Tarantella Femina

40038787_2083281398357611_7356978789898780672_n

ΝΥΦΕΣ΅ ΓΙΑ ΠΟΥΛΗΜΑ

25/8/2018

Από το Press Project αναπαράγουμε το σχόλιο της Εύης Νικολοπούλου γιά τον πνιγμό των νέων γυναικών μέσω της έγγαμης δουλείας στις χώρες του ισλαμικού φονταμενταλισμού
——————————————————//——————————

Η Σονίτα ήταν 10 ετών όταν οι γονείς της προσπάθησαν πρώτη φορά να την πουλήσουν μέσω γάμου. Kαθώς όμως σύντομα η οικογένεια της κατέφυγε στο Ιράν για να ξεφύγει από τους Ταλιμπάν, το σχέδιο αυτό δεν πρόλαβε να πραγματοποιηθεί. Εκεί το κορίτσι έπιασε δουλειά καθαρίζοντας σπίτια, και ταυτόχρονα μάθαινε μόνη της να διαβάζει και να γράφει. Παράλληλα έγραφε τραγούδια και στίχους. Ώσπου στα 15 της χρόνια, η πραγματικότητα της μοίρας των Αφγανών κοριτσιών επανήλθε, ενσαρκωμένη στην ανακοίνωση της μάνας της ότι πρόκειται να την παντρέψει με έναν άγνωστό της ενήλικο άντρα. « Δεν έχεις άλλη επιλογή» της είπε η μητέρα της, «χρειαζόμαστε 9 χιλιάδες δολάρια για να αγοράσει νύφη ο αδερφός σου». Καταναγκασμός και ηθικός εκβιασμός μαζί. Η Σονίτα είχε άλλα όνειρα για τον εαυτό της και αυτό της ακούστηκε σαν εφιάλτης. Η κινηματογραφίστρια Rokhsareh Ghaem Maghami που γύριζε εκείνη την εποχή σε ντοκιμαντερ την ιστορία της νεαρής Αφγανής που φιλοδοξούσε να κάνει καριέρα ως ράπερ, έδωσε στη μητέρα της 2 χιλιάδες δολάρια για να καθυστερήσει το γάμο 6 μήνες ακόμα.

Η Σονίτα ένιωσε εγκλωβισμένη και εξοργισμένη. Θέλοντας από τη μια να ξεφύγει και από την άλλη να μιλήσει δημόσια για την κατάφωρη βία εναντίον των κοριτσιών που τα αντιμετωπίζουν σαν άβουλο εμπόρευμα προς πώληση, έγραψε ένα ραπ τραγούδι, το Brides for sale με τη βοήθεια της Ιρανής σκηνοθέτιδας, και το ανέβασε στο YouTube όπου είχε παγκόσμια απήχηση. Η ιστορία της άγγιξε φεμινιστικές και ανθρωπιστικές οργανώσεις σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης.

Το δράμα το δικό της έφτασε στο τέλος του, αφού της προσφέρθηκε υποτροφία από το κολλέγιο Wasatch Academy στην Utah των Ηνωμένων πολιτειών. Όχι όμως και ο αγώνας της. Από εκεί και έπειτα η Σονίτα ως ακτιβίστρια πλέον και ράπερ τραγουδίστρια, αγωνίζεται για την κατάργηση των γάμων ανηλίκων και για το δικαίωμα των γυναικών να ορίζουν μόνες τους τις ζωές τους, μέσα από το δίκτυο κοινωνικών φορέων και οργανισμών GirlsnotBrides.
Η ιστορία της Σονίτα είναι σπουδαία διότι όχι μόνο μας συγκινεί το σθένος και η κοινωνική ευαισθησία της, αλλά κυρίως επειδή στρέφει το ενδιαφέρον σε μια πολύ σοβαρή υπόθεση που βρίσκεται στην ειδησεογραφική σκιά. Τους γάμους ανηλίκων, σε Δύση και Ανατολή.
15 εκατομυρια παιδιά κάτω των 18 πωλούνται ως νύφες κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο.
250 χιλιάδες γάμοι τελέστηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 2000 έως το 2010.
Κάθε κορίτσι που γεννιέται στο Νότιο Σουδάν, έχει περισσότερες πιθανότητες να πεθάνει στη γέννα παρά να τελειώσει το σχολείο.
Στην Αμερική ο γάμος κάτω από τα 18 θεωρείται νόμιμος σε όλες τις πολιτείες. Οι μισές πολιτείες δεν έχουν κατώτατο όριο ηλικίας γάμου.
Στην κατάταξη των χωρών με τους περισσότερους γάμους ανηλίκων, το Ηνωμένο Βασίλειο βρίσκεται στη θέση 15 από τις 144 χώρες.
387 εκατομύρια παιδιά ή 29,5% του παγκόσμιου πληθυσμού των παιδιών, ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας.(πράγμα το οποίο εξηγεί σε μεγάλο βαθμο πολλά από τα παραπάνω στοιχεία).
Και για να σας προλάβω, όχι δεν πρόκειται για περιπτώσεις Ρωμαίου και Ιουλιέτας, οι γάμοι αυτοί δεν προκύπτουν από «κεραυνοβόλο έρωτα που δε γνωρίζει όρια και ηλικίες». Η νύφη δεν κλέβεται από το γαμπρό με φόντο ένα Χολυγουντιανό ηλιοβασίλεμα. Το 77% των γάμων γίνεται ανάμεσα σε παιδιά ηλικίας 11,12, 15 ετών με ενήλικες άντρες. Οι γάμοι αυτοί γίνονται ακόμα και χωρίς την συναίνεση του παιδιού. Γίνονται ακόμα και όταν στη χώρα τέλεσης του γάμου υπάρχει νόμιμο κατώτατο όριο ηλικίας, αφού ο νόμος έχει παραθυράκι: αρκεί να συναινέσουν οι γονείς του ανηλίκου παιδιού ή ο τοπικός δικαστής. Στο άρθρο του CNN για την ιστορία της Νούρα από το Σουδάν, γίνεται ξεκάθαρα λόγος για το ότι, όσον αφορά στους γάμους ανήλικων παιδιών, πρόκειται ουσιαστικά για νομιμοποιημένη παιδοφιλία.

Παρένθεση: Δεν μπορώ παρά να δηλώσω εδώ την απορία μου, όσον αφορά στο σκεπτικό του νομοθέτη. Πόση άραγε περισσή σοφία να περικλείει, που διαφεύγει της δικής μου αντίληψης, όταν θεωρεί ένα παιδί 11,14 ή 17 χρονών ανώριμο να ψηφίσει και να πιεί αλκοόλ,ανεύθυνο και ανίκανο να διαχειριστεί περιουσία, αλλά το ίδιο παιδί, που (αναγκαστικά) σταματάει το σχολείο, ώριμο και ικανό να παντρευτεί και να κάνει παιδιά; Κλείνει η παρένθεση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Unicef και άλλων ανθρωπιστικών οργανώσεων,πολλοί γονείς δίνουν τα παιδιά τους για νύφες, κυρίως διότι λαμβάνουν ένα οικονομικό αντάλλαγμα (προίκα) από την οικογένεια του γαμπρού, είτε παντρεύουν τα παιδιά τους γιατί δεν μπορούν να τα συντηρήσουν πλέον, ή για λόγους τιμής: Αν ένα κορίτσι έχει σεξουαλικές σχέσεις πρίν το γάμο της, θεωρείται ότι ατιμάζει τον εαυτό της και την οικογένεια της, και η αξία της ως νύφη μειώνεται δραματικά (και επομένως η προίκα που λαμβάνουν οι γονείς).

Άλλες αιτίες γάμου ανηλίκων είναι:
Ο γάμος να αποτελεί πρόφαση για να παρασύρουν ένα κορίτσι στην πορνεία (sex trafficking)- (ο γαμπρός προσποιείται τον δυσαρεστημένο με την γυναίκα του, διότι δεν είναι αρκετά καλή και υπάκουη, και για αυτό τον λόγο την πουλάει αλλού).
Η προσπάθεια των γονιών να προστατέψουν το κορίτσι από σεξουαλικές επιθέσεις
Η συνέχιση της παράδοσης και των εθίμων
Το αποτέλεσμα αυτών των γάμων είναι η ζωή του κοριτσιού να μετατραπεί σε ένα συνεχή καταναγκασμό και διολίσθηση στη δυστυχία και την απόγνωση. Το σχολείο σταματάει, η ζωή περιορίζεται αυστηρά στις οικιακές δουλειές και στην ανατροφή των παιδιών, και στις περισσότερες περιπτώσεις όχι μόνο δεν επιτρέπεται πλέον στο ανήλικο κορίτσι να έχει κάποια επαφή με τον παλιό της τρόπο ζωής και τις φίλες της, αλλά τρώει ξύλο από τα πεθερικά και την ίδια της την οικογένεια, αν τολμήσει να βγεί έξω.

Σύμφωνα με την US National Library of Medicine ο γάμος πριν την ενηλικίωση είναι άμεση απειλή για την υγεία, καθώς αυξάνει τον κίνδυνο για κατάθλιψη, σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, καρκίνο της μήτρας, και τη θνησιμότητα της μητέρας-νεογνού. Μαρτυρίες παιδιών, αγοριών και κοριτσίων,η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων αναφέρουν ότι μπήκαν δίχως τη θέληση τους σε πρόωρο γάμο, πιστοποιούν με τον πιο εύγλωττο τρόπο την επιδείνωσης της ψυχικής τους υγείας, καθώς ομολογούν ότι δεν έχουν καμμία ελπίδα για καλύτερη ζωή, και ότι παιρνούν όλη τους τη ζωή μέσα στη φτώχεια και τη δυστυχία.

Από τα διάφορα ντοκυμαντέρ που παρακολούθησα για τη ζωή των παιδιών που εξαναγκάζονται σε γάμο, μου εντυπώθηκε μια σκηνή: Ενα 15χρονο κορίτσι,σε κάποια χώρα της Αφρικής, να παρακολουθεί δακρυσμένη πίσω από μια κουρτίνα τις φίλες της να παίζουν μπάλα, τρέχοντας και γελώντας, και να εξομολογείται με πίκρα στο ρεπόρτερ πως ως παντρεμένη, δεν της επιτρέπεται πλέον να πάρει μέρος σε τέτοιες δραστηριότητες: Σε παιχνίδια δηλαδή. Προσπαθώ να χωρέσω στο δυτικό μου νου, ότι δεν της επιτρέπεται να παίξει: σα να της αφαιρείται βίαια η ιδιότητα «παιδί», σα να ποινικοποιείται ξαφνικά η αθωότητα και η χαρά, σαν η δυστυχία να είναι μια υποχρεωτική προίκα της έγγαμης ζωής. Σκέφτομαι πως για εκείνη ήδη η παιδική της ηλικία είναι πλέον μια μακρινή και απαγορευμένη ανάμνηση, και τα δάκρυα αποτελούν κάτι σαν μια τελευταία ανθοδέσμη στην κηδεία της ανεμελιάς και της ευτυχίας της.

Αλλά η σκέψη που με ενοχλεί περισσότερο,είναι η λογική που βάζει το φρένο στην αισιοδοξία: το πιθανότερο είναι ότι ο παραλογισμός αυτός θα κυοφορήσει. Είναι σχεδόν βέβαιο, εάν δεν αλλάξουν οι οικονομικές συνθήκες και οι αντιλήψεις περί τιμής και παράδοσης, ότι οι ανήλικοι αυτοί οικογενειάρχες θα επιβάλλουν τους ίδιους εξαναγκασμούς και στα δικά τους παιδιά, διαιωνίζοντας τη σκλαβιά στο όνομα της θρησκείας, της παράδοσης και της ανάγκης.

Η μόνη όμως ανάγκη που χρειάζεται να υπηρετηθεί ευλαβικά, είναι εκείνη που συνάδει με τη λογική και τον ανθρωπισμό: να μεγαλώνουν τα παιδιά με μόνα συστατικά της ανατροφής τους την ελευθερία, την εκπαίδευση και την ανεμελιά. Είναι απαραίτητο η πολιτεία να διασφαλίζει ότι τις αποφάσεις για τη ζωή τους θα τις παίρνουν τα ίδια, και μόνον αφού διασχίσουν ασφαλώς το κατώφλι της ενηλικίωσης. Με αυτό τον τρόπο θα αποκτούσαν μαζί με το βουλητικό απόθεμα για ελευθερία, και ένα ψυχικό και νοητικό οπλοστάσιο στη μάχη τους για τον αυτοκαθορισμό, την αυτονομία και για την αντίσταση σε καταναγκασμούς.

Η φτώχεια είναι η πρώτη και κύρια παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και λειτουργεί ως ντόμινο καταστροφικών επιπτώσεων στην ανθρώπινη υγεία και αξιοπρέπεια. Μόνο με όπλο την εκπαίδευση, έχουν ίσως κάποια ευκαιρία τα παιδιά αυτά να βγούν από την ακραία φτώχεια, να αποποιηθούν το ρόλο του γαμήλιου εμπορεύματος και να διεκδικήσουν το οτιδήποτε. Το συνομολογεί και η Παγκόσμια Τράπεζα σε έκθεση του 2017 όπου τονίζει ότι «είναι σημαντικό να κρατηθούν τα κορίτσια στο σχολείο, για να έχουν περισσότερες πιθανότητες για ασφάλεια, υγεία και για να μπορούν να κάνουν επιλογές χωρίς εξωτερικούς καταναγκασμούς». Χωρίς τη συστράτευση του νόμου ωστόσο, λίγα βήματα θα μπορέσουν να γίνουν. Είναι άμεση ανάγκη να αγωνιστούμε και να απαιτήσουμε να απαγορευτεί δια νόμου ο γάμος σε ανήλικους,χωρίς παραθυράκια και προϋποθέσεις, ως το πρώτο βήμα για την χειραφέτηση των γυναικών και την ισότητα.Αλλά δίχως την εξάλειψη της οικονομικής ανέχειας και της εξασφάλισης ενός βασικού εισοδήματος για όλους, φοβάμαι ότι η ακραία φτώχεια θα κρατάει την μπαγκέτα και θα συνεχίσει να διευθύνει την επίθεση στα ανθρώπινα δικαιώματα απερίσπαστη.

Σ.Σ»Τ» : Στην φωτό ο παιδόφιλος Σαουδάραβας πρίγκηψ
Αμπού Λμπαράε Καχτανί με το κοριτσάκι των 6 ετών που βίασε «νόμιμα».

https://www.youtube.com/watch?v=n65w1DU8cGU