ΜΑΚΗΣ ΜΑΝΕΤΑΣ

47095065_2216483108370772_8344866674373033984_o

ΟΙ ΔΥΟ ΤΑΧΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
και ο ανυποχώρητος Μαντουκιώτης

30/11/2018

Κλασσικός Μαντουκιώτης γέροντας απ’ την γειτονιά μου
είχε γυρίσει από τις αθηνέικες οικοδομές κείνα τα ζωηρά χρόνια της μεταπολίτευσης στις πολιτικές συζητήσεις που φουντώνανε στη ψησταριά του Παπίρη κάτω από τα βόλτα επέτουνε κάτι » μπολσεβίκικα » αποφθέγματα που αποστόμωνε αντιπάλους.και δικούς
Όταν βρισκότανε στα δύσκολα με τη διάσπαση του ΄68 και τις τραγικές παλινωδίες της καθοδήγησης έκλεινε την διαδικασία με το θρυλικό:
– Παιδιά μπορεί να έχετε δίκιο αλλά εγώ άμα δεν έχω την Αρκούδα πίσω μου δεν αισθάνομαι σιγουριά.
Πιστεύετε ότι θέλετε για δώ αλλά νάκου την ανάσα της νιώθω ασφάλεια που δε θα μας φάνε ζωντανούς θα μπεί στη μέση και θα σκιαχτούνε…
Δεν ήτανε βέβαια από κείνους που θα άντεχαν τα αφόρητα καλούπια της οργάνωσης, δημοκρατικούς συγκεντρωτισμούς αχτίφ γραμμές εξυπνάδες αλλά πάντα εκεί κοντά, με τα δικά του, αυτόνομος.
Όταν κατεβαίνανε οι Κνίτισσες να πουλήσουν ¨ τον «Οδηγητή»¨ το 15αυγουστο στο πανηγύρι έπαιρνε καθοδηγητικό τίρο κι έριχνε γραμμή σύμφωνα με τα ήθη της εποχής.
-Ωρέ συντρόφισες δεν επιτρέπεται σεις νέα κορίτσια να πουλήτε την εφημερίδα του κόμματος και νάστε με το τσιγάρο στο χέρι και να μη φορήτε ούτε σουτιέν άντε μαζευτείτε θα γένουμε ρόμπα απο τος χουντοβασιλικούς !!
– Το ΄64 στην μεγάλη προεκλογική συγκέντρωση της Ε.Δ.Α. τότε που είχε πάρει ο Ριχτόφεν το Αχίλλειο κι έβαλε τις ρουλέτες κατέβηκε μ’ ένα κακοφτιαγμένο πλακάτ- καρτόνι δικής του επινόησης και κατασκευής τύφλα στο μεθύσι. Μοναχός του εκτός γραμμής.
– ΟΧΙ ΚΑΖΙΝΑ
– ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ
Αλλά το πιο αχτύπητο επιχείρημα του ήταν αυτό για την Σοβιετική επέμβαση στην Τσεχοσλοβακία.
-Μωρή πουτάνα σε θρέφω σε στολίζω σε νοικοκυρεύω θα μου γαμιέσαι μ’ άλλον?
-Ε!! όχι!! θα σε γαμήσω εγώ!!.
Κι εκεί που εμίλουνα στου Ντάου για τα Ουκρανέζικα και την Αζοφική προχτές προσπαθώντας τουλάχιστον να εξηγήσω ότι ήταν πάντα συνδεδεμ΄νη με τη Ρωσία κι ο Χρουτσώφ επειδή ηταν απ’ εκεί την ανακήρυξε δημοκρατία της Εσσδ οι συνομιλητές μου δεν ακούγανε ούτε ήθελαν ν’ ακούσουν τίποτα για ιστορίες όπως η πολιορκία της Σεβαστούπολης, ο Οστρόφσκι, ο Χμελίντσκι, ο Τάρας Μπόυλμπα, ο Έκτορας Μακνό, ο Μπαντέρας, η Μπορόντμπα κλπ.
Ακούστηκε από το διπλανό τραπέζι από μια φυσιογνωμία με τη φατσάδα του Τσαπάγεφ σε άψογο βενετσιάνικο μουρμουρητό το ακλόνητο φαλλοκρατικό επιχείρημα του συγχωρεμένου του Χ…
Τους συνέτριψε.
Μείνανε όλοι κόκαλο και με σκυμένο το κεφάλι υποχώρησαν κι αλλάξανε τη κουβέντα
Καμιά φορά σταθμίζοντας το περιβάλλον σε αντροπαρέες παρόμοιες χοντράδες πιάνουν τόπο κι εκτονώνουν την ένταση.
.Οι υποχωρησούλες δεν βλάφτουν..
Μετά θα τα μπαλώσουμε…

—————————————————————————————————————————————–

46664450_2209475719071511_6567310728535998464_n

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΜΟΝΟΣ 
Τ Σ Α Κ Ι Ζ Ε Τ Α Ι

25/11/2018

Το πλήθος των μαθητών – μαθητριών που συμμετείχαν στη πορεία της Πτολεμαίδας είναι πολύ επικίνδυνο φαινόμενο για να περάσει απαρατήρητο και χωρίς απάντηση…
Γι’ αυτή τη μαζική φανατισμένη διαδήλωση από νέα παιδιά δεν φταίνε οι «άλλοι» .
Φταίμε εμείς .
Όσοι υπηρέτησαν και υπηρετούν εθελοντικά την υπόθεση της κοινωνικής ανατροπής και της ελπίδας για μια κοινωνία πιό δίκαιη πρέπει να ανασκουμπωθούν και να σηκώσουν τα μανίκια .
Εκείνοι τη δουλειά τους κάνουν και δημιουργούν τις προυποθέσεις
Ο κούφιος εθνικισμός και η πατριδοκαπηλεία καλλιεργούνται από κείνους που επανειλημμένα έχουν ξεπουλήσει τη χώρα κι έχουν συνεργαστεί με τους παλιούς και τους τωρινούς -όχι και τόσο αναίμαχτους – καταχτητές
Η ενός λεπτού σιγή στη μνήμη ενός βαρεμένου νέου της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία που επηρεασμένος από το αμερικάνικο σινεμά μιμήθηκε τους φουσκωτούς υπερήρωες Ράμπους μετά από μια αποτυχημένη καριέρα βαπορακι στην Αθήνα βάζει στο παιγχνίδι του επιθετικού εθνικισμού και τους εκλεγμένους- καθώς πρέπει- αστούς
Η ανοχή στους Ράμπους Ουκάδες που νομίζουν ότι αποτελούν την μονάδα που θα φτάσει στη κόκκινη Μηλιά
μέσα από τον καθυστερημένο θεσμό των παρελάσεων .
Η άφεση στους μαχαιροβγάλτες της Χρυσής Αλητείας που κυκλοφοράν λεύτεροι.
Η χρεωκοπία του αριστερού οράματος με τη προβοκατόρικια ταυτιση με τον Σύριζα που από τη φύση και τη συνθεσή του είναι δεξιός του κερατά.
Η στασιμότητα και η μεταροπή του μηχανισμού του Κουκουέ σε μοναστηριακη σέχτα που ταυτίζεται με την μαύρη αντίδραση στο εγκεφαλικό «μακεδονικό» φτύνοντας την ιστορία του και τους εχτελεσμένους συντρόφους για την ισοτιμία όλων των μειονοτήτων ξεχνώντας ότι η πρώτη γυναίκα που εκτέλεσε το ελληνικό εμφυλιακό αστικό κράτος η δασκάλα Μίρκα Γκίνοβα (Ειρήνη Γκίνη)
Η ανάπτυξη του φασισμού στο εξαθλιωμένο από την ανεργία Πέραμα μετά στις εξαθλιωμένες φτωχογειτονιές των μεγαλουπόλεων και στο διογκούμενο συνέχεια λούμπεν προλεταριάτο με γερό από δεκαετίες πάτημα στα σώματα ασφαλείας το Στρατό την ¨ανεξάρτητη» δικαιοσύνη τις εκκλησίες* και γενικά τον κρατικό μηχανισμό δείχνει ότι σε αυτή την καθησυχασμένη κοινωνία που εξελίχτηκε επί Πασόκ βρήκε εύφορο έδαφος
Εκείνο όμως που δημιουργεί στα σχολεία και στη νεολαία χώρο στους ναζήδες είναι η δική μας απουσία .
Η χρεωκοπία των απρόσωπων ξυλινων συνθημάτων των επαναλαμβανομένων ουτοπιών η αδυναμία να πιαστεί να αναλυθεί ο σφυγμός και οι επιθυμίες της νεολαίας στην καθημερινή ζωή να βρεθεί κοινη γλώσσα να δοθεί διέξοδο στον ενθουσιασμό και την ανυπομονησία της η αδυναμία ενότητας ακόμη και των δραστήριων αλλά απομονωμένων αριστερίστικων ομάδων που επιβεβαιώνουν την απογοήτευση όλα τούτα και εκατοντάδες άλλα ειναι το φρένο και η πηγή κακοδαιμονίας του αριστερού σημερινού κινήματος
Οι ψευδαισθήσεις και οι αυταπάτες που καλλιεργήθηκαν πως με αταξικά, απολιτικά «αυτοοργανωμένα», «αδιαμεσολάβητα», «ακομμάτιστα, ανεξάρτητα, υπερκομματικά», χωρίς δομές, σχέδιο και στρατηγικό στόχο γιουρούσια, το αστικό μπλοκ εξουσίας θα εγκαταλείψει τη μάχη και θα παραιτηθεί από τα ταξικά του συμφέροντα καταρρέουν καθημερινά..
Οι εκλογικές ψευδαισθήσεις ξαναφέρνουν δυναμωμένο τον εθνικοσοσιαλισμό που επελαύνει σε Ευρώπη κι Αμερική είναι ώρα να κοιταχτούμε στα μάτια….
Αν δεν αντιμετωπιστούν άμεσα οι προσπάθειες τους νάπλώσουν τα ξερά τους στα σχολειά είναι πιθανό να έχουμε κι άλλες τέτοιες καθώς, όπως έλεγε ο Μπρεχτ «η βλακεία είναι μεταδοτική».

* Οι ιμάμηδες που κρατάνε στο σκοτάδι τη καταπιεσμένη τουρκικη μειονότητα βράζουν στο ιδιο καζανι με τους «δικούς» μας

————————————————————————————————————————————–

45650838_2184302534922163_2076981948814721024_n

Με αφορμή τη χτεσινή Ιστορία μιάς Λέξης μια παλιότερη δημοσίευση

ΟΒΡΙΕΣ
Ομελέτα- Νισουάζ σαλάτα – Ριζότο κ.α

7/11/2018

Επρόκαμα κι αγόρασα ένα τελευταίο μάτσο από ένα παραγωγό που τηνε
στήνει στο Σαρόκο με το Ζούνταπ το τρικυκλάκι.
Ήτανε από τις τελευταίες.

Οι οβριές έχουν ξεβλαστρώσει πια και είναι σκληρές λίγο το «κρέας»
μες το μίσχο τους κρυμένο.
ΔΙαφέρουν από τα σπαράγγια που είναι ίσια με πιο λεπτά κοτσάνια ενώ
αυτές κατσαρώνουν
Βλογημένο χορταρικό της γής μας που τις πλήρωσα 3 ευρώ, ακριβά, όσο
μισό κοτόπουλο δηλαδή, όπως η ρούκα και τα σέσκλα κι άλλα χορταρικά
ταπεινά που τα έχουνε γίνει ανακαλύψει οι μαγείροι της τηλεόρασης
πολυτελείας.
Ταπεινό βγαίνει εκεί που ξελογγιάζεις σε μικρές νησίδες ανάμεσα από
τις αγριάδες για να ρουφάει την ενέργεια και τις πολύπλοκες μυρωδιές.
Και το δίμηνο που της σοδειάς ξαμολυέται κόσμος πολύς σαν σε άγριο κυνήγι..
Γιατρικό το ζουμί τους, αλλά μη τις βράσετε πολύ γιατί χάνουνε τη γεύση τους.
Επειδή χάνουν εύκολα τη γεύση και τη μυρουδιά τους θέλουνε λίγο
νερό, ελάχιστο ή ψήσιμο με αλουμινόχαρτο για να χάσουνε κάπως από τη
πικράδα τους.
. Στο ψήσιμο μάλιστα κοκκινίζουν τα κοτσάνια τους.

Η νόνα μου τις έκανε με αυγά ομελέτα ή σε φρυγανιά με λαδάκι και λεμόνι.
Οι Ιταλοί τηνε βάζουνε μέχρι και στο ριζότο.
Οι Γάλλοι το ονομάζουν «Herbe aux femmes battues» που σημαίνει «βότανο
για τις δαρμένες γυναίκες» λόγω του ότι συνηθιζόταν σαν κατάπλασμα για
τους μώλωπες και τα εγκαύματα.
Ο φίλος μου ο κηπουρός ο Τόκλης που είναι μερακλής, μια μέρα τις έκανε
σαλάτα με τόνο και κρομμύδι και μ’ έστειλε στ’ Ανάχτορα!!
Τύφλα να χουνε οι Νισουάζ των Γάλλων που γευόμαστε στο λιμάνι της Μαρσίλιας!!
Τη δεύτερη φορά έβαλε και μια πατάτα βραστή και δυό γαύρους δικούς του
μαρινάτους .
Όταν τον ρώτησα μήπως να βάλουμε ντομάτα μου γύρισε θυμωμένα :
– Ωρέ βάνουνε ντομάτα στο στιφάδο!!
Φαγητό γιομάτο που σε κρατά μια μέρα ολόκληρη!
Νόστιμο σα μυαλό πούλεγε η συχωρεμένη η μάνα μου!

——————————————————————————————————————————————

45325796_2178802445472172_8828908427775311872_n

ΤΟ ΠΡΩΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΚΑΙ ΜΙΑ MIΚΡΗ ΧΡΟΝΙΚΗ ΔΙΟΡΘΩΣΗ

3/11/2018

Σ.Σ «Τ» Ξαναδουλεμένο και συμπληρωμένο από το μπάρμπα- Μάκη το αναρτούμε πάλι σήμερα το κειμενο με αφορμή την 77η επέτειο της τρίτης χρονικά αντιφασιστικής διαδήλωσης στην φασιστοκρατούμενη Ελλάδα και που έγινε στη Πόλη μας μετά το Δοξάτο Δράμας. και την Αθήνα.
Η Τιμή ανήκει στα αδάμαστα (πάντοτε ) Κερκυραικά νιάτα

…Κι αδέρφια έχεις Κέρκυρα
Δεν θα καταδεχτούνε
Την όμορφή τους αδερφή
Οι Φράγκοι να χαρούνε……

Με το τραγούδι του Δ. Στάμπογλη στα χείλη ανηφόρισε η μαθητική διαδήλωση την Καποδιστρίου μετά τη Λιτανεία του πρωτοκύριακου στις 3 Νοέμβρη 1941.
Είχε προηγηθεί ο θάνατος του Γυμνασιάρχη Φρειδερίκου από Ιταλική στρατιωτική μοτοσυκλέτα στην ανηφόρα του ΝΑΟΚ τη προηγούμενη.
Και εκτός των Ιταλών διευθυντών στη Δημόσια Διοίκηση επιβλήθηκε και ο φασιστικός Ιταλικός χαιρετισμός.
Το Salute Romanente των λεγεωνάριων και των μονομάχων ο ίδιος με τον ¨αρχαίο Ελληνικό¨ της Χρυσής Αυγής.
Ειδικά το πρώτο γεγονός θεωρήθηκε δολοφονία από το κόσμο και η οργή έβραζε.
Μετά το τέλος της θρησκευτικής τελετής το σμάρι των παιδιών ξεκίνησε κάτι πρωτοφανές για το μόλις υποταγμενο στη βία νησί μας κάτι τελείως αυθόρμητα κι ορμητικά έτσι όπως γίνονται άντα τα ωραία και τα μεγάλα
Μπροστά τράβηξαν τα θαραλλέα κορίτσια του Θηλέων* πίσω το Πραχτικό του Δεύτερου κι ακολουθούσαν οι άλλοι.
Δυό μαθητές οι Στέφανος Μοντσενίγος και Σπύρος Πανδής σκαρφάλωσαν, κατέβασαν κι έσκισαν την Ιταλική σημαία από το κτίριο της Καραμπινερίας, και συνελήφθησαν αμέσως.
Ο γυμναστής Ν. Καστάνιας που προσπάθησε να τους εμποδίσει εκτοπίστηκε την επόμενη. αφού βασανίστηκε άγρια
Ενδιάμεσα οι διαδηλωτές περνώντας από το άγαλμα του Καποδίστρια του φόρεσαν μαύρα περιβραχιόνια.
Η διαδήλωση τελείωσε στην πλατεία Ν. Πολίτη στη Πόρτα Ρεμούντα με τον Εθνικό Ύμνο, εκεί έχει αναρτηθεί και η πλάκα που μνημονεύει την αυθόρμητη διαδήλωση σαν τη πρώτη στην υπόδουλη Ευρώπη.
Ακολούθησαν άλλες 12 συλλήψεις, ορισμένοι εκτοπίστηκαν στους Οθωνούς κι άλλοι αφέθηκαν ελεύθεροι.
Εδώ υπάρχει και καλλιεργείται μάλλον από άγνοια της ροής των γεγονότων και όχι από τοπικισμό μια ανακρίβεια που χρήζει διόρθωσης.
Η διαδήλωση δεν ήταν η πρώτη ούτε στην Ελλάδα ούτε στην Ευρώπη όπως αναφέρει η αναρτημένη μαρμάρινη πλάκα Τιμής..
Τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου είχε προηγηθεί η εξέγερση και η σφαγή 5000 ανθρώπων από τους γερμανούς στη Γιουγκοσλαβική πόλη Κραλίεβο.
Στις 28 Οκτώβρη στο Μετσόβειο Πολυτεχνείο που είχε ανοίξει από τον Αύγουστο, με αίτημα το συσίτιο αιτημα που ζυμώθηκε από τους κομμουνιστές σ7υνδικαλιστες που επέζησαν από το μέτωπο, διοργανώνεται συνέλευση που εξελίσεται σε διαδήλωση στα Εξάρχεια και την λεωφόρο της 3η Σεμπεμβρίου.
Η διαδήλωση ξεπερνάει το συνδικαλιστικό και παίρνει άμεσα πολιτικό χαρακτήρα για την επέτειο της Ιταλικής φασιστικής επίθεσης.
Η διαδήλωση και οι ενέργειες έγιναν από την ΟΚΝΕ Πολυτεχνείου από λαμπρούς αγωνιστές όπως ο Νείλος Μαστραντώνης, Σταύρος Κασιμάτης, Ν. Φιλίνης, Στάυρος Καρράς κ.α.
Ένα μήνα πρίν στις 29 του Σεπτέμβρη η οργάνωση Δράμας του ΚΚΕ που είχε αρχίσει να εξοπλίζει Αντάρτικα τμήματα από τον Ιούνιο, εξαπολύει επίθεση και καταλαμβάνει τα Δημόσια κτίρια στο Δοξάτο και σε 22 άλλα χωριά αφού είχαν συμφων΄σει με τους Βούλγαρους συντρόφους από την άλλη πλευρά της Ροδόπης ότι η εξέγερση θα ήταν ταυτόχρονη και θα προκαλούσε την επέμβαση των Σοβιετικών , Η Βουλγάρικη οργάνωση χτυπήθηκε κι εξαρθρώθηκε μιά μέρα πρίν και κανένας δεν κουνήθηκε παραπέρα
Εκτελέστηκαν ση Δράμα 35 Βούλγαροι και 17 συνεργάτες χαφιέδες.
Η επίθεση ήταν πρωτοβουλία της τοπικής ηγεσίας της Νομαρχιακής Οργάνωσης και το επίσημο «Κ»ΚΕ μέχρι πρόσφατα (?) τη χαρακτήριζε ως προβοκάτσια.
2140 θύματα άφησε πίσω της η πρώτη έκρηξη αντιστασιακής βίας στο Δοξάτο που την αποκήρυξαν εχθροί και «φίλοι».
Ο ατρόμητος και αδέκαστος γραμματέας Παντελής Χαμαλίδης σφαγμένος από τους Βούλγαρους πήρε στον τάφο του και τις γνωστές ρετσινιές.
Εδώ στο τόπο μας ονόματα των διαδηλωτών νεολαίων που μπόρεσα να μαζέψω από διάφορα σκόρπια κείμενα και αφηγήσεις που θυμάμαι ήταν:
Από το Θηλέων:
Η Βασιλική Μοναστηριώτη,** μετά σύζυγος του γιατρού Γιάννη Μωραίτη, γιού του Ερωτόκριτου και μητέρα του γνωστού πρώην αντιδήμαρχου Σπύρου.
Η Βασιλική εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ, ήταν θαραλέα και δεν λογάριαζε κίνδυνο, μόνη της έβαλε τα στήθια της μπροστά όταν οι Ζερβικοί αποβιβάστηκαν στο νησί διωγμένοι από τον Άρη το 44 και τους πλάκωσε στα χαστούκια όταν της έσκισαν το πουκάμισο, αυτοί πάνοπλοι κι εκείνη με τα χέρια μόνη της.
Επίσης πρωτοπόρα η πανέμορφη Επονίτισσα Μαρία Πέτρου σύζυγος Η. Τσατσόπουλου αργότερα. ***
Κι από τ’ άγόρια Ο φοιτητής της Πάντείου Βασίλης Παπίγκης που εκτελέστηκε το 1944 και ο αδερφός του Βλάσσης γραμματέας της Νομαρχιακής του Κουκουέ μετά την μεταπολίτευσηάγρια κυνηγημένος από τη ντόπια μαύρη αντίδραση από0 κείνη τη μερα μέχρι και όλη τη περιοδο της Χούντας 17 συνεχη χρονια εξοριες στον ΑηΣτρατη την Ελ Ντάμπα και στις φυλακες Κερκυρας ,Ιωαννινων ,Ιταλιας μεχρι την τελευταια του συλληψη το πρωι της 21 Απριλη του 67..
Επικεφαλής τα αγόρια του Πραχτικού ο Ροδόσταμος Κουρκουμέλης, ο Σπύρος Λάμπρου (Υποθηκοφύλακας Κέρκυρας) ο Γιάννης Παγκράτης (Τμηματάρχης του Υπουργείου Εσωτερικών) Ο Νίκος Τσαγκαράκης (Υποστράτηγος), ο Θύμιος Καλατζής (έμπορος στη Ιταλία), ο Σπύρος Μπούρας (βιβλιοπώλης) κ.α.
Ξεχώριστή η παρουσία του ψηλόκορμου Γιώργου Μακρή του μετέπειτα «γιατρού των φτωχών » μιας ξεχωριστής επιστημονικης παρουσίας με πανελλήνια φήμη που σφάλισε τα μάτια του πατέρα μου και δε μας χρέωσε ποτέ ουτε τα φάρμακα που είχε στη τσάντα του
Η ελάχιστη καθυστέρηση σε σχέση με τα προηγούμενα γεγονότα καθόλου δε μειώνει σε αξία και μέγεθος το τόλμημα της Κερκυραικής νεολαίας.
Ριψοκίνδυνο,αγέρωχο,ατίθασο και κύρια αυθόρμητο εγχείρημα της στιγμής .
Της στιγμής που η Ιστορία πάει μπροστά ή κάνει πίσω.
Ένα από τα συμπεράσματα που μπορούμε να εξάγουμε ανεπιφύλακτα από το δικό μας Πρωτοκύριακο είναι το εξής:
Ότι τα παιδιά εκείνης της Αστικής Τάξης του τόπου είχαν δημοκρατική αγωγή και παιδεία.
Αυτό το ζήσαμε εμείς οι νεώτεροι κατοπινά και πρίν και κατά τη διάρκεια της Χούντας.
Επίσης η πανέμορφη Επονίτισσα Μαρία Πέτρου σύζυγος Η. Τσατσόπουλου αργότερα. *
Επικεφαλής από τα αγόρια του Πραχτικού ο Ροδόσταμος Κουρκουμέλης, ο Σπύρος Λάμπρου (Υποθηκοφύλακας Κέρκυρας) ο Γιάννης Παγκράτης (Τμηματάρχης του Υπουργείου Εσωτερικών) Ο Νίκος Τσαγκαράκης (Υποστράτηγος), ο Θύμιος Καλατζής (έμπορος στη Ιταλία), ο Σπύρος Μπούρας (βιβλιοπώλης) κ.α.
Η ελάχιστη καθυστέρηση σε σχέση με τα προηγούμενα γεγονότα καθόλου δε μειώνει σε αξία και μέγεθος το τόλμημα της Κερκυραικής νεολαίας.
Ριψοκίνδυνο,αγέρωχο,ατίθασο και κύρια αυθόρμητο εγχείρημα της στιγμής βγαλ,ένο απ[ό το σπινθήρα κάποιας κουβέντας ενός στεναγμού των σκλαβωμένων.
Της στιγμής που η Ιστορία πάει μπροστά ή κάνει πίσω.
Ένα από τα συμπεράσματα που μπορούμε να εξάγουμε ανεπιφύλακτα από το δικό μας Πρωτοκύριακο είναι το εξής:
Ότι τα παιδιά εκείνης της Αστικής Τάξης του τόπου είχαν δημοκρατική αγωγή και παιδεία.
Αυτό το ζήσαμε εμείς οι νεώτεροι κατοπινά και πρίν και κατά τη διάρκεια της Χούντας.
Εκείνη η τάξη δεν ήταν κομπραδόρικια δεν αποτελούνταν από απατεωνίσκους που πλημμύρησαν το νησί μετά το ’80.
Έδινε μορφωτικά εφόδια στα αγόρια και τα κορίτσια της με βάση τη δημοκρατική παράδοση που εξελίχτηκε στα Εφτάνησα μετά την Γαλλική επανάσταση και τις κινήσεις των Ριζοσπαστών
Η τάξη αυτή που καμμία σχέση δεν είχε με την Φεουδαρχική Αριστοκρατία και τη νοοτροπία της άρχισε να ξεφτίζει τις τελευταίες δεκαετίες και να αντικαθίσταται από νέα τζάκια αντιδραστικής παλαιάς κοπής.

* Από το Θηλέων ξεκίνησε και ο πρώτος οργανωμένος πυρήνας της Κομμουνιστικιάς Νεολαίας στη διάρκεια της δικτατορίας.
Ενδειχτικό από τότε των αρετών των άφοβων κοριτσιών μας.

** Η Βασιλική σκοτώθηκε σε αυτοκινητικό δυστύχημα το 1994.

***Η Μαρί ζεί ακόμα και δεν έχει χάσει τη παλιά της λάμψη.

H μαρμάρινη πλάκα της φωτογραφίας βρίσκεται στην είσοδο του Β Γυμνασίου Κέρκυρας κι έχει μια ανακρίβεια. Η ημερομηνία της πρώτης Κυριακής του Νοεμβρίου του 1941 ήταν η 2 του μηνός και όχι 3 όπως αναφέρεται.

——————————————————————————————————————————————-

45210565_2177307038955046_7533394992488775680_n

ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΩΝ ΕΦΤΑΧΡΟΝΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

2/11/2018

Τι να είχε στο μυαλουδάκι της άραγε η εφτάχρονη κοπελίτσα που όπως λέει η μάνα της ήταν ένα παιδί που γέλαγε συνέχεια, χτές όταν άφησε τη τελευταία της πνοή ,τι να σκεφτόταν γι’άυτόν τον αφιλόξενο κόσμο που δεν τη δέχτηκε και την απόβαλε σαν ανεπιθύμητη ξένη αρνουμενος της οποιαδήποτε χαρά
Η Άμαλ Χουσάιν, έγινε σύμβολο της ανθρωπιστικής κρίσης στην εμπόλεμη Υεμένη αφού φωτογραφήθηκε για τους Ταιμς της Νεας Υόρκης, όπου κάτω από το λεπτό υμένα του δερματός της φαινόταν τα κόκαλά .πέθανε σε καταυλισμό προσφύγων από την πείνα και τις κακουχίες
Τουλάχιστον ο θανατός της έγινε αφορμή να μαθευτεί η γενοκτονία των Σαουδαράβων των Αμερικανών και των συμμάχων τους κατά της Υεμένης.
Κι όμως η απόλυτη φρίκη ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2015 με την επέμβαση της στρατιωτικής συμμαχίας υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας.
Οι αφιονισμένοι πετρελαιάδες , με την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, της Βρετανίας και της Γαλλίας, στηρίζουν τον διαφυγόντα στο εδαφός της Χάντι, αναγνωρίζοντάς τον ως την επίσημη κυβέρνηση της Υεμένης και σφυροκοπούν τη χώρα από αέρος, αποκλείοντας ταυτόχρονα την πρόσβαση σε ανθρωπιστική βοήθεια.
Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν σκοτωθεί και εκατομμύρια έχουν εκτοπιστεί, οι δολοφονίες και η κακοποίηση αμάχων, συμπεριλαμβανομένων πολλών παιδιών, έχει αυξηθεί τους τελευταίους τρεις μήνες, σύμφωνα με τους εργαζόμενους στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειαςΤο 75% του πληθυσμού, δηλαδή 22 εκατομμύρια άνθρωποι, χρειάζονται βοήθεια και προστασία, από τους οποίους 8,4 εκατομμύρια βρίσκονται σε κατάσταση οξείας διατροφικής ανασφάλειας και εξαρτώνται από την επείγουσα διανομή τροφής
Θα οργιάσουν πάλι οι δημοκράτες Ευρωπαίοι για τους συμμάχους τους πετρελαιάδες στη Μ.Ανατολή ότι ειναι απολίτιστοι άξεστοι μισογύνηδες καθυστερημένοι φονιάδες κλπ στα λόγια μοναχά γιατί κανείς από τους συμμάχους τους πρόκειται να τους ακουμπήσει.
αναρωτιίταν ένας γιατρός στο νοσοκομείο του Ασάμ για την δυτική εμμονή με τη δολοφονία του Κασόγκι στην Κωνσταντινούπολη. «Είμαστε έκπληκτοι ότι η υπόθεση Κασόγκι τραβάει τόση προσοχή ενώ την ίδια ώρα εκατομμύρια παιδιά της Υεμένης υποφέρουν και πεθαίνουν», είπε. «Κανείς δεν τους δίνει τίποτα» τονίζει, δείχνοντας το χαλαρό δέρμα γεμάτο ραβδώσεις ενός 7χρονου κοριτσιού. «Κοιτάξτε» λέει «Δεν έχει κρέας. Μόνο οστά».
Αυτοί οι εραστές των δημοκρατικών ελευθεριών (για τη πάρτη τους ) σαν τους «άκακους » κι αθορυβους Βέλγους που εξόντωσαν εκατομμύρια Κογκολέζους
Η χώρα ήταν ατομική, ναι ατομική, ιδιοκτησία του Βέλγου βασιλιά έως το 1908! Σ’ αυτόν τον τόπο, 76 φορές μεγαλύτερο από το Βέλγιο, ο χριστιανός άναξ ακρωτηρίαζε χιλιάδες ιθαγενείς κάθε μέρα, γιατί δεν ήταν αρκετά παραγωγικοί στη δουλειά τους!
Ο βελγικός σιδηρόδρομος είναι «έργο» του κογκολέζικου καουτσούκ, την εκμετάλλευση του οποίου ο Λεοπόλδος είχε αναθέσει σε ιδιωτικές εταιρείες υπεργολαβικές της δικής του, με τον όρο να του τον φτιάξουν, αν ήθελαν να είναι συνεταίροι…»
Για να κλείσω με μια σκέψη παρόμοια μ΄αυτή του προλόγου :
Τι νά τρεχε στο μυαλουδάκι του επίσης 7χρονου Κογκολέζου της φωτογραφίας την στιγμή που οι άποικοι τον κρεμάνε επειδή ο πατέρας του δεν συνέλεξε αρκετό καουτσούκ.
Ίσως να νόμιζε ότι ήταν κι αυτό ένα παιγχνίδι των άσπρων ανθρώπων που του τύλιξαν ένα σχοινί στο λαιμό ενώ διαβάζαν κάποιες ψαλμωδίες στους δικούς τους εκδικητικούς θεούς …

——————————————————————————————————————————————-

44896274_2166063170079433_159108940381028352_n

ΤΟ ΑΘΙΚΤΟ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ
του Μεταξά,του Τσολάκογλου,του Παπάγου και των άλλων

28/10/2018

Ο δικτάτορας που υποδέχτηκε με θαυμασμό και τυμπανοκκρουσίες τον λάτρη του ελληνικου πολιτισμου Γιόζεφ Γκαίμπελς ο Ι, Μεταξάς δήλωνε στην Ντέιλι Τελεγκραφ λίγο πριν τον πόλεμο
«Είμεθα ουδέτεροι εφ’ όσον χρόνον η Αγγλία θέλει να είμεθα ουδέτεροι. Τίποτα δεν κάνομε χωρίς συνεννόησιν με την Αγγλία και, τις περισσότερες φορές ό,τι κάνομε γίνεται κατά σύστασιν ή παράκλησιν της Αγγλίας.
Η Ελλάς είναι ζωτικό τμήμα
της αγγλικής αυτοκρατορικής αμύνης
Αυτό το κράτος που κληρονόμησαν οι δοσίλογοι από τον Μεταξά έμεινε άθικτο.
Άς σκύψουμε στις παρατηρήσεις ενός «¨ουδέτερου » παρατηρητή
του Αμερικανού Στρατιωτικού ακόλουθου στην Αθήνα Ουίλιαμ Χάρντυ Μάκ Νήλ που στο βιβλίο του «Το Ελληνικό δίλλημα » (βλ.εφημερίδα «Ελευθερία» 4-5-1947)
που έγραφε:
«Ο στρατηγός Τσολάκογλου δεν εδυσκολεύθη να εύρη συνεργάτας εις την Κυβέρνησιν .
Γενικώς η κυβερνητική μηχανή ,ήτις είχε λειτουργήση υπό τους Μεταξά και Κορυζή εξακολούθησε να λειτουργεί.
Η Χωροφυλακή διετήρησε τα αστυνομικά της καθήκοντα (ελάχιστοι άνδρες ελιποτάκτησαν ή ηρνήθησαν να δεχθούν τας διαταγάς της νέας κυβερνήσεως).
Το ίδιον υπήρξεν αληθές και διά τους άλλους κλάδους της δημόσιας υπηρεσίας .
Παρ’όλους τους ελέγχους των κατακτητών κατά τους πρώτους μήνας,εις την συνήθη τρέχουσαν υπηρεσίαν η Ελληνική Κυβέρνησις ελειτούργησεν όπως και επί δικτατορίας Μεταξά….
Κατά το πρώτον έτος της κατοχής το πνεύμα της αντιστάσεως ολίγην εύρεν έκφρασιν εις την Ελλάδα.
Ο λαός είχεν παραζαλισθή από το αιφνίδιαν
της συμφοράς του.
Από την αλλοφροσύνην των νικών του κατά των Ιταλών ,ευρέθη αιφνιδίως εις μίαν απέλπιδα υποδούλωσιν.
Όλοι οι Έλληνες εστράφησαν απεγνωσμένως εις την άμεσον προσπάθειαν της επιβιώσεως.
Η προσπάθεια ήτο πολύ δυσχερής.
..
Από τους δοσίλογους ,στην εμφυλιοπολεμική βουλή , από τους Άγγλους πάσα στους Αμερικάνους ,από το Καραμανλή στη Χούντα από τον ευρωπαίο Καραμανλή στον Αμερικανό Παπανδρέου ,στον Μητσοτάκη,το Σημίτη,το Κωστάκη,το Γιωργάκη,τον Αντωνάκη ,τον Αλέξη ,το Κούλη.
Άθικτο αβύθιστο σκάφος , κράτος ,και μηχανισμοί γραφειοκρατείας και καταστολής παραμένουν οι ίδιοι και χειρότεροι.
Πάρτε τους έναν έναν και θα δείτε ..που ήσαν τα πολιτικά τζάκια που κρύφτηκαν με ποιούς συνεργάστηκαν άν έδωσαν νεκρούς στα μέτωπα του πόλεμου και της Αντίστασης ……
Βρίσκονται κάποιοι Άκηδες και Γιάννοι ένα βήμα πρίν το τάφο για να δικαιολογήσουν την ύπαρξη δικαιοσύνης και κράτους ισονομίας
H Ουσία των πραγμάτων παραμένει ή ίδια απαράλλαχτη
φαίνεται τουτο στη πικρή στερημένη καθημερινότητα.

——————————————————————————————————————————————–

42222875_2116016801750737_3373078833933582336_n

ΦΙΛΕ ΝΑ’ ΞΕΡΕΣ
ΤΙ ΜΟΥ ΘΥΜΗΣΕΣ.

20/9/2018

Σαν μελίσσι βούιζε το παιδομάνι στο συνοικιακό χαρτοπωλείο.
Ζωηρά κορίτσια τα περισσότερα εξέταζαν προσεχτικά και χαρούμενα τα καλούδια του σχολικού εξοπλισμού της χρονιάς που ξεκίνησε,βιβλία,τετράδια,κραγιόνια πολύχρωμα όλα στο πνεύμα της εποχής στις επιταγές της επιβαλόμενης μόδας και των παραγγελμάτων της τηλεόρασης.
Τ’ άγόρια λιγότερα δεν φαινόταν να απολαμβάνουν τόσο σαν να βαριόταν φαίνοταν
Ακόμα και οι γόμες σήμερα μυρίζουν αρώματα από φυτά ή κολόνιες..
Παλιά κείνο που μοσχοβόλαγε ήταν το ξυμένο μολύβι -κάτι μαύρα μακρουλά τσέχικα-που σαν τά κοβε το ξυράφι
Οι νεαρές μανάδες περιποιημένες ,προσεχτικά ντυμένες φρόντιζαν να μη λείψει τίποτα στα βλαστάρια τους και συμβούλευαν η μιά την άλλη φωναχτά γιά τα φροντιστήρια και τους δασκάλους καθώς κι εξηγούσαν τη δυσκολία να παρκάρουν σαν γυρνάνε άσκοπα τ’απογέματα από άχρηστα φροντιστήρια κενής και Παπαγαλίστικης «παιδείας»
Κι άν λείψει τίποτα παραπέμπουν στον πατέρα.
Τον πατέρα που όλα τα μπορεί.
Κείνο το ζευγάρι μπήκε αθόρυβα και διακριτικά κρατημένο χέρι-χέρι.
Δεν μοιάζαν πατέρας και γυιός .αλλά είχαν το ίδιο κούρεμα που συνηθίζουν οι αδερφοί Σκιπηταραίοι γείτονες απεναντί μας.
Από το σβέρκο ώς τους κροτάφους με τη ψιλή κι αφημένη μιά τούφα μπρός στο μέτωπο.
Κείνος μόλις θά’χε σκολάσει ,φόραγε ακόμα τα ρούχα της δουλιάς.
Μιά φόρμα που ήταν κάποτε μπλέ ,γεμάτη ξεραμένες μπογιές.
Ο μικρός τριγύρναγε σα σβούρα και τα έξυπνα μάτια του τριγύρναγαν θαμπωμένα στα φανταχτερά εκθέματα,
τον έσερνε από τα χοντρά του ταλαιπωρημένα δάκτυλα να του δείξει αλλά ο άλλος είχε το βλέμμα ψηλά στο ταβάνι .
Δεν ήθελε να δείξει πως αναμετριόταν με τη σκληρή στερημένη οικονομική πραγματικότητα κι ότι οι ανάγκες κι επιθυμίες του παιδιού δεν μπόραγαν να ικανοποιηθούν πλέρια.
Κάτι θα λειπε απ’ τη χαρούμενη συλλογή , δε μπόραγε.
Οι μανάδες βρίσκουν ξύπνιες κι ετοιμόλογες ,τρόπο και τραβάνε τα παιδιά από τις βιτρίνες γιά τους πατεράδες είναι δύσκολο τούτο άν όχι ακατόρθωτο.και κείνος έσκυψε κάτι ψυθίρισε στου μικρού τ’αυτί κι αποσύρθηκε έξω ,κάθισε σ’ενα πεζούλι και περίμενε με έκφραση παγωμένη και σκοτεινή.
Το περιστατικό με πήγε χρόνια πίσω .
Τότε που ένας άλλος ανήμπορος ,μεροκαματιάρης πατέρας είχε πάει με το γυιό του στου Λυκούδη να αγοράσουν μπλέ χαρτί γιά να ντύσει τα τετραδιά του και μιά πλάκα ιχνογραφίας.
Υπήρχαν τόσα όμορφα πολύχρωμα μολύβια εκεί ,βιβλία για εξερευνήσεις και ιστορίες με ιππότες και λάμες ξυλογλυπτικής από τις στρογγυλεμένες που δεν κόβοταν εύκολα όταν θερμαίνονταν στο ξύλο.
Και τότε κείνος ήταν με τα ρούχα της δουλιάς κι είχε διπλώσει τη μαστορική του τη ποδιά πού’χε κρυμένο το πορτοφόλι του γιατί δε προλάβαινε ν’αλλάξει .
Και τότε πάλι τα ‘οβολα λείπανε και είχαν φύγει πικραμένοι κι οι δυό.
Σκυφτοί και ξένοι από ένα τόπο χαράς.
Κύρια ο πατέρας γιατί αυτός «δεν τα μπόραγε όλα» και φαινόταν σωριασμένος στα μάτια του παιδιού
‘Οχι τόσο γιά όσα έλειψαν ,αλλά γιατί η κοπέλλα του μαγαζιού μας έκανε παρατήρηση επειδή μύριζε κείνη η ποδιά .
Όσμές βαρειές από τα πετσιά του βυρσοδεψείου που δούλευε τότε ο πατέρας .
Στο νέο λιμάνι βρισκόταν ανάμεσα από τα δυό ξενοδοχεία. πρίν ακόμα ξεκινήσουν οι πρώτες πασαλοπήξεις για το τελωνείο.
Μύριζε ο τόπος ολάκερος, πόσο μάλλον η εργατιά που δηλητηριάζονταν κεί μέσα.
Γκρεμίστηκαν κείνα τα κτίρια στα μέσα του ’60.

——————————————————————————————————————————————-

38955194_2061146347237783_8506170562085650432_n

ΑΓΡΙΕΜΕΝΟ ΑΛΕΥΚΙ

(Πάνε 44 χρόνια από τότε κι επειδή το Αλεύκι ξαναγρίεψε δημοσιεύουμε μια παλιότερη ανάρτηση(2015) του μπαρμπα- Μάκη που αναφέρεται στη πρώτη μεταδικτατορική διαδήλωση στη Λευκίμμη )

12/8/2018

10 Αυγούστου στα 1974.
Φάτσες αγριεμένες με πάθος γιά εκδίκηση γιά το αλλυσόδεμα της 7ετίας εκείνο το ζεστό δειλινό.
Η πορεία οργάνωθηκε με τα πανώ της Επιτροπής πρωτοβουλίας που είχε ξεκινήσει τα συλλαλητήρια στη Πόλη και στον Άη- Μαθιά και κατεβήκαμε και μερικοί από τη Χώρα μεν ένα Φορτηγάκι με κουκούλα.
Εμείς είχαμε στηρίγματα γερά τότε εκεί και τον Γιώργο το Βλάσση το γιατρό (Τσαραντώνιος)και το Ντινο το Πατσέγκα από τους Μηχανολόγους του Πολυτεχνείου οργανωμένους στη ΚΝΕ από τη παρανομία πού είχαν ετοιμάσει το έδαφος μαζί με άλλους
Τ’Αλευκιμμιώτικα παιδιά ήταν πρωτοπόρα σε όλη τη διάρκεια της δικτατορίας .
Ο Πέτρος ο Βλάσσης και ο Θεοτόκης Ζερβός από τους Λαμπράκηδες περάσαν εξορίες.
Ο πρώτος μάλιστα βασανίστηκε άγρια όντας φαντάρος και κατέθεσε στο Συμβούλιο της Ευρώπης.
Υπήρχαν τρείς Λευκιμμιώτες στο ΔΣ της Κερκυραϊκής Φοιτητικής Ένωσης που διάλυσε η Χούντα μετά τα Νοεμβριανά.
Ο Κώστας Κουρής από τη Κτηνιατρική,ο Ευγένιος ο Σαμοίλης από τη Πάντειο που συνταξιοδοτήθηκε από την ΠΙΝ και ο Γιώργος ο Βούλγαρης από το Μαθηματικό Αθήνας γυιός του Γυμνασιάρχη του Πρώτου.
Η πορεία ξεκίνησε από τη στροφή του Τρυπαγκάθη στα Μελίκια που τότε την ονόμαζαν έλεγαν Κόκκινη Σφηκοφωλιά .
Πέρασε το ποτάμι και τερμάτισε στο καφενείο του Ρίγανη.
Πάνω στη πλάκα του μικρού ισόγειου ανέβηκαν και μίλησαν σύντομα ο Σταύρος Λεβέντης που ήταν Γραμματέας στη ΚΦΕ με πρόεδρο το Δήμο Μακατσώρη και ο Αρθούρος ο Ζερβός συμπαθών τότε της ΑΝτι-Εφφε και της ΚΝΕ και άριστος σε όσα Πανεπιστήμια σπούδασε .
Δυστυχώς πέρασε σε άλλους χώρους πολυτελείας μετά .
Με το Πασόκ έγινε και διευθυντής της ΔΕΗ και παραπέμπεται τώρα με ένα σωρό κατηγορίες.
Δε μπόρεσα όσο κι άν έψαξα να διακρίνω κάποιο γνώριμο πρόσωπο στη θολή φωτογραφία.
Ο Σταύρος φαίνεται με τη Ντουντούκα και τη πλάτη γυρισμένη και λίγο δεξιοτερά του με τα μαλλιά -περικεφαλαία μάλλον ο Μάκης ο Μπαμπέκος ξυλουργός τότε και γραμματέας της κομμουνιστικής νεολαίας της Λευκίμμης για ένα διάστημα.
Όσοι διακρίνουν γνωστούς ή τους εαυτούς τους ας επικοινωνήσουν με τον Αρχισυντάχτη.
Έστω και με καθυστέρηση δεκαετιών καλό είναι να παίρνουμε παρουσίες πότε-πότε γιά το ποιοί είχαν βγεί μπροστά τότε κι άς χώρισαν οι δρόμοι μας από κείνους που είχαμε συστρατευτεί…

————————————————————————————————————————————-

38901054_2055779541107797_5122214586035994624_n

ΒΟΥΤΙΕΣ ΣΤΑ ΜΠΑΝΙΑ Τ’ ΑΛΕΚΟΥ

9/8/2018

Κανένας δε τον φώναζε με το κανονικό του όνομα.
‘Όλοι τον έλεγαν Πελάντζα.
Στό άσπρο του κεφάλι είχε φορεμένη μια πλατύγυρη ψάθα , μια αρμαθιά κλειδιά κρεμασμένη στο λαιμό ,με ένα σορτσάκι και ξυπόλητος,ηλιοκαμένος ακόμα και το Χειμώνα.
Ήταν διαχειριστής και καμπινιέρης στα μπάνια τ’ Αλέκου μέχρι τα μέσα του ’60,το δεύτερο παρατσούκλι του που τον κορόιδευε η πιτσιρικαρία ήτανε «Τσίντος».
Αυτό γιατί φόραγε πάντα μια ελαστική ζώνη(τσίντο) για να κρατάει τα πειραγμένα αχαμνά του που αλλιώς θα του φτάναν ως το γόνατο.
Πρίν απ’αυτόν κλειδοκράτορας στα μπάνια ήταν ο Λέων (Ναπολέων ) Λούμπος που έκανε κάποιο γερό κομπόδεμα κι εξελίχτηκε σ’εργολάβο ,έχτισε τα ξενοδοχεία στο Νέο Λιμάνι με τον Χρήστο τον’Ανθη και το Γιάννη το Τρύφωνα το μηχανικό.
Εμείς οι Μαντουκιώτες πηγαίναμε εκεί από τη πλαϊνή σκαλίτσα απο τη μεριά των Προσκόπων μπαίναμε στη Θάλασσα και κάναμε κύκλο να περάσουμε στη παραλία κι όλα αυτά για να μη πληρώσουμε το εισιτήριο.
Ο Πελάντζας έκανε βόλτες λάμνοντας με τη βάρκα και το βοηθό του, με μια απόχη μάζευε μέδουσες και τσούχτρες που με το Μαίστρο βγαίνανε μιλιούνια αλλά και τίς κουράδες που επέπλεαν και τις έβγαζε ο κεντρικός αγωγός του Καμπιέλλου στο ύψος της Αντιβουνιώτισσας. Κολύμπαγες και έπρεπε νάχεις το στόμα κλειστό γιατί είναι κι αθόρυβες οι ρημάδες.
Κρατούσε τη μόλυνση και τα τσιμπήματα μακριά από τους λουόμενους ,βοηθούσε και το δίχτυ το στηριγμένο σε πάλους πούχανε βάλει σαν όριο ασφάλειας μετά το περιστατικό με τη Βάντα στο Μόν Ρεπό.
Εμάς όμως πού προσπαθούσαμε να μπούμε πειρατικά μας ετάραζε στίς κουπιές όταν πέφταμε πάνω στη περιπολία του.
Υπήρχαν δύο τμήματα , τα αντρικά αριστερά και τα γυναικεία δεξιά όπως έμπαινε κάποιος.
Ένας πόντες χωριστός για το καθένα με τίς καμπίνες καθισμένες στα σανίδια . Η γυναικεία εξεδρα είχε σχήμα Π και στο εσωτερικό του μπανιαριζόταν τα θηλυκά που δέν ανοιγόταν και πολύ.
Κυρίαρχη μορφή ήταν ο Τζίο Πίπης ,κάθε μέρα από τις έξι το πρωί εκεί , έκανε σουηδική γυμναστική μονάχος του κι επόπτευε -δίχως να τον έχει διορίσει κανείς- τη γενική τάξη στα λουτρά. Ήτανε βλέπετε αρχηγός του 4ου σώματος Προσκόπων,που ήτανε δίπλα , έβγαινε σε κάθε παρέλαση επικεφαλής (με το Σαββανή πίσω του) ειδήμονας για τα πάντα όλα κι έτσι επήρε αυτό το δικαίωμα από μόνος του.
Σάν αποφάσιζε να πέσει, έριχνε μιά σπάκα
(βουτιά με το στομάχι-σα παλιά εκκίνηση)
όπου σηκωνόταν όλη η αχτή από το νερό που πετούσε .
Το διασκέδαζε πολύ η τσέτα που ανέβαινε από το Μαντούκι στα -εχτός έδρας λουτρά- πηγαίναμε από τη μεριά της θάλασσας πάντα, στο πόντε το γυναικείο και ρίχναμε κοφινέτες-«Μπόμπες» με τη πλάτη.
Αυτού του είδους η βουτιά με τα πόδια και με τη πλάτη γυρισμένη σχεδόν παράλληλα με το νερό ώστε να μπει το νερό πρίν απο τα πισινά σηκώνει ένα κύμα νερού τεράστιο,
σαν να σκάει μικρή οβίδα.
Ειδικά τις Κυριακές που οι κυράδες είχανε πάει στο κομμωτήριο απο τη προηγούμενη τίς κάναμε λούτσα, αφορμή ήταν βέβαια και γιά να πειράξουμε τα κορίτσια .
– Αντε να χαθείς βρέ κρύε!! λέγανε οι μικρές.
– Αμήτε στο Λιμάνι στα πετρόλια και στα λάδια κωλοπαίδια μή σας πάρει ο διάολος το πατέρα και τη μάνα!! ουρλιάζανε οι μεγάλες οι Καμπιελλώτισσες.
Μετά εκπαιδευτήκαμε στις βουτιές τίς «σόκιν» πού είναι οι αστείες σαν αυτές του Ντόναλντ Ντάκ και γελάγανε οι νεαρές -» ΧάΧά,- ΧούΧού, κάνεις για κωμικός »
αλλά πές- πές δεχότανε κάποιες ασυνόδευτες να νοικιάσουμε βάρκα απο το Πελάντζα και να πάμε το γύρο του Φρουρίου και για μερικούς δε πηγαίνανε τα σάλτα άδικα.
Εκεί εμάθαμε κι άλλα κόλπα κύρια από τους αθλητές τους Ναοκτσήδες που τις μέρες που δεν ειχαν προπόνηση κατεβαίναν μερικοι από δαύτους και κλέβαν τις εντυπώσεις με τις φιγούρες τους και τα δεμένα τους σώματα που μπροστά τους εμείς μοιάζαμε με κακοφτιαγμένες μαριονέτες
Το πόλο με τα κοστούμια (μαγιώ) ήτανε ένα απ’αυτά.τα «κόλπα» ‘Επρεπε όμως να υπάρχει αμύητος .
Ξανοιγότανε η παρέα κι έλεγε ένας :
– Δέν έχουμε μπάλλα ,δέ παίζουμε πόλο με τα μπανιερά μας.
Τα βγάζανε όλοι και γυρίζανε πάσες σε κύκλο ,μετά από λίγο ο καθένας κράταγε το δικό του ,γυρίζανε τα μαγιώ στον αέρα
δεν έπαιρνε χαμπάρι ο άσχετος και μια στιγμή έβλεπε τους άλλους να γυρίζουν φούλ πρός τη παραλία κρατώντας το δικό του κι ήταν υποχρεωμένος να γυρίσει τσίτσιδος.
Όταν σταματάς να κολυμπάς και πρέπει να τους δείξεις ότι κατουράς βγάζεις το χέρι έξω απ’το νερό με τον αντίχειρα σηκωμένο σημάδι ότι πρέπει να σε περιμένουν.
Αλλά το σπουδαιότερο ήταν η μύηση απ ‘ άυτά τα γυμνασμένα παιδιά σε μια μοναδική εξερεύνηση που ήθελε πνεμόνια το γύρο ολάκερου του βράχου του Φρουρίου ξεκινώντας από την Μαντρακίνα κι επιστρέφοντας μέσα από την Κόντρα Φόσσα με ,κυρίαρχη στάση στη Συκιά πάνω από δέκα μέτρα ψηλά όπου οι έμπειροι αθλητές έκαναν θεαματικές βουτιές έγω επιχείρησα μια φορά και βουίζανε τάυτιά μυ μέρες πολλές γιατί αγνοούσα τις τεχνικές της αναπνοής στις καταδύσεις..υπάρχει και μία μικρή σπηλιά στη νοτιοανατολική πλευρά που η πρόσβαση γίνεται απο υπόγειο περασμα κάτω από τα βράχια..όταν το τόλμησα γεύτηκα την μαγεία της πρ΄κλησης στην αναμέτρηση με τον κίνδυνο
Αυτά και άλλα πολλά συνέβαιναν στα μπάνια επί Πελάντζα και Τζίου ,μέχρι τα μέσα του ’60 που ανέλαβε ο Βασίλης Φαναριώτης ,μαζί με τον Τσούκα.
Στα τέλη τις δεκαετίας μετατράπηκαν σε μπαίν- μίξτ και τελείωσαν οι φυλετικές διακρίσεις παρά τη δυσαρέσκεια της Μητρόπολης.

——————————————————————————————————————————————-

38867176_2054452641240487_3874052155870543872_n

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΡΕΝΑΣ

9/8/2018

Ο μάστορας δεν ήταν από τα μέρη μας.
Μας ευρήκε στο καφενείο στο Μαντούκι γιατί έψαχνε το Τόκλη το κηπουρό φίλο μου εκεί που πίναμε καφέ το βαθύ απόγεμα.
Ήξερε πως κάνει κάτι δικές του πατέντες με αναριχώμενα που φουντώνουνε στη σκιά και τ’ αφεντικό ήθελε να καλύψει ένα τυφλό πύργο στη πλάγια φάτσα.
– Και που είναι τον ερώτησε ; ο φίλος μου.
– Πίσω απ’το σπίτι της Βλαχοπούλου αποκρίθηκε ,ο άλλος,
-Πάμε τώρα.
– Και ποιός παγαίνει στη Δασιά τέτοια ώρα ,είναι αργά.
– Όχι στη Πόλη είναι .
– Ά! δε τό ξερα ! και πού ;
-Έλα τώρα που δε ξέρεις !
– Όχι ! μην είναι τ’αδελφού της του Χρήστου του ζωγράφου αλλά περίεργο μου φαίνεται γιατί τον ήξερα .
– Στα Μουράγια μετά τη παλιά Τροχαία ,όλη Ελλάδα το ξέρει.
Κοιταχτήκαμε με το τεχνίτη της γής και γελάσαμε ταυτόχρονα.
Σε πολύ λίγα μέρη ο κόσμος συνταυτίζει μιά τοπική ηρωίδα με ένα παλάτσο.
Κι ο μάστορας ενοούσε το ιστορικό κτίριο της Αναγνωστικής που ήτανε το σπίτι της Ρένας στη ταινία » Η Κόμισσα της Κέρκυρας» .
Στο μυαλό του κόσμου η σκαλινάδα με το μπότζο και η χαρακτηριστική φιγούρα της Κερκυραίας πρέσβειρας που την κατέβαινε γιά να τσακωθεί με τις γειτόνισσες έχουν γίνει ένα πράμα.
H Aναγνωστική έχει κατωχυρωθεί σαν ιδιοκτησία της Κερκυραίας θεατρίνας.
Σηκωθήκαμε και τραβήξαμε γιά τη Πόλη.

—————————————————————————————————————————————

37944245_2037889792896772_9005889560298651648_o

ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΧΩΡΑ
30/7/2018

Εκτεθειμένη στην εκδίκηση της Φύσης η Αττική όπου ο βιασμός της ήταν κτηνώδης.
Ενώ η υπόλοιπη Ελλάδα της «Ανάπτυξης» του άκρατου ατομισμού της βλαχογκλαμουριάς και του κάλπικου πατριωτισμού περιμένει την σειρά της.
Φωτιά και βροχή αποδεικνύουν ότι οι υποδομές για να δεχθούν πραγματική ζωή και αστικούς πληθυσμούς παραμένουν υποτυπώδεις έως ανύπαρκτες .
Τραγική επανάληψη της τραγωδίας του ΄77
Δεξιά στο πρωτοσέλιδο των » Νέων» διακρίνεται το ίδιο συμπέρασμα
επαναλαμβανόμενο εδώ και 41 χρόνια

Έργα βιτρίνας
ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΥΠΟΝΟΜΟΙ..
που να καθαρίζονται θα προσθέταμε εμείς.

Στους 63 νεκρούς του πύρινου Αυγούστου 2007 έρχονται να προστεθούν οι 88 μέχρι τώρα καταμετρημένοι με ανοδική τάση αφού υπάρχουν ακόμα 25 αγνοούμενοι του τρέχοντα Ιουλίου
Το λιγότερο ,απογυμνωμένο κράτος των μνημονίων του νεοφιλελευθερισμού δεν αντέχει να στηρίξει στοιχειωδώς μια κοινωνία που καταρρέει μέσα στις αντιφάσεις της …


36436169_1991965380822547_4573711047172554752_n

ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ ΠΑΤΕΡΑ και ΜΑΝΑ ?
σαν μπήκαν στη Πόλη οι οχτροί

1/7/2018

Κάποτε σαν μεγάλωσαν με ρώτησαν τα παιδιά μου
-Τι έκανες στη φασιστική δικτατορία πατέρα ?
και παραπέρα -τι έκανες στα Ιουλιανά στη Καραμανλοκρατία,στη μεταπολίτευση
με ποιούς πήγες και ποιούς άφησες ?
Όπως είχα κάποτε ρωτήσει τους δικούς μου γονείς :
-Τι κάνατε στη πρώτη και στην δεύτερη Κατοχή ??
Λουφάξατε ?
κάτσατε στ’ άυγά σας και περιμένατε να βγούν άλλοι μπροστά να ματώσουν ή είπατε δώ δεν χωράνε πολλες κουβέντες ,πρέπει να καώ εγώ να καείς κι εσύ γιά να φύγει το σκοτάδι !
– Αύριο το γυιό και τη κόρη μου κι εμένα θα ρωτήσουν τα εγγόνια μου :
Τι κάνατε σαν μπήκαν στη Λευκίμμη οι οχτροί?
Σαν πάνοπλες δυνάμεις καταστολής στάλθηκαν από μιά υπερδεξιά κυβέρνηση να ανοίξουν το δρόμο στα φορτηγά της μόλυνσης και να καταλάβουν το νότιο τμήμα του τόπου μας .
Αποτελεί τούτο πρόκληση και φτυσιά στα δημοκρατικά καταχτημένα δικαιώματα
κι ακόμα Ντροπή στην τιμή και την υπόληψη ΟΛΩΝ των κατοίκων του νησιού μας ?
Μείνατε στις παρόλες ή αντιδράσατε στο δρόμο εκεί που γίνεται η αναμέτρηση εκεί που δένονται ζωές και συνειδήσεις ?΄
Ή είπατε δεν βαριέσαι ,,τι μας ενδιαφέρει εμάς για τους Λεφκιμμιώτες άς πληρώσουν κι αυτοί το τίμημα της ανικανότητας τούτης και των προηγούμενων τοπικών αρχών να βρούν σύγχρονη και απαραίτητα φιλική στο περιβάλλον* διαχείριση των απορριμάτων ?
Αρκεί να είναι μακριά από τη πόρτα μας τα σκουπίδια κι ας πάνε να κουρεύονται οι ανόητοι γραφικοί Λευκιμμιώτες τι μας κόφτει μάς …ας κοιτάξουμε τη δουλίτσα μας το σπιτάκι μας το τομάρι μας..
Για τη σύγχρονη λύση και τις προτάσεις και τη διαχείρηση του χρόνιου προβλήματος υπάρχουν άλλοι ειδικοί και γραμματισμένοι που πρέπει να κληθούν και να βγάλουν το τόπο απ΄τ’ άδιέξοδο που έπρεπε νά χουν κληθεί εδώ και χρόνια εμάς όμως μας καλεί η συλλογική κι απλά δημοκρατική συνείδηση να αποδείξουμε ότι :
-Όπως στην Κατοχή όπως στη Χούντα ή επιλογή στάσης της καθεμιάς και του καθένα υπήρξε ΚΡΙΤΗΡΙΟ για το πόσο μετράνε σαν άνθρωποι έτσι και η μαχητική δράση ή αποχή για τη σημερινή Κατοχή της Λευκίμμης αποτελεί απόδειξη της ανθρωπιάς και της συνείδησής του σαν λεύτερου πολίτη …