ο » σαράφης»

Βάσει ορισμού, το ενεχυροδανειστήριο είναι πιστωτικό ίδρυμα ή γραφείο που χορηγεί έντοκα δάνεια, τα οποία εξασφαλίζονται με ενέχυρο. Στην πραγματικότητα αυτό δεν ισχύει. Η μέθοδος λειτουργίας τους είναι φαινομενικά απλή. Ο δανειζόμενος ζητάει από τον δανειστή (το ενεχυροδανειστήριο) ένα ποσό και ως ενέχυρο (ως διασφάλιση της μη απώλειας κέρδους αν ο δανειζόμενος δεν επιστρέψει το ποσό) δίνει ένα αντικείμενο του οποίου την αξία κοστολογεί ο δανειστής. Κάθε πολύτιμο αντικείμενο μπορεί να δοθεί ως ενέχυρο. Από οχήματα έως και χρυσά δόντια. Ο δανειολήπτης είναι υποχρεωμένος να επιστρέψει το ποσό που δανείστηκε σε έναν συμφωνημένο χρονικό ορίζοντα έξι μηνών (με νομική ισχύ), με επιτόκια επιβάρυνση. Αν στους έξι μήνες δεν επιστρέψουν τα χρήματα, τα ενέχυρα βγαίνουν σε πλειστηριασμό με προφανέστατα οφέλη για τους δανειστές. Φημολογείται ότι το πρώτο σύγχρονο ενεχυροδανειστήριο ιδρύθηκε το 1198 στη Βαυαρία, ενώ ανάλογα καταστήματα λειτούργησαν στην Αγγλία (1361) και αλλού από τον ΙΒ΄ ως τον ΙΔ΄ αιώνες. Αυτός που έδωσε ώθηση στο θεσμό ήταν ο Ιταλός μοναχός Βαρνάβας ντε Τέρνι στα μέσα του ΙΕ΄ αιώνα. Για να απαλλάξει τις λαϊκές τάξεις από την εκμετάλλευση που υφίσταντο από τους τοκογλύφους ίδρυσε αρχικά (1440) στην Περούτζια και αργότερα (1464) στο Ορβιέτο σοβαρά πιστωτικά ιδρύματα, τα κεφάλαια των οποίων προέρχονταν κατά το πλείστον από δημόσιες εισφορές, που χορηγούσαν άτοκα δάνεια σε φτωχούς. Στην Ελλάδα ενεχυροδανειστήρια ιδρύθηκαν επί ενετοκρατίας στην Κέρκυρα και τη Ζάκυνθο. Αυτό της Κέρκυρας άρχισε να λειτουργεί το 1630 με πόρους που προέρχονταν από φόρους, οι οποίοι είχαν επιβληθεί για το σκοπό αυτό, και από το πλεόνασμα των κεφαλαίων των σιταποθηκών. Το κατάστημα τούτο, ελλείψει χρημάτων, έκλεισε το 1706, αλλά ανασυστήθηκε το 1768. Το ενεχυροδανειστήριο Ζακύνθου ιδρύθηκε το 1670 με σκοπό την παροχή βοήθειας στους πενόμενους πολίτες και για περιορισμό της δανειστικής αισχροκέρδειας. Το αρχικό του κεφάλαιο ανερχόταν σε 6.000 ρεάλια, τα οποία είχε δανειστεί από τη σιταποθήκη του νησιού, αλλά με την πάροδο του χρόνου απέκτησε ίδια κεφάλαια. Στην υπόλοιπη Ελλάδα αποφασίστηκε η ίδρυση ενεχυροδανειστηρίων αμέσως μετά την απελευθέρωση με διάταγμα της 1ης Δεκεμβρίου 1836 (‘ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ’, φύλλο 7ης Ιουλίου 1957). Όμως κατά τα επόμενα εξήντα χρόνια δεν ιδρύθηκε κρατικό ενεχυροδανειστήριο παρά μόνο κάποια ιδιωτικά μικρομάγαζα, τα οποία έγδυναν στην κυριολεξία όσους αναγκάζονταν να καταφύγουν σ’ αυτά, για να δανειστούν μικροποσά.

—————————————————————————————————————————————–

46508323_2203937886291961_4829315915440979968_n

BLACK FRIDAY
H ΝΕΩΤΕΡΙΚΗ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

21/11/2018

Από το 3point αναπαράγουμε το κείμενο του Γιώργου Βελισάριου σχετικα με μια άλλη φυτευτή μπίζνα
————————————–//——————————-
Βαδίζοντας προς το 2019 υπάρχει ακόμα κόσμος που ξενυχτάει περιμένοντας ένα πολυκατάστημα να ανοίξει τις πύλες του για να αγοράσει ότι υπάρχει στο διάβα του. Φυσικά ξεπερνώντας τα όρια του άγριου marketing που έπεται ως άμεση απόρροια της “μαύρης παρασκευής”, αποκρύπτεται επιμελώς η πιο άθλια εκδοχή του καταναλωτισμού.
Ουρές χιλιομέτρων που δημιουργούν χάος και έντονο προβληματισμό για το πώς ο κοινωνικός ιστός αλλοιώνεται και αποσυντίθεται αργά και βασανιστικά.
Ένας λαός εγκλωβισμένος σε ένα παρωχημένο, υποτίθεται μεταμοντέρνο πολιτισμικό πλαίσιο, που όμως έχει πεθάνει. Κανείς δεν φαίνεται να αναζητά την αλήθεια που κρύβεται πίσω από βαρύγδουπες διαφημίσεις και βιτρίνες με ένα φθαρμένο glamour του χθες.
Ο καταναλωτισμός ως κοινωνικό φαινόμενο, είναι παράγωγο του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής
και δεν αποτελεί κάποιο συστατικό στοιχείο
της ανθρώπινης φύσης.
Μέσω της ακραίας κατανάλωσης η εργατική τάξη προσπαθεί να αντιστρέψει την αποξένωση
που υφίστανται, πέφτοντας όμως στην παγίδα
να ανταγωνίζεται τον ίδιο της τον εαυτό.
Ο ακρογωνιαίος λίθος της κυρίαρχης ιδεολογίας σε σχέση με την (υπέρ)κατανάλωση είναι ο ανταγωνισμός και ο ακραίος υλισμός που κερδίζει έδαφος ολοένα και περισσότερο τα τελευταία χρόνια. Ο σύγχρονος άνθρωπος νιώθει την ανάγκη να κατακτήσει μια καλύτερη θέση στην κοινωνική διαστρωμάτωση μέσα από την φιλοσοφία της ακατάπαυστης απόκτησης υλικών αγαθών. Μέσω αυτής εκτιμά λανθασμένα πως θα έχει μεγαλύτερη κοινωνική αποδοχή επιτρέποντας στον ίδιο να ελιχθεί και να εξελιχθεί κατά ένα ματαιόδοξο τρόπο. Αυτό φυσικά αποκρύπτει έναν κατακερματισμένο ψυχολογογικό κόσμο που ψάχνει μανιωδώς να κρατηθεί από κάπου, μέσω της εκπομπής ενός “καλύτερου” κοινωνικού status. Η διαφημιστική ατάκα του Media Markt ενόψει Black Friday “ Όλοι τα θέλουμε όλα” αποκρυσταλλώνει πλήρως την εικόνα της μανίας που δημιουργείται στον άνθρωπο να “κατακτήσει” και να αποκτήσει με κάθε τρόπο και μέσο ότι υπάρχει. Αυτό αποτελεί το ένα σκέλος της εξίσωσης που αφορά την ψυχοσύνθεση του κάθε ανθρώπου και το πως αυτός αντιλαμβάνεται και ερμηνεύει τον κόσμο.
Το άλλο σκέλος αφορά την εργοδοτική αυθαιρεσία και το λιθαράκι που βάζουμε στη νομιμοποίηση της ακραίας εκμετάλλευσης των εργαζομένων στα συγκεκριμένα εμπορικά καταστήματα. Σε μια εποχή βαθιάς κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος η τρομακτική μείωση της καταναλωτικής δύναμης των εργαζομένων, στερεί από όλο και μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού τη δυνατότητα απόκτησης βασικών αγαθών/εμπορευμάτων. Παρόλα αυτά οι μεγάλες επιχειρήσεις έχουν διαμορφώσει ένα ικανό πλαίσιο αγοράς, μέσα στο οποίο, χωρίς ιδιαίτερο κόπο και μόχθο, αυξάνουν τα ήδη αυξημένα κέρδη τους. Αυτό έχει ως συνέπεια 1) να δημιουργούνται μεγαλύτερα κοινωνικά χάσματα και αντιθέσεις, εμπορευματοποιώντας με έναν τρόπο την κοινωνική εξαθλίωση και τη φτώχεια και 2) να απειλούνται με λουκέτα μικροκαταστήματα που προσπαθούν να ανταπεξέλθουν στα δυσβάσταχτα μέτρα που λαμβάνονται τα τελευταία χρόνια από τις μνημονιακές κυβερνήσεις και στο αγοραστικό πλαίσιο που διαμορφώνουν οι αλυσίδες και οι πολυεθνικές.
Η προβληματική της Black Friday δεν είναι η αναζήτηση του καλύτερου συνδυασμού “ποιότητας-τιμής” αλλά ο εθισμός στον ανταγωνισμό και στον κοινωνικό κανιβαλισμό που φτάνει στο ποδοπάτημα για την απόκτηση ενός smartphone (:2008 ένας 34χρονος εργάτης της Wal-Mart έχασε τη ζωή του, όταν ποδοπατήθηκε κυριολεκτικά από 200 περίπου καταναλωτές). Oι εργαζόμενοι εκείνες τις μέρες καλούνται να ανταπεξέλθουν σε χαοτικά σκηνικά, και να γίνονται έρμαια στην καταναλωτική αρένα που τους στήνουν τα ίδια τα πολυκαταστήματα και οι μεγάλες επιχειρήσεις. Η “γιορτή” της μαύρης παρασκευής είναι η κορυφή του παγόβουνου μιας κατάστασης των εργαζομένων που συνοδεύεται από πενιχρούς μισθούς ή και μη καταβολή δεδουλευμένων, απολύσεις, ανεργία, εργασιακή επισφάλεια, ατομικές συμβάσεις, εντατικοποίηση, απλήρωτες υπερωρίες, δουλειά τις Κυριακές. Εργασιακός μεσαίωνας που άθελα μας (ή μη) προσυπογράφουμε στην περαιτέρω διαιώνισή του. Οι κοινωνίες πλέον εξελίσσονται σε σύγχρονες ζούγκλες που κάνουν αισθητή την αγριότητα και την βία (είτε σωματική είτε ψυχική) που αντιμετωπίζονται διάφορες καταστάσεις γύρω μας. Απαξίωση και αποστροφή για τα κοινά, ρατσισμός, μισαλλοδοξία, και παραίτηση από την συλλογική διεκδίκηση και τον καθημερινό αγώνα για ένα καλύτερο αύριο.
Η Black Friday λοιπόν, θα πρέπει να αποτελέσει εκείνο το σημείο αναστοχασμού και σκέψης για το τι δημιουργείται από ένα παρηκμασμένο πολιτικά και όχι μόνο σύστημα και με περισσή άνεση “καταναλώνουμε” χωρίς να φιλτράρουμε. Δεν θα πρέπει να γινόμαστε συνένοχοι σε ένα βαθιά κοινωνικό “έγκλημα” που στοχεύει στην ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας και την κατακρεούργηση των (όποιων) δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Κανένα iphone και καμιά τηλεόραση, δεν θα σε κάνει ευτυχισμένο βοηθώντας σε να συνεχίσεις να «υπάρχεις» στη «Χώρα των Θαυμάτων (Τεράτων)», όπως η Αλίκη στο ομώνυμο παραμύθι…

—————————————————————————————————————————————-

46518829_2201024019916681_6620051548246376448_n

EΠΙΤΕΛΟΥΣ ΦΤΑΝΕΙ Η BLACK FRIDAY ΩΡΕΣ !!!

19/11/2018

Οι ρεπόρτερς της Ταραντέλας θα βγούν τη παρασκευή απόν τα
χαράματα και θα παίρνουν απουσίες από το λαικό ξεσηκωμό της
Μπλάκφραντεϊ

Δηλαδή, τι να σου πει το «Σαββατόβραδο» τρου Τάσου Λειβαδίτη
σήμερα με τις γειτονιές που μοσχοβολούν βασιλικό κι ασβέστη;
Σήμερα το Σαββατόβραδο της χρονιάς είναι η Black Friday.

«Πάει και φέτος τ’ όμορφο
τ’ όμορφο το Black Friday
από αύριο πάλι
οι τιμές στα ύψη.

Αχ, να `ταν η ζωή μας
Black Friday…»

—————————————————————————————————————————————–

είναι τα ιερά «φιλέτα» που έχει η περιουσία της Εκκλησίας

ΤΑ ΙΕΡΑ ΦΙΛΕΤΑ και ΤΑ ΕΥΣΕΒΗ ΤΣΙΛΙΧΟΥΡΔΑ

14/11/2018

H εκκλησιαστική περιουσία καλύπτεται από ένα αδιαφανές πλέγμα που
«υφαίνουν» περισσότερα από 10.000 Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου
(μητροπόλεις, ναοί, μονές, προσκυνήματα, ιδρύματα, κληροδοτήματα και
άλλα). Ο ιστός αυτών των ΝΠΔΔ, κρύβει αποτελεσματικά την εκκλησιαστική
περιουσία από τα αδιάκριτα μάτια των «αντικληρικών». Είναι δε τόσο
καλά προστατευμένο το μυστικό, που ούτε η κεντρική διοίκηση της
Εκκλησίας της Ελλάδος μπορεί να έχει εικόνα για την περιουσία των
μονών και των μητροπόλεων.
Πέντε μονές που προσέφυγαν στα ευρωπαϊκά δικαστήρια εναντίον του νόμου
Τρίτση αποτιμούσαν τα περιουσιακά τους στοιχεία στο αστρονομικό ποσό
των 8 τρισ. δρχ. (!!!). Και μάλιστα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο τους
επιδίκασε το ποσό των 3 τρισ. δρχ. Μπορεί να φανταστεί κανείς ότι εάν
η περιουσία των 5 μονών άγγιζε πριν μια 20ετία τα 3 ή 8 τρισ. δρχ.,
τότε πώς μπορεί κανείς να υπολογίσει την περιουσία των 2.500
μοναστηριών και ναών σε όλη τη χώρα; Mόνον η μοναστηριακή περιουσία
υπολογίζεται περί τα 2,5 με 5 τρις ευρώ δηλαδή 6-12 φορές μεγαλύτερη
του χρέους της Ελλάδος

—————————————————————————————————————————————-

V208

ΘΕΜΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ

11/11/2018

-Εντωμεταξύ έχει κονομήσει η μισή Ελλάδα ..
Το πειστικότατο επιχείρημα του μέγα προφήτη Θέμου για τα μηνύματα ραγδαίας ανάπτυξης που έφερνε η φούσκα του χρηματιστηρίου .
– Όσο γιά το κράχ :
-Μόνοι μας θα βγάλουμε τα μάτια μας!
με τις υποβολιμαίες φήμες. ότι πρόκειται γιά πατάτα..
Απ΄τα πρωτοπαλλ΄καρα της Αριστείας και της Λαμογιάς…κυκλόφορεί ακόμα ελεύθερος μαζί με τους Ρουπακιάδες…

https://www.facebook.com/perectroika/videos/174106340178790/


45325329_2180332565319160_5207128833962016768_n

ΚΑΤΑΧΤΑΜΕ ΤΙΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΕΣ ΑΓΟΡΕΣ

4/11/2018

Mετά το αγνό παρθένο ελαιόλαδο που σεβίρεται με τα Hors d’ Ouevres σε όλα τα must μαγαζιά
,μετά τα καμάκια που στέλναμε πακέτο στη Βόρεια Ευρώπη να γκαστρώνουν τις τουρίστριες του καλοκαιριου με σπόρο βαρβάτο κορφιάτικο και που γεννούσαν κουκλιά και μετά τα έδιωχναν σα τα αδέποτα σκυλιά τα κακόμοιρα τα καμάκια μας.
Ήρθε η στιγμή να διώξουμε τη σοφότερη πατέντα μετά τον εμφύλιο που τελειοποιήθηκε από τα φαντάρια τις αμέτρητες άχρηστες ώρες σκοπιάς και πέρασε στους
Bar tenders των Ναών.
Αγωγός με γάλα θρακιώτικο θα ξεκινάει από το Σουφλί ενώ στα σύνορα με τη Γευγελή θα στηθεί τεςράστιο οχυρό Φραπεδιέρα που θα αλέθει το ιερό μείγμα και θα αναχαιτίζει τις ορδές των Σλάυων του Βορρά που προσδοκουν να τρώνε τσάμπα μπουγάτσες στο λευκο πύργο και να τους σερβίρουν Ελληνόπουλα.

——————————————————————————————————————————————

44995423_2168684713150612_9081115379912146944_n

Ο ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, Ο ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ
ΚΑΙ ΟΙ «ΑΔΙΑΦΘΟΡΟΙ» ΔΙΑΔΟΧΟΙ ΤΟΥΣ…

TaRantella Financial Times vi@ Anarchy Press

29/10/2018

H υπόθεση Παπαντωνίου ακούστηκε πρώτη φορά το 2005, όταν σε τέσσερις γαλλικές εφημερίδες
(Le Monde, Le Figaro, Liberation και L’ Humanité)
το πρώην στέλεχος της Thales Engineering and Consulting, Michel Josserand κατήγγειλε μίζες
και χρηματισμό Έλληνα υπουργού την «χρυσή» περίοδο των μεγάλων παραγγελιών 2002 – 2003.
Ο καταγγέλλων, που ήταν και ο ίδιος προσωπικά αναμεμειγμένος σε άλλες υποθέσεις δωροδοκίας,
είχε δώσει στοιχεία για τον ακριβό εκσυγχρονισμό των παλαιών φρεγατών, με υποκατασκευαστή την Thales Naval Nederland, αλλά και για το C4I, που έχασε η εταιρεία του, «επειδή πότισε χαμηλά», όπως αναφέρει, σε αντίθεση με την αμερικανικών συμφερόντων Saic.
Ο Παπαντωνίου, μάλιστα, μήνυσε τη «Liberation»,
η οποία καταδικάστηκε από τη γαλλική Δικαιοσύνη σε καταβολή 20.000 ευρώ, διότι «δημοσιοποίησε πληροφορίες εις βάρος του, χωρίς να τις ελέγξει…».
Αυτό, όμως, που καλύπτεται με κάθε τρόπο από τα ΜΜΕ και από δήθεν αριστερούς τιμητές του παλαιού πολιτικού συστήματος, είναι ότι είτε πρόκειται για τον Τσοχατζόπουλο, είτε για τον Παπαντωνίου, είτε για τον Κουτσόγιωργα είτε για τον Ανδρέα Παπανδρέου, η συσσώρευση τεράστιων ποσών από παρόμοιες ή παρεμφερείς πηγές πρώτα απ’ όλα στόχευε στην εδραίωση ή στην ενίσχυση της εξουσίας τους.
Όλα τα κομματικά ταμεία γέμιζαν με παρόμοιους τρόπους, ήταν πολλά τα στόματα που τάιζαν στις χρυσές εποχές όπως άλλωστε περηφανευόταν ο ίδιος ο Τσοχατζόπουλος ακόμα και μέσα από την φυλακή.
Ήταν ένα ολόκληρο σύστημα εξουσίας που στηριζόταν άμεσα ή έμμεσα στην ρεμούλα, την «διαφθορά», την μίζα και την εξαγορά.
Αυτοί, λοιπόν, που θα έπρεπε στην πραγματικότητα να διώκονται δεν είναι οι «διεφθαρμένοι» αλλά οι …αδιάφθοροι, αφού στην ουσία αυτοί είναι που είχαν παραβατική συμπεριφορά.
Και φυσικά δεν αστειευόμαστε ούτε στο ελάχιστο.
Η αποκάλυψη δήθεν των τρομερών και φοβερών σκανδάλων δεν αποσκοπεί παρά στην εναλλαγή στην εξουσία, στο πέρασμα διάδοχων καταστάσεων
και σε τίποτε περισσότερο.
Ίσως και σε κάτι ακόμα.
Στην εξαπάτηση των λιγοστών κορόιδων που έχουν μείνει να πιστεύουν στο παραμύθι που λέγεται «κάθαρση»
του πολιτικού συστήματος.
Αν και το είδος αυτό
είναι προ πολλού μουσειακό…

——————————————————————————————————————————————–

v115

ΑΚΡΙΒΑΙΝΟΥΝ ΜΠΥΡΑ και SCOTCH
λόγω κλιματικής αλλαγής

19/10/2018

Πώς η κλιματική αλλαγή θα επηρεάσει την τιμή της μπύρας που μες τη ζέστη του Οκτώβρη αναζητούμε ακόμη τη δροσιά της πρίν αρχινήσουμε τα κρασιά από τη κουμπάρα στο χωριό?
Είναι απλό .
Η έξαρση κυμάτων ζέστης και ξηρασίας θα θίξει τις καλλιέργειες δημητριακών όπως το κριθάρι του βασικού συστατικού του ζύθου.
του δημοφιλέστερου αλκολούχου ποτού στον κόσμο
Ό όγκος παραγωγής θα μειωθεί και η τιμή θα ανέβει.
Ειδικά στις χώρες που δεν παράγουν κριθάρι.
Μέχρι και εφτά φορές επάνω στο τέλος του αιώνα.
Ειδικά εις τη ΚέρκυραΜας που εθνικό ποτό είναι το scotch whiskey* το ορίτζιναλ και όχι τα μπέρμπον και τα καναδέζικα που ειναι μπασταρδεμένα – το επίπεδο ζωής θα πληγεί ανεπανόρθωτα.
Μια καλή ιδέα για να τα κονομήσουμε και να βγούμε από το μνημονιακό έλεγχο είναι να αρχισουμε να καλλιεργούμε κριθάρι στις αχανείς εκτάσεις
της χώρας μας..

*Σ.Σ «Τ » : Uisge Beatha- νερό της ζωής κελτικά

https://www.youtube.com/watch?time_continue=89&v=mItj-Eb5uX0

——————————————————————————————————————————————

43559343_2141715659180851_953177234393268224_n

OI ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΑΙΣΧΟΥΣ
η αθλιότητα της φιλανθρωπίας και η αλληλεγγύη

( Μέρος 2ον )

Tarantella Financial Times vi@ Γιώργος Μεριζιώτης

Aναρτούμε τη δεύτερη συνέχεια μια στεγνή κι αληθινή
ανάλυση του Γιώργου Μεριζιώτη από το Indy .
——————————/////—————————-
α) Η κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη στον αντίποδα της φιλανθρωπίας

«Δεν πιστεύω στη φιλανθρωπία, πιστεύω στην αλληλεγγύη. Η φιλανθρωπία είναι κατακόρυφη, άρα είναι ντροπιαστική. Πηγαίνει από πάνω προς τα κάτω. Η αλληλεγγύη είναι οριζόντια. Σέβεται τον άλλο και μαθαίνεις από αυτόν. Έχω πολλά να μάθω από άλλους ανθρώπους». Εδουάρδο Γκαλεάνο (4)
Η Φιλανθρωπία και η αλληλεγγύη είναι δύο ριζικά αντίθετες και ασυμβίβαστες καταστάσεις. Φιλοσοφικά, ιδεολογικά, πολιτικά κοινωνικά -πρακτικά.

Φιλανθρωπία: Ζητά την άμβλυνση των κοινωνικών δεινών – προβλημάτων του εκμεταλλευομένου ανθρώπου από τα χέρια της εξουσίας και του κεφαλαίου, δεινών που απορρέουν από το εκμεταλλευτικό – ταξικό σύστημα, καλλιεργώντας τη μοιρολατρία και την παθητικότητα, υποκαθιστώντας την κοινωνική αυτενέργεια και τη συλλογική ταξική αγωνιστικότητα από την κτηνώδη κερδοσκοπική απληστία των «φιλάνθρωπων» του χρήματος και της εξουσίας, η φιλανθρωπία είναι συνώνυμο της δουλείας και αντίθετη της ελευθερίας του «από, για να» .

«…Είναι αρνητικό το να είσαι ελεύθερος έτσι γενικά από κάτι, διότι με μια τέτοια ελευθερία μπορεί να λιμοκτονήσεις. Η πραγματική ελευθερία, η αληθινή ελευθερία είναι η ελευθερία για κάτι. Είναι η ελευθερία να είσαι, να πράττεις, κοντολογίς, η ελευθερία της πραγματικής και ζωντανής ευκαιρίας, να μπορείς να επιλέγεις τον τρόπο εργασίας, τις συνθήκες εργασίας και την ελευθερία να πράττεις και να εργάζεσαι κάτω από αυτές τις συνθήκες. Η κατασκευή ενός τραπεζιού, το χτίσιμο ενός σπιτιού ή το όργωμα του εδάφους, θα έπρεπε να είναι- ότι η ζωγραφική για τον καλλιτέχνη και η ανακάλυψη για τον επιστήμονα αποτέλεσμα έμπνευσης, έντονου πάθους και μεγάλου ενδιαφέροντος για την εργασία ως δημιουργική δύναμη…» Έμμα Γκόλντμαν, 1869-1939 (5)

Αλληλεγγύη: Στον αντίποδα της φιλανθρωπίας η κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη θέτει τη λύση των κοινωνικών προβλημάτων του ανθρώπου – που απορρέουν από το ταξικό σύστημα – στη συλλογική πράξη. Στην ίδια την αυτενέργεια και αυτοοργάνωση του λαού, των από κάτω. Δηλαδή συμβάλει στην ανάπτυξη της πολιτικής συνείδησης και της αγωνιστικότητας, καλλιεργεί την αυτοπεποίθηση και τη θέληση για αγώνα ενάντια στους ληστές και δήμιους («φιλάνθρωπους»), καθώς και ενάντια στους μηχανισμούς εξουσίας και την κυριαρχία των ληστών και δήμιων μέσα από το αδιαίρετο αξιακό τρίπτυχο, αυτό της ελευθερίας – ισότητας – αλληλεγγύης.

β) Στο σήμερα και στο τώρα, οι στατιστικές του αίσχους
Ζούμε σ’ ένα πλανήτη όπου διαβιούν 7 δισεκατομμύρια άνθρωποι. Σ’ αυτόν τον πλανήτη λιγότεροι από 2.000 άνθρωποι κατέχουν περιουσία που -σύμφωνα με τη “λίστα Forbes”- έχει εκτιναχτεί στα 6,4 τρισεκατομμύρια δολάρια, αλλά την ίδια ώρα το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού (3,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι) στερείται την πρόσβαση σε βασικά αγαθά για την ανθρώπινη ύπαρξη: Τροφή, καθαρό νερό, οποιαδήποτε κοινωνική υποδομή (στέγη, ηλεκτρικό, αποχέτευση, παιδεία, στοιχειώδεις υπηρεσίες υγείας, περίθαλψης, κλπ.). Ποτέ στο παρελθόν η ανθρωπότητα δεν ήταν τόσο απελπιστικά και ισοπεδωτικά ομοιόμορφη. Ποτέ στο παρελθόν δε συσσωρεύτηκε τόσος πολύς κοινωνικός πλούτος σε τόσο λίγα χέρια, σε σύγκριση με τη σημερινή κατάσταση η λεγόμενη εποχή της πρωτοσυσσώρευσης του κεφαλαίου στην Βρετανία του 18oυ -19ου αιώνα που αναλύει με ένα αξιοθαύμαστο τρόπο ο Καρλ Μαρξ στο “Το κεφάλαιο” φαντάζει αθώα ξεθωριασμένη γκραβούρα. (6)

Αλλά εκτός από την τεράστια φτώχεια στις υποανάπτυκτες χώρες του λεγόμενου “τρίτου κόσμου” , και στις μητροπόλεις (7) και ιδίως στην ημιπεριφέρεια (υπό ανάπτυξη χώρες) του καπιταλισμού αυξάνεται τόσο η σχετική όσο και η πραγματική φτώχεια. Ζούμε σ’ έναν κόσμο που η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνατοτήτων θα μπορούσε να εξασφαλίσει να έχουν όλοι απ” όλα και προπαντός τα βασικά. Αλλά το 1/6 της ανθρωπότητας είναι θύμα υποσιτισμού. Ποτέ στο παρελθόν της ανθρώπινης ιστορίας δεν έχει καταγραφεί τέτοιας έκτασης ανισότητα που καλύτερα να την ονομάζουμε καπιταλιστική βαρβαρότητα.
Ακούγεται εξωφρενικό, αλλά είναι η πραγματικότητα:

Θα ήταν αρκετό μόνο το 4% της περιουσίας των 225 πλουσιότερων κεφαλαιοκρατών για να εξασφαλιστεί τροφή για όλους τους κατοίκους της Γης.
Θα αρκούσαν οι περιουσίες των 7 πλουσιότερων καπιταλιστών για να εξαλειφθεί για πάντα η φτώχεια. Φυσικά υπάρχει μια «λεπτομέρεια»: Αν ο καπιταλισμός είχε τέτοιες ευαισθησίες και ηθική, δε θα ήταν καπιταλισμός. Οι άρχουσες πολιτικό οικονομικές ελίτ και οι διάφοροι επαΐοντες διανοούμενοι που τις υπηρετούν εξαπολύουν σε παγκόσμιο επίπεδο ένα δίπτυχο κατηγοριών σε όσους ασκούν κριτική- πολεμική σε αυτή την τάξη πραγμάτων, το δίπτυχο αυτό εδράζεται στο ότι, όλοι αυτοί που κριτικάρουν και εναντιώνονται σε αυτή την τάξη πραγμάτων είναι ηθικολόγοι και λαϊκιστές ή τρομοκράτες .
Ο καπιταλισμός, ένα κοινωνικό σύστημα που βασίζεται στην εκμετάλλευση και κυριαρχία ανθρώπου από άνθρωπο, έχει ως κινητήρια δύναμη για την ύπαρξή του την μεγιστοποίηση του κέρδους. Του όλο και μεγαλύτερου κέρδους άρα και κυριαρχίας αφού είναι αντίθετος και απορρίπτει σαν ανάξιο, ηθικολογικό και ξεπερασμένο το αρχαίο ρητό «πάντων χρημάτων μέτρον εστίν άνθρωπος». Εδώ η ρήση του Καρλ Μαρξ αποτελεί αξεπέραστη ακτινογραφία του καπιταλισμού παλιού και νέου:

“ Το Κεφάλαιο τρέμει την απουσία κέρδους. Όταν οσμίζεται ένα σημαντικό όφελος, γίνεται παράτολμο. Με κέρδος 20% ενθουσιάζεται, 50% αποθρασύνεται, με 100% καταπάτα όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα και με 300% δε διστάζει μπροστά σε κανένα έγκλημα ”.

“… Ορίστε το πραγματικό πρόσωπο του σύγχρονου ολοκληρωτισμού που λέγεται «φιλελεύθερη δημοκρατία», αλλά που τώρα πρέπει να αποκαλούμε με το αληθινό του όνομα: το ολοκληρωτικό εμπορικό σύστημα. Το ολοκληρωτικό εμπορικό σύστημα πραγματοποίησε αυτό που κανένα άλλος ολοκληρωτισμός δεν κατάφερε πριν από αυτόν: την ενοποίηση του κόσμου κατ’ εικόνα του… Το κυρίαρχο σύστημα ορίζεται, λοιπόν, από τη διεισδυτικότητα της εμπορικής ιδεολογίας. Απασχολεί παράλληλα όλο το χώρο και τους τομείς της ζωής. Λέει μονάχα: «Παράγετε, πουλήστε, καταναλώστε, συσσωρεύστε!» Έχει μετατρέψει το σύνολο των ανθρώπινων σχέσεων σε εμπορικές σχέσεις και αντιμετωπίζει τον πλανήτη μας ως εμπόρευμα.. Αναγνωρίζει μόνο ένα δικαίωμα: το δικαίωμα στην ιδιωτική ιδιοκτησία. Ο μόνος θεός που λατρεύει είναι το χρήμα…». Ζαν Μπριέν
Αυτός ο νέος ολοκληρωτισμός δεν γνωρίζει κανένα ηθικό φραγμό, προσμετρά πλέον στο Α.Ε.Π των κρατών (εθνική οικονομία) την λεγόμενη “παραοικονομία” και την “ανήθικη οικονομία” δηλαδή κέρδη και κεφαλαιουχικά αγαθά που αποκτιούνται από το εμπόριο ναρκωτικών, “λαθρεμπόριο όπλων”, εμπόριο και εκμετάλλευση παιδιών, γυναικών, μεταναστών και το ξέπλυμα αυτών των κεφαλαίων γίνεται ως επί το πλείστον, ή κατά το πλείστον στα χρηματιστηριακά και τραπεζικά πλυντήρια των μητροπόλεων του καπιταλισμού. (8) Το “ξέπλυμα βρόμικου χρήματος”, που στην πραγματικότητα δεν είναι για αυτούς ποτέ βρόμικο ήταν και είναι μια αγαπητή εργασία του καπιταλισμού από παλιά την οποία ποτέ δεν απαρνήθηκε,(σημ, πχ δείτε δουλεία ή πόλεμος του οπίου στην Κίνα).
Οι πολιτικές ελίτ, υπηρέτες των συμφερόντων του καπιταλισμού – ανάλογα με την εποχή – χρησιμοποιούν το τέχνασμα των χριστιανών παπάδων που βαφτίζουν το κρέας ψάρι σε περιόδους νηστείας, βαφτίζουν τα κεφαλαιουχικά κέρδη σε νόμιμα και παράνομα, σε καθαρά και βρόμικα, θέλοντας να συσκοτίσουν το γεγονός ότι για τους κεφαλαιοκράτες η κερδοσκοπία και η εμπορευματοποίηση του συνόλου της ζωής πάνω στον πλανήτη είναι ο σκοπός ανεξάρτητα από τα μέσα, δηλαδή αν είναι βρόμικα ή καθαρά τα κέρδη. (9)
Ενώ η ανομολόγητη κρυφή επιθυμία – σε παγκόσμιο επίπεδο – των νέων και παλιών αφεντικών είναι η «κινεζοποίηση», ( το καθεστώς στην μαοϊκή/μεταμαοϊκή Κίνα του σκάσε και δούλευε) των λαών και των εργαζομένων, δηλαδή με μηδέν δικαιώματα καταργώντας και αυτά τα ελάχιστα που κερδήθηκαν με ένα αιώνα αγώνες από τους προλετάριους. Μόνο υποχρεώσεις και εκτέλεση εντολών, με εξευτελιστικούς μισθούς, απάνθρωπες συνθήκες και ωράρια εργασίας.
Όσοι εργαζόμενοι πετιούνται έξω από την παραγωγή είτε λόγω αναδιάρθρωσης σε άλλους παραγωγικούς τομείς, είτε περικοπής προσωπικού για μεγιστοποίηση των κερδών, είτε λόγω αυτοματοποίησης- ρομποτικής και όσοι δεν μπορούν να βρουν θέση στην λεγόμενη αγορά εργασίας αντιμετωπίζονται από το σύστημα σαν πλεονάζων πληθυσμός, (γιατί το σύστημα πλέων δεν έχει μεγάλη ανάγκη από εφεδρικούς παραγωγικούς στρατούς) τους μετατρέπει σε παρίες, σε υποπρολεταριάτο ή λούμπεν – που λέγανε παλιά – με μειωμένες ή καθόλου ελευθερίες και δικαιώματα αφού στην ουσία το σύστημα αναγνωρίζει μόνο τα δικαιώματα όσων μετέχουν στην παραγωγή και συνακόλουθα στην κατανάλωση.
Η αγοραστική – καταναλωτική δύναμη είναι το διαβατήριο της ελευθερίας που ιεραρχείται και κατανέμεται ανάλογα με αυτή την δύναμη, οι μη δύνασθε να αγοράσουν και να καταναλώσουν, οι σύγχρονοι παρίες, στην ουσία εξανδραποδίζονται με την έννοια ότι διαβιώνοντας στις παρυφές ή στον απόπατο αυτού του συστήματος και εξαρτώμενοι ως επί το πλείστον από ελεημοσύνες,φιλανθρωπία ή πενιχρά επιδόματα στην ουσία φιλοδωρήματα καλούνται να απολέσουν ένα βασικό συστατικό της ελευθερίας που είναι η αξιοπρέπεια.
Σε ένα παλιό κείμενο – Μάρτης 2008 – (10) είχα γράψει {… } Στο έμπα του νέου αιώνα του εκσυγχρονισμού, της τεχνολογίας και του μινιμαλιστικού κενού, της νεωτερικότητας όπως την ονομάζουν οι αστοί διανοούμενοι έχουμε να αντιμετωπίσουμε από τις εκδοχές της πολιτικής ολιγαρχίας, από την φιλελεύθερη και την σοσιαλ-φιλελεύθερη που κλίνουν όλο και περισσότερο προς τον αυταρχισμό, μέχρι τις θεοκρατικές δημοκρατίες τύπου Ιράν και τις λαϊκές δημοκρατίες τύπου Κίνας.
Η «νέα» παγκόσμια εποχή χαρακτηρίζεται από πολυποίκιλες κοινωνικο-οικονομικές συνιστώσες, που ο τρόπος της παραγωγικότητά τους κυμαίνεται από τον καπιταλισμό παλαιού τύπου «εντάσεως εργασίας», μέχρι τον καπιταλισμό νέου τύπου «εντάσεως κεφαλαίων», μεταπρατικές (ραντιέρικες) παλαιού τύπου μέχρι εμπορευματικές νέου τύπου, άντλησης κεφαλαίων από βρόμικες μολυσματικές βαριές βιομηχανίες παλαιάς τεχνολογίας. αλλά και από τη λεγόμενη «νέα οικονομία» γνώσης, πληροφορικής, υψηλής τεχνολογίας, πράσινης οικο- οικονομίας, χρηματιστηριακού και τραπεζικού κεφαλαίου. Χαρακτηρίζεται επίσης, από την «ανήθικη» οικονομία, λαθρεμπόριο όπλων, ναρκωτικών, δουλεμπόριο γυναικών, παιδιών και οικονομικών μεταναστών.
Το παγκόσμιο, αλλά και σε κάθε κράτος χωριστά οικονομικό-κοινωνικό περιβάλλον, οι σχέσεις και ο τρόπος παραγωγής, χαρακτηρίζονται από τάσεις «εργασιακού μεσαίωνα» και «νεοφεουδαρχικής» συσσώρευσης κεφαλαίων και πλούτου των εταιριών με μορφές ολιγοπωλιακές και μονοπωλιακές, που όλο και περισσότερο συμπράττουν, συνενώνονται και συγχωνεύονται σε πολυεθνικά καρτέλ λόγω του ανταγωνισμού. Αυτά τα πολυεθνικά καρτέλ, τείνουν να επηρεάζουν με σκοπό να καθορίζουν προς όφελος τους σε πλανητική κλίμακα τις πολιτικές εξελίξεις και τα πολιτικο -κοινωνικά συστήματα.
«Όλα είναι εμπόριο και συναλλαγή και τα υλικά και τα άυλα, πουλήστε και τον αέρα που αναπνέουμε», αρκεί να επιφέρουν κέρδος και κυριαρχία η οποία καταμερίζεται και ιεραρχικοποιείται ανάλογα με την θέση του καθενός στο σύστημα του «λαϊκού καπιταλισμού» ενώ η ανομολόγητη κρυφή επιθυμία των νέων και παλιών αφεντικών είναι η κινεζοποίηση των λαών και των εργαζομένων, δηλαδή μηδέν δικαιώματα, μόνο υποχρεώσεις και εκτέλεση εντολών, με εξευτελιστικούς μιστούς και απάνθρωπες συνθήκες εργασίας.
Έτσι στις μέρες μας, και κύρια στην καπιταλιστική Δύση που κομπάζει για την δημοκρατικότητά της, αποκαλύπτεται και η τελευταία αυταπάτη και ο μύθος για την «δημοκρατία» του λαού. Αποκαλύπτεται το ψεύδος ότι εκφράζει την θέλησή του και επιλέγει τα πρόσωπα και τα πολιτικά προγράμματα μέσα από τις εκλογές. Και ότι το κοινοβούλιο είναι ο εκφραστής της λαϊκής κυριαρχίας όπου μέσα σε αυτό παίρνονται οι αποφάσεις, ενώ στην ουσία πρέπει να μιλάμε για την δημοκρατία καθ΄ υπαγόρευση των πολυεθνικών εταιριών, των «αόρατων» μετόχων και των στρατηγικών επενδυτών. Τα «σύγχρονα» πολιτειακά συστήματα, νεοφιλελεύθερα, σοσιαλιστικά, θεοκρατικά είναι ολιγαρχικά, είναι άδικα, κοινωνικά ανάλγητα και ληστρικά. Τείνουν προς το μονοσήμαντο, την ομοιομορφία, το μονοδιάστατο, τη στρατιωτικοποίηση της ζωής και τον ολοκληρωτισμό.
Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του Φρίντριχ Χάγιεκ (11) (πατριάρχη του νεοφιλελευθερισμού) και μέντορα του Μίλτον Φρίντμαν (12) για το πόσο φίλοι της ελευθερίας ήταν οι γκουρού του νεοφιλελευθερισμού. Επισκέφθηκε κάμποσες φορές τη Χιλή τις δεκαετίες του ’70 και του ’80, επί δικτατορίας Αουγκούστο Πινοσέτ, οικονομικοί σύμβουλοι του οποίου διετέλεσαν τα διαβόητα «παιδιά της σχολής του Σικάγου», μαθητές του Χάγιεκ και του οπαδού του Φρίντμαν. Σε μια συνέντευξη σε Χιλιανό δημοσιογράφο, ο Χάγιεκ είχε δηλώσει αναδεικνύοντας τις πιο ενδόμυχες σκέψεις του , οι οποίες έγιναν και σκέψεις – πράξεις της παγκόσμιας πολιτικής ελίτ και οδηγούν στης απαρχές του νεοολοκληρωτισμού : «Προσωπικά προτιμώ έναν φιλελεύθερο δικτάτορα από μια δημοκρατική κυβέρνηση χωρίς οικονομικό φιλελευθερισμό».
Εντυπωσιασμένος ο Χάγιεκ από τις επιδόσεις των «παιδιών του Σικάγου», έστειλε το 1981 επιστολή στη Θάτσερ, με την οποία της συνιστούσε να χρησιμοποιήσει τη Χιλή ως πρότυπο για τη ριζική αναδόμηση της Βρετανίας. Κλείνοντας τη σημείωση λέμε ότι η λοξή ματιά των φίλων της ελευθερίας προς την απολυταρχία και τον ολοκληρωτισμό δεν είναι κάτι καινούργιο, η ιστορία επαναλαβαίνεται αμείλικτα για όποιον δεν θέλει να δει ότι οι φιλελεύθεροι νέοι και παλιοί είναι τόσο φίλοι της ελευθερίας που δεν δίστασαν να στηρίξουν τον φασισμό – ναζισμό ως μπίζνες και φυσικά πολιτικά όταν είδαν ότι κινδύνευαν τα συμφέροντα τους από την προλεταριακή επανάσταση.
Οι Αμερικάνικες και Ευρωπαϊκές πολιτικές ελίτ , φιλελεύθερες , δημοκρατικές σε αγαστή συνεργασία με τις πολυεθνικές δεν δίστασαν να οργανώσουν και να στηρίξουν στρατιωτικά δικτατορικά καθεστώτα σε όλο τον κόσμο, στην Ελλάδα, και την Λατινική Αμερική. Τώρα στην εποχή της παγκοσμιοποίησης η υπερεθνική δυτική ελίτ, φιλελεύθερη δημοκρατική, δεν διστάζει να συνεργάζεται με στυγνά θεοκρατικά καθεστώτα όπως της Σαουδικής Αραβίας ή την συνεργασία και τον εξοπλισμό φονταμενταλιστικών ισλαμο φασιστικών οργανώσεων. Εδώ χρειάζεται να αναφωνήσουμε με ενθουσιασμό. Πόσο φίλοι της ελευθερίας είστε στα αλήθεια;! {…} (13)

( Συνεχίζεται)

——————————————————————————————————————————————

43504142_2139074949444922_431962521864241152_n

OI ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΑΙΣΧΟΥΣ
η ,η αθλιότητα της φιλανθρωπίας και η αλληλεγγύη

Tarantella Financial Times vi@ Γιώργος Μεριζιώτης

8/10/2018

Aναρτούμε σε τρείς συνέχειες μια στεγνή κι αληθινή
ανάλυση του Γιώργου Μεριζιώτη από το Indy .
——————————/////—————————-
Έχουμε γεμίσει ιδρύματα και φιλανθρωπικές Μ.Κ.Ο οργανώσεις. Στυγνοί εργοδότες (αφεντικά) ενώ όταν
ήταν εν ζωή,ή ζώντες σήμερα,ξεζούμιζαν/ξεζουμίζουν και φέρονταν/φέρονται αυταρχικά στους εργαζόμενους τους, τώρα το παίζουν φιλάνθρωποι.
Είναι σαν τους παλιούς “εθνικούς ευεργέτες”
(έτσι τους ονόμασαν)
που ενώ σαν τσιφλικάδες και έμποροι αποικιοκράτες εκμεταλλεύονταν ιθαγενείς φτωχούς πληθυσμούς λχ Αιγύπτιος, Αιθιοπία κλπ, μετά ήρθαν στην Ελλάδα και φτιάξανε ιδρύματα και μέγαρα.
Έχουμε γεμίσει πάσης φύσεως ιδρύματα, ίδρυμα Νιάρχου, Λάτση, Ωνάση, Μποδοσάκη κλπ, που με το αζημίωτο φυσικά (φοροαπαλλαγές κλπ) το παίζουν φίλοι
του πολιτισμού, φιλάνθρωποι και φιλόστοργοι όπως η κυρία Βαρδινογιάννη.
Στην εποχή μας είναι πάγια στρατηγική των επιχειρηματικών συμβούλων (manager) να συμβουλεύουν τους σοβαρούς επιχειρηματίες ότι πρέπει να κάνουν αγαθοεργίες, να συμμετέχουν σε φιλανθρωπικά γκαλά και οι πιο σοβαροί να φτιάχνουν ιδρύματα.
Έτσι αυξάνεται η αίγλη (image – prestige) το γόητρο, το κύρος και η διάκριση του επιχειρηματία και της επιχείρισης του. Έτσι αποσπάται η προσοχή της εκμεταλλευόμενης – καταπιεζόμενης τάξης από το γεγονός ότι, με την εργασία τους και την εκμετάλλευση τους αυτοί οι κύριοι/κυρίες μπορούν και το παίζουν φιλάνθρωποι.
Στην μνημονιακή Ελλάδα του σήμερα, η καταπιεσμένη – εκμεταλλευόμενη κοινωνία τι πράττει, τι πιστεύει ;
Θεομηνίες, κηδείες, κόλλυβα, λιτανείες,“ήταν θέλημα θεού”,ή “δόξα ο θεός που σώθηκα…
” Ο ατομικισμός και η μοιρολατρία στο αποκορύφωμα, σε μια χώρα νεκροταφείο και μία κοινωνία διαλυμένη από την μοντέρνα εκδοχή του καπιταλισμού που μετατρέπει τους ανθρώπους σε πληθυσμιακές στοίβες – μάζα – και νούμερα στατιστικών, μια κοινωνία με μέλη παθητικές ατομικότατες τηλεθεατών, οπαδών, ψηφοφόρων, καταναλωτών που από την πολλή μοιρολατρία έχουν καταντήσει ζωντανοί – νεκροί (ζόμπι)
και δέχονται πλέον τα πάντα.
Δεν αντιδρούν, δεν ξεσηκώνονται, μένουν απαθείς είτε από τον φόβο της παραπέρα οικονομικής κατάρρευσης του συστήματος, ή από αυτό που λέει σε μια στροφή ενός τραγουδιού «η φτώχεια είναι πιο φρόνιμη αν νιώθει ότι φταίει», (2) είτε περιμένουν αδρανείς συναινώντας, – σε μια πιο «ριζοσπαστική» εκδοχή – αναθέτουν σε κάποιους άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα.

Πιο κάτω (μεταξύ άλλων) γράφω:

{…} Η αγοραστική – καταναλωτική δύναμη είναι το διαβατήριο της ελευθερίας που ιεραρχείται και κατανέμεται ανάλογα με αυτή την δύναμη, οι μη δύνασθε να αγοράσουν και να καταναλώσουν, οι σύγχρονοι παρίες, στην ουσία εξανδραποδίζονται με την έννοια ότι διαβιώνοντας στις παρυφές ή στον απόπατο αυτού του συστήματος και εξαρτώμενοι ως επί το πλείστον από ελεημοσύνες,φιλανθρωπία ή πενιχρά επιδόματα στην ουσία φιλοδωρήματα καλούνται να απολέσουν ένα βασικό συστατικό της ελευθερίας που είναι η αξιοπρέπεια.{…}
Η εποχή μας (τηρουμένων των αναλογιών) μοιάζει λίγο πολύ με την εποχή της Μπελ Επόκ, (Belle Époque, «Όμορφη Εποχή») (3) όπου στην Ευρώπη κυριαρχούσαν οι φιλελεύθερες πολιτικές (νεοφιλελεύθερες σήμερα) και οι αστοί φίλοι της ελευθερίας (φιλελεύθεροι) είχαν παρόμοιες αντιλήψεις περί ελευθερίας με την παρακάτω διήγηση.
Στο Παρίσι μέχρι το 1880 υπήρχε ο νόμος περί αλητείας που απαγόρευε με πολυετή φυλάκιση την στέγαση κάτω από τα γεφύρια του Σηκουάνα από τους άνεργους, άπορους και άστεγους. Tο 1881 όταν ανέλαβε πρωθυπουργός ο Λέων Γαμβέτας κατάργησε αυτό τον νόμο, πήγε στους άστεγους, τους μάζεψε σε ένα μέρος και τους μίλησε λέγοντας: “ αγαπητοί μου συμπολίτες τώρα άφοβα μπορείτε να βρίσκετε κατάλυμα κάτω από τις γέφυρες γιατί κατάργησα αυτόν τον απάνθρωπο νόμο, γιατί έχουμε δημοκρατία και αυτός ο νόμος ήταν αντιδημοκρατικός …”, και συνέχισε “… τώρα είστε ελεύθεροι να κοιμηθείτε σε οποίο γεφύρι θέλετε… άστε που στην πραγματικότητα είστε πιο ελεύθεροι από εμένα, γιατί πρώτα και κύρια είστε απαλλαγμένοι από το κόστος συντήρησης μιας κατοικίας και επιπλέον έχετε την ελευθερία να επιλέξετε σε πιο γεφύρι θα καταλύσετε…”.
Πολλοί από τους άστεγους άρχισαν τις επευφημίες, τα ζήτω και τα χειροκροτήματα, λίγοι σκέφτηκαν γιατί είναι σε αυτή την θέση , άστεγοι και επαίτες. Ακόμα πιο λίγοι σκεφτήκαν για το ποιος/ποιοι ευθύνονται για την κατάστασης τους.
Λίγο πιο μπροστά ο αναρχικός Μιχαήλ Μπακούνιν (1814 – 1876 ) διακήρυττε με βροντερή φωνή μέσα από τα οδοφράγματα ότι: «… Η ελευθερία χωρίς σοσιαλισμό είναι προνόμιο και αδικία και ο σοσιαλισμός χωρίς ελευθερία είναι υποδούλωση και βαρβαρότητα …». Δυστυχώς για την εκμεταλλευόμενη – καταπιεζόμενη ανθρωπότητα λίγοι άκουσαν και ακόμη λιγότεροι κατάλαβαν τι εννοούσε ο Μπακούνιν.

(συνεχίζεται )

——————————————————————————————————————————————–

43134159_303171473795693_7011452935838105600_n

5/10/2018

Για τη χτεσινή ημέρα των ζώων(γενικώς λέμε!).

Από την πένα του Γιώργου Μικάλεφ και τις «Εκδόσεις του Κάμπου», του φίλτατου κόμικς – συναγωνιστή Μάνου – up up and away – Γκανά! Keep the faith bro!

——————————————————————————————————————————————

43099082_2133421616676922_5942025720019550208_n

Η ΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΘΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ ΕΙΣΑΓΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ !!!

Tarantella Financial Times vi@ Γιώργος Μικάλεφ

4/10/2018

Μαύρη Τετάρτη!
Κραχ στις 666 μονάδες!
Τι μας κρύβουν;
—————-//————-

Σ.Σ»Τ» :Σύμφωνα με το τελευταίο βιβλίο της Αγίας Γραφής, ο αριθμός 666 είναι ο αριθμός, ή αλλιώς το όνομα, του θηρίου με τα εφτά κεφάλια και τα δέκα κέρατα, το οποίο αναδύεται από τη θάλασσα. (Αποκάλυψη 13:1, 17, 18) Αυτό το θηρίο συμβολίζει το παγκόσμιο πολιτικό σύστημα που ασκεί εξουσία πάνω σε «κάθε φυλή και λαό και γλώσσα και έθνος». (Αποκάλυψη 13:7)
Ο αριθμός έξι υποδηλώνει ατέλεια. Μερικές φορές, οι αριθμοί στην Αγία Γραφή χρησιμοποιούνται με συμβολική σημασία. Το εφτά αντιπροσωπεύει συνήθως την πληρότητα ή την τελειότητα. Το έξι, επειδή είναι ένα λιγότερο από το εφτά, υποδηλώνει κάτι που δεν είναι πλήρες ή είναι ατελές από την άποψη του Θεού, και ενίοτε σχετίζεται με τους εχθρούς του Θεού.—1 Χρονικών 20:6· Δανιήλ 3:1.

——————————————————————————————————————————————-

xr-thumb-large

H ΠΤΩΣΗ και η ΛΗΣΤΕΙΑ

3/10/2018

Ο Γενικός Δείκτης έκλεισε με απώλειες 2,10% στις 666,84 μονάδες, με τον τζίρο ιδιαίτερα –αυξημένο στα 101,32 εκατ. ευρώ– λόγω του κύματος ρευστοποιήσεων που έπληξε σήμερα το ταμπλό.
Ο τραπεζικός δείκτης περιόρισε τις απώλειες στο 8,78%, από άνω του 12% που κατέγραφε νωρίτερα. Το μεγαλύτερο πλήγμα δέχθηκε η Τράπεζα Πειραιώς με πτώση 20,73% στα 1,30 ευρώ, αν και ενδοσυνεδριακά άγγιξε και το limit down στο -30%. Η Eurobank έκλεισε στο 0,53 ευρώ υποχωρώντας κατά 14,69%, η Εθνική Τράπεζα με απώλειες 5,49% στα 1,58 ευρώ και η Alpha Bank στα 1,18 ευρώ με πτώση 3,28%.
Το timing του σημερινού sell off προκαλεί έκπληξη στους τραπεζικούς και θεσμικούς κύκλους και ερμηνεύεται ως απόδειξη του γενικότερου ελλείμματος εμπιστοσύνης που υπάρχει στην ελληνική οικονομία, και ιδίως το τραπεζικό σύστημα.

Ας επαναφέρουμε στη μνήμη μας το πολιτικό θερμοκήπιο μέσα στο οποίο συντελέστηκε το έγκλημα του Χρηματιστηρίου, το οποίο μάλιστα χρησιμοποιήθηκε και ως προεκλογική αφίσα (!) για την διπλή εξαπάτηση των πολιτών: Την εξαπάτησή τους και ως αποταμιευτών και ως ψηφοφόρων!

1) «Σήμερα ένα εκατομμύριο επενδυτές ξέρουν ότι οι μετοχές έχουν αξία» (προεκλογική αφίσα του ΠΑΣΟΚ, ευρωεκλογές, Ιούνιος 1999)
2) «Ο τζίρος του Χρηματιστηρίου θα είναι υψηλός και θα αποδώσει αυτά τα οποία έχουμε σχεδιάσει» (Κ.Σημίτης, 5/9/99, συνέντευξη Τύπου στη ΔΕΘ).
3) «Το Χρηματιστήριο είναι ένας θεσμός σημαντικός για την πρόοδο της οικονομίας, είναι ένας θεσμός, ο οποίος εξυπηρετεί την οικονομία» (Κ.Σημίτης, 5/9/99, συνέντευξη Τύπου στη ΔΕΘ).
4) «Η κατάσταση στη Σοφοκλέους θα ομαλοποιηθεί μέσα σε ένα – δυο 24ωρα» (Κ.Σημίτης, Οκτώβριος ’99, συνεδρίαση του ΕΓ του ΠΑΣΟΚ).
5) «Εμείς νοιαζόμαστε για τους επενδυτές του Χρηματιστηρίου. Θέλουμε να βλέπουμε τους επενδυτές που τοποθετούν το περίσσευμά τους στο Χρηματιστήριο να αμείβονται» (Κ.Σημίτης, 5/12/2000)
6) «Η περίοδος νευρικότητας στο Χρηματιστήριο έχει ημερομηνία λήξης. Είναι η 9η Απριλίου. Είναι η επανεκλογή της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Είναι η αποκατάσταση συνθηκών ηρεμίας στο Χρηματιστήριο, στην Οικονομία, στη Χώρα. Εμείς, το ΠΑΣΟΚ, είμαστε εγγυητές της ομαλής πορείας των αγορών και της Ελληνικής Οικονομίας» (Γιάννος Παπαντωνίου, υπουργός Οικονομίας, 28/3/2000)
7) «Το Χρηματιστήριο πάει κανόνι. Και ό,τι να λένε, ψηφίζει ΠΑΣΟΚ. Η Ελλάδα, το καλοκαίρι πλέον, θα έχει ένα Χρηματιστήριο που θα το ζηλεύουν πολλά άλλα διεθνή Χρηματιστήρια» (Γιάννος Παπαντωνίου, 2/6/1999)
8) «… το Χρηματιστήριο θα συνεχίσει να αντανακλά τη δύναμη της Ελληνικής Οικονομίας» (Γιάννος Παπαντωνίου, Σεπτέμβριος 1999).
9) «Το 2000 η πορεία του Χρηματιστηρίου θα είναι δυναμικά ανοδική, καθώς η ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ, θα δώσει ώθηση στη Σοφοκλέους» (Γιάννος Παπαντωνίου, 20/12/1999).
10) «…όσοι είναι στο Χρηματιστήριο θα είναι κερδισμένοι. Είναι πολύ απλό το μήνυμα, το συμπέρασμα, το δια ταύτα αυτών των εκτιμήσεων. Θα πάει καλά το Χρηματιστήριο, διότι η οικονομία πάει πολύ καλά, πάει καλύτερα και απ’ ό,τι περιμέναμε…» (Γιάννος Παπαντωνίου, 28/3/2000)
11) «Δεν υπάρχει κανείς απολύτως κίνδυνος. Πήραμε πολύ έγκαιρα τις αναγκαίες πρωτοβουλίες, ώστε ήδη σήμερα να έχουν γίνει όλες οι αναγκαίες ρυθμίσεις. Δεν υπάρχει κανείς απολύτως κίνδυνος στο Χρηματιστήριο…» (Γιάννος Παπαντωνίου, 9/11/1999)
12) «Για τους επενδυτές δημιουργήθηκαν νέες ευκαιρίες τοποθέτησης των αποταμιεύσεών τους με υψηλή απόδοση… Σήμερα ένα εκατομμύριο επενδυτές, όπως και όλοι οι Έλληνες, ξέρουν ότι οι μετοχές έχουν αξία(…)» (Ανακοίνωση Τύπου του ΠΑΣΟΚ, 8/6/99, προεκλογική περίοδος).
Φυσικά από το παραπάνω παιχνίδι δεν έλειψε η τότε αξιωματική αντιπολίτευση της ΝΔ που προσπαθούσε να πλασαριστεί ως η αυθεντική εκπρόσωπος της «λαϊκής ευημερίας» μέσω Χρηματιστηρίου. Να δυο ενδεικτικές δηλώσεις:
«Εγγυούμαστε απόλυτα για μια διαρκώς ανοδική πορεία του Χρηματιστηρίου από τις 10 Απρίλη» (Κώστας Καραμανλής, 1/3/2000, προεκλογική εμφάνιση στη Ρόδο).
«Το να γίνονται κάποιες «ενέσεις» (σ.σ.: στο Χρηματιστήριο) προκειμένου κάποιοι να μη χάσουν τα χρήματά τους, αυτό είναι αναμενόμενο και αποδεκτό» (Α. Σπηλιωτόπουλος, εκπρόσωπος Τύπου ΝΔ, 30/3/2000).
Και πως έληξαν όλα αυτά; Έληξαν με την περίφημη δήλωση του πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, ο οποίος απευθυνόμενος στους μαδημένους και εξαπατημένους, εκτόξευσε εκείνη την απίθανη φράση: «Ας πρόσεχαν»…
Και πως έληξαν όλα αυτά; Έληξαν (για την ακρίβεια: «ξαναέληξαν»…) Η δικαιοσύνη απεφάνθη ότι ουδείς βρέθηκε ένοχος για το σκάνδαλο αυτής της άνευ προηγουμένου κλοπής ευρύτατων κοινωνικών στρωμάτων που πιάστηκαν στο δόκανο των επιτήδειων. Ουδείς εντοπίστηκε από εκείνους που έστησαν (ο καθένας με το δικό του τρόπο) το μεγάλο «ριφιφί». Που παρέδωσαν τον κοσμάκη στους «αλογομούρηδες» μέσω της Σοφοκλέους.

http://www.kathimerini.gr/…/katarreoyn-oi-trapezikes-metoxe…

——————————————————————————————————————————————

folfol1538359292

Η ΑΡΙΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ
αποτελείται από φτηνούς απατεώνες

1/10/2018

Μικροπράγματα……για τους επενδυτάς της Folie-Folie που οι νεοφιλελέδες ανέμιζαν σαν υπόδειγμα επί χρόνια..
Είχε φουσκώσει τον ισολογισμό της μέσω εκατοντάδων ανύπαρκτων καταστημάτων και σημείων πώλησης στην Κίνα και κατάφερε να δανειστεί 600 εκατομμυριάκια την στιγμή που η χώρα ματώνει από τις ελληνικές συστημικές τράπεζες που για να δενειστεί ο απλός π[ολίτης πρέπει να κουβαλήσει μια καρέτα από κωλόχαρτα.
Η εταιρεία εμφάνιζε 589 σημεία πώλησης ενώ στην πραγματικότητα ήταν 289.
Το δεύτερο σκέλος της απάτης αφορά στο μέγεθος των πωλήσεων οι οποίες εμφανίζονταν στο 1,4 δισεκατομμύρια ευρώ. Με την εμφάνιση πλασματικών πωλήσεων κρατούσαν τη μετοχή σε υψηλά επίπεδα προκειμένου να ξεφορτώνει εκατομμύρια κομμάτια η οικογένεια Κουτσολιούτσου.
Η κορυφαία απάτη που συντελέστηκε αφορά εικονικές καταθέσεις 447 εκατομμυρίων ευρώ που εμφάνιζε στους ισολογισμούς της.
Η φούσκα της Αριστείας του FF Group δημιουργεί αίσθηση αυξημένου ρίσκου για τοποθετήσεις σε επενδυτικούς τίτλους ελληνικών εταιρειών.
Η Ελλάδα εξακολουθεί να εμφανίζεται με πληγωμένη την αξιοπιστία της, καθώς της καταλογίζεται σχετική αδυναμία να εμποδίσει την εμφάνιση τέτοιων επιχειρηματικών περιστατικών, ακόμη κι αν η ευθύνη δεν θα έπρεπε να αποδίδεται μόνο στους ελληνικούς θεσμούς
Ο φιλελέ αλητάμπουρας του Πασοκοκινάλ Κωσταντινόπουλος είχε το θράσος να βγεί στη Βουλή και να κατηγορησει τις ελεγκτικές αρχές που με την αργοπορημένη σπουδή τους πληγώνουν το καπιταλιστικό prestige της χώρας αντί ν’αρθρώσει μιά κουβέντα για τους διεθνούς εμβέλειας έλληνες απατεώνες

https://www.thepressproject.gr/…/To-megalutero-xrimatistiri…