ΠΟΝΤΙΓΙΟΣ

pontilios

Τοπική καθημερινή γκρίτα, από τον πλέον αρμόδιο συντάκτη!


44197874_2151626138189803_2652647732736425984_n

Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην αδιαφορία…

18/10/2018

Όχι, δεν αποτελεί καρπό εκείνης της ειρηνικής/ειρωνικής διαμαρτυρίας, με την οποία οι κάτοικοι της παλαιάς πόλης είχαν εκφράσει την δυσαρέσκεια τους για την κατάσταση της οδοποιίας(την ανύπαρκτη να συμπληρώσω εγώ), ακόμη και στους δρόμους της πόλης. Θυμάστε φαντάζομαι, τότε που συμβολικά είχαν φυτέψει λουλούδια στις λακκούβες.

Εδώ έχουμε να κάνουμε με κάτι διαφορετικό. Η τρύπα στο οδόστρωμα προϋπήρχε. Φρόντισε για αυτό ο εργολάβος με την υπεύθυνη κατασκευή του. Στην συνέχεια, κι έπειτα από τις βροχές των τελευταίων ετών, κάποιος σπόρος έπεσε μέσα, για να φυτρώσουν τα αγριόχορτα που εικονίζονται. Ενδεχομένως να είναι και μια μορφή επούλωσης των πληγών από την ίδια την φύση, ή ίσως μιας μορφής διαμαρτυρία εκ μέρους της. Τουλάχιστον προσφέρει ένα τόνο διαφορετικότητας, αν το δει κανείς με χιούμορ. Γιατί σοβαρά, σίγουρα δεν μπορεί να το δει κανείς, ούτε να μπει στη λογική να το ερμηνεύσει.

Δεν αντέχει άλλωστε ούτε σε κριτική, ούτε σε σοβαρή ανάλυση, αφού όλοι οι δρόμοι και εδώ, οδηγούν στην απαξίωση και την αδιαφορία.

——————————————————————————————————————————————-

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Το πίνγκ πόνγκ της αδιαφορίας

16/10/2018

Έχουν γραφτεί κι εγώ δε ξέρω πόσα άρθρα, αντανακλώντας την απογοήτευση και την οργή των κατοίκων για την συνεχιζόμενη κατάσταση πολιορκίας, στο καθεστώς της οποίας βρίσκεται το νησί εδώ και 6 μήνες. Αναφέρομαι φυσικά, στα σκουπίδια.

Υποσχέσεις επί υποσχέσεων, διαμαρτυρίες επί διαμαρτυριών, απειλές επί απειλών, εξώδικα, γκρίνια, δημοσιεύσεις σε ΜΜΕ του εξωτερικού που καταφέρνουν σοβαρά πλήγματα στον τουρισμό του νησιού, μέχρι και επίσημες προειδοποιήσεις για έκδοση τουριστικής οδηγίας συγκεκριμένης προέλευσης επισκεπτών.

Μέσα σε όλα αυτά, τα σοβαρά προβλήματα για την υγεία, που εγκυμονούν από την έκθεση των σκουπιδιών σε δημόσιους χώρους, αλλά και ο «κατ’ οίκον περιορισμός», στον οποία τελεί η Λευκίμμη, πληρώνοντας το μάρμαρο των διαμαρτυριών για την επιβολή της εγκατάστασης του ΧΥΤΙ στα εδάφη της περιοχής, παρά την επικινδυνότητα που δημιουργεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο, για τη ζωή των κατοίκων και του περιβάλλοντος.

Απίστευτες καταστάσεις, που θυμίζουν Λατινοαμερικάνικη χώρα της δεκαετίας του ’70, τότε που οι χούντες ξεφύτρωναν σαν τα μανιτάρια. Κι όλα αυτά με «αριστερή» κυβέρνηση και «αριστερή» δημοτική αρχή… Χώρια το ξύλο που πέφτει από τα ΜΑΤ σε ότι κινείται, γιατί πλέον έκλεισαν κι αυτοί ένα 5μηνο γεμάτο μακριά από τα σπίτια τους και έχουν αρχίσει να ξεφεύγουν από τον έλεγχο ακόμη και της υπηρεσίας τους, απ’ ότι φαίνεται.

Που θα καταλήξει αυτή η κατάσταση, κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά. Ντάνες οι μελέτες και οι προτάσεις, προς υλοποίηση καμία. Να είχαμε ένα ευρώ για κάθε εξαγγελία «ολοκληρωμένης λύσης» που άκουσαν τα αυτιά μας τα τελευταία 4 χρόνια, δε θα’ χαμε ανάγκη να δουλέψουμε κανένας.

Το πινγκ πονγκ των ευθυνών(και των ανεύθυνων), καλά κρατεί, το ίδιο και το ντόμινο των παραιτήσεων, κάτι που δεν προσφέρει και τίποτα ουσιαστικό στην υπόθεση όμως. Τι να τις κάνεις κανείς τις παραιτήσεις; Δε λύνουν κανένα πρόβλημα. Την παράταξη «αδειάζουν» και δίνουν την θέση τους σε αντικαταστάτες.

Ούτε και η δημιουργία δύο δήμων πρόκειται να βοηθήσει στο ελάχιστο, παρά μόνο να εξυπηρετήσει πολιτικά ορισμένους.

Ας δοθούν επιτέλους κάποιες απαντήσεις στους δημότες του νησιού, να δημοσιοποιηθούν όλα όσα συνέβησαν και φτάσαμε μέχρι εδώ. Διαφάνεια επιτέλους! Έχουν δικαίωμα οι πολίτες να γνωρίζουν που πηγαίνουν αυτά τα «ανταποδοτικά» τέλη και που πήγαν τόσα χρόνια! Δεν είμαστε αριθμοί και πορτοφόλια, κύριοι! Έχουμε κι εμείς δικαιώματα!

ΥΓ

Σαν κερασάκι στην τούρτα της βρωμιάς και της δυσωδίας, σας έχω την εικόνα του Κανονιού σήμερα 16 Οκτωβρίου(για να μην νομίζετε ότι είναι τίποτα φωτογραφίες αρχείου).


«Γινάτι»

15/10/2018

Εξαιρετικού ενδιαφέροντος, η παρουσίαση του νέου βιβλίου του Γιάννη Καλπούζου «Γινάτι, ο σοφός της λίμνης», που πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο βιβλιοπωλείο «Πλούς», την Παρασκευή στις 8 το βράδυ παρουσία του συγγραφέα, ο οποίος διάβασε αποσπάσματα και έβαλε στο κλίμα τους παρευρισκόμενους, υπογράφοντας παράλληλα και αντίτυπα. Το νέο βιβλίο του Έλληνα συγγραφέα και ποιητή, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Ψυχογιός».

Ο Γιάννης Καλπούζος γεννήθηκε το 1960 στο χωριό Μελάτες της Άρτας και ζει μόνιμα από το 1983 στην Αθήνα. Στα ελληνικά γράμματα εμφανίζεται το 2000 με την ποιητική συλλογή «Το νερό των ονείρων» και το μυθιστόρημα «Μεθυσμένος δρόμος». Ακολουθεί η συλλογή διηγημάτων «Μόνο να τους άγγιζα», η οποία επανεκδόθηκε το 2017 εμπλουτισμένη ποικιλοτρόπως, με τον νέο τίτλο: «Κάποιοι δεν ξεχνούν ποτέ» και οι ποιητικές του συλλογές: «Το παραμιλητό των σκοτεινών Θεών» και «Έρωτας νυν και αεί». Με τη δεύτερη ήταν υποψήφιος στη βραχεία λίστα για το κρατικό βραβείο ποίησης, ενώ η παραλογή «Ο λύκος» που εμπεριέχεται στη συλλογή διηγημάτων «Κάποιοι δεν ξεχνούν ποτέ» τιμήθηκε με το δεύτερο βραβείο ποίησης στον Διεθνή Διαγωνισμό Ποίησης και Διηγήματος “Γιώργος Σεφέρης” του πανεπιστημίου του Παλέρμο Ιταλίας. Ευρύτερα γνωστός στο αναγνωστικό κοινό έγινε με το μυθιστόρημά του «Ιμαρέτ», το οποίο τιμήθηκε με το Βραβείο Αναγνωστών του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου.

Το «Ιμαρέτ» μεταφράστηκε στα πολωνικά και στα τουρκικά, ενώ κυκλοφορεί και σε νεανικό μυθιστόρημα (για παιδιά άνω των 10 ετών), με εικονογράφηση του σκηνογράφου Αντώνη Χαλκιά. Επίσης, έχει γράψει τα μυθιστορήματα: «Σάος-Παντομίμα Φαντασμάτων», «Άγιοι και δαίμονες-Εις ταν Πόλιν», «Ουρανόπετρα-Η δωδέκατη γενιά», «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου» και «σέρρα-Η ψυχή του Πόντου». Σχεδόν όλα τα βιβλία του κυκλοφορούν πλέον από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Τέλος, ο Γιάννης Καλπούζος συμμετείχε σε συλλογικά έργα, διασκεύασε σε θεατρικό σενάριο το μυθιστόρημά του «σέρρα-Η ψυχή του Πόντου» και έχει γράψει τους στίχους 80 τραγουδιών, μεταξύ των οποίων τα: «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου», «Δέκα μάγισσες», «Να ‘σουν θάλασσα», «Γιατί πολύ σ’ αγάπησα».

——————————————————————————————————————————————-

Η τρύπα της ανικανότητας

14/10/2018

Από τις 25 Αυγούστου μέχρι την στιγμή που τραβήχτηκε αυτή η φωτογραφία(13/10), πέρασαν σχεδόν δύο μήνες. Τόσο είναι και το διάστημα που η συγκεκριμένη «επέμβαση» αγνώστου φορέα, παραμένει να χάσκει ακριβώς μπροστά από την είσοδο του Μόν Ρεπό, δυσφημίζοντας μας σε παγκόσμιο επίπεδο! Με ένα καφάσι από φρούτα(!) και ένα σήμα της τροχαίας που υποδεικνύει υποχρεωτική πορεία «υποχρεωτική πορεία αριστερά», προκαλεί τα πλέον ειρωνικά σχόλια των επισκεπτών, σε κάποια εκ των οποίων ήμουν παρών. Η προχειρότητα και η ανικανότητα των υπηρεσιών του δήμου, έχει αναρριχηθεί πλέον στο υψηλότερο επίπεδο! Το χειρότερο όμως, είναι ότι δεν τηρούνται καν τα προσχήματα, προκαλώντας καθημερινά με τις ανοησίες τους. Αν είχατε λίγη ευθιξία κύριοι, θα είχατε πάει σπίτι σας προ πολλού. Αλλά, δυστυχώς, οι ηθικοί σας φραγμοί είναι χαμηλότεροι των απαιτήσεων…

——————————————————————————————————————————————

Αυτά είναι έργα!

11/10/2018

Αυτά είναι έργα! Σεστάδα, που λέμε! Έργα που εκπροσωπούν το όραμα των υπηρεσιών και της δημοτικής αρχής για το νησί μας. Έργα με τα οποία θα πορευτούμε προς το μονοπάτι της πολιτιστικής ανάδειξης. Έργα που θα μας εκσυγχρονίσουν στα μάτια τόσο των επισκεπτών, όσων και των ιθαγενών. Έργα που θα μείνουν ως παρακαταθήκη για τις επερχόμενες γενιές. Έργα που αντανακλούν τελειότητα, υπευθυνότητα, τεχνογνωσία, οργάνωση. Έργα ουσίας και όχι προχειρότητες. Οκτώβρης 2018, Μαντζάρου στο ύψος της Περιφέρειας. Ρόμπα φατούρα με σεβασμό στην παράδοση και τις αρχές του τόπου. Σιγά μην ασπαστούμε τις πολυδάπανες τεχνικές των ξυπόλητων από απέναντι που μας εποφθαλμιούν από ανέκαθεν οι κομπλεξικοί, καταστρέφοντας έτσι το ύφος του νησιού και την ιστορία του. Πριτς!

ΥΓ
Προσέξτε την πινακίδα σήμανσης που χρησιμοποιείται και τον τρόπο ενημέρωσης – προστασίας πεζών και οχημάτων… Μπουργκίνα Φάσο και πολύ που μας είναι, που θέλουμε να συναγωνιστούμε τη Μαγιόρκα!

—————————————————————————————————————————————-

42926006_2131326700219747_8111865424414507008_n

Ο επίμονος παραβάτης

3/10/2018

Στο φετινό, καλοκαιρινό οδοιπορικό μου πέριξ της πόλης, οι στιγμές αδιαφορίας των συμπολιτών μου προς τους συνανθρώπους τους και οι κάθε είδους παραβάσεις, ήταν αρκετές για να καταστρέψουν την όποια εικόνα αντίστασης, μιας κοινωνίας που πασχίζει να σταθεί όρθια κόντρα σε τόσες αντιξοότητες, στηριζόμενη στον πολιτισμό και τις αξίες. Γιατί προσπάθειες γίνονται.

Όταν όμως έρχεται ο άλλος και πετάει το φραπέ από το παράθυρο του αυτοκινήτου του στο Σαρόκο, ή πηγαίνει να πατήσει τους πεζούς στη διάβαση γιατί βιάζεται, ή παρκάρει στο πεζοδρόμιο και στις ράμπες πρόσβασης των ατόμων με αναπηρία, πηγαίνουν όλα στράφι. Τα καταπίνει η «Καγκουριά», η λέξη-ρετσινιά που φτιάχτηκε για να αποδώσει την προκλητική αυτή στάση του Νεοέλληνα και την έλλειψη σεβασμού προς τα πάντα και τους πάντες.

Μη μου πείτε ότι δεν έχετε αντικρίσει παρόμοιες ενέργειες; Δυστυχώς, το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι αυτά όλα – που όλοι καταδικάζουμε αλλά κανείς δεν παίρνει θέση για να τα σταματήσει – γίνονται μπροστά στα μάτια των παιδιών μας, τα οποία με τη σειρά τους θα πάρουν την σκυτάλη, διαιωνίζοντας έτσι αυτό τον κοινωνικό ξεπεσμό. Μην μένετε απαθείς στα φαινόμενα αυτά. Αύριο ίσως είστε εσείς εκείνοι που θα πέσετε θύματα τέτοιων συμπεριφορών.

Ο κύριος εδώ είναι μια ακόμη περίπτωση της πιο πάνω κατηγορίας. Τους τελευταίους 3-4 μήνες απομακρύνει το αυτοκίνητο του μόνον όταν του κάνουν επίπληξη και τον απειλούν ότι θα δεχτεί κλήση. Κι όλα αυτά γιατί δεν ανέχεται να παρκάρει περισσότερο από 10 μέτρα από την είσοδο του σπιτιού του… Βγάλτε εσείς τα συμπεράσματα σας. Προσωπικά, δεν πρόκειται να τον αφήσω σε ησυχία, μέχρι να συμμορφωθεί και να μάθει να σέβεται τους συμπολίτες του. Αν πράξετε ανάλογα σε αντίστοιχες παραβάσεις, ίσως δούμε αυτή την πόλη να ξαναπαίρνει ανθρώπινη μορφή.

ΥΓ

Όλοι όσοι είχαν κατά καιρούς επιλέξει το συγκεκριμένο πεζοδρόμιο για χώρο στάθμευσης του αυτοκινήτου τους, σταμάτησαν προ πολλού. Εκτός από τον κύριο της φωτογραφίας.


Απολογισμός

2/10/2018

Την περασμένη εβδομάδα είχα αναφερθεί σε δύο περιστατικά που συνέβησαν στην περιοχή του Κανονιού. Ας δούμε σήμερα την εξέλιξη τους. Στην περίπτωση του σκύλου που βρέθηκε, δυστυχώς εξακολουθεί… αγνοούμενος ο ιδιοκτήτης, κάτι που μας φέρνει πιθανόν κοντά στην εκδοχή της εκούσιας «απώλειας» του κατοικίδιου. Μια συμπεριφορά που συνηθίζεται από πολλούς Νεοέλληνες, όταν βαρεθούν το «παιχνίδι» τους, όταν χωρίσουν με τη γυναίκα τους, όταν πρόκειται να ταξιδέψουν ή, όταν απλά στενέψουν κάπως τα οικονομικά τους. Τα έχουμε ξαναπεί. Αυτή η κατάσταση μας ρίχνει ακόμη πιο χαμηλά ως κοινωνία. Θέλω να πιστεύω ότι ο ιδιοκτήτης του συμπαθέστατου μικρού θα βρεθεί, ή έστω, να ευαισθητοποιηθεί κάποιος άλλος και να τον υιοθετήσει. Πρόσφατα αναρτήθηκε και φωτογραφία του κατοικίδιου από εκείνον που τον βρήκε, οπότε την παραθέτω. Η περιοχή είναι πλησίον της βίλας Καλαβρέντζου.

Στην δεύτερη τώρα περίπτωση, εκείνη του κυρίου Διονύση, του αξιοπρεπέστατου συμπολίτη μας που παρακολούθησα να κόβει με το ψαλίδι τους βάτους στο πεζοδρόμιο(καθ’ οδόν για το συγκρότημα κατοικιών Κορυφό), είχαμε θετική εξέλιξη. Συνεργείο του δήμου καθάρισε σήμερα το επίμαχο σημείο. Κάτι που σηκώνει αρκετή κουβέντα. Αφ’ ενός για την ετεροχρονισμένη αυτή παρέμβαση της δημοτικής αρχής(φτάσαμε στις 2 Οκτωβρίου για να κόψει τους βάτους;!), κι αφ’ εταίρου για το γεγονός ότι πραγματοποιήθηκε σήμερα – 3 μέρες μετά την ανάρτηση του θέματος – και αφορούσε ΜΟΝΟΝ στο συγκεκριμένο σημείο.

Γεννάει πολλά ερωτήματα αυτή η στάση. Το μόνο σίγουρο είναι ότι κάποιοι εκεί στο υπό βύθιση μπατέλο(να το πω Κερκυραϊκά!), του δήμου διαβάζουν την Ταραντέλα. Δεν εξηγείται αλλιώς πως σταμάτησαν να παρκάρουν σε συγκεκριμένο πεζοδρόμιο οχήματα, παίρνουν από συγκεκριμένα σημεία σε τακτικά διαστήματα τα σκουπίδια, απομάκρυναν εγκαταλειμμένα οχήματα και, τώρα, καθάρισαν το πεζοδρόμιο. Κι όλα αυτά, έπειτα από επανειλημμένες αναφορές που κάναμε τους τελευταίους μήνες. Μη βιάζεστε, δεν ευλογώ κανενός γένια! Ούτε και περιαυτολογώ! Ερωτήματα και προβληματισμούς εγείρω, απλά και κρούω τον κώδωνα παράλληλα του κινδύνου, γιατί μαζί με το μπατέλο να ξέρετε, πάει στον πάτο τόσο το πλήρωμα, όσο και οι επιβάτες…

——————————————————————————————————————————————

42840282_2127500627269021_7066677758474059776_n

Βρέθηκε σκυλάκι

1/10/2018

Μακάρι τη στιγμή που διαβάζετε τούτες τις γραμμές να έχει βρεθεί ο ιδιοκτήτης του σκύλου και να έχει λάβει τέλος η αγωνία του μικρού ζώου(ενδεχομένως και του ιδιοκτήτη του). Να μην πρόκειται δηλαδή για μια ακόμη περίπτωση εγκατάλειψης σκύλου, που έχει γίνει της μόδας τελευταία και τείνει να μας χαρακτηρίσει ως κοινωνία απανθρωπιάς, ειδικά αν λάβει κανείς υπόψη τον τρόπο που φερόμαστε στα κατοικίδια, σε μεγάλο ποσοστό ανά την επικράτεια. Ο συγκεκριμένος βρέθηκε με τα χαρακτηριστικά που αναφέρει το σημείωμα και, το οποίο είναι κολλημένο πλησίον της εισόδου της βίλας Καλαβρέντζου. Προφανώς θα χάθηκε – αν χάθηκε… – στην ευρύτερη περιοχή. Όποιος γνωρίζει στοιχεία για τον ιδιοκτήτη του, ας τον ενημερώσει παρακαλώ.

—————————————————————————————————————————————–

42782781_2126293680723049_8569010189938720768_n

Ο άνθρωπος που έκοβε τους βάτους

29/9/2018

Στο δρόμο για το Κανόνι(λίγο πριν το συγκρότημα κατοικιών Κορυφό), αντίκρισα μια πράξη που ομολογώ ότι με ξάφνιασε, σ’ αυτό το κάτι σαν πεζοδρόμιο που φτιάχτηκε από τη μια μεριά του δρόμου προ 4ετίας και έκτοτε εγκαταλείφτηκε. Κατά καιρούς έχω αναρτήσει εικόνες από την κατάσταση στην οποία βρίσκεται, με τα αγριόχορτα να καλύπτουν μέρος του δρόμου, το οδόστρωμα να παρουσιάζει… τρύπες, αλλά και τους βάτους να πνίγουν το πεζοδρόμιο, καθιστώντας αδύνατη την χρήση του από τους πεζούς.

Αυτός ήταν κι ο λόγος που ο κ. Διονύσης βγήκε μεσημεριάτικα με το ψαλίδι του: για να κόψει όσους περισσότερους μπορούσε, ούτως ώστε να μπορέσει να γίνει και πάλι λειτουργικό. «Μια φορά το χρόνο έρχεται συνεργείο του δήμου και καθαρίζει», μου είπε, «φέτος όμως δεν ήρθαν, ούτε και οι εθελοντές του κ. Χαλικιόπουλου», οι οποίοι κάθε χρόνο καθαρίζουν τους κοινόχρηστους χώρους από βάτους και σκουπίδια. «Κανείς δεν ασχολείται πλέον, είναι όλοι για την καρέκλα», συμπλήρωσε και είχε απόλυτο δίκιο.

Η συμβολική κίνηση του συμπαθέστατου συμπολίτη μας, με την αφοπλιστική ειλικρίνεια και το πλατύ χαμόγελο, αποτελεί σίγουρα νότα αισιοδοξίας, το δίχως άλλο. Γιατί χρειάζεται και η συμμετοχή μας στην επίλυση των καθημερινών προβλημάτων, ειδικά όταν βλέπουμε ότι δεν υπάρχει ούτε θέληση, ούτε και βούληση, από την δημοτική αρχή. Είναι κι όμως κάτι που γεννά προβληματισμούς. Θα σας παραθέσω έναν, τους άλλους βρείτε τους εσείς: αν πρόκειται να βγούμε στα πεζοδρόμια με ψαλίδια για να κόψουμε τους βάτους, για ποιο λόγο να πληρώνουμε «ανταποδοτικά», δημοτικά τέλη;

Καλό Σαββατοκύριακο.

ΥΓ

Η φωτογραφία δημοσιεύεται κατόπιν έγκρισης του κ. Διονύση και τον ευχαριστώ προσωπικά.

—————————————————————————————————————————————–

42631142_2122782541074163_6727442614162817024_n

Κάποια στιγμή τελειώνουν και τα λόγια…

26/9/2018

Ειλικρινά, καμιά φορά τελειώνουν και τα λόγια. Δεν υπάρχουν λέξεις για να περιγράψουν φαινόμενα σαν αυτό της φωτογραφίας. Φωνάζουμε για ανυπαρξία δημοτικής αρχής και διαδηλώνουμε για την απειλή των σκουπιδιών και από την άλλη, έχουμε συμπολίτες μας με τέτοιες συμπεριφορές: να διέρχονται με το αυτοκίνητο τους και να πετούν φαγητό από το τάπερ στο δρόμο! Αν είναι δυνατόν! Μέχρι που θα φτάσει αυτή η προκλητική στάση ορισμένων;! Δε φτάνουν οι καναπέδες, τα έπιπλα και οι οικιακές συσκευές που παρατούν δίπλα στους κάδους σκουπιδιών συστηματικά και ανεξέλεγκτα/ατιμώρητα, ούτε τον …πολιτισμό τους που αφήνουν στις παραλίες, έχουμε και ρίψη φαγητών στους δρόμους; Αποφασίστε επιτέλους τι ακριβώς θέλετε και για ποιόν πραγματικά λόγο διαμαρτύρεστε!

—————————————————————————————————————————————–

42301096_2120400534645697_46193889391935488_n

Πολιορκία…

24/9/2018

Σε κλοιό σκουπιδιών ξανά πολλές συνοικίες της πόλης, αφού επιλέγονται φανερά πλέον τα σημεία απ’ όπου γίνεται αποκομιδή. Έτσι, και ενώ βρισκόμαστε προ των πυλών του φθινοπώρου, η υγειονομική απειλή αποκτάει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις. Καταλαβαίνετε τι έχει να συμβεί όταν ξεκινήσουν τα πρωτοβρόχια… Κατά τα άλλα, κάποιοι ετοιμάζονται να φορέσουν τα κουστούμια των «σωτήρων» και των «αναμορφωτών», προκειμένου να μας βγάλουν από τα αδιέξοδα της ανυποληψίας στα οποία έχουμε περιέλθει ως δήμος.

Και η πολιτική ζωή συνεχίζεται και διαιωνίζεται, μαζί με την κουταμάρα που μας δέρνει και δε τους γυρίζουμε την πλάτη ολονών. Πάλι στα μπαλκόνια θα βγουν να λαϊκίσουν για τα μεγάλα προβλήματα και τις προκλήσεις με τις οποίες θα βρεθούν αντιμέτωποι για το καλό μας, θα ζητήσουν εμπιστοσύνη και τις γνωστές τρίχες κατσαρές που ξεστομίζουν ανά 4 χρόνια(τώρα έγιναν 5). Μαθαίνω ότι γίνονται πρόβες για ταχυδακτυλουργικό ανώτερο αυτών του Κόπερφιλντ, με το νησί να χωρίζεται σε δύο δήμους. Βέβαια. Πως θα βολευτούν οι αόρατοι βουλευτές του νομού, άλλωστε; Ούτε τα προσχήματα δεν τηρούνται πλέον. Το χειρότερο όμως απ’ όλα, είναι ότι μάθαμε να ζούμε με τα «σκουπίδια»…

—————————————————————————————————————————————–

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Ο Φοίνικας της ντροπής

21/9/2108

Κατασκευασμένο το 1895 για να στεγάσει αρχικά τον δραματικό σύλλογο, κάτι που συνέβη επί τρείς δεκαετίες, από τα τέλη της δεκαετίας του ’20 κι έπειτα αποτέλεσε έναν κινηματογράφο σημείο αναφοράς στις μέρες εκείνες τέχνης και πολιτισμού του νησιού, που δείχνουν πια να έχουν ξεθωριάσει επικίνδυνα…

Ένας συνδυασμός υπαίθριου και χειμερινού θεάτρου, που χρησιμοποιήθηκε και έμεινε στις μνήμες όλων ως ο πλέον νοσταλγικός κινηματογράφος της πόλης. Να πούμε για την ιστορία ότι οικοδομήθηκε το 1893 με χρηματοδότηση του δήμου Κερκυραίων και ότι στις 20.000 δραχμές του προϋπολογισμού χρειάστηκε να προστεθεί ένα κυβερνητικό δάνειο επιπλέον 50.000, προκειμένου να αποπερατωθεί.

Από τότε πέρασαν ένας αιώνας και 23 χρόνια, στην διάρκεια των οποίων συνέβησαν πολλές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα, για να φτάσουμε στους τίτλους τέλους του ιστορικού κτιρίου που φιλοξένησε καλοκαίρια με μυρωδιά γιασεμιού κάτω από έναν έναστρο ουρανό. Ήταν οι δικές μας «νύχτες με φεγγάρι», για να δανειστώ ένα στίχο του αγαπημένου τραγουδιού του Λουκιανού Κηλαηδόνη και, σε όσους τις έζησαν, τους είναι δύσκολο απλά να τις διαγράψουν, όπως ίσως επιθυμούν ορισμένοι, για τους δικούς τους προφανώς λόγους.

Κι ενώ περιμένουμε να υλοποιηθεί η απόφαση του κεντρικού αρχαιολογικού συμβουλίου, που πάρθηκε στις 10 Οκτωβρίου του 2008 και αφορά στην αποκατάσταση με σκοπό την επαναλειτουργία ενός εκ των πλέον ιστορικών θερινών κινηματογράφων του νησιού, του Φοίνικα, ακόμη περιμένουμε μια εξήγηση γιατί και αυτό το έργο έχει μπει στο «ντουλάπι» των εκάστοτε δημοτικών αρχών και υποψηφίων δημάρχων.

Σήμερα, γνωρίζει την απαξίωση και την εγκατάλειψη, όπως τόσα και τόσα κτίρια της πόλης. Οι περιβάλλοντες χώροι του είναι γεμάτοι βάτους, οικοδομικά υλικά και ανθρώπινα περιττώματα. Σαν να μην έφταναν όλα, έπρεπε να βιώσει και τον εξευτελισμό… Απ’ ότι φαίνεται δυστυχώς, αυτός ο Φοίνικας δεν θα αναστηθεί από τις στάχτες του…

Από μένα ένα μεγάλο ΝΤΡΟΠΗ, για όποιον με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, συντέλεσε στην σημερινή μορφή του κτιρίου αυτού.

——————————————————————————————————————————————-

 

Ανεφοδιασμός του τρόμου

20/9/2018

Είχα κατά νου να αναφερθώ στο συγκεκριμένο ζήτημα. Με όλα τα στραβά και τα ανάποδα όμως που προκύπτουν σε καθημερινή βάση, μοιραία περνούσε διαρκώς σε δεύτερη μοίρα. Έπειτα από τις προτροπές γνωστών και συμπολιτών μου των τελευταίων ημερών, σήμερα ήρθε και η δική του η σειρά να θιχτεί ως μια ακόμη κατάσταση που χρίζει αντιμετώπισης .

Διάβαζα τις προάλλες το Intra Muros με τίτλο «ΜΙΣΟΣ» της Ταραντέλας, για το περιστέρι που βρέθηκε ποδοπατημένο στο πλακόστρωτο της Μιχαήλ Θεοτόκη, κάτι που άλλωστε έχω δει να συμβαίνει κατ’ επανάληψη και όχι μόνον με αυτοκίνητο, όπως σίγουρα έχετε δει κι εσείς(για να μην αναφερθώ σε όσους τα κλωτσούν αναίτια). Σε κάποια σχόλια αναγνωστών κατάλαβα πολλά, όπως κι όσοι τα διαβάσατε, σχετικά με την «ηθική» και την «ανθρωπιά» ορισμένων συμπολιτών μας.

Τούτες οι γραμμές όμως δεν έρχονται για να δώσουν συνέχεια στο θέμα. Δε σκοπεύω να ανοίξω διάλογο με όσους φροντίζουν ενίοτε να προκαλούν με οποιονδήποτε τρόπο(βάναυσες συμπεριφορές απέναντι σε ζώα, ρατσισμό, φασισμό κλπ), αφήνοντας τους έτσι στο περιθώριο που επέλεξαν να ζουν.

Το σημερινό κείμενο έχει να κάνει με μια κατάχρηση διευκόλυνσης, την οποία παρέχει η δημοτική αρχή(η έστω κατ’ ευφημισμόν αυτή των τελευταίων 4 ετών), σε συνεργασία με την Unesco(αυτή μας μάρανε) και το ΥΠΕΧΩΔΕ, προς τους επαγγελματίες του παλαιάς πόλης και τους εμπορικούς συνεργάτες τους. Ο περίφημος κανονισμός αστικής λειτουργίας. Εκεί όπου μεταξύ άλλων, αναφέρονται τα εξής: το ωράριο τροφοδοσίας των καταστημάτων καθορίζεται μεταξύ 7:00 – 10:00 το πρωί.

Μέχρι εδώ καλά. Τον γνωρίζετε φαντάζομαι οι περισσότεροι τον κανονισμό, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω να πούμε ότι ισχύει με μικρές αλλαγές στο ωράριο και σε άλλες πόλεις. Όχι μόνο στην Κέρκυρα. Ο νομοθέτης λοιπόν έπραξε το έργο του και οι ενδιαφερόμενοι επωφελούνται. Σωστά; Αν η ερώτηση απευθύνονταν σε μένα, η απάντηση θα ήταν: «όχι ακριβώς».

Κι αυτό γιατί όποιος διαβαίνει το πρωί στους δρόμους του ιστορικού κέντρου(τους πεζόδρομους για να είμαι ακριβής), διαπιστώνει μια άναρχη κατάσταση, όπου κάθε όχημα παρκάρει όπου βρει κυριολεκτικά(σε πεζοδρόμιο, με τις δύο ρόδες σε παρτέρι δέντρου, μπροστά στο κεφαλόσκαλο σπιτιού κλπ).

Και δεν είναι μόνον αυτό. Μηχανάκια και ΙΧ μαζί με φορτηγά που ανεφοδιάζουν καταστήματα, συγκροτούν ένα κυκλοφοριακό που θυμίζει ώρες αιχμής σε κεντρική οδική αρτηρία! Σε λίγο θα θέλουμε τροχονόμους για να ρυθμίζεται η κίνηση! Ήμαρτον! Μη μου πείτε ότι υπερβάλω, γιατί κι εσείς κάποια στιγμή θα κοντέψατε να πέσετε πάνω σε κάποιο από τα πιο πάνω οχήματα, κι ας περπατούσατε!

Να μη μιλήσουμε για το πώς νιώθουν οι τουρίστες. Αφήστε καλύτερα. Καταλάβατε πως «δένει» η παράγραφος αυτή με τον πρόλογο του σημερινού κειμένου; Είναι απλό. Το περιστέρι – που δεν ήταν το μόνο – το πάτησε φορτηγό ανεφοδιασμού καταστήματος, κι αυτό είναι ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ σχεδόν φαινόμενο. Όπως καθημερινά κινδυνεύουν πεζοί κινούμενοι στους ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΥΣ, από το μπάχαλο που επικρατεί τις πρωινές ώρες εντός του ιστορικού κέντρου! Κι αυτά είναι ΓΕΓΟΝΟΤΑ και δε γίνεται να τα προσπεράσει , ούτε και να τα αγνοήσει κανείς!

Δεν είπαμε να μείνουν χωρίς εμπορεύματα τα καταστήματα. Επιβάλλεται να υπάρξει όμως ΑΜΕΣΑ εποπτεία κατά την διάρκεια του ωραρίου ανεφοδιασμού, για να μην έχουμε τα μηχανάκια να προσπερνούν καβαλώντας τα πεζοδρόμια, ούτε τα φορτηγά να καταστρέφουν τα δέντρα που φυτεύτηκαν προ 2 ετών με λεφτά των δημοτών, ούτε και τις πλάκες τις καινούργιες των πεζόδρομων, οι οποίες καταπονούνται καθημερινά από οχήματα πολλών τόνων, ούτε και να κινδυνεύουν οι ζωές των πεζών και των ζώων.

Και μη μου πει κανείς ότι τα περιστέρια δεν είναι ζώα, γιατί θα τον παραπέμψω στην δημοτική βιβλιοθήκη, στον τομέα της ζωολογίας! Έγινα σαφής!

Καλημέρα Κέρκυρα.

—————————————————————————————————————————————–

42156874_2113024115383339_7586456805169954816_n

Μέσος όρος ανθρωπιάς

18/9/2018

Αναρωτιέμαι ποιος να είναι άραγε ο μέσος όρος ανθρωπιάς σε τούτο το νησί…
Κάθε μέρα αυτοί μου οι προβληματισμοί και τα ερωτήματα, ορισμένοι συμπολίτες μας φροντίζουν να απαντιούνται με τον πλέον αρνητικό τρόπο, παρ’ όλα αυτά, προσπαθώ να αισιοδοξώ. Να πιστεύω ότι «δεν μπορεί να είναι όλοι έτσι, δε μπορεί να χάθηκαν όλα, να έγιναν παρανάλωμα στο εφήμερο, τροφή στον άκρατο εγωισμό και την ανύπαρκτη συνείδηση, που απειλεί να καταστρέψει εδώ και χρόνια και τη δική μας κοινωνία».

Ναι, είμαι αφελής ως ένα βαθμό, το παραδέχομαι. Με τέτοιες σκέψεις πέφτω να κοιμηθώ, όπως οι πιο πάνω. Γιατί δεν αντέχω καν στην ιδέα ότι η Κέρκυρα πλέον συγκρίνεται με μικρόκοσμους τους οποίους κατηγορούμε(στην Ελλάδα και όχι μόνο), για την απανθρωπιά τους και τον ξεπεσμό τους κάθε αξίας, με βία και κοινωνικό ρατσισμό. Δε θέλω να μπω στη διαδικασία αυτή γιατί έζησα εδώ 4 και πλέον δεκαετίες της ζωής μου και, πιστέψτε με, είδα άλλα πράγματα. Έζησα μια άλλη αντανάκλαση της πραγματικότητας. Με ήθος, ανθρωπιά, συναίσθημα, καλοσύνη, ειλικρίνεια, αξιοπρέπεια, ζεστασιά. Μου είναι δύσκολο συνεπώς να γυρίσω σ’ όλες εκείνες τις εικόνες την πλάτη και να βαδίσω στο μονοπάτι κι εγώ της αναξιοπρέπειας και του αμοραλισμού.

Σε καθημερινή πλέον βάση όμως η αντανάκλαση εκείνη ξεθωριάζει επικίνδυνα, δίνοντας τη θέση της σε μια κοινωνία – φάντασμα, που ζει μέσα στο ψέμα, την υποκρισία και την κοινωνική αδικία. Διαβάζω στα σχόλια σας πως για τις συμπεριφορές τις απαξιωτικές προς το περιβάλλον φταίνε οι γονείς των παιδιών, που δεν τους μεταλαμπαδεύουν κοινωνική παιδεία. Σωστά. Κάποιος πρέπει να φταίει αναμφίβολα. Το θέμα δεν είναι όμως αυτό, αλλά πως θα σπάσει η αλυσίδα διαδοχής όλων αυτών που προάγουν ηθικό ξεπεσμό και απανθρωπιά. Αυτό είναι το ζητούμενο.

Και κάτι ακόμη. Δεν είναι μόνον η έλλειψη σεβασμού προς το περιβάλλον, το παρκάρισμα οχημάτων στα πεζοδρόμια, η παντελής αδιαφορία για τον διπλανό μας, το δόγμα «ζήσε και άσε τους άλλους να πεθάνουν» που ασπάζονται καθημερινά πολλοί συμπολίτες μας, αυτό που μας καταδικάζει στα μάτια όσων έχουν απομείνει να αναπολούν το χθες και να διαφυλάττουν αναμμένο το κεράκι της αισιοδοξίας: η χυδαία συμπεριφορά προς τα ζώα, που τείνει να πάρει διαστάσεις πολύ μεγαλύτερες και από εφιάλτη, τους τελευταίους 8-9 μήνες.

Σας εξιστορούσα χθες την περίπτωση του ημίαιμου λαμπραντόρ στους Γιαννάδες, ενώ λίγες ώρες αργότερα γινόμουν μάρτυρας δύο απίστευτων για την κουλτούρα των κατοίκων του νησιού συμπεριφορών. Στην πρώτη θανατώθηκε από αυτοκίνητο που κάνει διανομή στα καταστήματα της παλιάς πόλης ένα περιστέρι και στη δεύτερη, επιχείρησε νεαρός να κλωτσήσει ένα άλλο. Σήμερα, ερχόμενος από το Κανόνι, συνάντησα αμέτρητα γατάκια νεκρά(παντού στα πεζοδρόμια), όπως αυτό της φωτογραφίας, η οποία παρεμπιπτόντως είναι τραβηγμένη στο Σαρόκο. Η απάντηση εδώ είναι προφανής: κάποιος άρρωστος ψυχικά τα θανάτωσε με φόλα.

Είναι δυνατόν να σιωπούν οι υγιώς σκεπτόμενοι κάτοικοι που απέμειναν σε τούτο τον τόπο και να μην καταδικάζουν αυτές τις συμπεριφορές, να μην θίγονται και να μην προσπαθούν να τις ξεσκεπάσουν, φέρνοντας ενώπιο της δικαιοσύνης τους παραβάτες; Είναι δυνατόν να τα ανέχονται όλα αυτά; Τόσο πολύ αλλάξαμε ως κοινωνία… Την απάντηση θα την παραθέσω με τη μορφή σχολίου ενός περαστικού με τον οποίο συνομίλησα για λίγα δευτερόλεπτα μπροστά στο αποτρόπαιο αυτό θέαμα: «τέτοιοι είμαστε δυστυχώς»…

—————————————————————————————————————————————-

41936261_2111832775502473_3571543508835631104_n

Έκκληση ανθρωπιάς

17/9/2018

Πήγαμε χθες για μπάνιο με τους φίλτατους συντάκτες της Ταραντέλλας Περτσέμολο, Αερολόγο και No comment στην Παλαιοκαστρίτσα. Στο γυρισμό σταματήσαμε στο εξαιρετικό στέκι του Μίλτου, στο Τρίστρατο, όπου συναντήσαμε τα παιδιά από την Retro Love team. Κάτι σαν συγκέντρωση Ταραντελλιστών! Μια χαρά τα περάσαμε. Ο Μίλτος όπως πάντα υποδειγματικός οικοδεσπότης, τα εδέσματα σούπερ, το νέκταρ ομοίως, μουσικές που δε βρίσκεις πουθενά αλλού, ατμόσφαιρα μοναδική. Κάποια στιγμή πέρασε από εκεί κι ένας παλιός συμμαθητής και έγινε το σώσε. Αλλά αυτά θα σας τα πει ο Περτσέμολος φαντάζομαι. Αν αναρωτιέστε πως και δεν γκρινιάζω, μη βιάζεστε. Διαβάστε και παρακάτω…

Εκεί που καθόμασταν και απολαμβάναμε το θρόισμα της λεύκας συνοδεία μεζέδων και σπιτικού κρασιού, ξάφνου εμφανίζεται ένα όμορφο, ημίαιμο λαμπραντόρ και κάθεται στα δύο μέτρα απόσταση. Καθώς περνάει από το διπλανό τραπέζι, ο ντόπιος εμπαθής του πετάει ένα ποτήρι νερό, τόσο προκλητικά και με τέτοια κακία, που αν ήταν παρόντες τουρίστες θα του είχαν το λιγότερο λάβει τον λόγο. Ο σκύλος φιλικότατος, δεν προκάλεσε σε καμία περίπτωση, ούτε καν ζητιάνεψε τροφή, αφού ο ιθαγενής κάγκουρας έπινε καφέ άλλωστε(που να του κάτσει στο λαιμό). Ήταν τέτοιο το θράσος της ενέργειας του, που δεν άντεξα και τον προκάλεσα εγώ και μάλιστα κατ’ επανάληψη. Εκεί, έδειξε και τον πραγματικό του χαρακτήρα. Άλλαζε κουβέντα, έψαχνε με το βλέμμα του να βρει κανένα κοτσύφι, κοιτούσε το φλιτζάνι να δει κανένα όνειρο, προσπαθούσε να αποδείξει ότι είναι φιλόζωος(έφτασε στο σημείο να μας πει ότι τα πρόστιμα σε βάρος όσων κακοποιούν και θανατώνουν ζώα είναι πολύ αυστηρά!), κατρακυλώντας όσο πιο πολύ γινόταν στα μάτια όλων, ντόπιων και επισκεπτών. Με άλλα λόγια, όταν βρέθηκε προ των συνεπειών της πράξης του, έκανε αυτό που είχε μάθει σ’ όλη του τη ζωή: έβαλε την ουρά στα σκέλια.

Αναρωτιέμαι, αν τούτος ο τόπος, που κάποτε μεταλαμπάδευσε πολιτισμό, αποτέλεσε πρότυπο ελευθερίας του πνεύματος και πρωτοστάτησε στις τέχνες, επιτρέπει σε τέτοιους χαρακτήρες να ασχημονούν και να τον δυσφημίζουν με τέτοια ευτέλεια και έκπτωση ηθικής, τι να περιμένει άραγε στο μέλλον; Τουρίστες υψηλού επιπέδου που θα σέβονται το νησί; Νέους που θα προχωρήσουν μπροστά την κοινωνία και θα την πάνε σε ανώτερα επίπεδα; Ανάκαμψη σε όλα τα επίπεδα και ανθρωπιά; Δε νομίζω, αν και θα’ θελα να ακούσω τη γνώμη σας επ’ αυτού.

ΥΓ
Ο συγκεκριμένος σκύλος φέρει εμφανές σημάδι στο λαιμό από περιλαίμιο και, έπειτα από σχετική έρευνα, μάθαμε ότι ο ιδιοκτήτης του τον παράτησε πρόσφατα…

ΥΓ 2
Δημοσιεύω την πιο πάνω φωτογραφία, στην περίπτωση που κάποιος ευαισθητοποιηθεί και θελήσει να σώσει τη ζωή του αποστεωμένου σκύλου, του τόσο καλοκάγαθου και ευγενικού. Να είστε σίγουροι, πως αν είχα την δυνατότητα(ήδη έχω μαζέψει έναν σκύλο από κάδους σκουπιδιών εδώ και 8 χρόνια), δεν θα απευθυνόμουν στην ανθρωπιά σας. Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον Μίλτο του «Τρίστρατου». Το σκυλάκι είναι υγιέστατο, υπάκουο, αλλά χρειάζεται άμεσα στέγη και τροφή.


41824719_2110743248944759_483658990211825664_n

Διακοπές διαρκείας;

16/9/2018

Πίσω από το πλακάδο τ’Αγιού, παρατηρείται μεταξύ άλλων υπέροχων και ευφάνταστων παρεμβάσεων/παραβάσεων πολεοδομικού χαρακτήρα(θα τις αναλύσουμε προσεχώς), και το φαινόμενο της απαλλοτρίωσης από ιδιώτη ενός αδιέξοδου. Το οποίο όπως βλέπετε έχει κλειστεί με σιδεριά προστασίας βιτρίνας καταστήματος.

Ακόμη και στην περίπτωση που έδωσαν την συγκατάθεση τους οι συνιδιοκτήτες, ή ανήκει εξ ολοκλήρου σε έναν, είναι εξωφρενική η οικειοποίηση και το κλείσιμο προς όλους του συγκεκριμένου χώρου και φυσικά, αντιτίθενται στην σχετική νομοθεσία καθώς αποτελεί κοινόχρηστο χώρο, είτε το θέλουν οι ιδιοκτήτες, είτε όχι. Σκεφτείτε να έκλειναν για τους διαβάτες ή τους επισκέπτες, όλοι οι παρόμοιοι χώροι, τι εικόνα θα έβγαζε το νησί…

Άραγε, το γραφείο πόλης του δήμου έχει κατεβάσει κι αυτό ρολά, ή απλά είναι κλειστό για διακοπές διαρκείας;

—————————————————————————————————————————————–

41849038_2109582705727480_1458616459029643264_n

Στου κουφού την πόρτα…

15/9/2018

«Στου κουφού την πόρτα, όσο θέλεις χτύπα», λέει η παροιμία. Ταιριάζει απόλυτα με την περίπτωση αυτή συνεχιζόμενης παράβασης. Απίστευτο κι όμως Κερκυραϊκό, αγαπητοί μου. Τρίτο διαφορετικό όχημα που παρκάρει επάνω στο ίδιο πεζοδρόμιο τον τελευταίο μήνα! Κάθε 12 μέρες περίπου, έχουμε αλλαγή παραβάτη. Πέρα από το σαρκαστικό της υπόθεσης, υπάρχει και το ουσιαστικό, με τη μορφή ερωτήματος: φτιάξαμε πεζοδρόμια για να παρκάρουν τα οχήματα, ή για να βαδίζουν οι πεζοί;

Έχει ήδη τεράστιο πρόβλημα το νησί σε θέματα υποδομής και ειδικά πεζοδρομίων(βλέπετε όλοι από πού πρέπει να περάσουν φορτωμένοι με τις αποσκευές τους οι τουρίστες για να πάνε στο αεροδρόμιο), για να μένουν ατιμώρητες τέτοιες συμπεριφορές. Σε μια περιοχή(Κανόνι), όπου το πεζοδρόμιο είναι κακόγουστη φάρσα, αφού θυμίζει διακεκομμένη γραμμή για ακροβάτες(με παρεμβάσεις στύλων της ΔΕΗ κλπ), είναι αδιανόητο να παρκάρουμε επάνω τα αυτοκίνητα μας! Έλεος, κύριοι! Πρέπει να σας κυνηγάω με τη φωτογραφική μηχανή και με τηλεφωνήματα στην τροχαία(η οποία για να έρθει πρέπει να βάλουμε μέσο…), για να συμμορφώνεστε με τα αυτονόητα;!

Αντιστρέψτε για μια φορά τους όρους και βάλτε τον εαυτό σας στη θέση του πεζού…

Καλό Σαββατοκύριακο.

ΥΓ
Κοινοποιήστε παρακαλώ την παραπάνω ανάρτηση. Καλό είναι να γίνει γνωστή η περίπτωση ευρέως. Κάποια μέρα, ίσως συμβεί το ίδιο και στην περιοχή σας.

—————————————————————————————————————————————–

Ρόμπα φατούρα

14/9/2018

Κλασική, Κερκυραϊκή ρόμπα φατούρα από τα παλιά. Μυρίζει ‘80ς, αποπνέει μια καλτ αύρα, και φέρνει στο νου πάτημα – σύρμα από τα χρόνια που κυριαρχούσε η φιλοσοφία των εργολάβων, «ρίξτε δύο φτυαριές άσφαλτο να τελειώνουμε, έχουμε κι άλλες δουλειές». Πριν από δυόμιση εβδομάδες, υπήρξε μια βλάβη στο δίκτυο της ΔΕΥΑΚ στο Κανόνι, λίγο πιο κάτω από το «Κανονάκι» στα δεξιά του δρόμου. Το συνεργείο δούλεψε όλη σχεδόν τη νύχτα για να την αποκαταστήσει, κι αυτά πρέπει να τα λέμε. Όχι μόνο το κακά της μοίρας μας.

Την επόμενη μέρα το πρωί που λέτε, ήρθε ένα όχημα κάποιου εργολάβου προφανώς(που μάλλον συνεργάζεται με την ΔΕΥΑΚ), κι έριξε άσφαλτο-μπάλωμα για να γελούν και οι βάτραχοι. Μετά από γκρίνια των κατοίκων, γιατί αυτό το κάτι σαν άσφαλτο που έριξαν υποχώρησε από το πάτημα των διερχόμενων οχημάτων και ο δρόμος κατέβηκε κάτι εκατοστά πιο κάτω, ήρθαν πριν από 3 μέρες ξανά και «διόρθωσαν» τη ζημιά. Με ποιο τρόπο, είπατε; Με αυτόν που βλέπετε στις φωτογραφίες. Απελητό, που λέει κι ένας φίλος, πεταχτό στην τύχη δηλαδή, εννοώντας σοβάτισμα. Άσφαλτος ατάκτως ειρημένη, σαν ροχάλα πίσσας, λέω εγώ! Ξανανέβηκε ο δρόμος και ήρθε στα ίσια του(μη πω ότι κέρδισε και λίγο μπόι), το θέμα όμως δεν είναι αυτό, αλλά πότε θα ξανάρθει το «συνεργείο τελειοποίησης οδοστρώματος» για το επόμενο μπάλωμα. Γιατί θα ξανάρθει, μην αμφιβάλλετε. Πρώτα περνούσε ποδήλατο και χάραζε την «πρόσθετη άσφαλτο». Τώρα αντέχει μέχρι μηχανάκι.

—————————————————————————————————————————————-

41682230_2106955872656830_7743994264262017024_n

Παράδοση κατ’ οίκον…

13/9/2018

Λεωφόρος Αλεξάνδρας, ώρα 2 παρά 20 το μεσημέρι, Τρίτη 12 Σεπτεμβρίου. Συμπολίτες μας και επισκέπτες κινούνται στο πεζοδρόμιο, πολλά παιδιά με τις μανάδες τους, όταν από το πουθενά, έρχεται ο εργαζόμενος των ΕΛΤΑ με το όχημα της υπηρεσίας του, σταματάει την διέλευση των πεζών και από τις δύο πλευρές, κλείνει τα πεζοδρόμιο, αφήνοντας κατά μήκος παρκαρισμένο το όχημα, προκειμένου να παραδώσει ένα δέμα σε κάποιον ένοικο της πολυκατοικίας. Όμορφα και νοικοκυρεμένα, χωρίς πολλά – πολλά. Επειδή δεν έμεινα για να τον περιμένω να επιστρέψει, φαντάζομαι ότι μόλις παρέδωσε το δέμα θα συνέχισε το δρομολόγιο του. Μάλιστα…

Επειδή αδυνατώ πλέον να κατανοήσω τις ευθύνες της πολιτείας απέναντι στους πολίτες και τα δικαιώματα των τελευταίων(αν αυτά υπάρχουν), να απευθύνω δύο ερωτήσεις προς κάθε αρμόδιο, ή απλά προς όποιον θα ήθελε να απαντήσει: δικαιούται μια υπηρεσία όπως τα ΕΛΤΑ, να παρανομεί παραβιάζοντας τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας; Συνταγματικά, για να σας βοηθήσω, προβλέπεται κάτι τέτοιο μόνο σε έκτακτη εθνική ανάγκη. Αν, υποθετικά, θεωρηθεί ότι έχει όντως προχωρήσει σε παραβίαση του κώδικα οδικής κυκλοφορίας, τιμωρείται κάποιος, ή απλά η υπηρεσία διαθέτει ασυλία εντός του νομού Κερκύρας;

Αυτά τα ολίγα για σήμερα και, να λέμε δόξα τω Θεώ, που ο οδηγός κινούνταν με μικρή ταχύτητα στο πεζοδρόμιο και άναψε τα alarm όταν σταμάτησε. Διαφορετικά, μπορεί να έπαιρνε και κανένα πεζό αμπάριζα…

——————————————————————————————————————————————

Οικολογική συνείδηση μηδέν

12/9/2018

Δεν υπάρχει συνείδηση τελικά ούτε οικολογική, ούτε καν κοινωνική(όπως και παιδεία), σε αυτό το νησί, σε ανησυχητικό μάλιστα ποσοστό… Και μόνο να σταθεί κανείς σε ορισμένες συμπεριφορές των νέων, είναι ικανό για να δει μια άκρως απογοητευτική για την αδιαφορία της στάση, η οποία δεν ξέρω ειλικρινά που θα οδηγήσει, ειδικά την ζωή τους και των οικογενειών που θα δημιουργήσουν.

Όταν βλέπεις 13-14-15 και 16 ετών έφηβους να διαβαίνουν από δρόμους της πόλης και να πετούν τα σκουπίδια που έχουν στο χέρι όπου βρουν, καταλαβαίνεις ότι κανένας ΧΥΤΑ ή ΧΥΤΥ, καμία οικολογική διαχείριση, καμία νομοθεσία, δεν μπορεί να αναστρέψει την πορεία αυτής της κοινωνίας προς τον ηθικό υποβιβασμό. Είναι αδιανόητο, η επόμενη γενιά πολιτών αυτού του νησιού, που βιώνει όσο κανένα άλλο το τεράστιο πρόβλημα των σκουπιδιών σε όλα τα επίπεδα, να φέρονται τόσο προκλητικά! Πολύ θα ήθελα να διαψευστώ και θα χαρώ αν συμβεί. Με αποδείξεις όμως, κι όχι με γενικολογίες. Γιατί τα σημερινά(θα ακολουθήσουν κι άλλα), παραδείγματα μου, είναι υπαρκτά, απτά, στη διάθεση καθενός να τα δει και να τα αξιολογήσει.

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι χθεσινές και σημερινές και αφορούν σε όσα αναφέρω πιο πάνω. Η μια είναι τραβηγμένη σε δημόσιο χώρο, ενώ η άλλη στο δρομάκι που οδηγεί από το δασάκι των φυλακών στην Μαρασλή(και στις δύο περιπτώσεις ήμουν μάρτυρας της προκλητικής αδιαφορίας).

—————————————————————————————————————————————-

Περιμένοντας το κονδύλι…

11/9/2018

Είναι γενική διαπίστωση ότι η κάνουλα έχει κλείσει εδώ και καιρό για την επαρχία. Και να βγουν να το διαψεύσουν δεν πείθουν κανέναν. Για να αποδώσουμε όμως τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, δεν πρέπει να ξεχνάμε τις απίστευτες οικονομικές ατασθαλίες, για τις οποίες φέρουν την ευθύνη πολιτικοί και εργολάβοι εδώ και δεκαετίες, σε βάρος των κατοίκων του νησιού.

Το μεγάλο φαγοπότι της διαφθοράς κράτησε χρόνια και μας άφησε με μια κατεστραμμένη οδοποιία, εγκαταλελειμμένα και ετοιμόρροπα κτίρια(πολλά από αυτά ιδιοκτησίας του δήμου, του δημοσίου, ή άλλων φορέων), με ένα τεράστιο πρόβλημα που λέγεται διαχείριση απορριμμάτων, σηματοδότηση που υπολειτουργεί, τροχαία και αστυνομία ωσεί παρούσες, νομαρχιακό νοσοκομείο που βαρυγκωμάει από τις ελλείψεις σε προσωπικό, φάρμακα και εξοπλισμό και, μια εικόνα παραίτησης όπου κι αν κοιτάξει κανείς.

Όσα έργα αρχίζουν, κανένα δεν ολοκληρώνεται. Ειδικά αν αναρτηθούν οι σχετικές πινακίδες χρηματοδότησης και κόστους. Παραλιακή στη Γαρίτσα, το άλσος στη ΝΑΟΚ, η εθνική οδός στο Σολάρι κλπ κλπ. Το Λιμενικό ταμείο πάλι άνοιξε εκείνη την τάφρο κυκλικής κατεύθυνσης που θυμίζει ανέκδοτο και είναι θαύμα ότι ως αυτή τη στιγμή που μιλάμε δεν έχει συμβεί κάποιο σοβαρό ατύχημα εξαιτίας της. Μπορούμε να συνεχίσουμε αυτή την καταγραφή ημιτελών έργων και εγκατάλειψης εσαεί, σας διαβεβαιώνω.

Κάποιες θα ξεχνάτε εσείς, κάποιες εγώ, κι ο κατάλογος όλο θα μεγαλώνει. Είχαμε μιλήσει τόσο για την βίλα του Καλαβρέντζου, όσο και για το 6ο δημοτικό στη Γαρίτσα. Σήμερα, θα σας θυμίσω μια ακόμη παρόμοια περίπτωση, που εγκυμονεί όμως σαφώς περισσότερους κινδύνους. Πρόκειται για το κτίριο απέναντι από τον κινηματογράφο Ορφέα(τον ένα και μοναδικό που μας έχει απομείνει…). Στις φωτογραφίες που συμπληρώνουν με εικόνα το κείμενο, μπορείτε να δείτε με ποιο τρόπο στηρίζεται το τοιχίο του και όχι μόνο, η οποία ενέργεια αυτή δεν ήταν μια μόνιμη λύση, αλλά στη χώρα μας ουδέν μονιμότερο του προσωρινού…

Με αποτέλεσμα, να κάνει κουράγιο το …μουράγιο, περιμένοντας κανένα κονδύλι πραγματικής στήριξης και επισκευής, προκειμένου να μην πέσει και πλακώσει πεζούς και οχήματα. Για να μην αναφέρω την σκουριασμένη πόρτα, η οποία κρέμεται από μια κλωστή για να μην διαλυθεί. Θα ήθελα πολύ να ακούσω τις απόψεις των αρμοδίων επ’ αυτού(τις επίσημες δικαιολογίες εννοώ), αλλά φαντάζομαι ότι δεν θα έχουν πλέον χρόνο να ασχοληθούν με κάτι τέτοιο, αφού ο τελευταίος καλείται να κλείσει την πόρτα σε αυτή την δημοτική αρχή της ντροπής.

—————————————————————————————————————————————–

41465007_2103248093027608_8894775105628930048_n

Δυστυχώς καταρρεύσαμε

10/9/2018

Το έχτισε ο Άγγλος αρμοστής Ιονίων νήσων Φρέντερικ Άνταμ το 1831 και το 1864(μετά την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα), παραχωρήθηκε από τον δήμο Κέρκυρας στην βασιλική οικογένεια. Στα 259 στρέμματα του φιλοξενούνται 2.000 διαφορετικά είδη φυτών. Μετά από δικαστικές διαμάχες, το 1991 αποφάνθηκε ότι ανήκει στον Ελληνικό λαό, κι έτσι άνοιξαν οι πύλες του για το κοινό.

Αυτά θα διαβάσετε(τα αναφέρω περιληπτικά), όπου αναζητήσετε στοιχεία για το Μον Ρεπό. Πουθενά δεν θα βρείτε όμως κάποια άλλα στοιχεία, τα οποία περιφέρονται με την μορφή μουρμούρας και αφηγήσεων ορισμένων… Για παράδειγμα, στην δεκαετία του ’80 μπήκαν πολλοί «παράνομα» και είδαν τις εγκαταστάσεις του. Οι μαρτυρίες τους μιλούν για πράγματα που ποτέ δεν αντίκρισαν επισκέπτες(έπιπλα και οικόσημα κυρίως).

Δύο χρόνια τώρα το Ρένα Βλαχοπούλου φιλοξενεί ένα θέατρο του παραλόγου, μια κακόγουστη φάρσα της εφορίας αρχαιοτήτων, η οποία εμποδίζει την χρήση του με πρόσχημα τις επείγουσες ανάγκες ανακατασκευής, οι οποίες ειρήσθω εν παρόδω ολοκληρώθηκαν φέτος…

Όπως επίσης, λίγοι γνωρίζουν ότι φέτος δόθηκε το πράσινο φως για καθαριστούν τα βάτα και να κλαδευτούν τα δέντρα(άκρως επικίνδυνα ορισμένα για τους επισκέπτες), μετά από 8 ολόκληρα χρόνια. Όσοι από εσάς αθλείστε, ή κάνετε περιπάτους στον θαυμάσιο αυτό χώρο, ή έστω περνάτε από εκεί για να πάτε στο Καρδάκι, θα γνωρίζετε ότι έχει περιέλθει σε ένα καθεστώς εγκατάλειψης – μαζί με όλο το νησί – εδώ και χρόνια.

Περνώντας λοιπόν σήμερα για ένα περίπατο, διαπίστωσα μεταξύ άλλων την κατάρρευση μιας σιδεροκατασκευής αιώνων, η οποία φιλοξενούσε πασχαλιά. Σαφώς και κατέρρευσε από το πέρασμα των χρόνων, όμως μήπως έπρεπε να είχαν ξεκινήσει οι εργασίες καθαρισμού ενωρίτερα; Γιατί όπως βλέπετε και στις φωτογραφίες, γκρεμίστηκε μαζί της και ένα ολόκληρο υπόστεγο, ευτυχώς, τη στιγμή που κάποιος τουρίστας δεν ήταν από κάτω φωτογραφίζοντας…

Εν κατακλείδι, 15 χρόνια πριν να συμπληρωθούν δύο αιώνες ύπαρξης, ένα από τα σημεία αναφοράς σε τούτο το νησί(μαζί με το παλαιό φρούριο), και τα δύο υπό την επιτήρηση και την εποπτεία της εφορίας αρχαιοτήτων εντελώς συμπτωματικά, καταρρέουν με γοργούς ρυθμούς. Άραγε, αναρωτιέμαι, ποιό ακριβώς είναι το καθήκον και ποιες οι εντολές του τμήματος στην Κέρκυρα; Γιατί αν αρχίσουμε να καταθέτουμε απόψεις, θα κατηγορηθούμε για κινδυνολογία, συνωμοσιολογία και εμπάθεια…

ΥΓ
Θα επανέλθω επί του θέματος εν ευ θέτω χρόνω.

—————————————————————————————————————————————-

Χρειάζεται ένα θαύμα

Χρειάζεται ένα θαύμα

7/9/2018

Όλα χρειάζονται υπομονή τελικά και καλή θέληση. Αν μας κάνει ακομπανιαμέντο και ο χρόνος, τότε γίνονται και θαύματα. Όπως αυτό εδώ, το εκκολαπτόμενο θαυματάκι(είναι στο πρώτο έτος της σχολής για την ώρα), που έχει πάρει τη μορφή αγριοσυκιάς.

Για την ώρα περνάει ψιλοαπαρατήρητο, αλλά δημοτικής αρχής απούσας και τεχνικών υπηρεσιών σε συνταξιοδότηση, διατηρεί στο ακέραιο τις ελπίδες του για να φτάσει σε μπόι το δημοφιλές δικοτυλήδονο φυτό της οικογένειας των Μορεοειδών.

Εννοείται ότι η κοντέσα Ραμολί και οι σκαπανείς της ενθαρρύνουν την ανάπτυξη παρομοίων θαυμάτων(μικρών ή μεγάλων), ώστε να εναρμονιστεί ως υπηρεσία με τις επιταγές των Ουνεσκαίων, προκειμένου να πάρει το ιστορικό κέντρο την επιθυμητή από πλευράς τους μορφή μιας πόλης φάντασμα, με συκιές, μελικουκιές, παυλοσυκιές, τζιντζολιές, να κοσμούν τα ετοιμόρροπα κτίρια. Δεν τους κάνει και το χατίρι ο καιρός να ρίξει ένα αιώνα βροχή στα γρήγορα, να φύγουν οι κάτοικοι και να’ ρθουν οι γόνδολες…

Ένα τραγουδάκι για να πάρουν τα πάνω τους τα θαύματα τούτου του τόπου, να θεριέψουν και να αλλάξουν την καθημερινότητα μας.

Τις καλημέρες μου.

https://www.youtube.com/watch?v=REZg39DWIc4

ΥΓ
Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη χθες(6/9/2018), στην Πόρτα Ρεμούντα και, δεν ήταν το μόνο εκκολαπτόμενο θαυματάκι που αντικρίζει κανείς στην περιοχή αυτή(ούτε και στις υπόλοιπες συνοικίες της πόλης).

ΥΓ 2
Μαθαίνω ότι η κοντέσα Ραμολί βάνει χέρι και στους εθελοντές που επιχειρούν να αφαιρέσουν αγριόχορτα και αγριοσυκιές από τα τείχη του παλαιού φρουρίου. Προτιμάει να αναθέτει την υπεύθυνη αυτή εργασία σε εξειδικευμένα συνεργεία Πακιστανών. Κατά τα άλλα θεωρεί απειλή για το μνημείο τις θεατρικές παραστάσεις…

—————————————————————————————————————————————-

Τα κόκκινα τα κίτρινα τα μπλε, μεγιε μελέ μεγιε μελέ

Tarantella Intra Muros vi@ John Kerkyraios

Ερμηνεία/σχόλιο Ποντίγιος

6/9/2018

Απόγευμα 5 Σεπτεμβρίου 2018 και ώρα 6. 30 στη στροφή μετά το Αχίλλειο. Οι δυνάμεις καταστολής έχουν ήδη λάβει θέσεις. Λίγο πριν έλθει η κουστοδία Παυλόπουλου & Σια, εμφανίζεται το καταδρομικό σκουπιδιάρικο του Δημάρχου μας να μαζέψει τα σκουπίδια. Αφού βέβαια είχε καθαρίσει πριν όλη την διαδρομή από όπου θα πέρναγε ο «μαρμαρωμένος”.

Κατά τα άλλα, συμπληρώνω εγώ, έχουμε τάχαμου διαχωρισμό των απορριμμάτων με διαφορετικού χρώματος κάδο ανάλογα το υλικό. «Θα ανέβω σε μια μπανανιά και θα τρώω μόνο μπανάνες», έλεγε στους στίχους η «Μπανανιά» των Κακό Συναπάντημα. Ένα νησί διχασμένης ρέγκε προσωπικότητας, όπου από τη μια την έχει δει τελάλης(«Για περάστε, για περάστε, δοκιμάστε και θαυμάστε»), κι απ’ την άλλη παίζει τυφλόμυγα στις χωματερές.

Σα να μη μας έφτανε που μας πήρε η κοντέσα Ραμολί για κωπηλάτες στις γαλέρες, ούτε που μείναμε μετεξεταστέοι στις καραμούζες. Θέλουμε κι από πάνω «οικολογική συνείδηση»! Κι όλα αυτά, μαζεύοντας τα σκουπίδια ρόμπα φατούρα όταν δε βλέπει κανείς, συνοδεία ένστολων πάντα(μη πάμε κι από κακιά φύλαξη), για να δείξουμε καθαροί στον… μαρμαρωμένο βασιλιά που θα μας επισκεφτεί, πετώντας τα όλα στο ίδιο απορριμματοφόρο! Ούτε σε καλαπόδι να βάλεις τα κεφάλια μερικών, δε πρόκειται να ισιώσει!

Όβερ και άουτ, γιατί χτύπησε καμπανάκι για παστιτσάδα.

Καλό μεσημέρι.

ΥΓ
Για φρουτάκι σας έχω και μια …μπανανιά.

https://www.youtube.com/watch?v=dWS6XCDercw

—————————————————————————————————————————————–

41129123_2097327770286307_1776872693849653248_n

Η πύλη της ημιμάθειας

5/9/2018

Ήθελα να’ ξερα, όταν δίνεται η εντολή να αναρτηθούν πινακίδες εκ του δήμου προς ενημέρωση των τουριστών, αναλαμβάνει κάποιος την ευθύνη του τελικού αποτελέσματος, ή απλά… «δε φτάνει που σας βάλαμε και πινακίδα θέλετε και τα ρέστα»; Γιατί στη δεύτερη περίπτωση, αν ισχύει φυσικά, να μας δώσουν και τα ρέστα και τον λόγο για τον οποίο γελοιοποιείται το νησί επίσημα! Διάβασε κανείς το κείμενο της πινακίδας αυτής πριν δοθεί η εντολή για ανάρτηση της;

“Popular market”, κύριοι σημαίνει «δημοφιλής αγορά». Τουτέστιν, οι όποιοι ενδιαφερόμενοι να βαδίσουν σε αυτήν, να προετοιμάζονται ότι θα συναντήσουν τους celebrities του νησιού να πίνουν τη μπυρίτσα του και να υπογράφουν αυτόγραφα! Ενδεχομένως να φωτογραφίζονται κιόλας με τους τουρίστες. Δεν πάμε καθόλου καλά… Ότι λέμε στη γλώσσα μας, δεν μεταφράζεται αυτολεξεί στα Αγγλικά(ούτε και σε καμία άλλη γλώσσα). Να δώσουμε μερικά παραδείγματα;

Εδώ απέναντι – Here opposite!

Γιάννης κερνάει Γιάννης πίνει – John buys John drinks!

Καλώς τα μάτια μου τα δυο – Welcome my eyes the two!

Κακή λαμπριά να μη σω’ρθει – Bad Easter not come to you!

Δεν υπάρχει λέμε – It doesn’t exist we say!

Έπαιξαν ξύλο – They played wood!

Αντιλαμβάνεστε ότι μόλις αντικρίσει τουρίστας παρόμοιου τύπου χειροποίητες, ελεύθερης απόδοσης κατασκευές, είναι ζήτημα αν προλάβει να τις φωτογραφίσει, πριν πέσει κάτω από τα γέλια! Η λαϊκή αγορά, λέγεται “Wet market”(για ψάρια και λαχανικά κυρίως, καθώς δεν υπάρχει αυτή ακριβώς η δική μας χρήση στην Αγγλία), “Street market”, ή “Public market”, ποτέ όμως “Popular market”! Αν πρόκειται για παζάρι, χρησιμοποιούνται οι όροι: “Bazaar”, ή “Open market”.

Πάμε στο δεύτερο συνθετικό τώρα της φράσης, η οποία αποτυπώνει της ημιμάθειας το κάγκελο – επιτρέψατε μου την έκφραση – επάνω στην δύσμοιρη πινακίδα. Το “gate” υποδηλώνει «πύλη». Θα το δείτε με αυτή την μετάφραση σε όλα τα έντυπα και ηλεκτρονικά Ελληνο-Αγγλικά λεξικά. Συνεπώς αυτό που θέλει να μας πει ο …ποιητής, είναι πως μέσα(“through” όπως λέει η πινακίδα), από την δημοφιλή αγορά, ο τουρίστας εισέρχεται στην Παλαιά Πόλη! Μάλιστα! Δηλαδή αυτή είναι η επίσημη «πύλη» εισόδου;! Κατ’ αρχάς «πύλη» δεν είναι, παρά ΜΟΝΟ μια είσοδος στην λαϊκή αγορά, μέσα από την σιδεροκατασκευή πράσινου χρώματος που έγινε προ μερικών ετών και δεν είναι δεσμευτική η διέλευση από αυτήν, προκειμένου να εισέλθει κάποιος στο ιστορικό κέντρο! Ο κάθε ενδιαφερόμενος, μπορεί να πάει στο ιστορικό κέντρο από 12-14 διαφορετικά σημεία, τα οποία και φυσικά δεν αποτελούν «πύλες», γιατί έτσι θα είχαμε ρεκόρ «πυλών» Πανευρωπαϊκό!

Καλό λοιπόν είναι, όσοι κόπτονται για την εφαρμογή των κανονισμών της Unesco(βλέπε ανάρτηση πινακίδων), να μην περιορίζονται σε απαγορεύσεις προς κάθε κατεύθυνση κρυμμένοι πίσω από το δαχτυλάκι της υπηρεσίας τους, για να δικαιολογήσουν δήθεν την αυστηρότητα τους, η οποία παρεμπιπτόντως, εξαντλείται σε απαγορεύσεις που θυμίζουν χούντα και σε ελεγχόμενες για την εγκυρότητα τους διαδικασίες αδειοδοτήσεων προς ξενοδόχους και λοιπούς επιχειρηματίες. Ο κόσμος το’ χει βούκινο και μεις κρυφό καμάρι. Να τα λέμε κι αυτά. Πηγαίνει ο φουκαράς με 740 μέτρα οικόπεδο να χτίσει ένα σπιτάκι και πλακώνουν οι υπηρεσίες στο πιτς φυτίλι!

Γιατί είναι 740 μέτρα οικόπεδο και είναι και φουκαράς από πάνω. Σε αντίθετη περίπτωση όμως… το συζητάμε. Ολόκληρη εφορία αρχαιοτήτων δεν έχει έναν Αγγλομαθή;;;!!! Ας στείλουν έναν μέχρι το Λυκούδη να τους αγοράσει ένα λεξικό!!! Ήμαρτον! Όσο για την εκάστοτε δημοτική αρχή, καιρός να σταματήσει το παραμύθι της ανταποδοτικότητας των εισφορών, από την στιγμή που δεν μπορεί να τηρήσει πλέον ούτε τα προσχήματα της ανυπαρξίας στην οποία μας έχει επιβάλλει να ζούμε! Παραλάβατε συν τοις άλλοις και μια πινακίδα – κλαυσίγελο κυριολεκτικό και μεταφραστικό, δε μπορούσατε να την αντικαταστήσετε;;;!!!

ΥΓ
Πάρτε κι ένα λεξικό ανά χείρας πριν αναρτήσετε επίσημες πινακίδες άλλη φορά. Καλό θα κάνει σε ΟΛΟΥΣ μας, ή ρωτήστε καμία Αγγλίδα που διαμένει μόνιμα στο νησί, ή έχει στεφανώσει εδώ και μερικοί τις έχουν να ταΐζουν τις κότες στα χωριά(βέβαια δε συνεννοούνται, γιατί οι κότες οι δικές μας δε ξέρουν από Αγγλικά…). Ή, στην τελική, αναρτήστε μια που να αναφέρει σε 4-5 διαφορετικές γλώσσες: «Είμαστε άχρηστοι, αμόρφωτοι, θρασείς και το μόνο που θέλουμε είναι τις καρέκλες μας!» Να ξέρουν και οι τουρίστες που έρχονται και εμείς που ζούμε, ώστε αμφότεροι να το πράττουμε με δική μας ευθύνη!

—————————————————————————————————————————————–

40656477_2095112087174542_6086675515559641088_n

Σημεία των καιρών

3/9/3028

Σημεία των καιρών. Εδώ κοντεύουμε να καταρρεύσουμε ατομικά, ως κοινωνία και όχι μόνον, θα πείτε.
Υπάρχουν σαφώς προτεραιότητες στην καθημερινότητα του καθενός και σίγουρα, οι παραλίες εκεί έξω είναι πολλές, για να ασχολούμαστε με τον κάθε ανόητο, ή ευνοημένο του συστήματος, που καταπατεί τα δικαιώματα μας.
Θα έχετε δίκιο αν το πείτε.
Σας κατανοώ.
Με ένα μικρό «αλλά», επιτρέψτε μου:
Αν αρκεστούμε σε ένα κούνημα του κεφαλιού, μια βρισιά, ένα παράπονο, ή αν στρέψουμε το βλέμμα μας αδιαφορώντας, κάποια στιγμή αυτές οι πόρτες θα κλείσουν και δεν το λέω μεταφορικά.
Γιατί τώρα, υπό τον ελάχιστο αυτό φόβο των Ιουδαίων που εξακολουθεί να υφίστανται, οι όποιοι καταπατητές τις αφήνουν ανοιχτές για το κοινό, ώστε να μην προκαλέσουν το κοινό αίσθημα.
Αν όμως δεν διαμαρτυρηθούμε και αφήσουμε τα φαινόμενα αυτά δίχως προβολή/κριτική/διαμαρτυρία, ας δείξουμε κι εμείς αδιαφορία μπροστά στα ήδη μεγάλα μας προβλήματα ο καθένας, τότε θα έρθει η στιγμή που θα νιώθουμε κυριολεκτικά σαν φιλοξενούμενοι στην χώρα μας. Σκεφτείτε το μόνο, τίποτα άλλο.
ΥΓ
Η φωτογραφία δεν είναι προϊόν τεχνικής επεξεργασίας(μοντάζ) και, είναι τραβηγμένη στην Κέρκυρα φέτος.

——————————————————————————————————————————————

40590819_2094001013952316_6202020289677623296_n

Μεγάλο σουξέ αυτό το πεζοδρόμιο

2/9/2018

Μεγάλο σουξέ αυτό το πεζοδρόμιο(έναντι πολυκατοικίας Παμφίλη στο Κανόνι, λίγα μέτρα από το Μίνι Μάρκετ της περιοχής).
Πρώτα – αν θυμάστε – είχαμε τον κάτοχο του Nissan Micra, ο οποίος μετά από 2 εβδομάδες παραμονής στο πεζοδρόμιο, στο ίδιο ακριβώς σημείο , φιλοτιμήθηκε τελικά και αποφάσισε πλέον να το παρκάρει λίγο πιο πίσω.

Δεν πρόλαβε να φύγει όμως και πήρε τη θέση του ένας άλλος(με το Renault Clio της φωτογραφίας), ο οποίος παρεμπιπτόντως κάνει παράβαση σαμπουάν: δύο σε ένα!

Παρκάρισμα στο πεζοδρόμιο και πάνω στο σημείο διέλευσης ατόμων με ειδικές ανάγκες. Το περίεργο και στις δύο περιπτώσεις, είναι το γεγονός ότι όλη η συγκεκριμένη περιοχή(σε απόσταση 30 περίπου μέτρων, δεξιά και αριστερά), έχει άφθονες θέσεις παρκινγκ… Προφανώς οι παραβάτες πάσχουν από ανασφάλειες και θέλουν να παρκάρουν όσο πιο κοντά γίνεται στα σπίτια τους και, φυσικά, γράφουν τους συμπολίτες, τουρίστες, νόμους και αρχές, στα παλαιότερα των υποδημάτων τους.

Ποιος θα τους τραβήξει άλλωστε το αυτί, συνετίζοντας τους;

—————————————————————————————————————————————-

Η λίμνη των στεναγμών

1/9/2018

Με λίγη υπομονή και αν έχουμε μπόλικες βροχοπτώσεις φέτος, ίσως δούμε το υπόλειμμα τεχνητής λίμνης στο άλσος της Γαρίτσας γεμάτο με νερό. Η αρχή από ότι βλέπετε έγινε(ενδεχομένως να είναι το ήμισυ του παντός και σε αυτή την περίπτωση). Ξέχωρα από την ειρωνική/χλευαστική περιγραφή της υπόθεσης, υπάρχει και η σαφώς πιο σοβαρή πλευρά της. Όλοι γνωρίζουμε ότι ως διαχείριση εκ μέρους της δημοτικής αρχής, το νησί έχει περιέλθει σε ανυποληψία, σε μια παρακμή που όμοια του δεν γνώρισα στην πέμπτη δεκαετία της διαμονής μου εδώ. Κι αντί να ανασύρουμε το ναυάγιο, ψάχνουμε να βρούμε το παγόβουνο… Σε αυτή την λιμνούλα κύριοι του δημοτικού συμβουλίου παίζουν παιδιά 3-4-5 και 6 ετών. Τα δικά μας και τα δικά σας. Αν παραμείνει σε αυτή την κατάσταση θα αποτελεί μια πολύ επικίνδυνη παγίδα και θα απειλήσει την σωματική τους ακεραιότητα. Χώρια που λειτουργεί και ως εστία μολύνσεων, με τα σκουπίδια που γεμίζει κάθε τρείς και λίγο. Επιτέλους, ευαισθητοποιηθείτε! Έχετε ξεπεράσει το άκρον άωτο της αδιαφορίας! Είτε την γκρεμίζετε, είτε την ενεργοποιείτε, με προστατευτικές μπάρες φυσικά, για να αποφθεχθούν τυχόν ατυχήματα.

—————————————————————————————————————————————-

40457797_2091166007569150_5580752780684951552_n

Μόδα…

31/9/2018

Τελικά εξελίσσεται σε μόδα, η ιδέα της εγκατάλειψης επίπλων, τζαμιών και παραθυρόφυλλων πλησίον κάδων απορριμμάτων. Η φωτογραφία είναι σημερινή, από το άλσος της Γαρίτσας, λίγα μέτρα από την κολώνα του Ντάγκλας.

—————————————————————————————————————————————–

40393888_2089973014355116_5655363097125191680_n

Κουρτελάτσα

29/8/2018

Σαν συνέχεια σχετικού θέματος που αναρτήθηκε προ ενός περίπου μήνα, δημοσιεύω αυτή την φωτογραφία (28 Αυγούστου), τραβηγμένη σήμερα το πρωί από το άλσος της Γαρίτσας, στο ύψος του «Καφέ με Ζάχαρη». Τρείς εργαζόμενοι(οι δύο είναι εκτός πλάνου στα αριστερά όπως κοιτάτε την φωτογραφία), ο μέγιστος δηλαδή αριθμός που διαθέτει η εργολαβία για τα έργα υποστύλωσης στην συγκεκριμένη περιοχή. Ακριβώς ότι είχε ειπωθεί με την μορφή σχολίου από αναγνώστη μας , στην προηγούμενη αναφορά της Ταραντέλας. Συνεπώς ο μύθος περί συνεργείου αποκτά φθίνουσες διαστάσεις, καθώς οι μαρτυρίες και οι φωτογραφίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, τον καταρρίπτουν με ταχείς ρυθμούς. Να φανταστεί κανείς ότι μέχρι και τις αρχές Ιουνίου το team που ασχολούνταν με το «έργο» αποτελούνταν από έναν φουκαρά, μια φιγούρα σαν σύγχρονου Τιραμόλα… Πολλοί – και σωστά κατ’ εμέ – είπαν πως η ανάρτηση της σχετικής πινακίδας που περιγράφει το έργο και το οριοθετεί χρονικά, σημαίνει ότι η αποπεράτωση του θα ξεφύγει από κάθε χρονοδιάγραμμα. Κάτι που έχει συμβεί με οποιοδήποτε παρόμοιο έργο έλαβε χώρα στην Κέρκυρα τα τελευταία 20 χρόνια και βάλε. Εδώ στην ΝΑΟΚ μας άφησε χρόνους ολόκληρο το πάρκο και ακόμη συνεχίζονται τα έργα αποκατάστασης εδώ και μια πενταετία(καλά που δεν αποκολλήθηκε ο δρόμος και το απέναντι τμήμα, να λέμε…), δίχως να έχει υπάρξει η παραμικρή τοποθέτηση/ενημέρωση των πολιτών από την δημοτική αρχή.

—————————————————————————————————————————————-

40411049_2088765494475868_6095722464736706560_n

Ασέλγεια στην ψυχή…

29/8/2018

Δε φτάνει που το ακρωτηρίασαν και το κάλυψαν με ασβέστη για να μη τολμήσει να φυτρώσει ξανά, ασελγούν και στην ψυχή του επάνω, χρησιμοποιώντας το ως… σκουπιδοτενεκέ. Για κάτι τέτοιες πράξεις, ντρέπομαι που είμαι άνθρωπος…

——————————————————————————————————————————————

40284607_2087445444607873_4793103521455013888_n

Πλάκες…

28/8/2018

Έχω δει ηλικιωμένους να σκοντάφτουν σε αυτά τα υπολείμματα από πλάκες.
Κάποιοι χρειάστηκαν πρώτες βοήθειες.
Όπως και παιδιά, αφού η παιδική χαρά είναι λίγα μέτρα πιο κει.
Γαρίτσα κι αυτό το παράσημο δημοτικής εξαθλίωσης.
Αν υπήρχε λίγη ευθιξία, θα έπρεπε να είχαν παραιτηθεί όλοι τους εδώ και καιρό.
Αλλά που…

——————————————————————————————————————————————

40131038_2085113728174378_1250679336835481600_n

ΔΙΑΙΩΝΙΣΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑΣ
και έλλειψης σεβασμού

26/8/2018

Τις προάλλες μιλήσαμε για την ασυδοσία και την αδιαφορία ορισμένων, κάποιων συμπολιτών μας που αδυνατούν να κατανοήσουν φράσεις όπως «κοινωνική παιδεία», με αποτέλεσμα να οδηγούνται σε συμπεριφορές όπως αυτήν που αναλύσαμε σε προηγούμενο άρθρο: την εγκατάλειψη σκουπιδιών σε δημόσιους χώρους(ήταν εκείνα τα κουτάκια μπύρας στην Γαρίτσα, αν θυμάστε). Σαφώς και την ευθύνη εδώ έχουν εκείνοι
που ανέλαβαν την ανατροφή
και την διαπαιδαγώγηση τους
και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό διότι απλά
δεν τους πέρασαν ούτε αξίες,
ούτε και την λειτουργία τους με γνώμονα την κοινωνία
στην οποία κλήθηκαν να ζήσουν
και τους κανόνες που την διέπουν.
Σήμερα και λυπάμαι ειλικρινά που θα θίξω μια ακόμη παραπλήσια περίπτωση απουσίας στοιχειωδών χαρακτηριστικών «πολιτισμένων ανθρώπων»,
ήταν η σειρά μου να βιώσω όλα τα πιο πάνω,
μέσα από μια συμπεριφορά συνηθισμένη μεν,
αδιανόητη σε μένα δε.
Προσπαθώντας να κλειδώσω το αυτοκίνητο εν μέσω καταρρακτώδους βροχής στο σπίτι μου στο Κανόνι,
κι ενώ είχαν συσσωρευτεί στο οδόστρωμα μεγάλες μάζες νερού(κάτι που εξυπακούεται ότι απαιτεί μείωση της ταχύτητας από όλα τα κινούμενα οχήματα, λόγω αυξημένης επικινδυνότητας), ένας ασυνείδητος γείτονας μου πέρασε δίχως αν ελαττώσει στο ελάχιστο(μεταφέροντας μάλιστα την οικογένεια του στο αμάξι…), με αποτέλεσμα να με κάνει μούσκεμα και να κινδυνέψει να με σκοτώσει, αφού τα νερά και η ταχύτητα με έσπρωξαν επάνω σε ένα τοιχίο με όλες τις σακούλες που κουβαλούσα…
Ειλικρινά και δίχως ίχνος υπερβολής, λυπάμαι τόσο για εκείνον, όσο και για τα παιδιά που έχει φέρει στην ζωή, καθώς θεωρώ ότι αυτά τα στοιχεία που θα τους μεταλαμπαδεύσει, θα τα βοηθήσουν να συνεχίσουν την μεταφορά μιας σκυτάλης ηθικής κατάπτωσης…

Καλή Κυριακή να έχουμε και ψυχραιμία. Ίσως αυτό, μαζί και με λίγο χιούμορ, να μας βοηθήσουν να αντιπαρέλθουμε όλη αυτή την μαυρίλα την καθημερινή.

—————————————————————————————————————————————

Αυτοσχέδια αποθήκη

25/8/2018

Αυτοσχέδια αποθήκη(με χρώματα επαγγελματικής χρήσης σε μεγάλα δοχεία στα πίσω καθίσματα), που κατοικοεδρεύει πάνω από 7 χρόνια, όπως λένε και οι κάτοικοι, στην οδό Ναυσικάς στο Κανόνι. Έχουν «ενοχλήσει» κατ’ επανάληψη τις δημοτικές αρχές, αλλά εις μάτην. Στην περιοχή, να αναφέρω ότι υπάρχουν πάνω από 12 τέτοια οχήματα, εγκαταλελειμμένα μια δεκαετία και στον πάνω και στον κάτω δρόμο, για τα οποία δεν ενδιαφέρεται να απομακρύνει κανείς.

————————————————————————————————————————————–

39981904_2081713271847757_4234013407897976832_n

Υποδειγματικό παρκάρισμα

24/8/2018

«Υποδειγματικό» παρκάρισμα, ενδεικτικό της νοοτροπίας «ότι και να λέτε εσείς, εγώ θα παρκάρω όπου γουστάρω».

Επειδή μένω κοντά σχετικά στην περιοχή εκείνη(Κανόνι, μετά την πολυκατοικία του Γεωργιάδη), να προσθέσω ότι παρκάρει συστηματικά σε αυτό το πεζοδρόμιο.

Προφανώς μένει κάπου εκεί γύρω και δεν θέλει να ταλαιπωρηθεί περπατώντας.

Και μετά αναρωτιούνται μερικοί αν είναι στραβός ο γιαλός…

—————————————————————————————————————————————-

39979256_2081700251849059_4721660172164923392_n

Για μπύρες…

24/8/2018

Πήγε η παρέα που λέτε για μια βόλτα, ήπιαν τις μπύρες τους και παράτησαν τα τενεκεδάκια 2 μέτρα από τον κάδο.

Δεν τους βόλευε μάλλον, ή τους έκατσαν βαριές ίσως.

Είναι θέμα πολιτισμού ΑΤΟΜΙΚΟΥ.

Όλα οι υπόλοιποι παράγοντες(δημοτική ανυπαρξία και ανικανότητα κλπ),, αποτελούν εστία κοινωνικής παρακμής δε λέω.

Αυτό που παίζει όμως τον πλέον σημαντικό ρόλο, είναι δύο λέξεις άγνωστες στην πλειοψηφία των συμπολιτών μας: «κοινωνική παιδεία». Καλησπέρα σας.

——————————————————————————————————————————————

39981920_2079968442022240_1787081474629959680_n

Μια φωτογραφία – ένας δήμος υπό διάλυση

23/8/2018

Στη διαδρομή προς Κανόνι, λίγο μετά την διασταύρωση Κορυφό (προς Ανάληψη).

Τα βάτα έχουν ύψος 2 μέτρων και βάλε, ο δρόμος έβγαλε …χορτάρι και, ξαφνικά μας προέκυψε και τρύπα επί του οδοστρώματος. Κάποια πατέντα αποχέτευσης ίσως;

Μιλάμε για ένα σημείο από το οποίο περνούν κι εγώ δεν ξέρω πόσα τουριστικά λεωφορεία(κόκκινα και μη).

Η ντροπή χάνει την αξία της ως λέξη για αυτά τα «κατορθώματα», ανθρώπων δίχως όραμα και προορισμό, που καταστρέφουν το νησί μέρα με τη μέρα.

——————————————————————————————————————————————–

Skoupidesco

22/8/2018

Στον πηγαιμό για το Σαρόκο, ώρα 2 και μισή το μεσημέρι, ημέρα Τρίτη 21 Αυγούστου, του σωτήριου έτους 2018…

Η διακόσμηση δεξιά-αριστερά στον πεζόδρομο έχει δοθεί για καλλιτεχνικές δραστηριότητες σκουπιδο-γκράφιτι.
Σκηνές «απείρου κάλους» σε έναν από τους πιο πολυσύχναστους δρόμους της πόλης, απ’ όπου καθημερινά διαβαίνουν χιλιάδες ντόπιοι και τουρίστες.

Και βέβαια, αν δεν σεβαστείς εσύ τον τόπο σου, μη περιμένεις να το κάνει κανείς ξένος, σωστά;
Γιατί όση ώρα έβγαζα τις φωτογραφίες αυτές της καθημερινής ντροπής και δημοτικής ανυπαρξίας, πέρασαν ντόπιοι αρκετές φορές πετώντας σκουπίδια επάνω στα ήδη αδύνατον να φιλοξενήσουν άλλα μεταλλικά καλάθια, με αποτέλεσμα να πέφτουν κάτω.
Εννοείτε ότι δεν πτοήθηκε κανείς τους ακόμη και από τις παρατηρήσεις κάποιων(μεταξύ αυτών και εμού), αλλά αν’ αυτού, συνέχισαν το δρόμο τους.
Σε ένα άλλο σημείο, όπως μπορείτε να δείτε στην αντίστοιχη φωτογραφία, «επαγγελματίας» εναπόθεσε σε μαύρες σακούλες τα απορρίμματα του καταστήματος του!

Εκείνο που όμως αποτέλεσε άκρως ειρωνική προσέγγιση από άποψης συγχρονισμού, ήταν η σχεδόν ταυτόχρονη με όλα αυτά πορεία 5 μελών της Unesco(έφεραν τα διακριτικά της), οι οποίοι και οποίες απλά σφύριξαν γύφτικα, όπως κάνουν καμιά 15αριά χρόνια τώρα.
Τους ευχαριστούμε θερμά για την «συμβολή» τους στην «σωτηρία» της παλαιάς πόλης και του πολιτισμού του νησιού μας. Και μετά μας φταίνε οι δήμαρχοι. Μάλιστα…

——————————————————————————————————————————————

39821905_2076637629021988_4887584718838562816_n

Ο μουσικόφιλος

21/8/2018

Αποτελεί κοινή διαπίστωση πλέον, ότι οι κάδοι απορριμμάτων και τα σημεία εναπόθεσης τους τελούν χρέη μιας πιο ευρείας χρήσης.

Ξεφεύγοντας λοιπόν από το μονοδιάστατο σκεπτικό της κατασκευής τους, δίνουν την ευκαιρία σε «ανήσυχα πνεύματα» των αστικών κέντρων να εκφραστούν.

Σε συνανθρώπους μας «ξεχωριστούς», με άποψη και ενίοτε καλλιτεχνικές τάσεις.

Φαντάζομαι ότι υπό αυτήν ακριβώς την ιδιότητα ενήργησε και ο άλλοτε κάτοχος του εν λόγω πικάπ.

Συλλεκτικό το μοντέλο από ότι μπορείτε να δείτε.

Προφανώς είτε διαθέτει πέραν του ενός και το «δώρισε», είτε σκέφτηκε να προσθέσει μια πινελιά διαφορετικότητας στο κλισέ ενός αυτοσχέδιου σκουπιδότοπου.

—————————————————————————————————————————————–

ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ ΠΡΟΤΟΜΕΣ

16/8/2018

Απίστευτες καταστάσεις διαδραματίζονται σε κάθε γειτονιά τούτου του δύσμοιρου νησιού.
Ότι δεν βρίσκεται στα όρια της παλιάς πόλης(της βιτρίνας ουσιαστικά), εγκαταλείπεται με γοργούς ρυθμούς. 40 μέρες μου είπαν οι κάτοικοι, παραμένει αυτό το χάλι με τα σκουπίδια σε δύο περιοχές, κοντά η μια με την άλλη.
Στρατιά και οικισμός στο ύψος του άλλοτε Ινστιτούτου Ελαιών. Από την δυσοσμία δεν μπόρεσα καν να ανοίξω το παράθυρο του αυτοκινήτου και τράβηξα τις φωτογραφίες με τα τζάμια κλειστά.
Σκεφτείτε μόνο ότι στα 20-25 μέτρα βρίσκεται το 14ο δημοτικό. Προφανώς τα προορίζουν για κάποια σχετική προτομή γενικής ασυνειδησίας και δημοτικής ανικανότητας, την οποία και θα ανεγείρουν κατά την διάρκεια της σχολικής πρεμιέρας για φέτος.

——————————————————————————————————————————————-

39196351_2066811233337961_3006917457311956992_n

Η ΑΝΑΚΑΙΝΗΣΗ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ ΕΠΙΤΥΧΩΣ

16/8/2018

Η ανακαίνιση ολοκληρώθηκε με επιτυχία.
Πλέον είναι έτοιμο και το μπάνιο,
από ότι μπορείτε να δείτε.
Να είχαν στόμα εκείνοι κάδοι να μιλήσουν μονάχα.
Σε λιγότερο από ένα μήνα έχουν φιλοξενήσει από συρταριέρες και ντουλάπες,
μέχρι, παραθυρόφυλλα, γραφεία,
πλυντήρια, τηλεοράσεις
και, εσχάτως, λεκάνες.

ΥΓ
Του ιδίου εργολάβου έργο, στο Κανόνι
(Ναυσικάς, λίγα μέτρα από το ξενοδοχείο Divani),
ο οποίος ενδεχομένως να καταφέρεται
και σε βάρος της δημοτικής αρχής *
για το χάλι τα ων σκουπιδιών.
Το άκρον άωτο της υποκρισίας…

Σ.Σ»Τ»: Αυτό δεν απαλάσσει τις δημοτικές αρχές από τις ευθύνες τους αλλά είναι μερικοί ανάλγητοι όπως αυτοί της περίπτωσης που κάνουν ότι μπορούν γιά να τους δώσουν κάλυψη στο επιχείρημα
» φταίει ο κόσμος»

—————————————————————————————————————————————-

ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ

11/8/2018

Ένα χιλιόμετρο περίπου μετά το Μπαρμπάτι,
σε μια από τις όμορφες, μικρές παραλίες
(σπιάντζες όπως τις λέμε),
γύρω από ένα υποβλητικό τοπίο, μαγευτικό,
σε μια άκρως τουριστική περιοχή με αμέτρητες βίλλες
και χιλιάδες τουρίστες, εκατοντάδες πλαστικά μπουκάλια, σαγιονάρες, αποφάγια, αντηλιακά, τάπερ, περιοδικά, μέχρι και πλαστικές καρέκλες,
μαζί με ένα σωρό παραβιάσεις νόμων
(όπως τα συρματοπλέγματα που φτάνουν
κυριολεκτικά μέχρι το κύμα),
έρχονται για να προσθέσουν ακόμη μια πινελιά εγκατάλειψης για ένα νησί που εκπέμπει sos τα τελευταία 3-4 χρόνια, τουλάχιστον…

——————————————————————————————————————————————-

ΑΤΟΜΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

7/8/2018

Ναι, ρε παιδιά, ο τύπος ακροβατεί μεταξύ ανικανότητας και άγνοιας ακόμη και των αυτονόητων, όμως δε φταίει για όλα ο δήμαρχος κι η εκάστοτε δημοτική αρχή. 
Φωνάζουμε για τα σκουπίδια πόσο καιρό τώρα; 3-4-5-6-7 χρόνια;
Δε μου λέτε, τα παραθυρόφυλλα και τα συρτάρια που αμόλησε τούτος εδώ ο «συμπολίτης» μας ήταν λέτε κίνηση προβοκατόρικη, ή μας βολεύει και λίγο το μπάχαλο που επικρατεί και βγάζουμε τον πραγματικό μας πολιτισμό μερικοί;

Λέω τώρα…

—————————————————————————————————————————————-

38474508_2049565528395865_3804644603898888192_n

ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ ΓΙΑ SPIDER MAN

6/8/2018

Πεζοδρόμιο για spider man σε δίαιτα…
Από τη μια ο στύλος της ΔΕΗ 
κι από την άλλη το χαντάκι.
Πήγαινε τώρα εσύ να περάσεις…
Κανόνι 2018.
Καμία ελπίδα, αδέλφια.
Καμία.

————————————————————————————————————————————–

38524208_2045711778781240_5016045850632126464_n

FISH SPA..

3/8/2018

Fish spa, massage, relax your feet…
Δύο λεπτά να μείνεις ακίνητος στην πλατεία Βραχλιώτη
και την Πίνια, θα αποστηθίσεις
την πιο πάνω φράση σε χρόνο ντε τε. (Dt)
Εντάξει, κατανοητό.
Όλες σχεδόν οι επιχειρήσεις απαιτούν και εξειδίκευση κράχτη από τους υπαλλήλους τους.
Από την άλλη, τι να σου κάνουν οι εργαζόμενοι; Το μεροκάματο θέλουν να βγάλουν.
Τα ψάρια δε καταλαβαίνω όμως σε τι φταίνε, να τους χώνουν στη μούρη για γεύμα τις άπλυτες ποδάρες του κάθε Ούγκανου Δύσης και Ανατολής;!
Να ήταν στη θέση των πελατών κανένας καρχαρίας, καμία φάλαινα, να πω στα κομμάτια!
Το μεγάλο ψάρι βάζει το μικρό να το ξεψειρίζει.
Τα’ χει αυτά η φύση.
Εμείς όμως, τι ρόλο βαράμε στην όλη υπόθεση;
Βγάλαμε τίποτα βράγχια και επιβληθήκαμε
και καλά στο θαλάσσιο ζωικό βασίλειο;
Δε ξέρω αν φέρει κανένα ISO πιστοποίησης κυριαρχίας
και υπεροψίας η πατέντα αυτή,
είναι όμως ιδιαιτέρως ανόητη ως σύλληψη και υλοποίηση
και, σε έναν βαθμό
(στα μάτια ορισμένων τουλάχιστον), αποκρουστικά οπισθοδρομική.