ΚΩΣΤΑΣ ΣΠΙΓΓΟΣ

46059074_2191134750905608_1576361832103280640_n

ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΠΟΝΗΡΟ…

12/11/2018

Αναφορικά με τα συλλογικά κινήματα και πρωτοβουλίες που με κίνητρο τηνεπίλυση ενος δημοσίου προβλήματος ξεκινούν αυθόρμητα εκ των κάτω,
υπάρχει πάντα ο σοβαρός κίνδυνος να εισέλθουν από το παράθυρο η εμπορευματοποίηση, η αποδυνάμωση των δημοκρατικών θεσμών, η
αποκαθήλωση των δημοκρατικών κεκτημένων, η αγορά, τα επιχειρηματικάσυμφέροντα, η εξαπάτηση, ο εκτροχιασμός προς τον αυταρχισμό κλπ.
Ποσο ατόφια παραμένει ή πόσο σχετικη γίνεται όμως αυτή η ανησυχία όταντα περισσότερα από τα παραπάνω έχουν εισέλθει από… την πόρτα;
… Μαζί με μια οικολογική καταστροφή που μετριέται σε χιλιάδες τόνους τοξικότητας κάθε μορφής;
Μήπως το συναίσθημα απαξίωσης των θεσμών είναι πολύ περισσότερο αποτέλεσμα παρά αίτιο της αποδυνάμωσής τους;
Μήπως η σωστή αντίδραση είναι η υιοθέτηση, συμπερίληψη, ενδεχομένως προσαρμογή και βελτιστοποίηση και όχι η άμυνα έναντι δοκιμασμένων προτάσεων και μεθόδων στο να γίνει κάτι αλλιώς;
Μήπως η θεωρία δεν έχει καμία αξία για τους πεθαμένους, οικονομικά ή και φυσικά;
Μήπως δεν χρειάζονται μαξιμαλιστικοί στόχοι αλλά απλώς η μείωση του κόστους που σήμερα επωμιζόμαστε μαζί με το προς το παρόν μη αποτιμήσιμο ιατρικό και οικονομικό;
Μαζί βεβαίως και με τις άλλες παράλληλες αναγκαιότητες, όπως η εύρεση χώρου και η άμεση και προσωρινή εξαγωγή των σκουπιδιών;
Μήπως όταν υπάρχει ένα πολιτικά ώριμο κύμα, ένας άξιος πολιτικός (δεν είμαι εγώ) το καβαλά και δεν κρατά την αναπνοή του ελπίζοντας πως δεν
θα τον πνίξει…